Connect with us

Actueel

Hartverscheurend laatste gebaar van paus Franciscus aan verpleger voor overlijden

Published

on

Paus Franciscus heeft tot zijn laatste adem toe zijn kenmerkende mededogen, nederigheid en verbondenheid met de mensen getoond. In zijn laatste uren maakte hij een eenvoudig, maar diep ontroerend gebaar dat inmiddels over de hele wereld wordt gedeeld. Terwijl hij op sterven lag in zijn bed in het Casa Santa Marta, hief hij zijn hand lichtjes omhoog richting zijn trouwe verpleger Massimiliano Strappetti. Het was zijn manier om afscheid te nemen, een stil gebaar dat meer zei dan duizend woorden.

Amper een uur later blies paus Franciscus op 88-jarige leeftijd zijn laatste adem uit. Miljoenen gelovigen wereldwijd rouwen om het verlies van de man die als geen ander symbool stond voor een kerk van compassie en eenvoud. Zijn 0verlijden volgde op een zware periode waarin hij kampte met een dubbele longontsteking en later werd getroffen door een beroerte die leidde tot hartfalen.

De onmisbare rol van Massimiliano Strappetti

Strappetti was de afgelopen weken onafgebroken aan de zijde van de paus te vinden. Tijdens de 38 dagen die Franciscus in het Gemelli-ziekenhuis in Rome doorbracht, was hij er dag en nacht. Zelfs toen de paus terugkeerde naar het Vaticaan, bleef Strappetti voortdurend in de buurt. Hij stond hem bij, ondersteunde hem fysiek én emotioneel, en zorgde ervoor dat de paus op paaszondag nog één keer zijn gelovigen kon begroeten.

Die zondag maakte Franciscus, op eigen initiatief, een laatste rit in de pausmobiel over het Sint-Pietersplein. Hij wilde de mensen zien, ze bedanken, ze bemoedigen. Ondanks zijn broze gezondheid vroeg hij aan Strappetti: “Denk je dat ik het aankan?” Die gaf hem het vertrouwen om het te doen. Het werd een intens moment van wederzijdse liefde tussen paus en volk: kinderen zwaaiden, mensen huilden, en de paus glimlachte – vermoeid, maar aanwezig.

De laatste uren

Na zijn rit in de pausmobiel en het uitspreken van de traditionele paaszegen ‘Urbi et Orbi’, trok Franciscus zich terug. Hij bracht de middag door in rust, genoot van een sobere maaltijd en was omringd door stilte – een sfeer waarin hij zich het prettigst voelde. Maar in de vroege ochtenduren van de volgende dag veranderde alles.

Rond half zes ’s ochtends begonnen de eerste zorgwekkende symptomen zich te tonen. De medische staf reageerde onmiddellijk, maar het was al te laat. Voor hij in coma raakte, keek de paus nog één keer naar Strappetti, stak zijn hand omhoog en glimlachte zwakjes. Dat was het moment waarop hij afscheid nam van deze wereld, op zijn eigen manier – eenvoudig, waardig, en liefdevol.

Een d00d zoals hij had geleefd

Wat zijn 0verlijden zo bijzonder maakt, is de rust waarmee het gebeurde. Geen hectiek, geen publiek drama. Zoals hij altijd zijn gezondheid buiten de schijnwerpers hield, zo koos hij ook voor een discreet einde. Vatican News beschrijft het als ‘een d00d in stilte’, in lijn met wie Franciscus was: een man die grootse dingen deed, maar zich klein opstelde.

Zijn 0verlijden roept wereldwijd diepe emoties op. Niet alleen vanwege zijn rol als geestelijk leider, maar vooral omdat hij een toonbeeld was van menselijkheid. Paus Franciscus bracht de kerk dichter bij de mensen. Hij sprak in eenvoudige woorden, luisterde naar hen die normaal geen stem kregen, en durfde af te wijken van de gevestigde tradities als dat betekende dat hij dichter bij de kern van zijn missie kwam: liefde, vergeving en verbondenheid.

Wie is Massimiliano Strappetti?

De naam Massimiliano Strappetti is voor veel mensen onbekend gebleven – precies zoals hij het zelf wilde. Deze 54-jarige verpleegkundige heeft een indrukwekkende staat van dienst. Hij begon zijn carrière op de intensive care van het Gemelli-z!ekenhuis en werkte met meerdere pausen: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en Franciscus.

In 2022 werd hij officieel aangesteld als persoonlijke zorgassistent van paus Franciscus. Sindsdien was hij de stille kracht achter de schermen, degene die ervoor zorgde dat de paus veilig, verzorgd en in staat was om zijn taken te blijven uitvoeren. Zijn rol ging echter verder dan medische zorg. Hij werd een vertrouwenspersoon, een vriend, en in de laatste momenten: de enige aan wie de paus zijn laatste woorden richtte.

Een paus die zijn volk tot het einde diende

Het moment waarop paus Franciscus vroeg of hij het Sint-Pietersplein nog een keer kon bezoeken, was meer dan een fysieke uitdaging. Het was een diepe innerlijke wens: om zijn volk te zien, ze te zegenen, en hen nog één keer te laten voelen dat ze er niet alleen voor staan. Zelfs op het randje van de d00d wilde hij verbinding maken.

Hij koos ervoor om zijn laatste publieke daad niet in pracht en praal te volbrengen, maar in contact en eenvoud. Die keuze typeert zijn hele pontificaat. Geen gouden mantels, geen afstandelijke toespraken – maar oprechte betrokkenheid, aandacht voor vluchtelingen, armen en z!eken, en een kerk die meer luistert dan preekt.

Zijn laatste woorden: een levenssamenvatting

De laatste woorden van Franciscus – “Bedankt dat je me weer naar het plein hebt gebracht” – zijn krachtiger dan ze op het eerste gezicht lijken. Ze drukken niet alleen dankbaarheid uit aan Strappetti, maar ook aan de wereld. Ze vatten samen wat hij als paus wilde zijn: een dienaar van het volk, tot het einde toe.

Zijn d00d, zoals zijn leven, was een voorbeeld van overgave, vertrouwen en liefde. Hij liet de wereld niet alleen achter met herinneringen, maar met een boodschap. Dat leiderschap geen machtspel hoeft te zijn, dat kwetsbaarheid geen zwakte is, en dat afscheid nemen ook een daad van liefde kan zijn.

Terugblik op een leven van betekenis

Met de d00d van paus Franciscus sluit de wereld een hoofdstuk van diepe menselijke betrokkenheid. Zijn leven laat een nalatenschap na die veel verder reikt dan dogma’s en rituelen. Hij bracht mensen bij elkaar. Niet door te overtuigen, maar door te verbinden. Niet door regels, maar door compassie.

In zijn laatste momenten koos hij, net als in zijn hele leven, voor eenvoud, liefde en trouw aan zijn overtuigingen. Een groter eerbetoon aan zijn missie had hij zelf niet kunnen regisseren.

Zijn hand, opgeheven tot afscheid, was geen gebaar van zwakte – het was de ultieme uiting van zijn kracht. Paus Franciscus, een man van het volk, zei vaarwel zoals hij leefde: bescheiden, verbonden en met het hart op de juiste plaats.

Actueel

Man laat lichaamsdelen amputeren – zijn ‘Black Alien’-aanpassingen kosten hem zijn baan

Published

on

Anthony Loffredo behoort zonder twijfel tot de meest opvallende personen ter wereld als het gaat om lichaamsmodificatie. De 38-jarige Fransman transformeerde zichzelf de afgelopen jaren stap voor stap tot wat hij de ‘Black Alien’ noemt. Zijn uiterlijk veranderde zo ingrijpend dat hij wereldwijd bekendheid kreeg op sociale media. Toch vertelt Loffredo dat zijn bijzondere levenskeuze niet alleen vrijheid heeft gebracht, maar ook grote offers heeft gevraagd.

Een transformatie die de wereld verbaast

Wie Anthony Loffredo voor het eerst ziet, kijkt vaak twee keer. Zijn lichaam is vrijwel volledig bedekt met zwarte tatoeages en daarnaast onderging hij tientallen ingrijpende cosmetische aanpassingen.

Zo liet hij onder meer zijn neus verwijderen, zijn oren amputeren, zijn tong splijten en zijn tanden slijpen en donker kleuren. Ook plaatste hij implantaten onder zijn huid om zijn schedel een buitenaards uiterlijk te geven. Daarnaast liet hij meerdere vingers amputeren als onderdeel van zijn project.

Door deze extreme veranderingen kreeg hij wereldwijd de bijnaam ‘Black Alien’.

“Voor mij is dit evolutie”

Waar veel mensen zijn uiterlijk zien als verminking, kijkt Loffredo daar zelf heel anders tegenaan. In verschillende interviews benadrukt hij dat zijn transformatie voor hem juist een persoonlijke ontwikkeling is.

Volgens hem probeert hij niemand te choqueren.

Hij zegt al jarenlang gefascineerd te zijn door buitenaards leven en sciencefiction. Zijn uiterlijk is volgens hem een artistieke uiting van die fascinatie.

“Voor mij is dit geen verminking,” vertelde hij eerder. “Voor mij is dit evolutie. Het is mijn persoonlijke evolutie.”

Volgens Loffredo voelt hij zich sinds zijn transformatie juist dichter bij zichzelf dan ooit tevoren.

Veel onbegrip

Ondanks zijn overtuiging merkt hij dat veel mensen zijn keuzes moeilijk kunnen begrijpen.

Hij krijgt regelmatig reacties van mensen die vinden dat hij psychologische hulp nodig heeft of dat er iets mis zou zijn met zijn mentale gezondheid.

Zelf wijst hij die kritiek resoluut van de hand.

Volgens hem voelen veel mensen zich ongemakkelijk bij alles wat afwijkt van de norm.

“Ik voel me juist normaler dan veel mensen die mij veroordelen,” zei hij in een interview.

Hij benadrukt dat zijn keuzes heel persoonlijk zijn en dat buitenstaanders onmogelijk volledig kunnen begrijpen wat zijn motivatie is.

Project is nog niet afgerond

Hoewel Anthony inmiddels een van de meest ingrijpende lichamelijke transformaties ooit heeft ondergaan, beschouwt hij zijn project nog altijd niet als voltooid.

Hij sprak eerder zelfs openlijk over de mogelijkheid om in de toekomst een van zijn benen te laten amputeren.

Volgens hem is dat een van de moeilijkste beslissingen die hij ooit heeft overwogen.

Hij erkent dat het gaat om een volledig gezond lichaamsdeel, waardoor de keuze extra ingrijpend is.

Omdat dergelijke operaties in veel landen niet zijn toegestaan, heeft Loffredo voor verschillende ingrepen moeten uitwijken naar gespecialiseerde klinieken in het buitenland.

“Artsen verklaren me voor gek”

Volgens Loffredo is het vrijwel onmogelijk om reguliere artsen te vinden die bereid zijn aan zulke verzoeken mee te werken.

Wanneer hij zijn plannen bespreekt, krijgt hij volgens eigen zeggen vaak dezelfde reactie.

Artsen zouden hem vertellen dat hij psychiatrische hulp nodig heeft in plaats van een operatie.

Toch blijft hij erbij dat het voor hem geen vorm van zelfverminking is.

Hij beschouwt zijn lichaam als een kunstwerk waaraan hij stap voor stap blijft werken.

Moeite met het vinden van werk

Hoewel de transformatie hem veel bekendheid heeft opgeleverd, heeft die ook grote gevolgen voor zijn dagelijks leven.

Loffredo vertelt dat hij vrijwel geen werk meer kan vinden.

Voor zijn transformatie werkte hij als beveiliger in een nachtclub. Tegenwoordig merkt hij dat werkgevers hem vaak al afwijzen zodra ze hem zien.

“Ik kan geen baan vinden,” vertelde hij in een podcast.

Volgens hem beoordelen veel mensen hem direct op zijn uiterlijk, nog voordat zij hem als persoon leren kennen.

Dat ervaart hij als een van de zwaarste consequenties van zijn keuzes.

Dagelijkse confrontatie met vooroordelen

Naast de problemen op de arbeidsmarkt krijgt Loffredo vrijwel dagelijks te maken met nieuwsgierige blikken, negatieve opmerkingen en vooroordelen.

Toch probeert hij daar naar eigen zeggen rustig mee om te gaan.

Hij begrijpt dat niet iedereen zijn keuzes kan waarderen.

Wel hoopt hij dat mensen eerst met hem in gesprek gaan voordat ze een oordeel vormen.

“Niemand weet wat er in iemands hoofd omgaat,” zegt hij.

Volgens hem verdient iedereen de kans om zijn verhaal te vertellen.

Lichaamsmodificatie als vorm van zelfexpressie

Lichaamsmodificatie is overigens geen nieuw verschijnsel.

Door de geschiedenis heen gebruikten verschillende culturen tatoeages, littekens, piercings en andere lichamelijke aanpassingen als onderdeel van religieuze rituelen, tradities of sociale status.

Tegenwoordig zien veel mensen lichaamsmodificatie vooral als een manier om hun identiteit uit te drukken.

Onderzoekers wijzen erop dat het lichaam voor sommigen een vorm van artistieke expressie is geworden.

Daarnaast kan het veranderen van het eigen uiterlijk mensen een gevoel van controle geven over hun leven en identiteit.

Zelfacceptatie staat centraal

Voor Anthony Loffredo draait zijn bijzondere uiterlijk uiteindelijk niet om aandacht of sensatie.

Hij zegt juist jarenlang op zoek te zijn geweest naar een uiterlijk waarin hij zich volledig thuis voelt.

Hoewel hij beseft dat veel mensen zijn keuzes nooit zullen begrijpen, heeft hij daar vrede mee.

Hij benadrukt dat zijn project hem uiteindelijk gelukkiger heeft gemaakt, ondanks alle negatieve reacties en de praktische problemen waarmee hij dagelijks wordt geconfronteerd.

Zijn verhaal laat zien hoe verschillend mensen naar identiteit, schoonheid en zelfexpressie kunnen kijken. Voor de één zijn zijn ingrepen nauwelijks te bevatten, terwijl ze voor Anthony juist voelen als de meest natuurlijke manier om zichzelf te zijn.

Continue Reading

Trending

  • Actueel2 jaar ago

    Hardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’

  • Actueel2 jaar ago

    Jutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien

  • Actueel2 jaar ago

    Martijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’

  • Actueel1 jaar ago

    Kijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald

  • Actueel2 jaar ago

    André Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg

  • Actueel2 jaar ago

    Ophef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg

  • Actueel2 jaar ago

    Volgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔

  • Actueel2 jaar ago

    Zangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten