Connect with us

Actueel

Thérèse Boer openhartig na afscheid Jonnie: “Ik ben helemaal kapot, maar zo trots op Isabelle en Jimmie”

Avatar foto

Published

op

In de dagen na het indrukwekkende afscheid van topchef Jonnie Boer heeft zijn vrouw Thérèse Boer zich voor het eerst uitgesproken over de emotionele periode die zij en haar gezin doormaken. In een ingetogen maar krachtige verklaring laat Thérèse weten dat ze nog altijd overmand is door verdriet, maar dat haar hart ook overloopt van trots en dankbaarheid. “Ik ben kapot van verdriet, maar ik ben ook zó trots op onze kinderen. Isabelle en Jimmie hebben laten zien wat echte kracht is.”

Een intiem en waardig afscheid

Het afscheid van Jonnie Boer was allesbehalve standaard. Geen koude ceremonie, geen afstandelijke bijeenkomst, maar een eerbetoon in de geest van de man zelf: warm, persoonlijk en vol karakter. Honderden mensen kwamen naar De Librije in Zwolle om hun respect te betuigen. Van culinaire grootheden tot trouwe gasten, van collega-koks tot vrienden en familie. De kist stond beschilderd in graffiti-stijl, kleurrijk en levendig — net als Jonnie zelf.

Thérèse vertelt dat ze ervoor koos om tijdens het publieke moment op de achtergrond te blijven. “Dat was geen makkelijke beslissing, maar ik wilde ruimte geven aan iedereen die Jonnie gekend en bewonderd heeft. Hij had zoveel betekend voor zóveel mensen, en ik gunde hen dat moment van afscheid.”

Een kist vol symboliek

De graffiti-beschilderde kist, vol kleur en leven, weerspiegelde volgens Thérèse wie Jonnie werkelijk was. “Jonnie hield van uitgesproken smaken, van contrasten, van kleur. Die kist vatte zijn geest perfect samen. Niet ingetogen, maar levendig. Het was zó hem.”

Daarnaast benadrukt ze dat het detail van de Harley-Davidson-motorstoet Jonnie op het lijf geschreven was. “Hij was dol op motoren. Dat geluid, dat gevoel van vrijheid. Toen ik die lange stoet zag vertrekken, voelde ik: dit klopt.”

 

Isabelle en Jimmie: de stille kracht

Wat Thérèse misschien nog wel het meeste raakte, was de manier waarop haar kinderen met het afscheid omgingen. “Ik heb ze zien groeien in een paar dagen tijd. Isabelle en Jimmie zijn mijn helden.”

Isabelle deelde voorafgaand aan de uitvaart een reeks oude familiefoto’s, waarin Jonnie als jonge vader en chef te zien was. “Zij gaf hem opnieuw een gezicht. Niet de chef met drie sterren, maar de papa die ons leerde genieten van de kleine dingen. Ze liet de wereld zien wie hij écht was.”

Jimmie, die zijn vader in de keuken opvolgt, deelde beelden van de motorstoet. “Met elke seconde liet hij zien hoe sterk en liefdevol hij is. Hij deed dit met zo veel respect. Dat raakt me als moeder.”

Het verdriet is groot, de trots nog groter

Hoewel de leegte immens is, benadrukt Thérèse ook hoe dankbaar ze is voor de steun van vrienden, collega’s en het publiek. “Het is ongelofelijk hoeveel berichten, bloemen en kaarten we hebben ontvangen. Mensen uit het hele land laten weten hoeveel Jonnie voor hen betekende.”

Die collectieve rouw bracht troost, maar legde ook de grootsheid van Jonnie’s nalatenschap bloot. “Hij kookte niet alleen, hij raakte mensen. Hij was niet zomaar een chef. Hij was iemand die herinneringen creëerde.”

Herinneringen die blijven

Thérèse haalt ook herinneringen op aan Jonnie als levensgezel. “We werkten samen, woonden samen, groeiden samen. Alles was verweven.”

Een van haar dierbaarste herinneringen is hoe hij altijd met een scherp oog door De Librije liep. “Niets ontging hem. Maar altijd met een glimlach en een bemoedigend woord voor het personeel. Hij was streng, maar rechtvaardig.”

Volgens Thérèse was zijn grootste talent niet alleen koken, maar inspireren. “Of het nu ging om jonge koks, wijnliefhebbers of vaste gasten: iedereen voelde zich gezien. Hij wist je te raken met een blik, een grap, of gewoon een goed bord eten.”

Trots op de Librije-familie

Ook het team van De Librije speelt een grote rol in haar dankbaarheid. “Onze medewerkers hebben het afscheid mee vormgegeven. Van de koks tot de bediening: iedereen stond er met liefde.”

Ze prijst vooral de manier waarop het personeel Jonnie’s gedachtegoed levend wil houden. “Ze werken met zijn recepten, zijn filosofie, zijn flair. Dat is het mooiste eerbetoon dat er is.”

Ze vertelt hoe collega’s verhalen delen over Jonnie’s typische uitspraken, zijn perfectionisme, maar ook zijn warme hart. “Ze blijven hem citeren in de keuken. ‘Net dat beetje extra!’, hoor ik ze zeggen.”

Een toekomst vol herinnering

De komende tijd zal in het teken staan van verwerking, maar ook van voortzetting. “De Librije gaat binnenkort weer open. Niet omdat het makkelijk is, maar omdat Jonnie dat gewild zou hebben. Hij geloofde in doorgaan, in vooruitkijken, in samen sterk zijn.”

Thérèse benadrukt dat het geen afscheid is van Jonnie’s idealen. “Elke gang, elk gerecht dat hier wordt geserveerd, draagt zijn handtekening. Zijn geest blijft rondwaren in iedere hoek van De Librije.”

Het idee dat Jonnie’s visie voortleeft in het werk van hun kinderen, en in de handen van hun team, geeft Thérèse kracht. “Dat geeft me troost. Hij is niet weg, hij leeft voort in wat we samen gebouwd hebben.”

Persoonlijke kracht

Zelf probeert Thérèse zich vast te houden aan de kleine dingen: een herinnering, een geur, een foto. “Soms ruik ik iets in de keuken en moet ik huilen. Maar dan hoor ik hem in mijn hoofd zeggen: ‘Hup, doorgaan.'”

Ze weet dat de weg lang zal zijn, maar dat liefde en trots haar zullen dragen. “Ik ben verdrietig, maar ook intens dankbaar dat ik ruim dertig jaar naast hem heb mogen staan. We hebben samen iets neergezet dat groter is dan wijzelf.”

Dankbaar voor verbondenheid

Ook buiten Zwolle werd massaal meegeleefd. Thérèse noemt het hartverwarmend hoeveel mensen hun steun betuigden. “Zoveel collega’s, gasten, buren, zelfs onbekenden… ze kwamen langs, stuurden brieven, lieten bloemen achter. Dat doet meer dan ik onder woorden kan brengen.”

Ze noemt het bijzonder hoeveel verhalen ze hoorde van mensen voor wie Jonnie een inspiratie was. “Van jonge chefs die dankzij hem durfden te beginnen, tot gasten die zeggen dat hij hun liefde voor eten heeft aangewakkerd.”

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door Tijd voor MAX (@tijdvoormax)

Slot: Liefde als nalatenschap

Het verhaal van Thérèse Boer is dat van een vrouw die rouwt, maar ook viert. Die huilt, maar ook glimlacht bij herinneringen. En die vooral gelooft in de kracht van familie, liefde en samenwerking.

“We gaan door, met Jonnie in ons hart. En met Isabelle en Jimmie als levende voorbeelden van wat hij ons heeft geleerd: trouw blijven aan jezelf, delen met anderen, en altijd koken met je hart.”

Met deze woorden laat Thérèse niet alleen zien hoe groot het gemis is, maar ook hoe krachtig het leven kan zijn dat achterblijft. Een leven vol smaak, liefde en herinnering aan een man die Nederland leerde dat eten meer is dan voeding – het is verbinding. En dat blijft, generatie op generatie.

Actueel

Grote zorgen om zoontje Roxeanne Hazes

Avatar foto

Published

op

Roxeanne Hazes openhartig over zorgen als moeder: “Mijn grootste angst gaat over mijn gezin”

Zangeres Roxeanne Hazes heeft in een openhartig gesprek verteld hoe het moederschap haar kijk op angst en zorgen heeft veranderd. In de podcast ADHAZES spreekt ze samen met haar broer André Hazes over gedachten die haar soms bezighouden, vooral wanneer het om haar zoon Fender gaat.

Hoewel Roxeanne zichzelf niet als iemand ziet die snel in paniek raakt over haar eigen gezondheid of welzijn, merkt ze dat haar zorgen sinds het moederschap sterk verschoven zijn. Haar aandacht gaat nu vooral uit naar haar gezin en naar alles wat hen zou kunnen overkomen.

Volgens de zangeres hoort dat misschien bij het ouderschap, maar soms kunnen die gedachten behoorlijk intens worden.

Angstige gedachten al van jongs af aan

Tijdens het gesprek vertelt Roxeanne dat ze al sinds haar jeugd gevoelig is voor angstige gedachten. Dat zijn vaak scenario’s waarin ze nadenkt over wat er allemaal mis zou kunnen gaan in het leven.

Toen ze jonger was, gingen die gedachten vooral over haar eigen leven en toekomst.

Maar sinds ze moeder is geworden, merkt ze dat die gevoelens zich vooral richten op haar familie.

“Ik heb het niet zo naar mezelf,” vertelt ze in de podcast. “Maar ik heb het wel heel erg naar mijn gezin.”

Dat betekent dat haar grootste zorgen tegenwoordig gaan over de mensen die het dichtst bij haar staan.

Het moederschap verandert alles

Veel ouders herkennen dat gevoel. Zodra er kinderen in het spel zijn, verschuift de manier waarop iemand naar risico’s en veiligheid kijkt.

Voor Roxeanne gebeurde dat ook toen haar zoon Fender werd geboren.

Sindsdien voelt ze een sterke verantwoordelijkheid om hem te beschermen.

Dat kan soms leiden tot gedachten die ver vooruitlopen op mogelijke situaties.

Ze merkt dat ze in haar hoofd soms scenario’s bedenkt waarin ze zich afvraagt wat er zou gebeuren als er iets misgaat.

Hoewel ze weet dat zulke situaties vaak onrealistisch zijn, kunnen ze toch door haar hoofd blijven spelen.

Zorgen om haar zoon Fender

Een van de momenten waarop haar gedachten soms extra actief worden, is wanneer ze nadenkt over haar zoon.

Ze geeft toe dat ze zich soms scenario’s voorstelt waarin ze zich afvraagt hoe hij bepaalde gebeurtenissen zou ervaren.

Zo vertelde ze in de podcast dat ze soms denkt aan situaties waarin haar gezin samen reist.

Daarbij komt soms de vraag op wat er zou gebeuren als er een ongeluk zou plaatsvinden.

Voor haar draait die gedachte vooral om de angst dat haar zoon alleen zou achterblijven.

Ze zegt dat ze het idee moeilijk vindt dat hij een traumatische situatie zou moeten meemaken.

De behoefte aan bevestiging

Wanneer zulke gedachten opkomen, zoekt Roxeanne soms bevestiging bij mensen in haar omgeving.

Ze wil dan weten of anderen dezelfde dingen denken of hoe zij naar zulke situaties kijken.

Volgens haar helpt het om die gedachten hardop uit te spreken, omdat ze daardoor minder zwaar voelen.

Het gesprek in de podcast laat zien dat het delen van zorgen soms al een belangrijke stap kan zijn.

Door erover te praten ontstaat er ruimte om de gedachten te relativeren.

Gesprekken met haar broer André

In de podcast blijkt dat Roxeanne niet de enige is die soms met dit soort gedachten worstelt.

Ook haar broer André Hazes herkent bepaalde gevoelens van angst.

De twee praten daar regelmatig samen over.

Volgens Roxeanne helpt het dat ze elkaar goed begrijpen.

“We kunnen er best goed over praten,” zegt ze.

Soms bespreken ze samen de zorgen die ouders kunnen hebben over hun kinderen.

Dat soort gesprekken zorgt ervoor dat ze zich minder alleen voelt met haar gedachten.

Nachtelijke piekermomenten

Roxeanne vertelt ook dat zulke gedachten soms juist ’s nachts sterker kunnen worden.

Wanneer alles stil is en er weinig afleiding is, kan haar hoofd beginnen te malen.

Ze zegt dat zij en haar broer wel eens wakker liggen terwijl ze nadenken over allerlei scenario’s.

Dat zijn momenten waarop hun zorgen extra aanwezig zijn.

Hoewel ze beseffen dat die gedachten niet altijd realistisch zijn, kunnen ze toch veel emoties oproepen.

Veel ouders herkennen dat fenomeen: wanneer het rustig is, krijgen gedachten soms meer ruimte.

Een andere kijk binnen het gezin

Interessant is dat Roxeanne merkt dat niet iedereen in haar omgeving op dezelfde manier met zulke gedachten omgaat.

Haar verloofde Erik Zwennes lijkt volgens haar veel rustiger naar dit soort situaties te kijken.

Waar Roxeanne en haar broer soms blijven nadenken over mogelijke risico’s, lijkt Erik zich daar minder mee bezig te houden.

Volgens haar heeft hij een meer ontspannen houding tegenover het leven.

“Ik merk dat Erik dat echt niet heeft,” vertelt ze.

Hij lijkt situaties eerder te accepteren zoals ze komen, zonder te blijven hangen in mogelijke problemen.

Verschillende manieren van omgaan met zorgen

Dat verschil in benadering laat zien dat mensen op verschillende manieren omgaan met onzekerheid.

Sommige mensen proberen alles vooraf te overdenken, terwijl anderen meer vertrouwen op het moment zelf.

Voor Roxeanne kan het soms verfrissend zijn om te zien hoe haar partner met situaties omgaat.

Zijn nuchtere houding helpt haar soms om dingen wat meer los te laten.

Toch blijft het voor haar belangrijk om haar gevoelens te kunnen bespreken met iemand die haar begrijpt.

Daarom vindt ze de gesprekken met haar broer waardevol.

Openheid over mentale gezondheid

Door in de podcast zo open over haar zorgen te praten, laat Roxeanne zien dat ook bekende mensen met dit soort gedachten kunnen worstelen.

Het bespreekbaar maken van angst en piekeren kan anderen helpen om hun eigen gevoelens te herkennen.

Veel luisteraars reageren dan ook positief op haar eerlijkheid.

Ze waarderen het dat ze laat zien dat ouderschap niet alleen uit mooie momenten bestaat, maar ook uit zorgen en verantwoordelijkheid.

De kracht van praten

Een van de belangrijkste boodschappen uit het gesprek is dat praten over gevoelens kan helpen.

Wanneer zorgen gedeeld worden, verliezen ze vaak een deel van hun kracht.

Dat geldt zeker wanneer iemand steun vindt bij familie of vrienden.

Voor Roxeanne is haar broer een belangrijke gesprekspartner.

Samen kunnen ze lachen om hun eigen gedachten, maar ook serieus praten over wat hen bezighoudt.

Het moederschap met al zijn emoties

Het verhaal van Roxeanne laat zien hoe complex ouderschap kan zijn.

Naast liefde en geluk brengt het ook nieuwe vormen van verantwoordelijkheid en kwetsbaarheid met zich mee.

Veel ouders herkennen dat gevoel: zodra er een kind in je leven komt, verandert de manier waarop je naar de wereld kijkt.

De veiligheid en het welzijn van je gezin worden plots het belangrijkste.

Dat kan soms leiden tot zorgen die moeilijk los te laten zijn.

Een herkenbaar verhaal voor veel ouders

Hoewel Roxeanne haar verhaal vanuit haar eigen ervaring vertelt, zullen veel mensen zich erin herkennen.

Zorgen maken over kinderen is iets wat bij veel ouders voorkomt.

Door haar openheid laat ze zien dat het normaal is om soms met dit soort gedachten te worstelen.

En misschien is dat wel de belangrijkste boodschap van haar verhaal: dat niemand alleen staat met zulke gevoelens.

Door erover te praten, kunnen zorgen gedeeld worden en krijgen ze een plek binnen het leven.

En juist die openheid maakt gesprekken zoals in de podcast ADHAZES zo waardevol voor veel luisteraars.

Continue Reading

Trending

  • Actueel1 jaar geleden

    Hardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’

  • Actueel1 jaar geleden

    Jutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien

  • Actueel1 jaar geleden

    Martijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’

  • Actueel1 jaar geleden

    Kijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald

  • Actueel1 jaar geleden

    André Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg

  • Actueel1 jaar geleden

    Volgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔

  • Actueel1 jaar geleden

    Ophef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg

  • Actueel1 jaar geleden

    Zangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten