Actueel
Bekendste nieuwslezer van Nederland onverwachts overleden
In Memoriam: Harmen Siezen (1939 – 2024), het vertrouwde gezicht van het NOS Journaal
Met droefenis is bekendgemaakt dat Harmen Siezen, jarenlang hét gezicht van het NOS Journaal, op 84-jarige leeftijd is overleden. Zijn nabestaanden hebben het nieuws bevestigd aan de omroep, waarmee een tijdperk in de Nederlandse journalistiek definitief tot een einde komt. Siezen wordt herinnerd als een van de meest herkenbare en geliefde nieuwslezers van Nederland, een man met een onmiskenbare stem, kalme uitstraling en jarenlange toewijding aan het brengen van betrouwbaar nieuws.
De stem van het NOS Journaal
Harmen Siezen begon zijn loopbaan bij de NOS in 1969. Aanvankelijk werkte hij als verslaggever, maar het duurde niet lang voordat zijn talent voor presenteren opviel. In de decennia die volgden groeide hij uit tot een vertrouwd gezicht op de Nederlandse televisie. Meer dan 30 jaar lang opende hij voor miljoenen Nederlanders de journaaluitzendingen, en deed dat op zijn kenmerkende manier: rustig, beheerst en altijd professioneel.
Met meer dan 17.000 gepresenteerde journaals is het geen overdrijving om Siezen een icoon te noemen. Voor velen was hij het baken van informatie in turbulente tijden. Zijn stem gaf duiding aan historische gebeurtenissen, van politieke omwentelingen tot wereldwijde rampen, maar ook aan mooie momenten die het land samenbrachten.
Vertrouwen en vakmanschap
Wat Harmen Siezen onderscheidde van andere nieuwslezers was zijn vermogen om het nieuws toegankelijk te maken zonder in te boeten op inhoud. Hij straalde rust en gezag uit, wat kijkers een gevoel van vertrouwen gaf – precies wat je zoekt in een journaalpresentator. Het nieuws was bij hem in goede handen.
Giselle van Cann, hoofdredacteur van het NOS Journaal, verwoordde het treffend in een officiële reactie: “Harmen was voor een hele generatie dé nieuwslezer, hét gezicht van het NOS Journaal. Een man die beheerst en kalm het nieuws bracht, met soms een glimlach als dat kon.”
Zijn stijl werd vaak omschreven als ingetogen en waardig. Hij stond bekend om zijn neutrale toon, zonder opsmuk, maar mét empathie waar dat gepast was. Siezen had geen behoefte aan show of sensatie; zijn kracht lag juist in de eenvoud en helderheid waarmee hij het nieuws presenteerde.
Na het journaal
In 2002 nam Siezen afscheid van het NOS Journaal. Zijn laatste uitzending markeerde het einde van een tijdperk. Hoewel hij sindsdien grotendeels uit de publiciteit verdween, was zijn impact op de Nederlandse media blijvend voelbaar.
Toch was hij na zijn pensioen niet helemaal uit beeld. Hij presenteerde nog vier jaar lang de Nationale Nieuwsquiz, een jaarlijkse quiz waarin kennis van actualiteiten centraal stond. Het paste perfect bij zijn profiel: inhoudelijk sterk, met een lichte toets van humor. Ook dook hij af en toe op in programma’s zoals Dit Was Het Nieuws, waar hij als voormalige nieuwslezer met een knipoog terugkeek op het vak.
Hoewel hij zichzelf geen mediapersoonlijkheid vond, genoot hij zichtbaar van deze incidentele uitstapjes – zolang ze niet ten koste gingen van zijn geliefde rust en privacy. Hij bleef trouw aan zijn nuchtere aard, wars van sensatie en overmatige aandacht.
Een onverwacht verlies
Het overlijden van Harmen Siezen kwam voor velen als een verrassing. De precieze oorzaak van zijn overlijden is op het moment van schrijven nog niet bekendgemaakt. De NOS heeft aangegeven dat het verlies diep wordt gevoeld binnen de organisatie, waar hij bij velen nog altijd bekendstaat als een leermeester en inspirator.
Collega’s herinneren hem als een warme, betrokken man met een scherp oog voor detail en een oprechte liefde voor het vak. Jongere presentatoren en redacteuren keken naar hem op, niet alleen vanwege zijn ervaring, maar ook vanwege zijn bescheidenheid en zijn vermogen om op precies het juiste moment de juiste toon aan te slaan.
Een nationale herinnering
Voor veel kijkers roept de naam Harmen Siezen herinneringen op aan het journaal kijken met het gezin aan tafel, aan breaking news-momenten waarin zijn stem als eerste uitleg gaf, en aan het vertrouwde begin van de avond. In een tijd waarin het medialandschap voortdurend verandert, vormde Siezen een ankerpunt. Zijn aanwezigheid was bijna ritueel, en zijn afwezigheid viel meteen op toen hij in 2002 met pensioen ging.
Zijn overlijden zorgt dan ook voor een golf van reacties, niet alleen uit de mediawereld, maar ook van het grote publiek. Op sociale media worden herinneringen gedeeld aan uitzendingen uit het verleden, aan de stem waarmee hij nieuwsberichten las, en aan de rust die hij wist over te brengen – ook in tijden van onzekerheid.
Harmen Siezen als symbool
Siezen was niet zomaar een presentator; hij stond symbool voor een tijdperk waarin televisie het primaire kanaal was voor nieuwsvoorziening. In een tijd voor sociale media en pushmeldingen, vertrouwden mensen op het NOS Journaal voor hun dagelijkse portie informatie. Siezen was daarvan jarenlang het gezicht, en die rol vervulde hij met toewijding, nauwkeurigheid en een diep verantwoordelijkheidsgevoel.
Zijn nalatenschap is dan ook groter dan de journaals die hij presenteerde. Hij belichaamde een stijl van journalistiek die draait om betrouwbaarheid, integriteit en kalme, degelijke berichtgeving. In die zin is zijn overlijden niet alleen een persoonlijk verlies, maar ook een moment van reflectie op hoe nieuws gebracht werd – en misschien weer zou kunnen worden.
Een dankbare nagedachtenis
Hoewel Harmen Siezen de laatste jaren bewust buiten de schijnwerpers bleef, leeft zijn nalatenschap voort in de herinneringen van collega’s, kijkers en iedereen die waarde hecht aan serieuze, professionele journalistiek. Zijn stem mag zijn verstomd, maar zijn impact klinkt na.
Oud-journaalpresentator Harmen Siezen overleden op 84-jarige leeftijd https://t.co/u3jw2xj8wb
— NOS (@NOS) April 5, 2025
Namens velen: dank, Harmen Siezen. Voor je rustige toon, je journalistieke precisie, en je jarenlange toewijding aan het informeren van Nederland. We wensen de familie, vrienden en oud-collega’s veel sterkte in deze periode van verlies.
Rust zacht, Harmen. Je was en blijft een vertrouwd gezicht en een inspirerend voorbeeld.
Jamai Loman na glorieuze Maestro-zege weer nuchter vooruit: “Het is ook gewoon weer back to business”
Nog geen 24 uur na zijn indrukwekkende overwinning in Maestro staat Jamai Loman alweer met beide benen stevig op de grond. De 39-jarige presentator en artiest wist zondagavond de finale van Maestro glansrijk te winnen met een uitvoering die zowel jury als kijkers diep raakte. Vier tienen, een staande ovatie en de felbegeerde gouden baton waren zijn beloning. Toch tempert Jamai nu al de verwachtingen over een mogelijke toekomst als professioneel dirigent.
In gesprek met Algemeen Dagblad blikt hij nuchter terug op een avond die door velen als historisch werd omschreven.
Een finale die Nederland stil kreeg
De finale van Maestro hield zondagavond heel Nederland in zijn greep. Jamai dirigeerde een technisch en muzikaal veeleisend stuk met een vanzelfsprekendheid die zelden wordt gezien in het programma. De jury was unaniem lovend en beloonde hem met de maximale score: vier tienen. Het was een moment waarop alles samenkwam — muzikaliteit, leiderschap en rust.
Op sociale media stroomden de reacties binnen. Kijkers spraken over kippenvel, ontroering en zelfs tranen. Velen noemden zijn overwinning meer dan verdiend en spraken openlijk de wens uit om Jamai vaker voor een orkest te zien staan.
Geen roze wolk, maar realisme
Toch blijkt Jamai zelf opvallend nuchter onder alle lof. “Het voelt ongelooflijk,” zegt hij. “Ik ben natuurlijk ontzettend blij. Maar het is ook gewoon weer back to business.” Die houding past bij iemand die inmiddels meerdere grote televisiecompetities op zijn naam heeft staan.
Waar anderen misschien dagenlang op een roze wolk zouden blijven hangen, kiest Jamai voor relativering. Niet uit valse bescheidenheid, maar omdat hij zijn prestaties in perspectief plaatst. “Het was een prachtige ervaring,” zegt hij, “maar ik weet ook dat het een televisieprogramma is.”
Een indrukwekkend palmares
Wie Jamai’s carrière overziet, kan niet anders dan concluderen dat zijn succeslijst uitzonderlijk is. Hij won Idols in 2003, Dancing with the Stars in 2009 en The Masked Singer in 2021. Met Maestro voegt hij daar nu een vierde grote titel aan toe.
“Als je ze zo opnoemt, is dat natuurlijk best krankzinnig,” geeft hij toe. “Maar ik doe alleen mee aan programma’s waar ik echt iets mee heb. En als ik ergens aan begin, ga ik er volledig voor.”
Die instelling lijkt een constante in zijn loopbaan: geen halve inzet, geen vrijblijvendheid.
Affiniteit als drijfveer
Wat Jamai typeert, is dat hij zijn keuzes niet baseert op kansen op winst, maar op inhoudelijke interesse. Bij Maestro was dat niet anders. Muziek speelt al zijn hele leven een centrale rol, maar dirigeren was nieuw terrein.
“Ik heb enorm veel respect gekregen voor dirigenten,” zegt hij. “Het is niet alleen techniek, maar ook communicatie, leiderschap en vertrouwen.” Die ontdekking maakte het programma voor hem waardevol, los van de uiteindelijke winst.
Verwachtingen over een dirigentenloopbaan
Na zijn overwinning klonk op sociale media en in talkshows al snel de vraag: gaat Jamai hier iets mee doen? Moeten we hem binnenkort terugzien als gastdirigent bij orkesten? Zelf is hij daar duidelijk over — en voorzichtig.
“Ik heb ontzettend veel respect voor musici die hier jarenlang voor hebben gestudeerd,” benadrukt hij. “Ik heb meegedaan aan een televisieprogramma. Dat is iets totaal anders dan een professionele loopbaan als dirigent.”
Met die woorden wil hij voorkomen dat zijn Maestro-prestatie verkeerd wordt geïnterpreteerd. Hij ziet zichzelf niet ineens als gelijke van vakdirigenten die decennia ervaring hebben opgebouwd.
“Ik ben nu niet te boeken”
Dat betekent niet dat Jamai de deur definitief sluit. Maar hij zet wel bewust een rem op de verwachtingen. “Ik heb al een heel leuke baan bij RTL,” zegt hij. “Als er iets passends voorbijkomt, zou ik dat zeker overwegen. Maar ik neem daar rustig de tijd voor.”
En dan volgt een zin die voor veel fans wellicht even slikken is: “Laat duidelijk zijn: ik ben nu niet te boeken als dirigent.”
Het is een heldere boodschap, bedoeld om de hype te temperen en ruimte te houden voor realisme.
Respect voor het vak
Jamai’s terughoudendheid wordt door veel musici juist gewaardeerd. Hij erkent expliciet dat dirigeren een ambacht is dat jaren van studie en praktijk vereist. Zijn succes in Maestro ziet hij als een bijzondere ervaring, niet als een automatisch toegangsbewijs tot het professionele circuit.
“Ik heb enorm veel geleerd,” zegt hij. “En dat neem ik mee. Maar ik ga niet doen alsof ik nu ineens iets ben wat ik niet ben.”
Publiek blijft enthousiast
Ondanks Jamai’s eigen nuchtere houding blijft het publiek razend enthousiast. Op sociale media blijven reacties binnenstromen waarin kijkers benadrukken hoe natuurlijk dirigeren hem leek af te gaan. “Het past hem,” klinkt het vaak. Sommigen spreken zelfs van een gemiste roeping.
Die waardering raakt Jamai zichtbaar, maar hij laat zich er niet door meeslepen. Hij ziet het als een compliment, geen verplichting.
Terug naar het dagelijkse werk
Voorlopig richt Jamai zich weer op zijn bestaande werkzaamheden. Zijn agenda bij RTL is goed gevuld en hij voelt zich daar op zijn plek. De ervaring van Maestro neemt hij mee als verrijking, niet als breuklijn.
“Het heeft me veel gebracht,” zegt hij. “Niet alleen muzikaal, maar ook persoonlijk. Je leert jezelf op een andere manier kennen.”
Een overwinning met blijvende impact
Hoewel Jamai zelf snel weer vooruitkijkt, is duidelijk dat zijn Maestro-overwinning een blijvende indruk heeft achtergelaten. Het programma toonde een nieuwe kant van hem — niet alleen als artiest, maar als leider, luisteraar en verbinder.
Of hij ooit nog eens een orkest zal dirigeren, laat hij bewust open. Maar dat hij iets bijzonders heeft neergezet, staat buiten kijf.
Conclusie: klasse met beide voeten op de grond
Jamai Loman bewees met zijn Maestro-zege dat talent zich soms op onverwachte plekken laat zien. Zijn overwinning was overtuigend, zijn lof terecht. Maar misschien nog indrukwekkender is zijn reactie daarna: rustig, respectvol en realistisch.
Geen grootse aankondigingen, geen snelle carrièreswitch, maar vertrouwen op timing en inhoud. Zoals hij zelf zegt: “Als er iets komt, dan komt het. En zo niet, dan was dit al ongelooflijk mooi.”
Voor nu geldt: Jamai blijft Jamai — veelzijdig, gedreven en met beide voeten stevig op de grond.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel12 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten