Actueel
Gelekte tape doet zaak Marco Borsato kantelen: ‘Ik naai hem!’
Nieuwe geluidsopnames zorgen voor opschudding in zaak rond Marco Borsato
De strafzaak tegen Marco Borsato krijgt een nieuwe wending nu er vlak voor de zitting honderden uren aan geluidsopnames zijn opgedoken. In totaal gaat het om ruim vijfhonderd uur aan afgeluisterde gesprekken tussen de aangeefster en haar moeder. Een deel van die gesprekken, ongeveer anderhalf uur aan transcriptie, blijkt volgens de verdediging mogelijk belangrijk bewijsmateriaal te bevatten.

In één van de fragmenten is de moeder van de aangeefster te horen terwijl ze zegt:
“Ik wilde Marco ook niet verder beschadigen dan al gebeurd is.”
Die uitspraak zorgt voor onrust, omdat het volgens de advocaten van Borsato twijfels oproept over de intenties van de moeder en de volledigheid van het onderzoek.
Verdediging spreekt van cruciaal materiaal
De advocaten van Marco Borsato noemen de opnames “essentieel” voor een eerlijk proces. Zij stellen dat de inhoud vragen oproept over de betrouwbaarheid van verklaringen die eerder zijn afgelegd en dat de verdediging mogelijk niet alle relevante informatie heeft ontvangen.
“We praten hier niet over een klein detail, maar over honderden uren aan gesprekken,” aldus een woordvoerder van de verdediging. “Als slechts een fractie daarvan relevant is, moet dat volledig kunnen worden onderzocht.”
Volgens de advocaten is er sprake van een situatie waarin het dossier onvolledig of onzorgvuldig is samengesteld. Zij benadrukken dat het recht op een eerlijk proces betekent dat de verdediging alle beschikbare informatie moet kunnen inzien — zeker wanneer die informatie mogelijk invloed heeft op de geloofwaardigheid van verklaringen.

0penbaar Ministerie erkent procedurele fout
Het 0penbaar Ministerie (OM) heeft inmiddels bevestigd dat het toevoegen van de geluidsopnames aan het dossier onbedoeld is gebeurd. De hoofdofficier van justitie verklaarde dat het materiaal weliswaar formeel is geregistreerd, maar dat de inhoud niet relevant werd geacht voor de hoofdzaak.
“De opname is destijds toegevoegd, maar niet uitgewerkt, omdat de inhoud volgens ons geen directe betekenis had voor de tenlastelegging,” aldus de verklaring van het OM.
Toch erkent het OM dat het onderbelichten van dit bewijsstuk achteraf ongelukkig was.
“We hadden beter moeten uitleggen waarom bepaalde fragmenten niet zijn uitgewerkt,” zegt de hoofdofficier. “Dat had de transparantie ten goede gekomen.”
Volgens het OM verandert de aanwezigheid van de opnames echter niets aan de kern van de zaak. De conclusie blijft volgens hen overeind dat het beschikbare bewijs voldoende is om tot een oordeel te komen.

Verdediging vraagt om uitstel van de zitting
De verdediging is het daar niet mee eens en vraagt om uitstel van de behandeling van de zaak. Advocaten Geert-Jan en Carry Knoops willen eerst volledige inzage in alle vijfhonderd uur aan opnames om te kunnen beoordelen of er meer relevante fragmenten zijn.
“We kunnen niet spreken van een eerlijk proces als wij niet weten wat er in die gesprekken wordt gezegd,” stelt Knoops. “De rechtbank hoort te beslissen op basis van een compleet beeld — niet op basis van een selectie.”
Volgens de verdediging vormt het achterhouden of onvoldoende onderzoeken van dit materiaal een risico voor de rechtszekerheid.
“Wanneer de uitspraak wordt gedaan zonder dat dit materiaal volledig is beoordeeld, ontstaat het gevaar dat cruciale context ontbreekt,” aldus Knoops.
Wat staat er op de bandopnames?
De inhoud van de opnames is niet openbaar gemaakt, maar volgens bronnen rondom de zaak bevatten ze persoonlijke gesprekken tussen de aangeefster en haar moeder in de periode nadat de eerste vermoedens ontstonden.
In één van de transcripties, die door de verdediging is ingezien, zou de moeder van de aangeefster hebben gezegd dat ze Borsato niet verder wilde beschadigen. Voor de advocaten roept dit de vraag op of er binnen de familie bewuste keuzes zijn gemaakt over de manier waarop de beschuldigingen naar buiten zijn gebracht.
Het OM noemt die redenering speculatief, en benadrukt dat uit de context van de gesprekken blijkt dat het om emotionele uitspraken gaat in een moeilijke periode. Toch wil de rechtbank eerst beoordelen of er inderdaad meer relevante fragmenten zijn die mogelijk invloed kunnen hebben op de zaak.
Procedurële discussie
De kwestie rond de bandopnames is inmiddels uitgegroeid tot een juridisch debat over de zorgvuldigheid van de procedure. Volgens de verdediging is het onacceptabel dat dit materiaal pas zo laat boven tafel kwam.
“Het feit dat deze gesprekken pas kort voor de zitting zijn ontdekt, roept vragen op over de manier waarop het onderzoek is gevoerd,” aldus Knoops.
De advocaten stellen dat de opnames niet uit eigen beweging door het OM zijn overlegd, maar pas na toevalsvondsten in het dossier boven water kwamen. Dat zou volgens hen kunnen wijzen op een gebrek aan transparantie.
Het OM benadrukt daarentegen dat er geen sprake is van kwade opzet.
“Het was een administratieve fout,” stelt de woordvoerder. “We hebben direct na ontdekking de situatie gemeld aan de rechtbank.”
Onrust in het publieke debat
De ophef over de geluidsopnames heeft ook geleid tot nieuwe discussies in de media. Zowel sympathisanten als critici van de zanger volgen het proces op de voet, en op sociale media wordt volop gespeculeerd over de inhoud van de opnames.
Volgens mediadeskundige René van den Berg laat deze ontwikkeling zien hoe gevoelig en gelaagd de zaak inmiddels is geworden.
“Het gaat al lang niet meer alleen over schuld of onschuld,” zegt hij. “De manier waarop bewijs wordt verzameld en gepresenteerd, bepaalt nu ook hoe het publiek erover denkt.”
Hij noemt de zaak een toetssteen voor vertrouwen in justitie.
“Wanneer er twijfel ontstaat over de volledigheid van het dossier, raakt dat niet alleen deze zaak, maar ook het bredere vertrouwen in het rechtssysteem.”
Volledige inzage als voorwaarde voor eerlijk proces
De kern van het debat draait nu om de vraag: heeft Marco Borsato toegang gehad tot alle relevante informatie die van invloed kan zijn op zijn verdediging?
Volgens de verdediging niet. Zij stellen dat de afwezigheid van volledige inzage in de honderden uren aan opnames het recht op een eerlijk proces kan ondermijnen.
“Het principe van ‘equality of arms’ betekent dat beide partijen gelijke toegang moeten hebben tot alle stukken,” benadrukt Knoops. “Zonder dat is er geen sprake van een evenwichtige rechtsgang.”
De rechtbank zal moeten beslissen of er uitstel komt, zodat de verdediging meer tijd krijgt om het materiaal te beluisteren en te analyseren.

Een zaak die verder gaat dan de inhoud
De discussie over de opnames maakt duidelijk dat de zaak-Borsato niet alleen inhoudelijk zwaar, maar ook procedureel complex is. Waar het eerst ging over de verklaringen van betrokkenen, verschuift de aandacht nu naar de manier waarop justitie met bewijs omgaat.
“Dit laat zien hoe dun de lijn is tussen zorgvuldigheid en onvolledigheid,” zegt Van den Berg. “Zelfs een kleine procedurele misstap kan grote gevolgen hebben voor de geloofwaardigheid van het proces.”
Conclusie: een juridisch en moreel spanningsveld
Wat begon als een artistieke carrière in opspraak, is uitgegroeid tot een breed maatschappelijk vraagstuk over rechtvaardigheid, transparantie en vertrouwen. De kwestie van de vijfhonderd uur aan geluidsopnames symboliseert dat spanningsveld: hoe ver moet justitie gaan om volledige openheid te waarborgen, en hoe voorkomt men dat emoties de rechtsgang beïnvloeden?
De rechtbank zal de komende weken bepalen of de behandeling wordt uitgesteld of doorgaat zoals gepland. Wat de uitkomst ook wordt, duidelijk is dat deze zaak nog lang niet ten einde is — en dat elke nieuwe onthulling het beeld van de zaak opnieuw kleurt.
Actueel
Slecht nieuws voor klanten van ING en ABN AMRO: ”Het is niet anders”

Vanaf 1 januari 2026 krijgen miljoenen Nederlanders te maken met hogere kosten voor hun betaalrekening. Zowel ING als ABN AMRO voeren nieuwe tarieven in. De banken stellen dat de prijsverhogingen nodig zijn om te investeren in betere beveiliging en moderne technologie. Veel klanten ervaren het echter vooral als wéér een stijging, in een tijd waarin ze al steeds meer digitaal moeten doen. Wat verandert er precies, wat betaal je straks en welke alternatieven zijn er?

Wat verandert er per 1 januari 2026?
De aanpassingen raken de basis van het dagelijkse bankieren: de maandelijkse kosten voor een standaard betaalrekening gaan omhoog. Wie daarnaast extra diensten afneemt—zoals een creditcard, papieren afschriften of aanvullende pasjes—ziet die kosten eveneens stijgen. Dat lijkt misschien beperkt per maand, maar op jaarbasis kan het om tientallen euro’s gaan.
Nieuwe tarieven in één oogopslag
-
ABN AMRO: het standaard betaalpakket stijgt van €3,70 naar €4,30 per maand. Dat is een verhoging van ruim 16%.
-
ING: verhoogt het tarief van €3,90 naar €4,00 per maand. Een kleinere stap, maar wel opnieuw omhoog.
Ook de extra opties worden duurder:
-
Creditcard
-
ING: van €1,90 naar €2,00 per maand
-
ABN AMRO: van €2,15 naar €2,55 per maand
-
-
Papieren afschriften
-
ING: van €1,25 naar €1,50 per maand (uitzondering: basis- en jongerenrekeningen blijven gratis)
-
Voor veel klanten zit de pijn vooral in het stapelen: een paar dubbeltjes hier, een paar dubbeltjes daar—en aan het eind van het jaar loopt het op.

En hoe zit het bij andere banken?
Niet elke grote bank verhoogt op dit moment de tarieven. Rabobank houdt de prijzen per 1 januari 2026 gelijk. Dat klinkt als goed nieuws, maar er is een kanttekening: Rabobank verhoogde de tarieven al in juni 2025. Klanten betalen daar dus al langer meer. Met een maandtarief dat rond de €5,45 ligt, behoort Rabobank bovendien al jaren tot de duurste aanbieders.
Wie verder kijkt dan de ‘grote drie’, ziet scherpere prijzen:
-
ASN Bank rekent €3,65 per maand en heeft dit tarief al geruime tijd niet verhoogd. Daarmee is ASN momenteel één van de goedkoopste opties voor een volledige betaalrekening.
-
Triodos hanteert een leeftijdsafhankelijk model:
-
18–22 jaar: gratis
-
23–25 jaar: €3,50 per maand
-
26 jaar en ouder: €5,00 per maand
-

Waarom verhogen banken de prijzen?
De banken geven verschillende redenen. ABN AMRO wijst op investeringen in veiligheid, zoals de Gesprek Check, waarmee klanten kunnen controleren of ze daadwerkelijk met de bank spreken en niet met een oplichter. ING spreekt breder over het “toekomstbestendig maken” van de dienstverlening.
Toch is niet iedereen overtuigd. Consumenten merken dat:
-
Bankieren steeds digitaler wordt (minder kantoren, minder personeel).
-
Ze zelf meer handelingen online moeten doen.
-
Tegelijkertijd de prijzen bijna elk jaar stijgen.
Consumentenorganisaties stellen daarom de vraag: als digitalisering kosten bespaart, waarom gaan de tarieven dan omhoog? Banken antwoorden dat cybercriminaliteit toeneemt en dat beveiliging en innovatie juist steeds duurder worden. Het debat daarover zal voorlopig niet verstommen.

Wat krijg je eigenlijk voor je geld?
Bijna alle betaalpakketten bieden dezelfde basis:
-
Een betaalrekening
-
Een pinpas
-
Toegang tot de app en internetbankieren
De verschillen zitten in de extra’s:
-
Wel of geen gratis spaarrekening
-
Pushmeldingen bij verdachte betalingen
-
Kosten voor extra passen of creditcards
-
Kosten voor papieren afschriften
-
Tarieven voor geld opnemen in het buitenland
Wie die extra’s niet gebruikt, betaalt soms onnodig. Juist daar valt vaak te besparen.
Zo houd je je bankkosten laag
Vind je de prijsstijgingen vervelend? Dan zijn er meerdere manieren om de schade te beperken—zonder in te leveren op gemak.
1. Overstappen
Overstappen naar een goedkopere bank kan je €30 tot €50 per jaar schelen. Met de Overstapservice regelen banken automatisch:
-
Overboekingen
-
Automatische incasso’s
-
Inkomende betalingen
De overstap is meestal binnen enkele weken rond.
2. Check je extra’s
-
Creditcard nodig? Veel mensen gebruiken hem nauwelijks.
-
Papieren afschriften? Zet ze uit als je alles digitaal bijhoudt.
-
Extra passen? Deel waar mogelijk een rekening met je partner.
3. Let op ‘kleine’ kosten
-
Geld opnemen in het buitenland
-
Betalen buiten de eurozone
-
Rood staan (dit kan op jaarbasis flink aantikken)
Kleine posten lijken onschuldig, maar samen kunnen ze duur uitpakken.
De rekensom: waarom vergelijken loont
Een verschil van €1 per maand voelt misschien minimaal. Maar:
-
€1 per maand = €12 per jaar
-
€2 per maand = €24 per jaar
-
€4 per maand = €48 per jaar
Dat is geld dat je ook kunt besteden aan iets leuks—or gewoon kunt besparen.
Conclusie: wees kritisch en kijk rond
De prijsverhogingen bij ING en ABN AMRO zijn geen wereldschokkende bedragen per maand, maar passen wel in een trend van jaarlijkse stijgingen. Wie niet kritisch kijkt, betaalt ongemerkt steeds meer voor dezelfde basisdienst.
Het loont dus om:
-
Tarieven te vergelijken
-
Te schrappen in overbodige extra’s
-
En eventueel over te stappen
Zo houd je zelf de regie over je bankkosten. Want die paar euro verschil per maand? Aan het eind van het jaar maakt het meer uit dan je denkt.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel12 maanden geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel11 maanden geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel11 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel12 maanden geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel12 maanden geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel11 maanden geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel12 maanden geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten
