Actueel
Hartverscheurend laatste gebaar van paus Franciscus aan verpleger voor overlijden
Paus Franciscus heeft tot zijn laatste adem toe zijn kenmerkende mededogen, nederigheid en verbondenheid met de mensen getoond. In zijn laatste uren maakte hij een eenvoudig, maar diep ontroerend gebaar dat inmiddels over de hele wereld wordt gedeeld. Terwijl hij op sterven lag in zijn bed in het Casa Santa Marta, hief hij zijn hand lichtjes omhoog richting zijn trouwe verpleger Massimiliano Strappetti. Het was zijn manier om afscheid te nemen, een stil gebaar dat meer zei dan duizend woorden.

Amper een uur later blies paus Franciscus op 88-jarige leeftijd zijn laatste adem uit. Miljoenen gelovigen wereldwijd rouwen om het verlies van de man die als geen ander symbool stond voor een kerk van compassie en eenvoud. Zijn 0verlijden volgde op een zware periode waarin hij kampte met een dubbele longontsteking en later werd getroffen door een beroerte die leidde tot hartfalen.
De onmisbare rol van Massimiliano Strappetti
Strappetti was de afgelopen weken onafgebroken aan de zijde van de paus te vinden. Tijdens de 38 dagen die Franciscus in het Gemelli-ziekenhuis in Rome doorbracht, was hij er dag en nacht. Zelfs toen de paus terugkeerde naar het Vaticaan, bleef Strappetti voortdurend in de buurt. Hij stond hem bij, ondersteunde hem fysiek én emotioneel, en zorgde ervoor dat de paus op paaszondag nog één keer zijn gelovigen kon begroeten.

Die zondag maakte Franciscus, op eigen initiatief, een laatste rit in de pausmobiel over het Sint-Pietersplein. Hij wilde de mensen zien, ze bedanken, ze bemoedigen. Ondanks zijn broze gezondheid vroeg hij aan Strappetti: “Denk je dat ik het aankan?” Die gaf hem het vertrouwen om het te doen. Het werd een intens moment van wederzijdse liefde tussen paus en volk: kinderen zwaaiden, mensen huilden, en de paus glimlachte – vermoeid, maar aanwezig.
De laatste uren
Na zijn rit in de pausmobiel en het uitspreken van de traditionele paaszegen ‘Urbi et Orbi’, trok Franciscus zich terug. Hij bracht de middag door in rust, genoot van een sobere maaltijd en was omringd door stilte – een sfeer waarin hij zich het prettigst voelde. Maar in de vroege ochtenduren van de volgende dag veranderde alles.

Rond half zes ’s ochtends begonnen de eerste zorgwekkende symptomen zich te tonen. De medische staf reageerde onmiddellijk, maar het was al te laat. Voor hij in coma raakte, keek de paus nog één keer naar Strappetti, stak zijn hand omhoog en glimlachte zwakjes. Dat was het moment waarop hij afscheid nam van deze wereld, op zijn eigen manier – eenvoudig, waardig, en liefdevol.
Een d00d zoals hij had geleefd
Wat zijn 0verlijden zo bijzonder maakt, is de rust waarmee het gebeurde. Geen hectiek, geen publiek drama. Zoals hij altijd zijn gezondheid buiten de schijnwerpers hield, zo koos hij ook voor een discreet einde. Vatican News beschrijft het als ‘een d00d in stilte’, in lijn met wie Franciscus was: een man die grootse dingen deed, maar zich klein opstelde.

Zijn 0verlijden roept wereldwijd diepe emoties op. Niet alleen vanwege zijn rol als geestelijk leider, maar vooral omdat hij een toonbeeld was van menselijkheid. Paus Franciscus bracht de kerk dichter bij de mensen. Hij sprak in eenvoudige woorden, luisterde naar hen die normaal geen stem kregen, en durfde af te wijken van de gevestigde tradities als dat betekende dat hij dichter bij de kern van zijn missie kwam: liefde, vergeving en verbondenheid.
Wie is Massimiliano Strappetti?
De naam Massimiliano Strappetti is voor veel mensen onbekend gebleven – precies zoals hij het zelf wilde. Deze 54-jarige verpleegkundige heeft een indrukwekkende staat van dienst. Hij begon zijn carrière op de intensive care van het Gemelli-z!ekenhuis en werkte met meerdere pausen: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en Franciscus.

In 2022 werd hij officieel aangesteld als persoonlijke zorgassistent van paus Franciscus. Sindsdien was hij de stille kracht achter de schermen, degene die ervoor zorgde dat de paus veilig, verzorgd en in staat was om zijn taken te blijven uitvoeren. Zijn rol ging echter verder dan medische zorg. Hij werd een vertrouwenspersoon, een vriend, en in de laatste momenten: de enige aan wie de paus zijn laatste woorden richtte.
Een paus die zijn volk tot het einde diende
Het moment waarop paus Franciscus vroeg of hij het Sint-Pietersplein nog een keer kon bezoeken, was meer dan een fysieke uitdaging. Het was een diepe innerlijke wens: om zijn volk te zien, ze te zegenen, en hen nog één keer te laten voelen dat ze er niet alleen voor staan. Zelfs op het randje van de d00d wilde hij verbinding maken.

Hij koos ervoor om zijn laatste publieke daad niet in pracht en praal te volbrengen, maar in contact en eenvoud. Die keuze typeert zijn hele pontificaat. Geen gouden mantels, geen afstandelijke toespraken – maar oprechte betrokkenheid, aandacht voor vluchtelingen, armen en z!eken, en een kerk die meer luistert dan preekt.
Zijn laatste woorden: een levenssamenvatting
De laatste woorden van Franciscus – “Bedankt dat je me weer naar het plein hebt gebracht” – zijn krachtiger dan ze op het eerste gezicht lijken. Ze drukken niet alleen dankbaarheid uit aan Strappetti, maar ook aan de wereld. Ze vatten samen wat hij als paus wilde zijn: een dienaar van het volk, tot het einde toe.

Zijn d00d, zoals zijn leven, was een voorbeeld van overgave, vertrouwen en liefde. Hij liet de wereld niet alleen achter met herinneringen, maar met een boodschap. Dat leiderschap geen machtspel hoeft te zijn, dat kwetsbaarheid geen zwakte is, en dat afscheid nemen ook een daad van liefde kan zijn.
Terugblik op een leven van betekenis
Met de d00d van paus Franciscus sluit de wereld een hoofdstuk van diepe menselijke betrokkenheid. Zijn leven laat een nalatenschap na die veel verder reikt dan dogma’s en rituelen. Hij bracht mensen bij elkaar. Niet door te overtuigen, maar door te verbinden. Niet door regels, maar door compassie.

In zijn laatste momenten koos hij, net als in zijn hele leven, voor eenvoud, liefde en trouw aan zijn overtuigingen. Een groter eerbetoon aan zijn missie had hij zelf niet kunnen regisseren.
Zijn hand, opgeheven tot afscheid, was geen gebaar van zwakte – het was de ultieme uiting van zijn kracht. Paus Franciscus, een man van het volk, zei vaarwel zoals hij leefde: bescheiden, verbonden en met het hart op de juiste plaats.
📌 #PapaFrancesco ha nominato Massimiliano Strappetti suo "assistente sanitario personale". Infermiere coordinatore della direzione di Sanita' ed igiene del #Vaticano, da oggi Strappetti entra a Santa Marta per occuparsi a tempo pieno del Pontefice. ✅ pic.twitter.com/EXIB1027N5
— VatiVision (@VatiVision) August 4, 2022
Actueel
Jack en Annemieke ontdekken dood van zoon Floris (24) op afschuwelijke wijze

Ruim een jaar na het tragische vliegtuigongeluk waarbij de 24-jarige Floris Rhee uit Emmeloord om het leven kwam, delen zijn ouders Annemieke en Jack voor het eerst uitgebreid hun verhaal. In een reportage van Omroep Flevoland vertellen zij hoe één telefoontje hun leven voorgoed veranderde.
Veelbelovende carrière abrupt beëindigd
Floris werkte als piloot en had een veelbelovende toekomst in de luchtvaart voor zich. Op 13 juli 2025 zou hij samen met collega-piloot Danny Marco Franken een vlucht uitvoeren van London Southend Airport naar Lelystad.
Kort na het opstijgen ging het echter mis. Het vliegtuig stortte neer en vloog vrijwel direct in brand. Alle vier de inzittenden kwamen daarbij om het leven.
De vliegramp maakte diepe indruk binnen de luchtvaartwereld. Zeusch Aviation, de werkgever van Floris, sprak destijds van een groot verlies.
“We zijn allemaal diep geschokt en verdrietig door deze tragedie,” liet directeur Marco Rietveld na het ongeluk weten. Hij benadrukte dat alle aandacht uitging naar de nabestaanden en collega’s van de slachtoffers en dat het bedrijf volledig zou meewerken aan het onderzoek.
Nog altijd geen duidelijkheid
Ruim een jaar na de ramp is de definitieve oorzaak van het ongeluk nog altijd niet vastgesteld. Het onderzoek wordt uitgevoerd door de Britse Air Accidents Investigation Branch (AAIB).
Ter nagedachtenis aan de vier slachtoffers werd onlangs op London Southend Airport een plaquette onthuld. Ook Annemieke en Jack waren daarbij aanwezig om hun zoon te herdenken.
Wachten op een bericht dat nooit kwam
Tijdens de reportage vertellen de ouders hoe zij op de dag van het ongeluk nietsvermoedend thuis zaten te wachten op de terugkeer van hun zoon.
“We wisten dat hij rond vijf uur weer in Lelystad zou landen,” vertelt vader Jack.
Zoals wel vaker hielden ze de vlucht in de gaten via FlightRadar. Toen het toestel niet verscheen, besloot Jack zijn zoon nog een berichtje te sturen.
“Ik appte hem nog: gaat het vandaag nog gebeuren? Kom je nog thuis? Op dat moment hadden we geen idee dat het ongeluk al was gebeurd.”
Het echtpaar zat ontspannen in de tuin, zonder enig vermoeden dat hun leven enkele minuten later volledig zou veranderen.
@omroep_flevoland Het is een heftig moment voor de ouders van de omgekomen piloot Floris Rhee (24): zij zien op social media dat hun zoon is verongelukt. Kijk de hele documentaire ‘Happy Man’ over het leven en nalatenschap van Floris zaterdag en zondag bij Omroep Flevoland, via tv of de website. #omroepflevoland #emmeloord #piloot #ongeluk #vliegtuig
Het telefoontje waar iedere ouder bang voor is
Niet veel later ging de telefoon.
Annemieke herinnert zich het gesprek nog haarscherp.
“Het was de werkgever van Floris. Hij zei: ‘Annemieke, ik heb minder goed nieuws. Floris heeft een ongeluk gehad.'”
In eerste instantie dacht ze nog aan een relatief klein incident.
“Ik dacht dat er misschien iets op het platform was gebeurd.”
Maar de volgende woorden maakten duidelijk dat de situatie veel ernstiger was.
“Hij vroeg of we het nieuws of sociale media al hadden gezien. Toen ik zei van niet, antwoordde hij: ‘Doe dat voorlopig maar niet. Ik bel over een halfuur terug. Het ziet er niet goed uit.'”
De beelden die alles veranderden
Ondanks die waarschuwing won de nieuwsgierigheid het uiteindelijk van de onzekerheid.
“Je wilt toch weten wat er gebeurd is,” vertelt Annemieke.
Op sociale media verschenen inmiddels beelden van de vliegtuigcrash.
“Toen ik die beelden zag, klikte ik ze meteen weer weg. Ik ben de tuin ingelopen. Ik heb gehuild, geschreeuwd en gebeden. Je blijft hopen dat het niet waar is.”
Ook Jack zag de beelden.
“Als je zo’n vliegtuig ziet, weet je eigenlijk wel dat daar niemand meer uitstapt. Maar toch wil je het niet geloven.”
Een leegte die blijft
Sinds het verlies van Floris proberen zijn ouders hun leven stap voor stap weer op te pakken. Toch blijft het gemis iedere dag voelbaar.
De herdenking op London Southend Airport betekende voor hen een bijzonder moment. De plaquette met de namen van de vier slachtoffers vormt een blijvende herinnering aan de mensen die bij de ramp om het leven kwamen.
Hoewel antwoorden over de oorzaak van het ongeluk nog altijd ontbreken, hopen de nabestaanden dat het lopende onderzoek uiteindelijk duidelijkheid zal geven over wat er die dag precies is gebeurd.
Voor Annemieke en Jack verandert dat niets aan het grootste gemis: hun zoon, die aan het begin stond van een veelbelovende carrière en wiens leven op tragische wijze veel te vroeg eindigde.
-
Actueel2 jaar agoHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel2 jaar agoJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel2 jaar agoMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel1 jaar agoKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel2 jaar agoAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar agoOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel2 jaar agoVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel2 jaar agoZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten