Actueel
Roos Reedijk onder vuur om spuuglelijke badkamer in Kopen Zonder Kijken
Kopen Zonder Kijken: Rode badkamer van Roos Reedijk zorgt voor woedende reacties – ‘Wat dacht je, Roos?!’
De tweede aflevering van het nieuwe seizoen van Kopen Zonder Kijken zorgde opnieuw voor volle huiskamers én verhitte discussies op social media. Dit keer draaide het allemaal om Leroy en Saskia, een Amsterdams stel dat hoopte op een betaalbare eengezinswoning binnen de ring van hun geliefde hoofdstad. Maar hun zoektocht liep anders dan gehoopt. Van teleurstelling en tranen tot een felrode badkamer die het halve internet over zich heen kreeg: dit was er allemaal aan de hand.
Onmogelijke opdracht
Een woning vinden in Amsterdam met een budget van 350.000 euro? Volgens makelaar Alex van Keulen is dat inmiddels bijna een utopie. En toch proberen Leroy en Saskia het. Het stel droomt van een huis met meerdere slaapkamers, het liefst in de stad waar ze zich thuis voelen. “Amsterdam is onze stad,” aldus Leroy, die zich zichtbaar ongemakkelijk voelt bij het idee de hoofdstad te verlaten. “Ik kom eigenlijk nooit buiten de ring.”
Alex ziet echter al snel dat hun wensen niet matchen met de huidige huizenmarkt. Een budget van 3,5 ton betekent in de Randstad vooral concessies doen, veel concessies. Zaandam? Amstelveen? Purmerend dan misschien? Alex is duidelijk: “Zelfs daar gaan we het lastig krijgen.” De makelaar probeert het stel met beide benen op de grond te zetten. “Wat vinden jullie belangrijker? De locatie of überhaupt een plek op de woningmarkt?”
Tranen en frustratie
Saskia, zichtbaar aangedaan door de realiteit van de woningmarkt, houdt het niet droog. “Het voelt alsof we aan de andere kant van de wereld gaan wonen,” snikt ze. Ze had gehoopt op een toekomst dichtbij vrienden, werk en familie. Ook Leroy zucht diep: “Misschien moeten we dan maar weer gaan huren.” Maar opgeven? Dat past niet bij het team van Kopen Zonder Kijken.
Van Amsterdam naar Lelystad
De oplossing wordt uiteindelijk gevonden in Lelystad. Een plek die voor het stel aanvoelt als een wereldreis verwijderd van hun geliefde hoofdstad. Toch besluit het stel, ondanks hun teleurstelling, het avontuur aan te gaan. Alex weet namelijk een nette eengezinswoning te bemachtigen. En hoewel het enthousiasme bij de eerste bezichtiging niet van de muren spat, is er nog hoop. “Ik hoopte eigenlijk op het vierde huis,” zegt Leroy ietwat zuur, doelend op de selectie van woningen die hij niet te zien kreeg.
De grote metamorfose
Dan is het tijd voor de vertrouwde handen van klusbaas Bob Sikkes en styliste Roos Reedijk om hun magie te laten werken. Roos duikt zoals altijd in de wensen en behoeften van het stel – althans, vooral in die van Saskia, zo zal later blijken. Het interieur wordt volledig vernieuwd en aangepast aan de levensfase van het stel, dat duidelijk opnieuw samen een toekomst wil opbouwen.
Tijdens de grote onthulling is er bewondering voor het vakwerk van Bob. De keuken is prachtig, de woonkamer sfeervol. Maar zodra de badkamer in beeld komt, slaat de stemming bij de kijkers om.
De rode badkamer: ‘Een kleurenbom waar niemand om vroeg’
Waar kijkers op X (voorheen Twitter) doorgaans verdeeld reageren op keuzes van styliste Roos Reedijk, lijkt er dit keer een zeldzame vorm van eenheid. Die badkamer – volledig uitgevoerd in felrode tegels – valt absoluut niet in de smaak. “Ossenrood, serieus?!” klinkt het. Iemand schrijft: “Het is misdadig om zo’n spuuglelijke badkamer te ontwerpen als je je beroep maakt van binnenhuisarchitectuur.”
De kritiek richt zich ook op het feit dat Roos zich volgens velen alleen op Saskia heeft gericht. “Waarom heeft Roos de wensen van Leroy compleet genegeerd?” vraagt een kijker zich af. “Hij zei letterlijk dat hij níet van felle kleuren houdt.”
Een ander vat de situatie bondig samen: “Roos is kleurenblind, dat moet wel.”
Online kritiek zwelt aan
Op social media is het een stortvloed aan reacties. Sommige kijkers spreken hun teleurstelling uit in de vorm van humor, anderen zijn ronduit boos. Een greep uit de reacties:
-
“Waarom moet het altijd zo hysterisch? Je kunt ook stijlvol én warm inrichten.”
-
“Roos heeft duidelijk alleen Saskia gesproken. Arme Leroy.”
-
“Die badkamer gaat over een jaar gegarandeerd opnieuw verbouwd worden.”
Toch zijn er ook fans van de felle stijl. Een enkeling verdedigt Roos’ keuze met: “Je moet lef hebben om dit te doen, en dat heeft ze. Ik vind het wel wat hebben.”
Martijn Krabbé: laatste seizoen
Naast het interieur en de woonkeuzes, hing er nog een ander sentiment boven de aflevering: het afscheid van presentator Martijn Krabbé. Dit seizoen is zijn laatste als vaste host van Kopen Zonder Kijken. Martijn is onlosmakelijk verbonden met het succes van het programma en zijn kenmerkende voice-over zorgt al jaren voor de nodige luchtigheid én rake observaties.
In de aflevering zelf was hij slechts beperkt te zien. De meeste presentatie werd overgelaten aan Alex, Bob en Roos. Aan het einde verscheen er nog wel een persoonlijke brief van Martijn aan het stel. En hoewel de focus dit keer op de woning lag, voelde zijn afwezigheid als een voorproefje op een onvermijdelijk afscheid.
De redactie van Veronica Superguide riep onlangs op om de vaste experts – Alex, Bob en Roos – als presentatieteam naar voren te schuiven. “De kijker voelt een band met deze drie. Zij kennen de kandidaten, bouwen een relatie op, en hebben bewezen het programma te kunnen dragen,” aldus mediajournalist Robin Heerkens.
Eindconclusie: liefde, kritiek en een rode douche
De aflevering van Kopen Zonder Kijken met Leroy en Saskia had alle ingrediënten van een klassieker: hoge verwachtingen, onmogelijke eisen, emotionele uitspattingen, een scherpe makelaar, knap kluswerk van Bob en – jawel – een binnenhuisarchitect die de gemoederen flink wist op te schudden.
De rode badkamer zal de geschiedenisboeken in gaan als één van de meest besproken interieuropties uit de serie, en of dat positief is, valt te betwijfelen. Toch blijft de kracht van het programma overeind: het laat zien wat er mogelijk is met vertrouwen, vakmanschap en een flinke dosis lef.
En over lef gesproken: laten we hopen dat Leroy en Saskia uiteindelijk wél wennen aan hun nieuwe woning. Of ze de badkamer laten zoals hij is? Dat zal de tijd leren. Eén ding is zeker: Nederland heeft weer iets om over te praten.
De toon is ogenschijnlijk geruststellend, maar onder de oppervlakte wringt er iets. Met een nieuwe boodschap op zijn eigen platform, Truth Social, probeert Donald Trump Europese bondgenoten kalm te houden over de toekomst van de NAVO. Tegelijkertijd zaait hij twijfel over de wederzijdse loyaliteit binnen het bondgenootschap. Het resultaat is een boodschap die zowel geruststelling als ondermijning in zich draagt — en die in Europa met argusogen wordt gelezen.
Een belofte met een voorbehoud
Trump schrijft dat de Verenigde Staten “er altijd zullen zijn” voor de NAVO, zelfs in het hypothetische geval dat het bondgenootschap er niet zou zijn voor Amerika. Op het eerste gezicht klinkt dat als een verzekering van solidariteit. Maar juist die toevoeging roept vragen op. Want waarom zo expliciet benadrukken dat die steun mogelijk eenrichtingsverkeer is?
Met die formulering lijkt Trump niet alleen bondgenoten te willen geruststellen, maar ook een boodschap af te geven aan zijn eigen achterban: dat de Verenigde Staten zich niet vanzelfsprekend afhankelijk moeten voelen van anderen. Het is een subtiel, maar betekenisvol verschil in toon dat past bij zijn bredere visie op internationale samenwerking.
Twijfel over wederkerigheid
Centraal in Trumps boodschap staat zijn twijfel over de vraag of de NAVO de Verenigde Staten daadwerkelijk zou steunen als het land in een ernstige crisis zou belanden. Hij stelt die vraag openlijk, zonder nuance of diplomatieke omweg. Daarmee suggereert hij dat solidariteit binnen het bondgenootschap volgens hem geen vanzelfsprekend gegeven is.
Voor veel Europese landen is juist dat principe — “één voor allen, allen voor één” — de kern van de NAVO. Het openlijk ter discussie stellen daarvan raakt aan het fundament van het bondgenootschap. Ook al zegt Trump niet letterlijk dat Amerika zich zou terugtrekken, de suggestie alleen al kan het gevoel van zekerheid aantasten.
De Verenigde Staten als spil van afschrikking
Trump benadrukt in zijn bericht opnieuw dat de Verenigde Staten volgens hem de enige echte militaire afschrikking vormen tegenover grootmachten als China en Rusland. In zijn visie worden deze landen vooral geïmponeerd door Amerikaanse militaire macht, en niet door het collectieve vermogen van de NAVO als geheel.
Daarmee plaatst hij Amerika nadrukkelijk boven de andere lidstaten. Europese landen zouden volgens die redenering vooral meeliften op de kracht en investeringen van Washington. Het is een beeld dat Trump al vaker heeft geschetst en dat aansluit bij zijn kritiek op landen die volgens hem te weinig bijdragen aan gezamenlijke defensie-uitgaven.
Kritiek op Europese defensie-inspanningen
Volgens Trump zou zonder Amerikaanse betrokkenheid de militaire afschrikking van de NAVO grotendeels verdwijnen. Hij suggereert dat Rusland en China in dat scenario nauwelijks respect of vrees zouden hebben voor het bondgenootschap. Dat is een stevige uitspraak, die voorbijgaat aan decennia van Europese defensieopbouw en gezamenlijke militaire capaciteiten.
Hoewel het waar is dat de Verenigde Staten een cruciale rol spelen binnen de NAVO, beschikken Europese landen samen over aanzienlijke middelen, technologie en expertise. De NAVO is juist ontworpen als collectief, waarin krachten worden gebundeld. Door die gezamenlijke kracht te reduceren tot vooral Amerikaanse macht, ontstaat een eenzijdig narratief.
Europese reacties: voorzichtig en bezorgd
In Europese hoofdsteden wordt Trumps boodschap met gemengde gevoelens ontvangen. Officieel overheerst voorzichtigheid: diplomaten en regeringsleiders benadrukken dat de NAVO sterker is dan individuele uitspraken en dat samenwerking de kern blijft. Tegelijk klinkt er achter de schermen bezorgdheid.
Want uitspraken als deze hebben impact, ook als ze niet gepaard gaan met direct beleid. Ze voeden twijfel, niet alleen bij regeringen, maar ook bij burgers. De vraag of de Verenigde Staten onder een mogelijk toekomstig presidentschap van Trump onvoorwaardelijk achter Europa blijven staan, wordt steeds vaker hardop gesteld.
Strategische communicatie of politieke druk?
Critici zien in Trumps woorden een vorm van strategische druk. Door twijfel te zaaien over Amerikaanse steun, zou hij Europese landen willen aansporen om meer te investeren in defensie en minder afhankelijk te worden van Washington. In dat licht is zijn boodschap minder een waarschuwing en meer een onderhandelingstactiek.
Tegelijkertijd is het risico van die benadering groot. Het herhaaldelijk ter discussie stellen van solidariteit kan juist datgene ondermijnen wat de NAVO sterk maakt: vertrouwen. En vertrouwen is in internationale veiligheid net zo belangrijk als tanks en vliegtuigen.
Het bredere plaatje
Trumps uitspraken passen in een langere lijn van sceptische opmerkingen over multilaterale samenwerking. Hij bekijkt internationale verbanden vooral door een kosten-batenbril, waarbij directe voordelen voor de Verenigde Staten centraal staan. Dat botst met de Europese visie, waarin stabiliteit, voorspelbaarheid en langdurige samenwerking vaak zwaarder wegen.
Voor Europa is de NAVO niet alleen een militair bondgenootschap, maar ook een politiek symbool van trans-Atlantische verbondenheid. Elke suggestie dat die verbondenheid conditioneel is, raakt aan dat beeld.
Een boodschap met dubbele bodem
Wat Trump precies beoogt met zijn recente uitlatingen, blijft onderwerp van interpretatie. Voorstanders zien een realist die duidelijke vragen stelt en eerlijk is over machtsverhoudingen. Tegenstanders zien een politicus die bewust onzekerheid creëert en daarmee geopolitieke stabiliteit onder druk zet.
Feit is dat zijn woorden, hoe kort ook, een lange schaduw werpen. In een tijd waarin internationale verhoudingen al gespannen zijn, worden uitspraken over loyaliteit en steun extra zwaar gewogen.
Conclusie
Donald Trumps boodschap aan Europa is allesbehalve eenduidig. Hij belooft steun aan de NAVO, maar koppelt die belofte aan twijfel en voorwaarden. Daarmee probeert hij tegelijkertijd gerust te stellen én zijn kritische visie op het bondgenootschap te benadrukken. Voor Europa is het opnieuw een herinnering aan hoe afhankelijk internationale veiligheid kan zijn van politieke toon en persoonlijke overtuigingen.
Of deze woorden uiteindelijk vooral bedoeld zijn als verkiezingsretoriek of als voorbode van concreet beleid, zal de toekomst uitwijzen. Maar duidelijk is dat ze het debat over de rol van de Verenigde Staten binnen de NAVO opnieuw hebben aangewakkerd — en dat debat zal voorlopig niet verstommen.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel12 maanden geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel12 maanden geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel11 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel12 maanden geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel11 maanden geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel12 maanden geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten