Actueel
Keith Bakker (64) overleden
Keith Bakker overleden op 64-jarige leeftijd: omstreden leven van verslavingsdeskundige komt tot een einde
Keith Bakker, jarenlang een bekende naam in Nederland vanwege zijn werk als verslavingsdeskundige en tv-persoonlijkheid, is op 64-jarige leeftijd 0verleden aan de gevolgen van hartfalen. Dat bevestigen bronnen uit zijn directe omgeving aan De Telegraaf. Zijn 0verlijden markeert het slot van een roerig en omstreden leven, waarin persoonlijke strijd, publieke erkenning en diepe valpartijen hand in hand gingen.
Van verslaafde naar hulpverlener
Keith Bakker groeide in de jaren 90 en begin 2000 uit tot een opvallende verschijning in het Nederlandse medialandschap. Oorspronkelijk afkomstig uit de Verenigde Staten, kampte hij zelf jarenlang met zware verslavingsproblemen. Van heroïne tot alcohol en medicijnen: Bakker was geen onbekende in de wereld van verslaving. Juist die persoonlijke ervaring vormde later de basis voor zijn werk als hulpverlener.
Na zijn herstel startte hij verschillende verslavingsklinieken in Nederland, waar hij als ervaringsdeskundige tientallen mensen probeerde te begeleiden naar een nieuw leven. Zijn aanpak was intens, confronterend en niet zonder controverse, maar hij genoot ook aanzien. Hij verscheen in verschillende media en kreeg zijn eigen televisieprogramma’s waarin hij mensen met verslavingsproblematiek begeleidde.
Bekendheid via televisie
Door zijn opvallende verschijning en directe stijl werd Bakker in korte tijd een bekende Nederlander. Programma’s als Van de straat en Keith Bakker: Utopia zorgden ervoor dat zijn naam synoniem werd met het Nederlandse debat over verslaving en herstel. In talkshows, documentaires en interviews trad hij op als deskundige met een missie. Hij wilde anderen helpen dezelfde weg omhoog te vinden die hij zelf was gegaan.
Toch werd zijn succes niet door iedereen onverdeeld toegejuicht. Critici vonden zijn methodes te persoonlijk, soms grenzend aan manipulatief. Zijn populariteit bracht hem niet alleen steun, maar ook controverse. En uiteindelijk werd duidelijk dat zijn verleden hem niet volledig had losgelaten.
S*ksueel misbruik en veroordeling
In 2010 veranderde het beeld van Keith Bakker voorgoed. Meerdere jonge vrouwen deden aangifte tegen hem wegens s*ksueel misbruik, gepleegd tijdens hun verblijf in zijn kliniek. De beschuldigingen sloegen in als een bom en veroorzaakten veel maatschappelijke verontwaardiging. Voor een man die jarenlang was gepresenteerd als redder in nood, was de klap hard.
De NCRV, waar Bakker toen programma’s voor maakte, verbrak direct alle banden met hem. Ook andere organisaties distantieerden zich van de hulpverlener. In 2012 werd hij door de rechter veroordeeld tot een gev*ngenisstraf van vijf jaar voor s*ksueel misbruik. Het hof oordeelde dat Bakker zijn machtspositie als hulpverlener ernstig had misbruikt. Hij kwam uiteindelijk in 2014 vrij.
Nieuwe poging, nieuwe ophef
Na zijn vrijlating probeerde Keith Bakker zijn leven opnieuw vorm te geven. Hij gaf interviews waarin hij zijn excuses aanbood en sprak over zijn fouten. Lange tijd bleef hij uit de publiciteit, maar in 2024 kondigde hij aan een online serie te willen starten waarin hij wederom verslaafden zou gaan helpen. Daarmee hoopte hij zijn oude missie nieuw leven in te blazen.
Die aankondiging leidde direct tot een storm van kritiek. Slachtoffers van het misbruik reageerden geschokt en spraken hun angst uit dat hij opnieuw een podium kreeg in een wereld waar hij ooit schade had aangericht. Ook professionele hulpverleners lieten weten dat het ongepast zou zijn als Bakker opnieuw de rol van begeleider zou opnemen. De online serie stuitte op zoveel weerstand dat er uiteindelijk weinig van terechtkwam.
Reacties op zijn 0verlijden
Nu het nieuws van zijn 0verlijden bekend is gemaakt, lopen de reacties uiteen. Waar sommige mensen het verlies van een gepassioneerde, zij het omstreden, hulpverlener betreuren, zijn er ook anderen die juist opluchting voelen. Een van zijn voormalige slachtoffers liet aan De Telegraaf weten: “Nadat hij aankondigde opnieuw de verslavingszorg in te willen, sloeg de schrik me om het hart. Die vrees is nu voorbij.”
Het citaat is tekenend voor de ingewikkelde nalatenschap van Keith Bakker. Voor sommigen was hij een reddende engel; voor anderen een nachtmerrie. De scheidslijn tussen hulp en schade, tussen verlossing en misbruik, is zelden zo scherp zichtbaar geweest in de persoon van één man.
Levensloop van een gevallen icoon
Keith Bakker werd geboren in 1960 en verhuisde later naar Nederland, waar hij zijn leven aanvankelijk probeerde te beteren na jaren van verslaving. Hij bouwde aan zijn herstel en kreeg veel erkenning voor zijn werk als ervaringsdeskundige. Zijn klinieken trokken honderden cliënten, en zijn media-optredens maakten hem tot een bekend gezicht in heel Nederland.
Toch liet zijn verleden hem nooit helemaal los. Zijn veroordeling gooide niet alleen zijn reputatie te gronde, maar liet ook diepe wonden achter bij de slachtoffers en in de wereld van de verslavingszorg. De vraag of iemand na zulke daden ooit weer een rol mag spelen in het publieke domein, blijft tot op de dag van vandaag onderwerp van discussie.
Ethiek en vergeving
De discussie rondom Bakker raakte aan grotere vragen over schuld, boetedoening en vergeving. Kun je iemand die ernstig heeft gefaald ooit weer volledig toelaten tot een kwetsbaar systeem als de zorg? En wie bepaalt dat? In het geval van Keith Bakker leek het antwoord van de maatschappij uiteindelijk ‘nee’ te zijn. Zijn poging tot een comeback werd breed afgewezen.
Zijn d00d op 64-jarige leeftijd, veroorzaakt door hartfalen, betekent dat die vragen nu vooral theoretisch blijven. Voor sommigen zal het zijn als het sluiten van een hoofdstuk dat nooit helemaal af was. Voor anderen wellicht als een herinnering aan hoe dun de lijn is tussen hulp en macht, tussen redden en beschadigen.
0verlijden in stilte
Keith Bakker 0verleed in relatieve stilte, zonder groots afscheid of publieke ceremonie. Na jaren van media-aandacht, rechtszaken en publieke optredens, kwam zijn leven tot een eind in een besloten kring. Hij wordt 0verleefd door vrienden en enkele familieleden, al is niet veel bekend over zijn persoonlijke netwerk na zijn vrijlating.
Wat rest is een nalatenschap die niet makkelijk in één zin te vangen is. Keith Bakker was een man van contrasten: een gepassioneerde hulpverlener met een duistere kant, een publieke figuur die zelf zijn ondergang in gang zette. Zijn 0verlijden roept bij velen gemengde gevoelens op – verdriet, boosheid, opluchting en verwarring.
Een leven dat stof tot nadenken blijft geven
Keith Bakker laat een verhaal achter dat vragen oproept over hoe we omgaan met kwetsbaarheid, herstel en machtsverhoudingen. Zijn leven staat symbool voor de complexiteit van het mens-zijn: het vermogen tot verandering, maar ook het risico van herhaling. Wat blijft is het belang van waakzaamheid in de zorg, en het besef dat vertrouwen kostbaar én kwetsbaar is.
De d00d van Keith Bakker betekent het einde van een hoofdstuk dat veel mensen liever achter zich laten. Maar het betekent ook de start van een noodzakelijke reflectie: over hoe we omgaan met mensen die hun fouten erkennen – of juist niet. En over de rol van media, publiek en zorginstanties in het bewaken van grenzen.
Keith Bakker is 0verleden. Zijn leven blijft een onderwerp van gesprek – om wat hij gaf, en om wat hij nam.
Journalist en programmamaker Teun van de Keuken heeft een fel maatschappelijk debat aangewakkerd met zijn oproep om het Nederlands Elftal het komende wereldkampioenschap voetbal te laten boycotten. Volgens Van de Keuken kan Oranje niet “doen alsof er niets aan de hand is” zolang de Verenigde Staten, gastland van het WK, onder leiding van president Donald Trump beleid voeren dat volgens hem indruist tegen fundamentele mensenrechten. Zijn petitie, die pas enkele dagen online staat, is inmiddels al tienduizenden keren ondertekend en zorgt voor stevige discussies in politiek, sport en media.
Een oproep die raakt aan meer dan sport
De oproep van Van de Keuken is duidelijk en ongebruikelijk scherp. Hij vindt dat sport niet los te zien is van de wereld waarin zij plaatsvindt. In zijn petitie stelt hij dat deelname aan het WK in de Verenigde Staten impliciet kan worden opgevat als steun aan het beleid van president Trump, met name op het gebied van migratie. Volgens Van de Keuken treft dat beleid juist kwetsbare en onschuldige mensen.
“Sport is nooit neutraal,” luidt de kern van zijn boodschap. “Zeker niet wanneer het wordt georganiseerd in een land waar fundamentele waarden onder druk staan.” Met die woorden sluit hij aan bij een lange traditie van sportieve boycots, die volgens voorstanders juist bedoeld zijn om morele grenzen te trekken.
Snel groeiende steun
De petitie werd binnen twee dagen al meer dan 20.000 keer ondertekend. Dat aantal groeit gestaag, mede doordat het onderwerp breed wordt opgepakt door nieuwsmedia en sociale platforms. Veel ondertekenaars laten weten dat zij het moeilijk vinden om juichend naar Oranje te kijken, terwijl er volgens hen sprake is van hard en onmenselijk beleid richting migranten.
Opvallend is dat in de oproep niet alleen migratie wordt genoemd. Ook de geopolitieke spanningen rondom Groenland worden expliciet aangehaald. Van de Keuken en mede-ondertekenaars noemen het “onbestaanbaar” dat Nederland zou deelnemen aan een WK terwijl Trump herhaaldelijk heeft gesuggereerd dat de Verenigde Staten aanspraak maken op Groenland. Volgens hen legitimeert deelname aan een groot sportevenement een expansieve en agressieve buitenlandse politiek.
De rol van de KNVB
De petitie is gericht aan meerdere partijen: de KNVB, de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en premier Dick Schoof. Daarmee wordt duidelijk dat Van de Keuken het niet alleen ziet als een sportieve, maar vooral als een politieke en maatschappelijke kwestie.
De KNVB heeft inmiddels
gereageerd. De bond laat weten kennis te hebben genomen van de
oproep, maar ziet vooralsnog geen reden om deelname aan het WK te
heroverwegen. In een verklaring stelt de KNVB:
“Wij hebben ons geplaatst voor een eindtoernooi en dan nemen we
daaraan deel. Tegelijkertijd zijn wij ons bewust van geopolitieke
ontwikkelingen en trekken hierin samen op met de Nederlandse
overheid.”
De bond benadrukt dat er intensief contact is met de overheid, ambassades ter plaatse en internationale voetbalorganisaties zoals FIFA en UEFA. Volgens de KNVB volgen de ontwikkelingen elkaar snel op in een onrustige wereld, maar sluit de bond zijn ogen daar niet voor.
Volgen van de overheidslijn
Belangrijk in de reactie van de KNVB is dat zij expliciet aangeeft de lijn van de Nederlandse overheid te willen volgen. Dat betekent dat een eventuele boycot alleen aan de orde zou zijn als de regering daartoe oproept of zwaarwegende redenen ziet om deelname af te raden.
“De ontwikkelingen rondom Groenland volgen wij nauwlettend,” aldus de bond. “Maar wij handelen in overeenstemming met het kabinetsbeleid.” Daarmee legt de KNVB de verantwoordelijkheid in feite bij de politiek, en niet bij de sportorganisaties zelf.
Sponsors en supporters houden zich afzijdig
Ook hoofdsponsor ING is gevraagd naar een reactie. De bank laat weten op dit moment geen aanleiding te zien om vooruit te lopen op een boycot. “We gaan uit van de huidige situatie, en dat is dat het Nederlands Elftal deelneemt aan het WK in de Verenigde Staten,” aldus een woordvoerder. ING geeft aan het besluit van de KNVB te volgen.
De supportersclub van het Nederlands Elftal neemt eveneens een terughoudende houding aan. Voorzitter Theo Pouw stelt dat politieke afwegingen niet aan supporters zijn. “Dat kunnen instanties beter inschatten dan wij. Wij zijn er om het team te steunen en bemoeien ons niet met politiek.”
Een klassiek dilemma: sport en moraal
De discussie raakt aan een oud en ingewikkeld vraagstuk: moet sport zich mengen in politieke en morele kwesties, of juist erboven blijven staan? Voorstanders van een boycot wijzen op historische voorbeelden, zoals Zuid-Afrika tijdens de apartheid of recente discussies rondom WK’s in landen met een problematische mensenrechtensituatie.
Tegenstanders benadrukken dat sporters niet verantwoordelijk zijn voor het beleid van regeringen, en dat een boycot vooral de spelers en fans treft, niet de machthebbers. Bovendien wordt aangevoerd dat sport juist kan verbinden en een platform kan zijn voor dialoog.
Van de Keuken erkent dat dilemma, maar vindt dat er momenten zijn waarop zwijgen geen optie is. “Als je blijft meedoen alsof er niets aan de hand is, neem je ook een standpunt in,” stelt hij.
Het perspectief van de spelers
Tot nu toe hebben de spelers van Oranje zich niet uitgesproken over de oproep. Dat is niet ongebruikelijk: voetballers worden vaak geadviseerd zich niet te mengen in politieke discussies. Toch is het niet ondenkbaar dat de discussie hen bereikt. In andere landen hebben sporters zich de afgelopen jaren vaker uitgesproken over maatschappelijke kwesties.
De vraag blijft of het eerlijk is om van spelers te verwachten dat zij een politiek statement maken door niet te spelen op het grootste podium van hun carrière. Voor veel internationals is een WK een unieke kans, mogelijk zelfs de enige in hun loopbaan.
Het WK zelf
Sportief gezien wacht Nederland een interessant toernooi. Oranje is ingedeeld in een poule met Japan, Tunesië en de winnaar van de play-offs tussen Oekraïne, Zweden, Polen en Albanië. Bij praatprogramma’s werd de loting al uitgebreid besproken, waarbij vooral werd gekeken naar kansen op de volgende ronde.
Juist die sportieve focus botst nu met de morele discussie die Van de Keuken heeft aangezwengeld. Waar analisten praten over tactiek en tegenstanders, gaat het debat buiten het veld over waarden, verantwoordelijkheid en internationale politiek.
Een debat dat niet snel zal verdwijnen
Of de oproep daadwerkelijk leidt tot een boycot, lijkt op dit moment onwaarschijnlijk. Zowel de KNVB als sponsors en supporters houden vast aan deelname, zolang de overheid geen andere koers vaart. Toch heeft Van de Keuken bereikt wat hij vermoedelijk beoogde: een breed maatschappelijk gesprek over de rol van sport in een wereld vol politieke spanningen.
Het WK in de Verenigde Staten en Mexico komt steeds dichterbij, en daarmee zal ook de discussie verder oplaaien. De vraag is niet alleen of Nederland moet meedoen, maar ook wat deelname betekent — en welke boodschap daarmee wordt afgegeven. In die zin gaat het debat inmiddels over veel meer dan voetbal alleen.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel12 maanden geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel12 maanden geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel12 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel12 maanden geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel12 maanden geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel12 maanden geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten