Connect with us

Actueel

Hartverscheurend laatste gebaar van paus Franciscus aan verpleger voor overlijden

Avatar foto

Published

op

Paus Franciscus heeft tot zijn laatste adem toe zijn kenmerkende mededogen, nederigheid en verbondenheid met de mensen getoond. In zijn laatste uren maakte hij een eenvoudig, maar diep ontroerend gebaar dat inmiddels over de hele wereld wordt gedeeld. Terwijl hij op sterven lag in zijn bed in het Casa Santa Marta, hief hij zijn hand lichtjes omhoog richting zijn trouwe verpleger Massimiliano Strappetti. Het was zijn manier om afscheid te nemen, een stil gebaar dat meer zei dan duizend woorden.

Amper een uur later blies paus Franciscus op 88-jarige leeftijd zijn laatste adem uit. Miljoenen gelovigen wereldwijd rouwen om het verlies van de man die als geen ander symbool stond voor een kerk van compassie en eenvoud. Zijn 0verlijden volgde op een zware periode waarin hij kampte met een dubbele longontsteking en later werd getroffen door een beroerte die leidde tot hartfalen.

De onmisbare rol van Massimiliano Strappetti

Strappetti was de afgelopen weken onafgebroken aan de zijde van de paus te vinden. Tijdens de 38 dagen die Franciscus in het Gemelli-ziekenhuis in Rome doorbracht, was hij er dag en nacht. Zelfs toen de paus terugkeerde naar het Vaticaan, bleef Strappetti voortdurend in de buurt. Hij stond hem bij, ondersteunde hem fysiek én emotioneel, en zorgde ervoor dat de paus op paaszondag nog één keer zijn gelovigen kon begroeten.

Die zondag maakte Franciscus, op eigen initiatief, een laatste rit in de pausmobiel over het Sint-Pietersplein. Hij wilde de mensen zien, ze bedanken, ze bemoedigen. Ondanks zijn broze gezondheid vroeg hij aan Strappetti: “Denk je dat ik het aankan?” Die gaf hem het vertrouwen om het te doen. Het werd een intens moment van wederzijdse liefde tussen paus en volk: kinderen zwaaiden, mensen huilden, en de paus glimlachte – vermoeid, maar aanwezig.

De laatste uren

Na zijn rit in de pausmobiel en het uitspreken van de traditionele paaszegen ‘Urbi et Orbi’, trok Franciscus zich terug. Hij bracht de middag door in rust, genoot van een sobere maaltijd en was omringd door stilte – een sfeer waarin hij zich het prettigst voelde. Maar in de vroege ochtenduren van de volgende dag veranderde alles.

Rond half zes ’s ochtends begonnen de eerste zorgwekkende symptomen zich te tonen. De medische staf reageerde onmiddellijk, maar het was al te laat. Voor hij in coma raakte, keek de paus nog één keer naar Strappetti, stak zijn hand omhoog en glimlachte zwakjes. Dat was het moment waarop hij afscheid nam van deze wereld, op zijn eigen manier – eenvoudig, waardig, en liefdevol.

Een d00d zoals hij had geleefd

Wat zijn 0verlijden zo bijzonder maakt, is de rust waarmee het gebeurde. Geen hectiek, geen publiek drama. Zoals hij altijd zijn gezondheid buiten de schijnwerpers hield, zo koos hij ook voor een discreet einde. Vatican News beschrijft het als ‘een d00d in stilte’, in lijn met wie Franciscus was: een man die grootse dingen deed, maar zich klein opstelde.

Zijn 0verlijden roept wereldwijd diepe emoties op. Niet alleen vanwege zijn rol als geestelijk leider, maar vooral omdat hij een toonbeeld was van menselijkheid. Paus Franciscus bracht de kerk dichter bij de mensen. Hij sprak in eenvoudige woorden, luisterde naar hen die normaal geen stem kregen, en durfde af te wijken van de gevestigde tradities als dat betekende dat hij dichter bij de kern van zijn missie kwam: liefde, vergeving en verbondenheid.

Wie is Massimiliano Strappetti?

De naam Massimiliano Strappetti is voor veel mensen onbekend gebleven – precies zoals hij het zelf wilde. Deze 54-jarige verpleegkundige heeft een indrukwekkende staat van dienst. Hij begon zijn carrière op de intensive care van het Gemelli-z!ekenhuis en werkte met meerdere pausen: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en Franciscus.

In 2022 werd hij officieel aangesteld als persoonlijke zorgassistent van paus Franciscus. Sindsdien was hij de stille kracht achter de schermen, degene die ervoor zorgde dat de paus veilig, verzorgd en in staat was om zijn taken te blijven uitvoeren. Zijn rol ging echter verder dan medische zorg. Hij werd een vertrouwenspersoon, een vriend, en in de laatste momenten: de enige aan wie de paus zijn laatste woorden richtte.

Een paus die zijn volk tot het einde diende

Het moment waarop paus Franciscus vroeg of hij het Sint-Pietersplein nog een keer kon bezoeken, was meer dan een fysieke uitdaging. Het was een diepe innerlijke wens: om zijn volk te zien, ze te zegenen, en hen nog één keer te laten voelen dat ze er niet alleen voor staan. Zelfs op het randje van de d00d wilde hij verbinding maken.

Hij koos ervoor om zijn laatste publieke daad niet in pracht en praal te volbrengen, maar in contact en eenvoud. Die keuze typeert zijn hele pontificaat. Geen gouden mantels, geen afstandelijke toespraken – maar oprechte betrokkenheid, aandacht voor vluchtelingen, armen en z!eken, en een kerk die meer luistert dan preekt.

Zijn laatste woorden: een levenssamenvatting

De laatste woorden van Franciscus – “Bedankt dat je me weer naar het plein hebt gebracht” – zijn krachtiger dan ze op het eerste gezicht lijken. Ze drukken niet alleen dankbaarheid uit aan Strappetti, maar ook aan de wereld. Ze vatten samen wat hij als paus wilde zijn: een dienaar van het volk, tot het einde toe.

Zijn d00d, zoals zijn leven, was een voorbeeld van overgave, vertrouwen en liefde. Hij liet de wereld niet alleen achter met herinneringen, maar met een boodschap. Dat leiderschap geen machtspel hoeft te zijn, dat kwetsbaarheid geen zwakte is, en dat afscheid nemen ook een daad van liefde kan zijn.

Terugblik op een leven van betekenis

Met de d00d van paus Franciscus sluit de wereld een hoofdstuk van diepe menselijke betrokkenheid. Zijn leven laat een nalatenschap na die veel verder reikt dan dogma’s en rituelen. Hij bracht mensen bij elkaar. Niet door te overtuigen, maar door te verbinden. Niet door regels, maar door compassie.

In zijn laatste momenten koos hij, net als in zijn hele leven, voor eenvoud, liefde en trouw aan zijn overtuigingen. Een groter eerbetoon aan zijn missie had hij zelf niet kunnen regisseren.

Zijn hand, opgeheven tot afscheid, was geen gebaar van zwakte – het was de ultieme uiting van zijn kracht. Paus Franciscus, een man van het volk, zei vaarwel zoals hij leefde: bescheiden, verbonden en met het hart op de juiste plaats.

Actueel

Sander Vahle uit onverwachte kritiek op dochter Noa Vahle: ‘Respectloos’

Avatar foto

Published

op

Het is een uitspraak die bij veel mensen de wenkbrauwen deed fronsen. Sander Vahle, normaal gesproken terughoudend en loyaal als het om zijn gezin gaat, heeft zich publiekelijk kritisch uitgelaten over zijn dochter Noa Vahle. De jonge sportjournaliste, die de afgelopen jaren razendsnel naam maakte in de mediawereld, kreeg van haar eigen vader het verwijt dat zij zich in een recente situatie “respectloos” zou hebben gedragen. Een opmerkelijk moment, juist omdat Sander Vahle bekendstaat als iemand die conflicten liever binnenskamers houdt.

Een vader die zelden naar buiten treedt

Sander Vahle is geen man van grote interviews of uitgesproken meningen in de media. Hoewel hij jarenlang actief was in de journalistiek en communicatie, kiest hij sinds lange tijd bewust voor de luwte. Dat hij zich nu tóch uitspreekt over zijn dochter, maakt de situatie extra opvallend. Volgens mensen uit zijn omgeving was de kritiek geen geplande mediazet, maar een emotionele reactie op iets wat hem diep raakte.

“Hij is altijd ontzettend trots geweest op Noa,” zegt een bekende van de familie. “Juist daarom komt dit zo hard aan. Dit is geen aanval, maar een signaal.”

De aanleiding: meer dan een losse opmerking

Wat Noa precies deed of zei, wordt door vader en dochter zelf niet tot in detail uitgespeld. Wel is duidelijk dat het ging om een publieke situatie waarin Noa zich kritisch of scherp uitliet, mogelijk in een televisie-item of interview. Volgens Sander overschreed zij daarmee een grens.

“Je kunt ambitieus zijn, scherp zijn en jezelf laten zien,” zou hij volgens ingewijden hebben gezegd, “maar respect voor anderen mag nooit verdwijnen.” Met het woord “respectloos” raakte hij een gevoelige snaar, niet alleen bij Noa, maar ook bij het publiek dat haar juist kent als energiek, direct en onbevreesd.

Botsing tussen generaties

De situatie lijkt een klassiek voorbeeld van een generatieverschil. Noa Vahle behoort tot een nieuwe lichting journalisten die minder schroom kent, sneller spreekt en zich minder laat leiden door traditionele hiërarchie. Haar stijl wordt door veel kijkers juist gewaardeerd: fris, eerlijk en ongefilterd.

Sander daarentegen is opgegroeid in een medialandschap waarin voorzichtigheid, afstand en nuance belangrijker waren. Wat voor Noa een normale, journalistieke houding is, kan voor haar vader voelen als een gebrek aan respect.

“Dit is geen ruzie, maar een botsing van werelden,” zegt een mediadeskundige. “Beiden hebben gelijk vanuit hun eigen perspectief.”

Noa’s snelle opmars

Dat de kritiek nu komt, is geen toeval. Noa Vahle staat volop in de schijnwerpers. Ze presenteert, interviewt topsporters en schuift regelmatig aan bij grote sportevenementen. Haar achternaam helpt haar zichtbaarheid, maar levert ook extra druk op. Elke misstap wordt uitvergroot, elk woord gewogen.

Juist in die fase is het pijnlijk als kritiek uit onverwachte hoek komt: van je eigen vader. Mensen die Noa goed kennen, benadrukken dat ze hard werkt en voortdurend bezig is zichzelf te verbeteren. “Ze is ambitieus, maar ook gevoelig,” klinkt het. “Dit doet haar echt wat.”

Liefde achter de kritiek

Toch is het belangrijk om de woorden van Sander Vahle in de juiste context te plaatsen. Wie hem kent, weet dat zijn kritiek voortkomt uit betrokkenheid, niet uit afwijzing. Hij wil zijn dochter beschermen, niet beschadigen.

“Als hij niets had gezegd, had dat misschien makkelijker geleken,” zegt een familievriend. “Maar zwijgen zou voor hem hebben gevoeld als wegkijken. En dat past niet bij hem.”

Volgens diezelfde bron is het gesprek tussen vader en dochter inmiddels ook privé gevoerd, los van camera’s en headlines. “Ze hebben gesproken, geluisterd en elkaar uitgelegd wat ze voelen. Dat is uiteindelijk waar het om draait.”

Publieke reacties: verdeeld maar betrokken

Op sociale media wordt volop gereageerd. Sommigen vinden dat Sander zijn kritiek niet publiek had moeten uiten. “Dit had binnenshuis moeten blijven,” klinkt het. Anderen prijzen juist zijn eerlijkheid. “Beter een vader die durft te corrigeren dan eentje die alles goedpraat.”

Er zijn ook veel steunbetuigingen voor Noa. Fans wijzen erop dat ze jong is, leert in het openbaar en het lef heeft om haar eigen stijl te ontwikkelen. “Laat haar groeien,” schrijft iemand. “Dat gaat nu eenmaal met vallen en opstaan.”

De druk van een bekende naam

De situatie onderstreept opnieuw hoe ingewikkeld het kan zijn om als kind van bekende ouders je eigen pad te bewandelen. Noa draagt niet alleen haar eigen ambities, maar ook de verwachtingen en normen van haar omgeving mee. Elke keuze wordt langs meerdere meetlatten gelegd: professioneel, persoonlijk én familiair.

“Dat is een last die je niet ziet, maar wel voelt,” zegt een tv-collega van Noa. “Ze staat haar mannetje, maar het blijft een jonge vrouw die haar plek zoekt.”

Hoe nu verder?

Voorlopig lijkt de rust langzaam terug te keren. Noa blijft gewoon aan het werk en laat zich in het openbaar niet uit over de kwestie. Sander heeft na zijn uitspraak geen verdere toelichting gegeven. Dat zwijgen zegt misschien wel genoeg: de boodschap is overgebracht, het gesprek gevoerd.

Wat resteert, is het beeld van een vader en dochter die elkaar niet afvallen, maar elkaar spiegelen. Soms scherp, soms pijnlijk, maar uiteindelijk vanuit liefde.

Een herkenbaar verhaal

Misschien is dat wel de reden dat dit nieuws zoveel losmaakt. Achter de bekende namen schuilt een universeel verhaal: ouders die worstelen met het loslaten van hun kind, kinderen die hun eigen weg willen gaan, en misverstanden die ontstaan wanneer werelden veranderen.

Sander Vahle noemde het “respectloos”. Noa Vahle zal het ongetwijfeld anders hebben ervaren. Maar ergens tussen die twee perspectieven ligt iets wat veel mensen herkennen: de zoektocht naar balans tussen wie je bent, waar je vandaan komt en wie je wilt worden.

En misschien is dat, ondanks alle ophef, precies wat deze situatie zo menselijk maakt.

Continue Reading

Trending

  • Actueel1 jaar geleden

    Hardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’

  • Actueel1 jaar geleden

    Jutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien

  • Actueel1 jaar geleden

    Martijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’

  • Actueel12 maanden geleden

    Kijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald

  • Actueel1 jaar geleden

    André Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg

  • Actueel1 jaar geleden

    Volgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔

  • Actueel1 jaar geleden

    Ophef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg

  • Actueel1 jaar geleden

    Zangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten