Actueel
Monique Westenberg verliest haar kindje
Monique Westenberg openhartig over verlies, rouw en heling: ‘Het voelde als een bevrijding’
Monique Westenberg staat bij het grote publiek bekend als een warme, energieke en liefdevolle vrouw. Als de partner van zanger André Hazes werd ze jarenlang gevolgd door de media en groeide ze uit tot een bekende verschijning op sociale media. Achter de glimlach schuilt echter een geschiedenis van verdriet en rouw. In een recent interview met Manifestatie Magazine sprak Monique openhartig over een intens persoonlijk trauma: het verlies van haar kindje.
Wat volgde, was een emotioneel gesprek over rouw, innerlijke heling, ademhalingstherapie en hoe ze zichzelf stukje bij beetje weer heeft opgebouwd. Haar verhaal is er één van veerkracht, confrontatie en uiteindelijk ook van hoop.
Een traumatisch verlies en het pad naar verwerking
In het interview deelt Monique dat ze ooit een kindje verloor, een ervaring die haar diep heeft getekend. Het was een gebeurtenis waar ze jarenlang moeilijk over kon praten, laat staan het volledig verwerken. Het verlies nestelde zich diep in haar lijf en hart, en liet sporen achter die niet zomaar verdwenen.
Pas tijdens een sessie met trauma release- en breathwork-therapie begon Monique echt de confrontatie aan te gaan met haar onverwerkte emoties. Deze therapievormen richten zich op het fysieke lichaam en het loslaten van opgeslagen spanningen, stress en verdriet. “Loslaten was moeilijk, maar toen ik me eraan overgaf, begon mijn hele lichaam te schudden,” vertelt Monique. Dat moment markeerde het begin van haar helingsproces.
Intense ademhaling als katalysator voor heling
Tijdens een intensieve ademhalingssessie beleefde Monique een bijna spirituele ervaring. Ze beschrijft hoe haar ademhaling zo diep en krachtig werd, dat ze op het randje van hyperventilatie belandde. “Maar de therapeut moedigde me aan om door te gaan,” zegt ze. En dat deed ze.
Terwijl ze zich volledig overgaf aan de oefening, begon ze visioenen te krijgen. Ze zag 0verleden dierbaren voor zich, onder wie haar hond – een geliefde viervoeter van wie ze nooit echt afscheid had kunnen nemen. “Zelfs mijn hond, waarvan ik nooit afscheid heb kunnen nemen, kwam voorbij,” vertelt Monique emotioneel.
Een onverwachte confrontatie met haar verleden
Wat haar echter het meest raakte, was het moment waarop ze stemmen van kinderen hoorde tijdens de sessie. In eerste instantie dacht ze dat deze stemmen afkomstig waren uit de muziek die speelde, maar de therapeut legde uit dat dit niet het geval was. Toen vroeg hij haar of ze ooit een kindje was verloren.
Die vraag kwam als een mokerslag. “Het intense licht dat ik zag, voelde als een afscheid. Alsof ik eindelijk dat trauma uit mijn buik kon loslaten,” beschrijft ze. Voor Monique betekende dit moment meer dan alleen een fysieke reactie op de therapie – het was een spirituele afsluiting van een hoofdstuk dat lange tijd open had gestaan.
Ze omschrijft het als een combinatie van genezing en afronding, alsof ze ruimte kon maken voor een nieuw begin. Die sessie hielp haar om het verdriet dat diep in haar lichaam zat, eindelijk los te laten. “Het voelde als een bevrijding. Alsof er iets uit mij werd getild,” aldus Monique.
De bijzondere band met haar hond Gioia
Naast het verlies van haar kindje en het proces van verwerking, sprak Monique ook liefdevol over haar hond Gioia. De trouwe viervoeter speelt al tien jaar een belangrijke rol in haar leven. “10 jaar onze dogter, the goat van ons gezin, onze queen, de baas in huis, ons eerste kind samen. She made it!” schreef Monique onlangs op Instagram, ter ere van Gioia’s tiende verjaardag.
Haar woorden zijn veelzeggend. Voor Monique is Gioia niet zomaar een hond, maar een gezinslid, een maatje en een constante factor in een leven vol pieken en dalen. Ze voegt eraan toe: “En door alles wat we al met háár hebben meegemaakt, de grote zorgen die we om haar hebben gehad, had ik alleen maar kunnen hopen dat ze de tien zou halen. Gefeliciteerd meisje! Op naar de elf!”
Een leven vol liefde, maar ook uitdagingen
De weg die Monique tot nu toe heeft afgelegd, is er een van uitersten. Als de partner van André Hazes stond ze jarenlang in de schijnwerpers. Hun turbulente relatie, waarin liefde en breuken elkaar afwisselden, was onderwerp van gesprek in zowel de media als bij het publiek.
Toch bleef Monique zich altijd waardig opstellen. Ze koos ervoor om haar kant van het verhaal zelden in de openbaarheid te brengen, en richtte zich op haar rol als moeder en de zoektocht naar innerlijke rust. Juist haar recente openheid over diepe persoonlijke verliezen, toont de kracht achter haar rustige en liefdevolle uitstraling.
Heling als ongoing proces
Wat Monique’s verhaal duidelijk maakt, is dat heling geen lineair proces is. Soms kost het jaren voordat je een gebeurtenis echt onder ogen durft te komen. Soms begint heling pas wanneer je lichaam iets loslaat dat je hoofd nog niet heeft kunnen bevatten.
Monique’s ervaring met breathwork-therapie toont aan hoe belangrijk het is om lichaam en geest als één geheel te behandelen. Door fysieke spanning te ontladen, komen ook emotionele blokkades los. Het is een intens, maar effectief proces dat haar naar eigen zeggen dichter bij zichzelf heeft gebracht.
Een boodschap voor anderen
Door haar verhaal te delen, wil Monique anderen laten zien dat je ook na het diepste verdriet weer op kunt staan. Dat verlies je niet hoeft te definiëren, maar dat het wel onderdeel blijft van wie je bent. Haar openheid biedt herkenning en troost voor mensen die zelf een kind verloren of worstelen met onverwerkt verdriet.
Ze benadrukt het belang van ondersteuning, therapie en zelfzorg. “Ik had dit niet alleen gekund. De begeleiding, de veilige ruimte tijdens de sessies – dat maakte het verschil.” Ze moedigt anderen aan om niet weg te lopen voor pijn, maar het aan te kijken, hoe moeilijk dat ook is.
Conclusie: veerkracht in kwetsbaarheid
Monique Westenberg laat met haar verhaal zien dat achter elk bekend gezicht een persoonlijk verhaal schuilt – een verhaal van pijn, liefde, groei en herstel. Haar weg naar heling is nog niet ten einde, maar de stappen die ze zet zijn betekenisvol.
Ze toont dat kwetsbaarheid niet zwak is, maar juist getuigt van kracht. Door eerlijk te spreken over haar verlies, de rouw en het proces van loslaten, inspireert ze anderen om ook hun eigen helingspad te bewandelen.
Of het nu gaat om ademhalingstherapie, liefde voor een hond, of de herinnering aan een kind – Monique leert ons dat elk stukje rouw aandacht verdient. En dat echte genezing soms begint met durven voelen, ademhalen, en… loslaten.
Carrie ten Napel openhartig over liefde, gezin en trouwplannen: “We denken daar totaal anders over”
Voor veel mensen lijkt een huwelijk een vanzelfsprekende volgende stap binnen een langdurige relatie. Eerst ontmoet je elkaar, daarna groeit de liefde, misschien komt er een huis, kinderen en uiteindelijk volgt een huwelijksdag. Maar in werkelijkheid loopt liefde zelden volgens een vast draaiboek.
Dat blijkt ook uit het verhaal van presentatrice Carrie ten Napel en haar partner Michiel. Hoewel de twee inmiddels al meer dan tien jaar samen zijn en samen een gezin hebben opgebouwd, blijkt één onderwerp nog altijd voor discussie te zorgen: trouwen.
Want waar Carrie droomt van een bijzondere dag om hun liefde te vieren, kijkt haar partner daar heel anders naar.
In een openhartig gesprek vertelt de presentatrice dat hun ideeën over een huwelijk nog altijd behoorlijk uiteenlopen.
En juist dat laat zien hoe liefde soms helemaal niet draait om perfect overeenkomen, maar juist om verschillen leren begrijpen.
Meer dan tien jaar samen
Carrie en Michiel vormen inmiddels al jarenlang een stel.
In een wereld waarin relaties regelmatig onder druk lijken te staan, is een relatie van meer dan tien jaar iets waar veel mensen bewondering voor hebben.
Door de jaren heen bouwden ze samen niet alleen een relatie op, maar ook een gezin.
Samen kregen ze twee kinderen en vonden ze een ritme dat voor hen werkt.
Toch betekent een langdurige relatie niet automatisch dat je over alles hetzelfde denkt.
Integendeel.
Soms komen verschillen juist pas later naar voren.
En soms gaat het dan over onderwerpen die voor de één heel belangrijk voelen, terwijl de ander er juist nauwelijks waarde aan hecht.
Trouwen: droom of formaliteit?
Voor Carrie blijkt het idee van een huwelijk een speciale betekenis te hebben.
Niet alleen vanwege het officiële gedeelte, maar vooral vanwege het vieren van liefde.
Voor haar draait zo’n dag om herinneringen maken.
Samenkomen met familie.
Vrienden om je heen.
Een bijzondere sfeer.
Een dag die je misschien maar één keer in je leven meemaakt.
Voor veel mensen is een huwelijk niet alleen een juridische stap, maar ook een emotioneel moment.
Een herinnering die je samen creëert.
Een viering van alles wat je samen hebt opgebouwd.
Maar daar kijkt Michiel volgens Carrie heel anders naar.
Twee totaal verschillende visies
Waar Carrie droomt van een feestelijke dag, lijkt Michiel juist weinig behoefte te hebben aan een groot spektakel.
Volgens Carrie zou haar partner het liefst kiezen voor een heel eenvoudige ceremonie.
Geen uitgebreid feest.
Geen grote gastenlijst.
Geen uitgebreide voorbereidingen.
Gewoon een korte officiële bijeenkomst met alleen noodzakelijke aanwezigen.
Een nuchtere aanpak dus.
En juist dat zorgt voor een grappig maar herkenbaar verschil binnen hun relatie.
Want veel stellen herkennen het waarschijnlijk:
De één ziet een huwelijk als een bijzondere belevenis.
De ander ziet vooral praktische zaken.
“Dan doen we het goed”
Carrie lijkt daarin behoorlijk duidelijk.
Voor haar voelt het alsof zo’n moment echt speciaal mag zijn.
Niet half.
Niet gehaast.
Maar bewust.
Een dag met betekenis.
Een dag die je samen viert.
Dat betekent niet automatisch een enorm feest of uitbundige luxe.
Maar wel een moment dat voelt als iets bijzonders.
En daarin verschilt haar kijk dus duidelijk van die van haar partner.
Liefde draait niet altijd om dezelfde wensen
Opvallend is dat het verschil van mening geen probleem lijkt te vormen binnen hun relatie.
Want ondanks hun verschillende ideeën zijn Carrie en Michiel nog altijd gelukkig samen.
Misschien juist omdat ze elkaar ruimte geven.
Veel relatie-experts benadrukken dat succesvolle relaties niet draaien om overal hetzelfde over denken.
Belangrijker is vaak hoe mensen omgaan met verschillen.
Kun je luisteren?
Kun je elkaar begrijpen?
Kun je accepteren dat iemand iets anders belangrijk vindt?
Juist daar lijkt hun relatie sterk in te zijn.
Carrie voelde zich vroeger soms anders
Naast haar verhaal over trouwen sprak Carrie ook open over een ander persoonlijk onderwerp.
Ze vertelde dat ze zich vroeger soms in een andere levensfase bevond dan veel mensen om haar heen.
Waar leeftijdsgenoten al relaties hadden, samenwoonden of gezinnen vormden, zag haar leven er anders uit.
Dat vond ze niet altijd makkelijk.
Vooral tijdens feestdagen of familiebijeenkomsten kon dat gevoel soms sterker aanwezig zijn.
Momenten waarop veel mensen samenkomen kunnen soms onverwacht confronterend zijn.
Zeker wanneer je het gevoel hebt dat anderen een andere levensfase hebben bereikt.
Gevoel van alleen staan
Carrie vertelde eerder dat ze zich soms bewust werd van dat verschil.
Dat ze soms degene was die alleen binnenkwam.
Terwijl anderen hun partner meenamen.
Of verhalen vertelden over kinderen en gezinsleven.
Dat gevoel herkennen veel mensen.
Niet omdat er iets ontbreekt, maar omdat vergelijken met anderen bijna automatisch gebeurt.
En juist sociale verwachtingen kunnen daar soms invloed op hebben.
Want onbewust bestaat er vaak een beeld van hoe een leven “zou moeten verlopen”.
Inmiddels compleet andere situatie
Inmiddels ziet haar leven er totaal anders uit.
Samen met Michiel heeft ze een gezin opgebouwd.
De situatie die vroeger misschien nog ver weg leek, is nu onderdeel van haar dagelijkse leven geworden.
Daardoor zijn ook feestdagen veranderd.
Waar er vroeger misschien momenten van gemis waren, staan nu juist andere dingen centraal.
Kinderen.
Gezelligheid.
Gezinsmomenten.
Nieuwe herinneringen.
En misschien juist daardoor kijkt Carrie anders naar onderwerpen zoals trouwen.
Want wanneer je samen al zoveel deelt, voelt een huwelijk misschien minder als een beginpunt en meer als een viering van wat er al bestaat.
Is een huwelijk nog nodig?
Dat roept tegelijkertijd een interessante vraag op.
Want hoe belangrijk is een huwelijk tegenwoordig eigenlijk nog?
Voor sommige mensen blijft het een droom.
Voor anderen verandert het weinig aan de relatie zelf.
Liefde bestaat immers ook zonder officiële documenten.
Toch blijft een huwelijk voor veel mensen iets bijzonders houden.
Misschien vanwege tradities.
Misschien vanwege symboliek.
Of simpelweg omdat het voelt als een mooie herinnering.
Wat de toekomst brengt
Of Carrie en Michiel uiteindelijk daadwerkelijk in het huwelijksbootje stappen, blijft voorlopig nog even de vraag.
Duidelijk is wel dat de liefde tussen hen na al die jaren nog altijd stevig staat.
En misschien is dat uiteindelijk belangrijker dan welke trouwdatum dan ook.
Want of er nu ooit een groot feest komt, een kleine ceremonie of helemaal niets: uiteindelijk draait het niet om één dag.
Maar om alles wat daarvoor en daarna komt.
En juist daarin lijken Carrie en Michiel hun eigen weg al lang gevonden te hebben.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel1 jaar geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten