Connect with us

Actueel

Hartverscheurend laatste gebaar van paus Franciscus aan verpleger voor overlijden

Avatar foto

Published

op

Paus Franciscus heeft tot zijn laatste adem toe zijn kenmerkende mededogen, nederigheid en verbondenheid met de mensen getoond. In zijn laatste uren maakte hij een eenvoudig, maar diep ontroerend gebaar dat inmiddels over de hele wereld wordt gedeeld. Terwijl hij op sterven lag in zijn bed in het Casa Santa Marta, hief hij zijn hand lichtjes omhoog richting zijn trouwe verpleger Massimiliano Strappetti. Het was zijn manier om afscheid te nemen, een stil gebaar dat meer zei dan duizend woorden.

Amper een uur later blies paus Franciscus op 88-jarige leeftijd zijn laatste adem uit. Miljoenen gelovigen wereldwijd rouwen om het verlies van de man die als geen ander symbool stond voor een kerk van compassie en eenvoud. Zijn 0verlijden volgde op een zware periode waarin hij kampte met een dubbele longontsteking en later werd getroffen door een beroerte die leidde tot hartfalen.

De onmisbare rol van Massimiliano Strappetti

Strappetti was de afgelopen weken onafgebroken aan de zijde van de paus te vinden. Tijdens de 38 dagen die Franciscus in het Gemelli-ziekenhuis in Rome doorbracht, was hij er dag en nacht. Zelfs toen de paus terugkeerde naar het Vaticaan, bleef Strappetti voortdurend in de buurt. Hij stond hem bij, ondersteunde hem fysiek én emotioneel, en zorgde ervoor dat de paus op paaszondag nog één keer zijn gelovigen kon begroeten.

Die zondag maakte Franciscus, op eigen initiatief, een laatste rit in de pausmobiel over het Sint-Pietersplein. Hij wilde de mensen zien, ze bedanken, ze bemoedigen. Ondanks zijn broze gezondheid vroeg hij aan Strappetti: “Denk je dat ik het aankan?” Die gaf hem het vertrouwen om het te doen. Het werd een intens moment van wederzijdse liefde tussen paus en volk: kinderen zwaaiden, mensen huilden, en de paus glimlachte – vermoeid, maar aanwezig.

De laatste uren

Na zijn rit in de pausmobiel en het uitspreken van de traditionele paaszegen ‘Urbi et Orbi’, trok Franciscus zich terug. Hij bracht de middag door in rust, genoot van een sobere maaltijd en was omringd door stilte – een sfeer waarin hij zich het prettigst voelde. Maar in de vroege ochtenduren van de volgende dag veranderde alles.

Rond half zes ’s ochtends begonnen de eerste zorgwekkende symptomen zich te tonen. De medische staf reageerde onmiddellijk, maar het was al te laat. Voor hij in coma raakte, keek de paus nog één keer naar Strappetti, stak zijn hand omhoog en glimlachte zwakjes. Dat was het moment waarop hij afscheid nam van deze wereld, op zijn eigen manier – eenvoudig, waardig, en liefdevol.

Een d00d zoals hij had geleefd

Wat zijn 0verlijden zo bijzonder maakt, is de rust waarmee het gebeurde. Geen hectiek, geen publiek drama. Zoals hij altijd zijn gezondheid buiten de schijnwerpers hield, zo koos hij ook voor een discreet einde. Vatican News beschrijft het als ‘een d00d in stilte’, in lijn met wie Franciscus was: een man die grootse dingen deed, maar zich klein opstelde.

Zijn 0verlijden roept wereldwijd diepe emoties op. Niet alleen vanwege zijn rol als geestelijk leider, maar vooral omdat hij een toonbeeld was van menselijkheid. Paus Franciscus bracht de kerk dichter bij de mensen. Hij sprak in eenvoudige woorden, luisterde naar hen die normaal geen stem kregen, en durfde af te wijken van de gevestigde tradities als dat betekende dat hij dichter bij de kern van zijn missie kwam: liefde, vergeving en verbondenheid.

Wie is Massimiliano Strappetti?

De naam Massimiliano Strappetti is voor veel mensen onbekend gebleven – precies zoals hij het zelf wilde. Deze 54-jarige verpleegkundige heeft een indrukwekkende staat van dienst. Hij begon zijn carrière op de intensive care van het Gemelli-z!ekenhuis en werkte met meerdere pausen: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en Franciscus.

In 2022 werd hij officieel aangesteld als persoonlijke zorgassistent van paus Franciscus. Sindsdien was hij de stille kracht achter de schermen, degene die ervoor zorgde dat de paus veilig, verzorgd en in staat was om zijn taken te blijven uitvoeren. Zijn rol ging echter verder dan medische zorg. Hij werd een vertrouwenspersoon, een vriend, en in de laatste momenten: de enige aan wie de paus zijn laatste woorden richtte.

Een paus die zijn volk tot het einde diende

Het moment waarop paus Franciscus vroeg of hij het Sint-Pietersplein nog een keer kon bezoeken, was meer dan een fysieke uitdaging. Het was een diepe innerlijke wens: om zijn volk te zien, ze te zegenen, en hen nog één keer te laten voelen dat ze er niet alleen voor staan. Zelfs op het randje van de d00d wilde hij verbinding maken.

Hij koos ervoor om zijn laatste publieke daad niet in pracht en praal te volbrengen, maar in contact en eenvoud. Die keuze typeert zijn hele pontificaat. Geen gouden mantels, geen afstandelijke toespraken – maar oprechte betrokkenheid, aandacht voor vluchtelingen, armen en z!eken, en een kerk die meer luistert dan preekt.

Zijn laatste woorden: een levenssamenvatting

De laatste woorden van Franciscus – “Bedankt dat je me weer naar het plein hebt gebracht” – zijn krachtiger dan ze op het eerste gezicht lijken. Ze drukken niet alleen dankbaarheid uit aan Strappetti, maar ook aan de wereld. Ze vatten samen wat hij als paus wilde zijn: een dienaar van het volk, tot het einde toe.

Zijn d00d, zoals zijn leven, was een voorbeeld van overgave, vertrouwen en liefde. Hij liet de wereld niet alleen achter met herinneringen, maar met een boodschap. Dat leiderschap geen machtspel hoeft te zijn, dat kwetsbaarheid geen zwakte is, en dat afscheid nemen ook een daad van liefde kan zijn.

Terugblik op een leven van betekenis

Met de d00d van paus Franciscus sluit de wereld een hoofdstuk van diepe menselijke betrokkenheid. Zijn leven laat een nalatenschap na die veel verder reikt dan dogma’s en rituelen. Hij bracht mensen bij elkaar. Niet door te overtuigen, maar door te verbinden. Niet door regels, maar door compassie.

In zijn laatste momenten koos hij, net als in zijn hele leven, voor eenvoud, liefde en trouw aan zijn overtuigingen. Een groter eerbetoon aan zijn missie had hij zelf niet kunnen regisseren.

Zijn hand, opgeheven tot afscheid, was geen gebaar van zwakte – het was de ultieme uiting van zijn kracht. Paus Franciscus, een man van het volk, zei vaarwel zoals hij leefde: bescheiden, verbonden en met het hart op de juiste plaats.

Actueel

Carrie ten Napel uit elkaar met haar partner Michiel

Avatar foto

Published

op

Carrie ten Napel openhartig over liefde, gezin en trouwplannen: “We denken daar totaal anders over”

Voor veel mensen lijkt een huwelijk een vanzelfsprekende volgende stap binnen een langdurige relatie. Eerst ontmoet je elkaar, daarna groeit de liefde, misschien komt er een huis, kinderen en uiteindelijk volgt een huwelijksdag. Maar in werkelijkheid loopt liefde zelden volgens een vast draaiboek.

Dat blijkt ook uit het verhaal van presentatrice Carrie ten Napel en haar partner Michiel. Hoewel de twee inmiddels al meer dan tien jaar samen zijn en samen een gezin hebben opgebouwd, blijkt één onderwerp nog altijd voor discussie te zorgen: trouwen.

Want waar Carrie droomt van een bijzondere dag om hun liefde te vieren, kijkt haar partner daar heel anders naar.

In een openhartig gesprek vertelt de presentatrice dat hun ideeën over een huwelijk nog altijd behoorlijk uiteenlopen.

En juist dat laat zien hoe liefde soms helemaal niet draait om perfect overeenkomen, maar juist om verschillen leren begrijpen.

Meer dan tien jaar samen

Carrie en Michiel vormen inmiddels al jarenlang een stel.

In een wereld waarin relaties regelmatig onder druk lijken te staan, is een relatie van meer dan tien jaar iets waar veel mensen bewondering voor hebben.

Door de jaren heen bouwden ze samen niet alleen een relatie op, maar ook een gezin.

Samen kregen ze twee kinderen en vonden ze een ritme dat voor hen werkt.

Toch betekent een langdurige relatie niet automatisch dat je over alles hetzelfde denkt.

Integendeel.

Soms komen verschillen juist pas later naar voren.

En soms gaat het dan over onderwerpen die voor de één heel belangrijk voelen, terwijl de ander er juist nauwelijks waarde aan hecht.

Trouwen: droom of formaliteit?

Voor Carrie blijkt het idee van een huwelijk een speciale betekenis te hebben.

Niet alleen vanwege het officiële gedeelte, maar vooral vanwege het vieren van liefde.

Voor haar draait zo’n dag om herinneringen maken.

Samenkomen met familie.

Vrienden om je heen.

Een bijzondere sfeer.

Een dag die je misschien maar één keer in je leven meemaakt.

Voor veel mensen is een huwelijk niet alleen een juridische stap, maar ook een emotioneel moment.

Een herinnering die je samen creëert.

Een viering van alles wat je samen hebt opgebouwd.

Maar daar kijkt Michiel volgens Carrie heel anders naar.

Twee totaal verschillende visies

Waar Carrie droomt van een feestelijke dag, lijkt Michiel juist weinig behoefte te hebben aan een groot spektakel.

Volgens Carrie zou haar partner het liefst kiezen voor een heel eenvoudige ceremonie.

Geen uitgebreid feest.

Geen grote gastenlijst.

Geen uitgebreide voorbereidingen.

Gewoon een korte officiële bijeenkomst met alleen noodzakelijke aanwezigen.

Een nuchtere aanpak dus.

En juist dat zorgt voor een grappig maar herkenbaar verschil binnen hun relatie.

Want veel stellen herkennen het waarschijnlijk:

De één ziet een huwelijk als een bijzondere belevenis.

De ander ziet vooral praktische zaken.

“Dan doen we het goed”

Carrie lijkt daarin behoorlijk duidelijk.

Voor haar voelt het alsof zo’n moment echt speciaal mag zijn.

Niet half.

Niet gehaast.

Maar bewust.

Een dag met betekenis.

Een dag die je samen viert.

Dat betekent niet automatisch een enorm feest of uitbundige luxe.

Maar wel een moment dat voelt als iets bijzonders.

En daarin verschilt haar kijk dus duidelijk van die van haar partner.

Liefde draait niet altijd om dezelfde wensen

Opvallend is dat het verschil van mening geen probleem lijkt te vormen binnen hun relatie.

Want ondanks hun verschillende ideeën zijn Carrie en Michiel nog altijd gelukkig samen.

Misschien juist omdat ze elkaar ruimte geven.

Veel relatie-experts benadrukken dat succesvolle relaties niet draaien om overal hetzelfde over denken.

Belangrijker is vaak hoe mensen omgaan met verschillen.

Kun je luisteren?

Kun je elkaar begrijpen?

Kun je accepteren dat iemand iets anders belangrijk vindt?

Juist daar lijkt hun relatie sterk in te zijn.

Carrie voelde zich vroeger soms anders

Naast haar verhaal over trouwen sprak Carrie ook open over een ander persoonlijk onderwerp.

Ze vertelde dat ze zich vroeger soms in een andere levensfase bevond dan veel mensen om haar heen.

Waar leeftijdsgenoten al relaties hadden, samenwoonden of gezinnen vormden, zag haar leven er anders uit.

Dat vond ze niet altijd makkelijk.

Vooral tijdens feestdagen of familiebijeenkomsten kon dat gevoel soms sterker aanwezig zijn.

Momenten waarop veel mensen samenkomen kunnen soms onverwacht confronterend zijn.

Zeker wanneer je het gevoel hebt dat anderen een andere levensfase hebben bereikt.

Gevoel van alleen staan

Carrie vertelde eerder dat ze zich soms bewust werd van dat verschil.

Dat ze soms degene was die alleen binnenkwam.

Terwijl anderen hun partner meenamen.

Of verhalen vertelden over kinderen en gezinsleven.

Dat gevoel herkennen veel mensen.

Niet omdat er iets ontbreekt, maar omdat vergelijken met anderen bijna automatisch gebeurt.

En juist sociale verwachtingen kunnen daar soms invloed op hebben.

Want onbewust bestaat er vaak een beeld van hoe een leven “zou moeten verlopen”.

Inmiddels compleet andere situatie

Inmiddels ziet haar leven er totaal anders uit.

Samen met Michiel heeft ze een gezin opgebouwd.

De situatie die vroeger misschien nog ver weg leek, is nu onderdeel van haar dagelijkse leven geworden.

Daardoor zijn ook feestdagen veranderd.

Waar er vroeger misschien momenten van gemis waren, staan nu juist andere dingen centraal.

Kinderen.

Gezelligheid.

Gezinsmomenten.

Nieuwe herinneringen.

En misschien juist daardoor kijkt Carrie anders naar onderwerpen zoals trouwen.

Want wanneer je samen al zoveel deelt, voelt een huwelijk misschien minder als een beginpunt en meer als een viering van wat er al bestaat.

Is een huwelijk nog nodig?

Dat roept tegelijkertijd een interessante vraag op.

Want hoe belangrijk is een huwelijk tegenwoordig eigenlijk nog?

Voor sommige mensen blijft het een droom.

Voor anderen verandert het weinig aan de relatie zelf.

Liefde bestaat immers ook zonder officiële documenten.

Toch blijft een huwelijk voor veel mensen iets bijzonders houden.

Misschien vanwege tradities.

Misschien vanwege symboliek.

Of simpelweg omdat het voelt als een mooie herinnering.

Wat de toekomst brengt

Of Carrie en Michiel uiteindelijk daadwerkelijk in het huwelijksbootje stappen, blijft voorlopig nog even de vraag.

Duidelijk is wel dat de liefde tussen hen na al die jaren nog altijd stevig staat.

En misschien is dat uiteindelijk belangrijker dan welke trouwdatum dan ook.

Want of er nu ooit een groot feest komt, een kleine ceremonie of helemaal niets: uiteindelijk draait het niet om één dag.

Maar om alles wat daarvoor en daarna komt.

En juist daarin lijken Carrie en Michiel hun eigen weg al lang gevonden te hebben.

Continue Reading

Trending

  • Actueel1 jaar geleden

    Hardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’

  • Actueel1 jaar geleden

    Jutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien

  • Actueel1 jaar geleden

    Martijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’

  • Actueel1 jaar geleden

    Kijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald

  • Actueel1 jaar geleden

    André Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg

  • Actueel1 jaar geleden

    Volgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔

  • Actueel1 jaar geleden

    Ophef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg

  • Actueel1 jaar geleden

    Zangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten