Actueel
Precies 23 jaar na aanslag op Pim Fortuyn wordt koelbloedige dader joggend in park gespot!
De aanslag op Pim Fortuyn: een politieke schokgolf die Nederland blijvend veranderde
Op 6 mei 2002 werd Nederland opgeschrikt door een gebeurtenis die diepe sporen naliet in de politieke en maatschappelijke geschiedenis van het land. Pim Fortuyn, de omstreden maar charismatische politicus die met zijn eigen lijst storm liep in de peilingen, werd op het Media Park in Hilversum verm00rd. Negen dagen voor de Tweede Kamerverkiezingen werd hij op brute wijze neergesch0ten op een parkeerterrein bij het Audiocentrum, direct na een radio-interview.
De dader: Volkert van der Graaf, een milieuactivist met een achtergrond in het links-extremistische activisme. Hij werd vrijwel onmiddellijk na de m00rd gearr*steerd. Zijn daad was bedoeld, zo verklaarde hij later, om te voorkomen dat Fortuyn naar zijn inzicht kwetsbare groepen in de samenleving zou “demoniseren”. De m00rd werd daarmee niet alleen een persoonlijke tragedie, maar ook een aantasting van het democratische proces. Het land r0uwde — en discussieerde.
Een golf van nationale en internationale verontwaardiging
De m00rd op Fortuyn veroorzaakte direct een golf van verbijstering, verdriet en woede. Nooit eerder in de recente Nederlandse geschiedenis was een politicus op deze manier het zwijgen opgelegd. De gebeurtenis haalde wereldwijd het nieuws en werd vergeleken met politieke m00rden zoals die op John F. Kennedy. Binnen Nederland barstte een felle discussie los over de grenzen van de vrijheid van meningsuiting, de rol van activisme, en de veiligheid van politici.
Er ontstonden ook snel complottheorieën. Was Van der Graaf wel alleen? Had de staat gefaald in haar taak om Fortuyn te beschermen? Er verschenen tal van boeken en documentaires die deze vragen onderzochten. Hoewel de officiële lezing nooit is weerlegd, is het wantrouwen bij een deel van de bevolking tot op de dag van vandaag voelbaar.
Fortuyns politieke erfenis en verkiezingssucces
Ondanks zijn overlijden bleef Fortuyn op de kieslijst staan voor de Tweede Kamerverkiezingen van 15 mei 2002. Het resultaat was historisch: zijn partij, de Lijst Pim Fortuyn (LPF), behaalde met 1.358.942 stemmen maar liefst 26 zetels. Nog nooit had een nieuwe partij bij haar debuut zo’n groot aandeel in de Kamer veroverd.
Toch bleek het succes kortstondig. De LPF had moeite zich te organiseren zonder haar leider, en interne conflicten domineerden het nieuws. Bij de verkiezingen van 2006 keerde de partij niet meer terug in de Tweede Kamer. Toch wordt Fortuyns naam nog vaak genoemd in het politieke debat. Veel thema’s die hij aansneed — zoals immigratie, integratie en bestuurlijke openheid — zijn vandaag de dag nog steeds actueel.
De rechtszaak tegen Volkert van der Graaf
Op 15 april 2003 werd Volkert van der Graaf veroordeeld tot 18 jaar gev*ngenisstraf. De rechtbank oordeelde dat de m00rd weliswaar schokkend was en op br*te wijze werd gepleegd, maar vond de inbreuk op het democratisch proces “niet ernstig genoeg” om een levenslange c*lstraf te rechtvaardigen. De kans op herhaling werd volgens een psychiatrisch rapport als klein ingeschat.
Toch woog de rechtbank wel degelijk zwaar mee dat de rechtsorde ernstig was geschokt. Naast moord werd Van der Graaf ook veroordeeld voor verboden w*penbezit en het bedreigen van Hans Smolders, Fortuyns chauffeur en lijfwacht, die de dader direct na de aansl*g achterna zat.
De strafmaat leidde tot publieke discussie. Was 18 jaar genoeg voor zo’n daad? Had levenslang niet meer recht gedaan aan de ernst van het feit en de maatschappelijke gevolgen?
Vroegtijdige vrijlating en een ongemakkelijk beeld
Na het uitzitten van twee derde van zijn straf — 12 jaar — kwam Van der Graaf in 2014 voorwaardelijk vrij. Hij kreeg te maken met diverse beperkingen, waaronder een meldplicht, contactverbod met media en een locatieverbod voor het Media Park en politieke bijeenkomsten. In 2020 kwamen deze beperkingen te vervallen. Sindsdien leeft Van der Graaf als vrij man, zonder toezicht van justitie.
Op 6 mei 2025, exact 23 jaar na de m00rd, werd Van der Graaf gesignaleerd tijdens een wandeling door een park in Apeldoorn. Op sociale media leidde dit tot veel beroering. Sommigen uitten hun afkeer over het feit dat de m00rdenaar van Fortuyn ogenschijnlijk ongestoord van zijn vrijheid geniet op de herdenkingsdag van zijn daad. Anderen riepen juist op tot kalmte en verwezen naar de rechtsstaat, die hem volgens de wet een tweede kans heeft gegeven.
De impact op nabestaanden en de samenleving
Voor de familie van Pim Fortuyn, zijn vrienden en zijn trouwe aanhang is de pijn nog altijd voelbaar. Elk jaar wordt er rond 6 mei een moment van herdenking gehouden bij het standbeeld van Fortuyn in Rotterdam. De herinnering aan zijn bijdrage aan het politieke debat blijft levend, net als de schok die zijn d00d teweegbracht.
Voor velen blijft het confronterend dat Van der Graaf inmiddels in volledige vrijheid leeft. De vraag hoe een samenleving omgaat met veroordeelden van zware misdr!jven — zeker met een duidelijke politieke lading — is geen makkelijke. Het raakt aan diepere vragen over straf, vergiffenis, veiligheid en rechtvaardigheid.
De herdenking en zijn laatste rustplaats
Fortuyn werd op 10 mei 2002 begraven op begraafplaats Westerveld in zijn geboortedorp Driehuis, na een indrukwekkende requiemmis in de Kathedraal van Rotterdam. Op 20 juli 2002 werden zijn st0ffelijke resten overgebracht naar een praalgraf in het Italiaanse Provesano, waar Fortuyn een vakantiewoning bezat. De herbegrafenis gebeurde op verzoek van zijn familie, in alle rust, ver weg van de hectiek van de Nederlandse politiek.
Conclusie: een open wond in de Nederlandse geschiedenis
De m00rd op Pim Fortuyn markeert een kantelpunt in de moderne Nederlandse geschiedenis. Het was niet alleen een persoonlijke tragedie, maar ook een aanv*l op het vrije politieke debat. De discussie over de balans tussen vrijheid van meningsuiting, veiligheid en activisme leeft tot op de dag van vandaag voort.
Dat Volkert van der Graaf inmiddels zonder beperkingen door het leven gaat, roept bij velen emotie en onbegrip op — zeker rond de herdenkingsdatum van de m00rd. Maar het herinnert ons er ook aan hoe complex de werking van een rechtsstaat is. Want zelfs voor wie onherstelbaar leed veroorzaakte, geldt uiteindelijk het principe van straf, herstel en — hoe moeilijk ook — wederopname in de samenleving.
Actueel
Prins Bernhard en prinses Annette gaan na 25 jaar huwelijk scheiden: ‘Zoveel geld raakt Bernhard kwijt’

Na meer dan een kwart eeuw samen hebben prins Bernhard van Oranje en prinses Annette besloten ieder hun eigen weg te gaan. Het nieuws kwam vrijdag naar buiten via een officiële verklaring van de Rijksvoorlichtingsdienst (RVD) en sloeg in als een stille, maar duidelijke boodschap: ook binnen het koningshuis zijn langdurige relaties niet immuun voor verandering.

Een gezamenlijke verklaring, met nadruk op respect
In de korte maar zorgvuldige
verklaring laten Bernhard en Annette weten dat de beslissing in
goed overleg is genomen.
“Na 25 jaar huwelijk hebben wij besloten te gaan scheiden,” zo
luidt de verklaring. “Dat doen we in goed overleg met wederzijds
respect. We blijven samen de zorg dragen voor onze drie kinderen.
Desondanks blijft het een moeilijke stap. We doen daarom een beroep
op ieders begrip en respect voor onze privacy.”
De verklaring is ondertekend met hun namen zoals zij die zelf gebruiken: Bernhard van Oranje en Annette Sekrève. Die keuze onderstreept de toon van het bericht: ingetogen, persoonlijk en zonder opsmuk. Geen details over oorzaken, geen verwijten, geen publieke emoties – maar wel een duidelijke wens om de rust te bewaren, vooral voor hun gezin.

Een huwelijk van 25 jaar
Prins Bernhard (56) en Annette (53) trouwden in de zomer van 2000. Op 6 juli 2000 gaven zij elkaar het jawoord in Utrecht, gevolgd door een kerkelijke inzegening twee dagen later in de Domkerk. Het was een huwelijk dat destijds werd gezien als modern, warm en relatief nuchter binnen de context van de koninklijke familie.
Annette, van beroep psychologe, stond bekend als iemand die bewust buiten de schijnwerpers bleef. Bernhard, zoon van prinses Margriet en Pieter van Vollenhoven, had al langer een eigen positie binnen én buiten het koninklijk netwerk. Samen vormden zij een koppel dat niet nadrukkelijk op de voorgrond trad, maar wel zichtbaar betrokken was bij familiegelegenheden en maatschappelijke momenten.
Uit hun huwelijk werden drie kinderen geboren: Isabella (23), Samuel (21) en Benjamin (17). De kinderen dragen de achternaam Van Vollenhoven en hebben geen adellijke titels, een bewuste keuze die past bij de meer informele positie van het gezin binnen de Oranjefamilie.

Kennismaking in Groningen, leven in Amsterdam
Het liefdesverhaal van Bernhard en Annette begon niet in paleizen of op officiële ontvangsten, maar tijdens hun studententijd in Groningen. Daar leerden zij elkaar kennen, in een fase van het leven die ver afstaat van protocollen en publieke aandacht. Die achtergrond typeerde ook hun latere keuzes.
Na hun studie gingen zij samenwonen op een woonboot aan de Amstel in Amsterdam. Het was een symbolische plek: vrij, stedelijk en bewust anders dan de koninklijke residenties waarmee de familie vaak wordt geassocieerd. Hoewel zij later verhuisden naar een andere woning in de hoofdstad, bleef Amsterdam jarenlang hun gezamenlijke thuisbasis.
Tot aan de scheiding woonden Bernhard en Annette nog altijd in de stad, zij het niet meer op het water. Hun leven speelde zich grotendeels af buiten het directe hofleven, met een sterke focus op gezin, werk en een relatief normale dagelijkse routine.

Geruchten die eerder opdoken
Hoewel het nieuws officieel pas nu wordt bevestigd, gingen er eind vorig jaar al geruchten rond over mogelijke spanningen binnen het huwelijk. Die speculaties werden gevoed door het feit dat Bernhard en Annette afzonderlijk van elkaar op vakantie gingen, ieder met een van de kinderen.
Bernhard werd gespot in een wintersportgebied, terwijl Annette koos voor een zonnige bestemming. Op zichzelf hoeft dat niets te betekenen, maar binnen de context van een koninklijke familie – waar gezamenlijke optredens vaak zorgvuldig worden bekeken – leidde het tot vragen. De bevestiging van de scheiding geeft nu achteraf duiding aan die signalen, al blijft het stel bewust vaag over de inhoudelijke redenen.
Scheidingen binnen de Oranjefamilie: zeldzaam, maar niet uniek
Een scheiding binnen de Nederlandse koninklijke familie is relatief zeldzaam, maar niet zonder precedent. Prins Bernhard en prinses Annette zijn niet de eersten binnen de Oranjes die deze stap zetten.
Zo is prinses Margarita, nicht van koning Willem-Alexander, zelfs twee keer gescheiden: in 2006 van Edwin de Roy van Zuydewijn en in 2023 van Tjalling Siebe ten Cate. Ook in een eerdere generatie kwamen scheidingen voor. Prinses Irene scheidde in 1981 van Carel Hugo de Bourbon de Parme, na een huwelijk van zeventien jaar. Prinses Christina beëindigde in 1994 haar huwelijk met Jorge Guillermo, met wie zij sinds 1975 was getrouwd.
Deze voorbeelden laten zien dat ook binnen het koningshuis relaties kunnen veranderen, ondanks de publieke druk en de traditie van stabiliteit die vaak met de monarchie wordt geassocieerd.
De impact op het gezin
Hoewel de verklaring nadrukkelijk spreekt over wederzijds respect en gezamenlijke zorg voor de kinderen, valt niet te ontkennen dat een scheiding na 25 jaar een ingrijpende gebeurtenis is. Zeker nu hun jongste zoon Benjamin nog minderjarig is, zal het gezin de komende periode opnieuw vorm moeten geven aan het dagelijks leven.
Dat Bernhard en Annette expliciet benadrukken dat zij samen verantwoordelijk blijven voor hun kinderen, wijst op een wens om stabiliteit te behouden. Voor de buitenwereld is dat wellicht het belangrijkste signaal: de relatie verandert, maar het ouderschap blijft.
Een sobere aankondiging, zonder spektakel
Opvallend aan deze aankondiging is de sobere toon. Geen interviews, geen uitgebreide toelichtingen, geen publieke emoties. De RVD-verklaring blijft dicht bij de kern en vraagt nadrukkelijk om privacy. Dat past bij de manier waarop Bernhard en Annette hun huwelijk jarenlang hebben vormgegeven: betrokken, maar niet uitbundig in de media.
In een tijd waarin persoonlijke breuken vaak breed worden uitgemeten, kiest dit paar voor stilte en beheersing. Het is een aanpak die respect afdwingt, maar ook ruimte laat voor speculatie – iets wat zij juist proberen te vermijden.
Een nieuw hoofdstuk
Met deze scheiding komt een einde aan een huwelijk dat begon in de studententijd en uitgroeide tot een gezin met drie volwassen wordende kinderen. Wat de toekomst brengt voor prins Bernhard en prinses Annette is onbekend, en waarschijnlijk ook bewust buiten de openbaarheid gehouden.
Wat wél duidelijk is: na 25 jaar samen sluiten zij een belangrijk hoofdstuk af, met de nadruk op respect, zorg voor hun kinderen en de wens om dit proces zo privé mogelijk te doorlopen. In dat opzicht blijft hun aanpak trouw aan wie zij altijd zijn geweest: zichtbaar wanneer nodig, terughoudend wanneer mogelijk.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel12 maanden geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel12 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel12 maanden geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel12 maanden geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten




