Actueel
Monique Westenberg verliest haar kindje
Monique Westenberg openhartig over verlies, rouw en heling: ‘Het voelde als een bevrijding’
Monique Westenberg staat bij het grote publiek bekend als een warme, energieke en liefdevolle vrouw. Als de partner van zanger André Hazes werd ze jarenlang gevolgd door de media en groeide ze uit tot een bekende verschijning op sociale media. Achter de glimlach schuilt echter een geschiedenis van verdriet en rouw. In een recent interview met Manifestatie Magazine sprak Monique openhartig over een intens persoonlijk trauma: het verlies van haar kindje.
Wat volgde, was een emotioneel gesprek over rouw, innerlijke heling, ademhalingstherapie en hoe ze zichzelf stukje bij beetje weer heeft opgebouwd. Haar verhaal is er één van veerkracht, confrontatie en uiteindelijk ook van hoop.
Een traumatisch verlies en het pad naar verwerking
In het interview deelt Monique dat ze ooit een kindje verloor, een ervaring die haar diep heeft getekend. Het was een gebeurtenis waar ze jarenlang moeilijk over kon praten, laat staan het volledig verwerken. Het verlies nestelde zich diep in haar lijf en hart, en liet sporen achter die niet zomaar verdwenen.
Pas tijdens een sessie met trauma release- en breathwork-therapie begon Monique echt de confrontatie aan te gaan met haar onverwerkte emoties. Deze therapievormen richten zich op het fysieke lichaam en het loslaten van opgeslagen spanningen, stress en verdriet. “Loslaten was moeilijk, maar toen ik me eraan overgaf, begon mijn hele lichaam te schudden,” vertelt Monique. Dat moment markeerde het begin van haar helingsproces.
Intense ademhaling als katalysator voor heling
Tijdens een intensieve ademhalingssessie beleefde Monique een bijna spirituele ervaring. Ze beschrijft hoe haar ademhaling zo diep en krachtig werd, dat ze op het randje van hyperventilatie belandde. “Maar de therapeut moedigde me aan om door te gaan,” zegt ze. En dat deed ze.
Terwijl ze zich volledig overgaf aan de oefening, begon ze visioenen te krijgen. Ze zag 0verleden dierbaren voor zich, onder wie haar hond – een geliefde viervoeter van wie ze nooit echt afscheid had kunnen nemen. “Zelfs mijn hond, waarvan ik nooit afscheid heb kunnen nemen, kwam voorbij,” vertelt Monique emotioneel.
Een onverwachte confrontatie met haar verleden
Wat haar echter het meest raakte, was het moment waarop ze stemmen van kinderen hoorde tijdens de sessie. In eerste instantie dacht ze dat deze stemmen afkomstig waren uit de muziek die speelde, maar de therapeut legde uit dat dit niet het geval was. Toen vroeg hij haar of ze ooit een kindje was verloren.
Die vraag kwam als een mokerslag. “Het intense licht dat ik zag, voelde als een afscheid. Alsof ik eindelijk dat trauma uit mijn buik kon loslaten,” beschrijft ze. Voor Monique betekende dit moment meer dan alleen een fysieke reactie op de therapie – het was een spirituele afsluiting van een hoofdstuk dat lange tijd open had gestaan.
Ze omschrijft het als een combinatie van genezing en afronding, alsof ze ruimte kon maken voor een nieuw begin. Die sessie hielp haar om het verdriet dat diep in haar lichaam zat, eindelijk los te laten. “Het voelde als een bevrijding. Alsof er iets uit mij werd getild,” aldus Monique.
De bijzondere band met haar hond Gioia
Naast het verlies van haar kindje en het proces van verwerking, sprak Monique ook liefdevol over haar hond Gioia. De trouwe viervoeter speelt al tien jaar een belangrijke rol in haar leven. “10 jaar onze dogter, the goat van ons gezin, onze queen, de baas in huis, ons eerste kind samen. She made it!” schreef Monique onlangs op Instagram, ter ere van Gioia’s tiende verjaardag.
Haar woorden zijn veelzeggend. Voor Monique is Gioia niet zomaar een hond, maar een gezinslid, een maatje en een constante factor in een leven vol pieken en dalen. Ze voegt eraan toe: “En door alles wat we al met háár hebben meegemaakt, de grote zorgen die we om haar hebben gehad, had ik alleen maar kunnen hopen dat ze de tien zou halen. Gefeliciteerd meisje! Op naar de elf!”
Een leven vol liefde, maar ook uitdagingen
De weg die Monique tot nu toe heeft afgelegd, is er een van uitersten. Als de partner van André Hazes stond ze jarenlang in de schijnwerpers. Hun turbulente relatie, waarin liefde en breuken elkaar afwisselden, was onderwerp van gesprek in zowel de media als bij het publiek.
Toch bleef Monique zich altijd waardig opstellen. Ze koos ervoor om haar kant van het verhaal zelden in de openbaarheid te brengen, en richtte zich op haar rol als moeder en de zoektocht naar innerlijke rust. Juist haar recente openheid over diepe persoonlijke verliezen, toont de kracht achter haar rustige en liefdevolle uitstraling.
Heling als ongoing proces
Wat Monique’s verhaal duidelijk maakt, is dat heling geen lineair proces is. Soms kost het jaren voordat je een gebeurtenis echt onder ogen durft te komen. Soms begint heling pas wanneer je lichaam iets loslaat dat je hoofd nog niet heeft kunnen bevatten.
Monique’s ervaring met breathwork-therapie toont aan hoe belangrijk het is om lichaam en geest als één geheel te behandelen. Door fysieke spanning te ontladen, komen ook emotionele blokkades los. Het is een intens, maar effectief proces dat haar naar eigen zeggen dichter bij zichzelf heeft gebracht.
Een boodschap voor anderen
Door haar verhaal te delen, wil Monique anderen laten zien dat je ook na het diepste verdriet weer op kunt staan. Dat verlies je niet hoeft te definiëren, maar dat het wel onderdeel blijft van wie je bent. Haar openheid biedt herkenning en troost voor mensen die zelf een kind verloren of worstelen met onverwerkt verdriet.
Ze benadrukt het belang van ondersteuning, therapie en zelfzorg. “Ik had dit niet alleen gekund. De begeleiding, de veilige ruimte tijdens de sessies – dat maakte het verschil.” Ze moedigt anderen aan om niet weg te lopen voor pijn, maar het aan te kijken, hoe moeilijk dat ook is.
Conclusie: veerkracht in kwetsbaarheid
Monique Westenberg laat met haar verhaal zien dat achter elk bekend gezicht een persoonlijk verhaal schuilt – een verhaal van pijn, liefde, groei en herstel. Haar weg naar heling is nog niet ten einde, maar de stappen die ze zet zijn betekenisvol.
Ze toont dat kwetsbaarheid niet zwak is, maar juist getuigt van kracht. Door eerlijk te spreken over haar verlies, de rouw en het proces van loslaten, inspireert ze anderen om ook hun eigen helingspad te bewandelen.
Of het nu gaat om ademhalingstherapie, liefde voor een hond, of de herinnering aan een kind – Monique leert ons dat elk stukje rouw aandacht verdient. En dat echte genezing soms begint met durven voelen, ademhalen, en… loslaten.
Het optreden van Soundos El Ahmadi in de Vlaamse talkshow De Afspraak heeft veel reacties losgemaakt, zowel in Nederland als in België. De cabaretière en actrice schoof aan om te praten over vrouwonveiligheid, een onderwerp dat de afgelopen jaren steeds vaker het publieke debat bepaalt. Wat begon als een inhoudelijk gesprek, groeide echter uit tot een gespannen discussie tussen Soundos en presentator Bart Schols, waarbij de emoties zichtbaar opliepen.
De uitzending werd na afloop volop besproken op sociale media en in talkshows, vooral vanwege de directe manier waarop Soundos haar standpunt verdedigde. Voorstanders prijzen haar om haar duidelijkheid en betrokkenheid, terwijl anderen vinden dat het gesprek te snel verhardde. Eén ding is zeker: het onderwerp liet niemand onberoerd.
Een gevoelig en actueel thema
Aan tafel stond vrouwonveiligheid centraal, een thema dat volgens veel onderzoeken nog altijd breed leeft in zowel Nederland als België. Het gaat daarbij niet alleen om concrete incidenten, maar ook om het gevoel van onveiligheid dat vrouwen ervaren in het dagelijks leven. Denk aan situaties op straat, in het openbaar vervoer of tijdens het uitgaan.
Soundos benadrukte tijdens de uitzending dat dit volgens haar geen kwestie van persoonlijke beleving is, maar een maatschappelijk probleem dat met cijfers wordt onderbouwd. Ze stelde dat veel vrouwen hun gedrag aanpassen uit voorzorg, bijvoorbeeld door bepaalde routes te vermijden of alert te blijven wanneer ze alleen onderweg zijn.
Volgens haar is het belangrijk dat dit onderwerp niet wordt weggezet als overdreven of incidenteel. Ze benadrukte dat vrouwen vaak anders naar veiligheid kijken dan mannen, simpelweg omdat hun ervaringen anders zijn.
Het gesprek loopt op
Presentator Bart Schols probeerde het gesprek vanuit verschillende invalshoeken te benaderen, onder meer door vragen te stellen over nuance en perceptie. Op dat moment ontstond er zichtbaar spanning aan tafel. Soundos gaf aan dat zij het problematisch vindt wanneer de discussie volgens haar wordt afgezwakt of verlegd naar persoonlijke meningen.
Ze stelde dat vrouwen zich regelmatig niet gehoord voelen wanneer zij hun ervaringen delen, en dat het gesprek dan te snel verschuift naar relativering. Volgens Soundos ligt daar een kern van frustratie: het gevoel dat cijfers en ervaringen onvoldoende serieus worden genomen.
Toen Schols aangaf dat hij ook vrouwen kent die het probleem anders ervaren, reageerde Soundos scherp. Zij benadrukte dat individuele ervaringen volgens haar niet afdoen aan bredere statistieken. Dat moment werd later veel gedeeld op sociale media en vormde het keerpunt van het gesprek.
Discussie over verantwoordelijkheid
Een belangrijk onderdeel van de discussie draaide om de vraag waar de verantwoordelijkheid ligt. Soundos stelde dat geweld en intimidatie tegen vrouwen in de meeste gevallen door mannen wordt gepleegd, en dat dit volgens haar benoemd moet kunnen worden zonder dat het meteen als aanval wordt gezien.
Tegelijkertijd gaf ze aan dat het debat volgens haar te vaak wordt gekoppeld aan afkomst of migratieachtergrond, terwijl het probleem volgens haar breder ligt. Daarmee wilde ze duidelijk maken dat het volgens haar om gedrag en cultuur gaat, niet om één specifieke groep.
De presentator probeerde het gesprek vervolgens weer richting dialoog te sturen, maar de toon bleef scherp. Soundos benadrukte dat zij verwacht dat mensen met een groot platform juist steun uitspreken in plaats van het debat te relativeren.
Reacties na afloop
Na de uitzending stroomden de reacties binnen. Op sociale media werd het optreden van Soundos door sommigen geprezen als krachtig en noodzakelijk. Zij vonden dat het onderwerp vaak te voorzichtig wordt besproken en dat haar directe stijl juist duidelijk maakte hoe emotioneel beladen het thema is.
Andere kijkers vonden dat de discussie te persoonlijk werd en dat een talkshow juist ruimte moet bieden voor verschillende perspectieven. Volgens hen werd het gesprek minder constructief doordat de emoties de overhand kregen.
Mediawatchers merkten op dat dergelijke momenten kenmerkend zijn voor actuele maatschappelijke discussies, waarin persoonlijke ervaringen, statistieken en politieke standpunten door elkaar lopen. Het laat volgens hen zien hoe gevoelig het onderwerp nog altijd ligt.
Dit bericht op Instagram bekijken
Vrouwonveiligheid als maatschappelijk debat
Het debat over veiligheid van vrouwen is de afgelopen jaren zichtbaarder geworden, mede door internationale bewegingen en aandacht in de media. Campagnes en onderzoeken hebben bijgedragen aan meer bewustwording, maar tegelijkertijd blijft er discussie bestaan over de manier waarop het onderwerp wordt besproken.
Voorstanders van een stevige toon vinden dat duidelijke taal nodig is om verandering te stimuleren. Critici benadrukken juist het belang van dialoog en wederzijds begrip. De uitzending van De Afspraak liet zien hoe lastig het kan zijn om die balans te vinden, zeker wanneer emoties en persoonlijke overtuigingen een rol spelen.
Soundos’ stijl blijft herkenbaar
Wie Soundos El Ahmadi volgt, weet dat ze bekendstaat om haar directe en soms confronterende manier van spreken. In haar cabaret en televisieoptredens kiest ze er vaak voor om gevoelige onderwerpen niet uit de weg te gaan. Ook in deze talkshow bleef ze trouw aan die stijl.
Voor haar aanhangers is dat juist de reden waarom ze wordt gewaardeerd: ze zegt wat anderen volgens hen niet durven uit te spreken. Tegelijk roept die aanpak regelmatig discussie op, omdat niet iedereen zich in haar manier van formuleren kan vinden.
Een gesprek dat blijft nazinderen
De uitzending van De Afspraak zal waarschijnlijk nog wel even onderwerp van gesprek blijven. Niet alleen vanwege de woordenwisseling, maar vooral omdat het een thema raakt dat veel mensen persoonlijk raakt. Veiligheid, gelijkwaardigheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid zijn onderwerpen waar sterke emoties bij horen.
Wat de uitzending vooral duidelijk maakte, is dat het gesprek over vrouwonveiligheid nog lang niet is afgerond. De verschillende reacties tonen aan hoe uiteenlopend de meningen zijn, maar ook hoe groot de behoefte blijft om erover te praten.
Voor Soundos zelf lijkt het doel in elk geval bereikt: het onderwerp staat opnieuw volop in de aandacht. En juist dat, zo gaf ze aan, is volgens haar noodzakelijk om verandering mogelijk te maken. Of men het nu eens is met haar aanpak of niet, de discussie die volgde laat zien dat het gesprek over veiligheid en gelijkwaardigheid nog altijd leeft — aan beide kanten van de grens.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel1 jaar geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten