Actueel
Grote zorgen om zoontje Roxeanne Hazes
Roxeanne Hazes openhartig over zorgen als moeder: “Mijn grootste angst gaat over mijn gezin”
Zangeres Roxeanne Hazes heeft in een openhartig gesprek verteld hoe het moederschap haar kijk op angst en zorgen heeft veranderd. In de podcast ADHAZES spreekt ze samen met haar broer André Hazes over gedachten die haar soms bezighouden, vooral wanneer het om haar zoon Fender gaat.
Hoewel Roxeanne zichzelf niet als iemand ziet die snel in paniek raakt over haar eigen gezondheid of welzijn, merkt ze dat haar zorgen sinds het moederschap sterk verschoven zijn. Haar aandacht gaat nu vooral uit naar haar gezin en naar alles wat hen zou kunnen overkomen.
Volgens de zangeres hoort dat misschien bij het ouderschap, maar soms kunnen die gedachten behoorlijk intens worden.

Angstige gedachten al van jongs af aan
Tijdens het gesprek vertelt Roxeanne dat ze al sinds haar jeugd gevoelig is voor angstige gedachten. Dat zijn vaak scenario’s waarin ze nadenkt over wat er allemaal mis zou kunnen gaan in het leven.
Toen ze jonger was, gingen die gedachten vooral over haar eigen leven en toekomst.
Maar sinds ze moeder is geworden, merkt ze dat die gevoelens zich vooral richten op haar familie.
“Ik heb het niet zo naar mezelf,” vertelt ze in de podcast. “Maar ik heb het wel heel erg naar mijn gezin.”
Dat betekent dat haar grootste zorgen tegenwoordig gaan over de mensen die het dichtst bij haar staan.

Het moederschap verandert alles
Veel ouders herkennen dat gevoel. Zodra er kinderen in het spel zijn, verschuift de manier waarop iemand naar risico’s en veiligheid kijkt.
Voor Roxeanne gebeurde dat ook toen haar zoon Fender werd geboren.
Sindsdien voelt ze een sterke verantwoordelijkheid om hem te beschermen.
Dat kan soms leiden tot gedachten die ver vooruitlopen op mogelijke situaties.
Ze merkt dat ze in haar hoofd soms scenario’s bedenkt waarin ze zich afvraagt wat er zou gebeuren als er iets misgaat.
Hoewel ze weet dat zulke situaties vaak onrealistisch zijn, kunnen ze toch door haar hoofd blijven spelen.
Zorgen om haar zoon Fender
Een van de momenten waarop haar gedachten soms extra actief worden, is wanneer ze nadenkt over haar zoon.
Ze geeft toe dat ze zich soms scenario’s voorstelt waarin ze zich afvraagt hoe hij bepaalde gebeurtenissen zou ervaren.
Zo vertelde ze in de podcast dat ze soms denkt aan situaties waarin haar gezin samen reist.
Daarbij komt soms de vraag op wat er zou gebeuren als er een ongeluk zou plaatsvinden.
Voor haar draait die gedachte vooral om de angst dat haar zoon alleen zou achterblijven.
Ze zegt dat ze het idee moeilijk vindt dat hij een traumatische situatie zou moeten meemaken.

De behoefte aan bevestiging
Wanneer zulke gedachten opkomen, zoekt Roxeanne soms bevestiging bij mensen in haar omgeving.
Ze wil dan weten of anderen dezelfde dingen denken of hoe zij naar zulke situaties kijken.
Volgens haar helpt het om die gedachten hardop uit te spreken, omdat ze daardoor minder zwaar voelen.
Het gesprek in de podcast laat zien dat het delen van zorgen soms al een belangrijke stap kan zijn.
Door erover te praten ontstaat er ruimte om de gedachten te relativeren.
Gesprekken met haar broer André
In de podcast blijkt dat Roxeanne niet de enige is die soms met dit soort gedachten worstelt.
Ook haar broer André Hazes herkent bepaalde gevoelens van angst.
De twee praten daar regelmatig samen over.
Volgens Roxeanne helpt het dat ze elkaar goed begrijpen.
“We kunnen er best goed over praten,” zegt ze.
Soms bespreken ze samen de zorgen die ouders kunnen hebben over hun kinderen.
Dat soort gesprekken zorgt ervoor dat ze zich minder alleen voelt met haar gedachten.

Nachtelijke piekermomenten
Roxeanne vertelt ook dat zulke gedachten soms juist ’s nachts sterker kunnen worden.
Wanneer alles stil is en er weinig afleiding is, kan haar hoofd beginnen te malen.
Ze zegt dat zij en haar broer wel eens wakker liggen terwijl ze nadenken over allerlei scenario’s.
Dat zijn momenten waarop hun zorgen extra aanwezig zijn.
Hoewel ze beseffen dat die gedachten niet altijd realistisch zijn, kunnen ze toch veel emoties oproepen.
Veel ouders herkennen dat fenomeen: wanneer het rustig is, krijgen gedachten soms meer ruimte.
Een andere kijk binnen het gezin
Interessant is dat Roxeanne merkt dat niet iedereen in haar omgeving op dezelfde manier met zulke gedachten omgaat.
Haar verloofde Erik Zwennes lijkt volgens haar veel rustiger naar dit soort situaties te kijken.
Waar Roxeanne en haar broer soms blijven nadenken over mogelijke risico’s, lijkt Erik zich daar minder mee bezig te houden.
Volgens haar heeft hij een meer ontspannen houding tegenover het leven.
“Ik merk dat Erik dat echt niet heeft,” vertelt ze.
Hij lijkt situaties eerder te accepteren zoals ze komen, zonder te blijven hangen in mogelijke problemen.
Verschillende manieren van omgaan met zorgen
Dat verschil in benadering laat zien dat mensen op verschillende manieren omgaan met onzekerheid.
Sommige mensen proberen alles vooraf te overdenken, terwijl anderen meer vertrouwen op het moment zelf.
Voor Roxeanne kan het soms verfrissend zijn om te zien hoe haar partner met situaties omgaat.
Zijn nuchtere houding helpt haar soms om dingen wat meer los te laten.
Toch blijft het voor haar belangrijk om haar gevoelens te kunnen bespreken met iemand die haar begrijpt.
Daarom vindt ze de gesprekken met haar broer waardevol.
Openheid over mentale gezondheid
Door in de podcast zo open over haar zorgen te praten, laat Roxeanne zien dat ook bekende mensen met dit soort gedachten kunnen worstelen.
Het bespreekbaar maken van angst en piekeren kan anderen helpen om hun eigen gevoelens te herkennen.
Veel luisteraars reageren dan ook positief op haar eerlijkheid.
Ze waarderen het dat ze laat zien dat ouderschap niet alleen uit mooie momenten bestaat, maar ook uit zorgen en verantwoordelijkheid.
De kracht van praten
Een van de belangrijkste boodschappen uit het gesprek is dat praten over gevoelens kan helpen.
Wanneer zorgen gedeeld worden, verliezen ze vaak een deel van hun kracht.
Dat geldt zeker wanneer iemand steun vindt bij familie of vrienden.
Voor Roxeanne is haar broer een belangrijke gesprekspartner.
Samen kunnen ze lachen om hun eigen gedachten, maar ook serieus praten over wat hen bezighoudt.
Het moederschap met al zijn emoties
Het verhaal van Roxeanne laat zien hoe complex ouderschap kan zijn.
Naast liefde en geluk brengt het ook nieuwe vormen van verantwoordelijkheid en kwetsbaarheid met zich mee.
Veel ouders herkennen dat gevoel: zodra er een kind in je leven komt, verandert de manier waarop je naar de wereld kijkt.
De veiligheid en het welzijn van je gezin worden plots het belangrijkste.
Dat kan soms leiden tot zorgen die moeilijk los te laten zijn.
Een herkenbaar verhaal voor veel ouders
Hoewel Roxeanne haar verhaal vanuit haar eigen ervaring vertelt, zullen veel mensen zich erin herkennen.
Zorgen maken over kinderen is iets wat bij veel ouders voorkomt.
Door haar openheid laat ze zien dat het normaal is om soms met dit soort gedachten te worstelen.
En misschien is dat wel de belangrijkste boodschap van haar verhaal: dat niemand alleen staat met zulke gevoelens.
Door erover te praten, kunnen zorgen gedeeld worden en krijgen ze een plek binnen het leven.
En juist die openheid maakt gesprekken zoals in de podcast ADHAZES zo waardevol voor veel luisteraars.
Actueel
Groot verdriet voor zangeres Mieke

Voor de Belgische zangeres Mieke, voor altijd verbonden met haar ontroerende klassieker Engelbewaarder, volgen de moeilijke momenten elkaar in rap tempo op. Waar haar stem jarenlang troost bood aan anderen, staat ze nu zelf midden in een periode die ze zonder omwegen omschrijft als “een hel”. In een openhartig gesprek met Weekend vertelt ze hoe r0uw, z!ekte en onzekerheid samenkomen — en hoe ze elke dag probeert overeind te blijven.

Twee zware hoofdstukken tegelijk
Mieke kreeg nauwelijks de ruimte om op adem te komen. Kort nadat ze afscheid moest nemen van haar levenspartner Marc, werd ze geconfronteerd met een ingrijpende medische diagnose: een gezwel in haar keel. “Het ene moment probeer je te begrijpen wat je is overkomen, het volgende moment zit je al in een behandeltraject,” vertelt ze. “Alles ging zo snel dat ik geen tijd had om stil te staan bij mijn gevoelens.”
Waar vroeger haar agenda vol stond met optredens, repetities en ontmoetingen, werd het plots stil. “Alle shows zijn geannuleerd. Mijn dagen zijn leeg. En Marc, voor wie ik altijd zorgde, is er niet meer. Dat hakt erin.” Pas nu, maanden later, voelt ze hoe groot die leegte werkelijk is. “Je denkt dat je sterk bent, maar op rustige momenten komt het besef keihard binnen.”

Het gemis in de kleine dingen
Rouw toont zich niet alleen in grote momenten, zegt Mieke, maar juist in het alledaagse. “Alles in huis herinnert me aan hem. Een stoel, een jas, een opmerking die je normaal tegen elkaar maakte. Als ik opruim of ’s avonds alleen ben, voel ik het gemis het sterkst. Dan besef je hoe moeilijk het is om alleen verder te moeten.”
Die emotionele last droeg ze terwijl haar lichaam ondertussen een zware strijd leverde. In totaal onderging Mieke dertig bestralingen, met de laatste op 4 juni. De behandelingen zijn inmiddels afgerond, maar het wachten is begonnen. Pas in oktober kunnen artsen met zekerheid zeggen of het gewenste effect is bereikt. “Die onzekerheid vreet aan je,” zegt ze eerlijk. “Ik lig er wakker van. Het enige wat je kunt doen, is hopen dat het nu voorbij is.”

Een lichaam dat moet herstellen
De gevolgen van de behandelingen zijn nog dagelijks voelbaar. “Eten blijft moeilijk. Alles wat ik doorslik, voelt alsof het uren in mijn keel blijft hangen,” legt Mieke uit. Ze is noodgedwongen overgestapt op zachte voeding, zoals pasta en soep. “De artsen zeggen dat dit maanden kan duren, soms zelfs langer. Dat is frustrerend, want je wilt vooruit, maar je lichaam bepaalt het tempo.”
Ook haar energie is nog beperkt. Waar ze vroeger moeiteloos lange dagen maakte, moet ze nu haar krachten zorgvuldig verdelen. “Ik kan niet meer alles op een dag. Soms voel ik me duizelig of gewoon leeg. Dan moet ik luisteren naar mijn lichaam, hoe moeilijk dat ook is.”

Voorzichtig vooruit, centimeter voor centimeter
Toch weigert Mieke zich volledig over te geven aan de somberte. “Het gaat elke dag een centimetertje beter,” zegt ze met een voorzichtig glimlachje. “Ik heb minder medicatie nodig, ik voel me iets sterker en ik kan al wat langer op zijn. Dat zijn kleine overwinningen, maar ze betekenen veel.”
Een terugkeer naar het podium is voorlopig nog niet aan de orde. “Ik hoopte aan het einde van de zomer voorzichtig weer iets te kunnen doen, maar zoals ik me nu voel, zie ik dat nog niet gebeuren.” Het gemis van het publiek en de muziek is groot. “Zingen is mijn leven. Die leegte is moeilijk te vullen.”
Steun als reddingsboei
Gelukkig staat Mieke er niet alleen voor. Familie, vrienden en naasten vormen een onmisbare steun. “Zonder hen zou ik dit niet aankunnen,” geeft ze toe. “Ze zijn er op momenten dat ik het even niet zie zitten. Dat is mijn redding.”
Ook van fans ontvangt ze warme reacties. Berichten, kaarten en woorden van steun geven haar het gevoel dat ze niet vergeten is. “Dat doet ontzettend veel. Het herinnert me eraan waarom ik ooit ben begonnen met zingen.”
Een onverwacht lichtpuntje
In diezelfde periode kreeg haar carrière onverwacht een nieuw duwtje in de rug. De recente versie van Engelbewaarder door Marco Schuitmaker gaf het nummer een tweede leven. “Ik was verrast en geraakt door wat hij ervan heeft gemaakt,” vertelde Mieke eerder. Het succes van de remake voelde als een lichtpuntje in een verder donkere tijd. “Het liet me zien dat muziek blijft leven, ook als jij zelf even stil moet staan.”
Leven met onzekerheid
De komende maanden blijven spannend. Tot de controles duidelijkheid geven, leeft Mieke tussen hoop en vrees. “Gezondheid is de grootste luxe,” zegt ze zacht. “Als je dat niet hebt, verandert alles. Dan hoop je alleen maar dat dat gemene beestje voorgoed uit je lijf blijft.”
Toch is opgeven geen optie. “Ik blijf vechten,” zegt ze vastberaden. “Voor mezelf, voor de herinneringen aan Marc en voor de hoop dat ik ooit weer kan zingen zoals vroeger.”
Een stem die blijft raken
Mieke’s verhaal is dat van een vrouw die tegelijk rouwt en herstelt, die haar kwetsbaarheid durft te tonen zonder haar kracht te verliezen. Haar stem mag dan voorlopig zwijgen op het podium, de betekenis ervan blijft groot. Voor haar fans — en voor iedereen die te maken krijgt met verlies en z!ekte — blijft ze een symbool van doorzettingsvermogen.
“Het is zwaar,” besluit ze. “Maar zolang er hoop is, ga ik door. Elke dag opnieuw, centimeter voor centimeter.”
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel1 jaar geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten