Connect with us

Actueel

Triest nieuws uit het ziekenhuis over de ernstige gezondheidsproblemen van Catherine Keyl (79)

Avatar foto

Published

op

De komende maanden viert Catherine Keyl een bijzondere mijlpaal: haar tachtigste verjaardag. Een leeftijd die ze zelf nooit als vanzelfsprekend heeft gezien. In een openhartig interview met weekblad Story blikt de bekende televisiepresentatrice terug op een jaar dat haar zowel fysiek als mentaal tot het uiterste dreef. Het werd een periode van pijn, onzekerheid en confrontatie, maar uiteindelijk ook van herstel, discipline en hernieuwde kracht.

Een lichaam dat plots niet meer meewerkte

Het afgelopen jaar werd voor Catherine volledig gedomineerd door ernstige gezondheidsklachten. Ze kampte met een zware hernia die haar dagelijkse leven ingrijpend veranderde. “Ik was slecht ter been en had overal pijn,” vertelt ze zonder omwegen. Simpele handelingen werden uitdagingen, bewegen voelde als een obstakel en haar zelfstandigheid kwam onder druk te staan.

Voor iemand die altijd actief is geweest, zowel professioneel als privé, was dat een harde klap. Catherine beschrijft hoe ze op momenten het gevoel had dat haar wereld kleiner werd. “Ik was er echt van overtuigd dat ik nooit meer zou kunnen reizen,” zegt ze. Dat vooruitzicht raakte haar diep, omdat reizen voor haar altijd symbool heeft gestaan voor vrijheid, nieuwsgierigheid en levenslust.

Angst voor blijvende beperkingen

De pijn en de beperkte mobiliteit brachten niet alleen fysieke ongemakken met zich mee, maar ook mentale onzekerheid. De vraag of het ooit nog beter zou worden, hing voortdurend boven haar hoofd. “Het voelde alsof sommige dingen voorgoed voorbij waren,” erkent ze. Die gedachte alleen al maakte de periode zwaar.

Voor Catherine, die jarenlang gewend was om voor de camera sterk en zelfverzekerd te zijn, was dit een confrontatie met een andere kant van het leven. Een kant waarin controle niet vanzelfsprekend is en waarin je afhankelijk kunt worden van artsen, behandelingen en tijd.

Keerpunt door discipline en doorzettingsvermogen

Toch bleef Catherine niet in die wanhoop hangen. Ze besloot, ondanks de pijn en de beperkingen, alles op alles te zetten om te herstellen. “Ik ben er weer bovenop gekomen dankzij hard werken en toewijding,” zegt ze. Dat herstel kwam niet vanzelf en ook niet snel. Het vroeg discipline, geduld en een strakke routine.

Ze begon intensief te werken aan haar fysieke conditie, onder begeleiding van professionals. Sportscholen werden opnieuw een vaste plek in haar week, net als een fysiopraktijk waar ze trainde met mensen die, net als zij, extra ondersteuning nodig hadden vanwege blessures of gezondheidsproblemen. “Als ik een week niet ben geweest, voel ik dat direct in mijn lichaam,” vertelt ze. Regelmatig bewegen is voor haar geen luxe meer, maar een absolute noodzaak.

Beweging als levenslijn

De rol van beweging in haar herstel kan nauwelijks worden overschat. Catherine benadrukt dat ze niet alleen trainde om sterker te worden, maar ook om vertrouwen terug te krijgen in haar lichaam. “Je moet je lichaam opnieuw leren vertrouwen,” legt ze uit. “Dat gaat niet in één keer.”

Ze merkte dat elke kleine vooruitgang, hoe bescheiden ook, haar motivatie versterkte. Het gevoel dat ze zelf invloed kon uitoefenen op haar herstel gaf haar kracht. Bewegen werd daarmee niet alleen een fysiek, maar ook een mentaal medicijn.

Openheid als steun voor anderen

De reden dat Catherine nu zo open spreekt over deze periode, is bewust. Ze wil anderen die met soortgelijke tegenslagen te maken hebben, laten zien dat ze niet alleen staan. “De wanhoop die ik voelde wilde ik bij hen wegnemen,” zegt ze eerlijk.

Ze beseft dat haar bekendheid haar een podium geeft, en dat ze dat ook op deze manier kan inzetten. Door haar verhaal te delen, hoopt ze dat mensen zich herkennen en moed putten uit het feit dat herstel mogelijk is, zelfs als het uitzichtloos lijkt.

Een verjaardag die voelt als een cadeau

Dat Catherine binnenkort tachtig wordt, ervaart ze zelf als een bonus. “Ik heb er geen seconde rekening mee gehouden dat ik die leeftijd zou halen,” vertelt ze. Toen ze dertig was, vond ze zichzelf al oud, zegt ze lachend. “En nu word ik 80, maar zo voel ik me helemaal niet.”

Ze benadrukt dat leeftijd voor haar vooral een getal is. Hoe ze zich voelt, wordt veel meer bepaald door haar mentale houding, haar sociale leven en haar nieuwsgierigheid. “Ik heb veel jongere vrienden en vriendinnen,” legt ze uit. “Dat houdt me jong.”

Leeftijd en vooroordelen

Catherine is uitgesproken over hoe de samenleving met leeftijd omgaat. Ze vindt dat mensen vaak te snel in hokjes worden geplaatst zodra ze een bepaalde leeftijd bereiken. “Er is veel leeftijdsdiscriminatie,” stelt ze. Vooral het idee dat mensen automatisch moeten stoppen met werken na hun 67ste, vindt ze onlogisch.

“Als je na je 67ste nog elke dag met plezier naar je werk gaat, waarom zou je daar dan mee moeten stoppen?” vraagt ze zich hardop af. Voor haar is stoppen geen doel op zich. Zolang ze zich goed voelt en energie haalt uit wat ze doet, ziet ze geen reden om stil te gaan zitten.

Nog lang niet klaar

Pensioenplannen heeft Catherine dan ook niet. Ze voelt zich nog steeds betrokken, nieuwsgierig en gemotiveerd. De moeilijke periode van het afgelopen jaar heeft haar dat alleen maar duidelijker gemaakt. Gezondheid is geen vanzelfsprekendheid, maar juist daarom wil ze alles uit het leven blijven halen wat erin zit.

Ze ziet haar herstel niet als een eindpunt, maar als een nieuw begin. Een fase waarin ze bewuster met haar lichaam omgaat, beter luistert naar signalen en haar grenzen respecteert — zonder haar levenslust te verliezen.

Een boodschap die verder reikt dan haar eigen verhaal

Met haar openhartigheid laat Catherine Keyl zien dat veerkracht geen leeftijd kent. Haar verhaal gaat niet alleen over een hernia of lichamelijk herstel, maar over omgaan met tegenslag, opnieuw vertrouwen opbouwen en jezelf niet laten definiëren door beperkingen.

Ze bewijst dat zelfs na een periode van pijn en onzekerheid ruimte kan ontstaan voor groei en nieuwe energie. Dat maakt haar verhaal niet alleen persoonlijk, maar ook inspirerend voor een breed publiek.

Levenslust als kompas

Wat uiteindelijk overeind blijft, is haar levenslust. Catherine straalt uit dat het leven, hoe grillig soms ook, altijd de moeite waard blijft om voor te vechten. “Het is nooit te laat,” lijkt haar boodschap te zijn. Niet om te werken aan je gezondheid, niet om actief te blijven en zeker niet om te genieten.

Met haar verhaal laat Catherine Keyl zien dat ouder worden geen achteruitgang hoeft te betekenen. Soms is het juist een fase waarin je, na alles wat je hebt meegemaakt, sterker en bewuster in het leven staat dan ooit tevoren.

Actueel

Grote zorgen om zoontje Roxeanne Hazes

Avatar foto

Published

op

Roxeanne Hazes openhartig over zorgen als moeder: “Mijn grootste angst gaat over mijn gezin”

Zangeres Roxeanne Hazes heeft in een openhartig gesprek verteld hoe het moederschap haar kijk op angst en zorgen heeft veranderd. In de podcast ADHAZES spreekt ze samen met haar broer André Hazes over gedachten die haar soms bezighouden, vooral wanneer het om haar zoon Fender gaat.

Hoewel Roxeanne zichzelf niet als iemand ziet die snel in paniek raakt over haar eigen gezondheid of welzijn, merkt ze dat haar zorgen sinds het moederschap sterk verschoven zijn. Haar aandacht gaat nu vooral uit naar haar gezin en naar alles wat hen zou kunnen overkomen.

Volgens de zangeres hoort dat misschien bij het ouderschap, maar soms kunnen die gedachten behoorlijk intens worden.

Angstige gedachten al van jongs af aan

Tijdens het gesprek vertelt Roxeanne dat ze al sinds haar jeugd gevoelig is voor angstige gedachten. Dat zijn vaak scenario’s waarin ze nadenkt over wat er allemaal mis zou kunnen gaan in het leven.

Toen ze jonger was, gingen die gedachten vooral over haar eigen leven en toekomst.

Maar sinds ze moeder is geworden, merkt ze dat die gevoelens zich vooral richten op haar familie.

“Ik heb het niet zo naar mezelf,” vertelt ze in de podcast. “Maar ik heb het wel heel erg naar mijn gezin.”

Dat betekent dat haar grootste zorgen tegenwoordig gaan over de mensen die het dichtst bij haar staan.

Het moederschap verandert alles

Veel ouders herkennen dat gevoel. Zodra er kinderen in het spel zijn, verschuift de manier waarop iemand naar risico’s en veiligheid kijkt.

Voor Roxeanne gebeurde dat ook toen haar zoon Fender werd geboren.

Sindsdien voelt ze een sterke verantwoordelijkheid om hem te beschermen.

Dat kan soms leiden tot gedachten die ver vooruitlopen op mogelijke situaties.

Ze merkt dat ze in haar hoofd soms scenario’s bedenkt waarin ze zich afvraagt wat er zou gebeuren als er iets misgaat.

Hoewel ze weet dat zulke situaties vaak onrealistisch zijn, kunnen ze toch door haar hoofd blijven spelen.

Zorgen om haar zoon Fender

Een van de momenten waarop haar gedachten soms extra actief worden, is wanneer ze nadenkt over haar zoon.

Ze geeft toe dat ze zich soms scenario’s voorstelt waarin ze zich afvraagt hoe hij bepaalde gebeurtenissen zou ervaren.

Zo vertelde ze in de podcast dat ze soms denkt aan situaties waarin haar gezin samen reist.

Daarbij komt soms de vraag op wat er zou gebeuren als er een ongeluk zou plaatsvinden.

Voor haar draait die gedachte vooral om de angst dat haar zoon alleen zou achterblijven.

Ze zegt dat ze het idee moeilijk vindt dat hij een traumatische situatie zou moeten meemaken.

De behoefte aan bevestiging

Wanneer zulke gedachten opkomen, zoekt Roxeanne soms bevestiging bij mensen in haar omgeving.

Ze wil dan weten of anderen dezelfde dingen denken of hoe zij naar zulke situaties kijken.

Volgens haar helpt het om die gedachten hardop uit te spreken, omdat ze daardoor minder zwaar voelen.

Het gesprek in de podcast laat zien dat het delen van zorgen soms al een belangrijke stap kan zijn.

Door erover te praten ontstaat er ruimte om de gedachten te relativeren.

Gesprekken met haar broer André

In de podcast blijkt dat Roxeanne niet de enige is die soms met dit soort gedachten worstelt.

Ook haar broer André Hazes herkent bepaalde gevoelens van angst.

De twee praten daar regelmatig samen over.

Volgens Roxeanne helpt het dat ze elkaar goed begrijpen.

“We kunnen er best goed over praten,” zegt ze.

Soms bespreken ze samen de zorgen die ouders kunnen hebben over hun kinderen.

Dat soort gesprekken zorgt ervoor dat ze zich minder alleen voelt met haar gedachten.

Nachtelijke piekermomenten

Roxeanne vertelt ook dat zulke gedachten soms juist ’s nachts sterker kunnen worden.

Wanneer alles stil is en er weinig afleiding is, kan haar hoofd beginnen te malen.

Ze zegt dat zij en haar broer wel eens wakker liggen terwijl ze nadenken over allerlei scenario’s.

Dat zijn momenten waarop hun zorgen extra aanwezig zijn.

Hoewel ze beseffen dat die gedachten niet altijd realistisch zijn, kunnen ze toch veel emoties oproepen.

Veel ouders herkennen dat fenomeen: wanneer het rustig is, krijgen gedachten soms meer ruimte.

Een andere kijk binnen het gezin

Interessant is dat Roxeanne merkt dat niet iedereen in haar omgeving op dezelfde manier met zulke gedachten omgaat.

Haar verloofde Erik Zwennes lijkt volgens haar veel rustiger naar dit soort situaties te kijken.

Waar Roxeanne en haar broer soms blijven nadenken over mogelijke risico’s, lijkt Erik zich daar minder mee bezig te houden.

Volgens haar heeft hij een meer ontspannen houding tegenover het leven.

“Ik merk dat Erik dat echt niet heeft,” vertelt ze.

Hij lijkt situaties eerder te accepteren zoals ze komen, zonder te blijven hangen in mogelijke problemen.

Verschillende manieren van omgaan met zorgen

Dat verschil in benadering laat zien dat mensen op verschillende manieren omgaan met onzekerheid.

Sommige mensen proberen alles vooraf te overdenken, terwijl anderen meer vertrouwen op het moment zelf.

Voor Roxeanne kan het soms verfrissend zijn om te zien hoe haar partner met situaties omgaat.

Zijn nuchtere houding helpt haar soms om dingen wat meer los te laten.

Toch blijft het voor haar belangrijk om haar gevoelens te kunnen bespreken met iemand die haar begrijpt.

Daarom vindt ze de gesprekken met haar broer waardevol.

Openheid over mentale gezondheid

Door in de podcast zo open over haar zorgen te praten, laat Roxeanne zien dat ook bekende mensen met dit soort gedachten kunnen worstelen.

Het bespreekbaar maken van angst en piekeren kan anderen helpen om hun eigen gevoelens te herkennen.

Veel luisteraars reageren dan ook positief op haar eerlijkheid.

Ze waarderen het dat ze laat zien dat ouderschap niet alleen uit mooie momenten bestaat, maar ook uit zorgen en verantwoordelijkheid.

De kracht van praten

Een van de belangrijkste boodschappen uit het gesprek is dat praten over gevoelens kan helpen.

Wanneer zorgen gedeeld worden, verliezen ze vaak een deel van hun kracht.

Dat geldt zeker wanneer iemand steun vindt bij familie of vrienden.

Voor Roxeanne is haar broer een belangrijke gesprekspartner.

Samen kunnen ze lachen om hun eigen gedachten, maar ook serieus praten over wat hen bezighoudt.

Het moederschap met al zijn emoties

Het verhaal van Roxeanne laat zien hoe complex ouderschap kan zijn.

Naast liefde en geluk brengt het ook nieuwe vormen van verantwoordelijkheid en kwetsbaarheid met zich mee.

Veel ouders herkennen dat gevoel: zodra er een kind in je leven komt, verandert de manier waarop je naar de wereld kijkt.

De veiligheid en het welzijn van je gezin worden plots het belangrijkste.

Dat kan soms leiden tot zorgen die moeilijk los te laten zijn.

Een herkenbaar verhaal voor veel ouders

Hoewel Roxeanne haar verhaal vanuit haar eigen ervaring vertelt, zullen veel mensen zich erin herkennen.

Zorgen maken over kinderen is iets wat bij veel ouders voorkomt.

Door haar openheid laat ze zien dat het normaal is om soms met dit soort gedachten te worstelen.

En misschien is dat wel de belangrijkste boodschap van haar verhaal: dat niemand alleen staat met zulke gevoelens.

Door erover te praten, kunnen zorgen gedeeld worden en krijgen ze een plek binnen het leven.

En juist die openheid maakt gesprekken zoals in de podcast ADHAZES zo waardevol voor veel luisteraars.

Continue Reading

Trending

  • Actueel1 jaar geleden

    Hardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’

  • Actueel1 jaar geleden

    Jutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien

  • Actueel1 jaar geleden

    Martijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’

  • Actueel1 jaar geleden

    Kijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald

  • Actueel1 jaar geleden

    André Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg

  • Actueel1 jaar geleden

    Volgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔

  • Actueel1 jaar geleden

    Ophef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg

  • Actueel1 jaar geleden

    Zangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten