Actueel
Afscheidsrit voor Jonnie Boer: motorstoet en kruidenhulde in hartje Zwolle
In Zwolle is donderdag op indrukwekkende wijze afscheid genomen van topchef Jonnie Boer, de man achter sterrenrestaurant De Librije. De stad stond stil, het plein voor het restaurant vulde zich met bloemen en herinneringen, en een unieke motorstoet begeleidde hem op een symbolische laatste rit. Het werd een eerbetoon waarin geur, geluid en emotie samenkwamen — precies zoals Jonnie het zou hebben gewild.
Een ingetogen begin bij De Librije
Vroeg in de ochtend verzamelden zich familieleden, vrienden, collega’s en tal van belangstellenden bij De Librije. Op het Spinhuisplein heerste een ingetogen sfeer. Mensen stonden stil, sommigen met de handen gevouwen, anderen met een bloem in de hand.
Even na tien uur werd de kleurrijk beschilderde kist naar buiten gedragen, onder begeleiding van het ingetogen nummer In the Air Tonight van Phil Collins. Het was een moment van volledige stilte. Geen woorden, geen rumoer, alleen muziek en herinnering.
Een erehaag van Harley-Davidsons
Wat volgde was een afscheid dat perfect paste bij de persoonlijkheid van Jonnie Boer: eigenzinnig, krachtig en vol symboliek. Ruim honderd Harley-Davidson-rijders stonden klaar om hem te begeleiden op zijn rit.
Deze stoere motorliefhebbers, vaak gekleed in leren jassen en met getekende gezichten, vormden een indrukwekkende erehaag. Opvallend waren de kleine bosjes kruiden — waaronder rozemarijn — die op verzoek van de familie op de sturen waren bevestigd. Een ingetogen maar veelzeggend detail, een ode aan Jonnies jarenlange toewijding aan geur, smaak en natuur.
De kist op het zijspan
De kist werd voorzichtig op een zijspan van een motor gelegd. De motor werd gevolgd door twee Porsches en tientallen Harleys. Samen vormden ze een rouwstoet zoals Zwolle nog niet eerder zag. Toen de motoren langzaam begonnen te rijden, ging er een rilling door de menigte. De stilte werd doorbroken door het diepe, warme geluid van de motoren, alsof ze gezamenlijk een groet brachten aan de man die zovelen inspireerde.
Langs de straten klapten toeschouwers zachtjes toen de stoet zich in beweging zette, op weg naar Giethoorn, een plek waar Jonnie zich verbonden mee voelde. Later op de dag keerde de stoet terug naar Zwolle, waar de uiteindelijke herdenking plaatsvond.
Een stad neemt afscheid
Het afscheid van Jonnie Boer werd niet alleen binnen de muren van De Librije gevoeld. In de stad zelf stonden mensen stil, bij etalages, op straathoeken, op balkons. Op meerdere plekken lagen bloemen, brandden kaarsen of stonden krijtborden met teksten als “Bedankt Jonnie” en “Smaakmaker van Zwolle”.
Inwoners spraken met elkaar over de herinneringen die zij hebben aan De Librije, aan ontmoetingen met Jonnie of simpelweg aan zijn rol in het tot bloei brengen van de stad. Zijn betekenis reikte veel verder dan gastronomie: hij gaf Zwolle een plaats op de wereldkaart.
Herinneringen in geur en beeld
Binnen De Librije werd intussen op een ingetogen manier herdacht. Medewerkers liepen langs hun werkplek, stonden even stil bij de kruidenkast, bij de muur met handgeschreven menu’s, bij de plek waar Jonnie altijd stond.
Zijn zoon Jimmie Boer deelde eerder deze week al beelden van de ruimte waarin zijn vader lag opgebaard. De kleurrijke graffiti-kist, de vlag van Giethoorn, de bokshandschoenen van Jonnie en een foto van Johan Cruijff vormden een persoonlijk tableau vol symboliek.
De betekenis van motoren en kruiden
De keuze voor een motorstoet en de kruiden op de sturen was geen toeval. Jonnie Boer was zelf motorliefhebber en hield van alles wat met vrijheid, kracht en onafhankelijkheid te maken had.
Rozemarijn, tijm en salie — kruiden die vaak in zijn gerechten voorkwamen — kregen een nieuwe betekenis als symbolen van afscheid, herinnering en verbondenheid.
Voor de Harley-rijders was het een eer om onderdeel te mogen zijn van deze bijzondere rit. Velen kenden Jonnie persoonlijk of hadden in De Librije gegeten. “Dit is het minste wat we konden doen,” zei een van hen. “Hij was uniek.”
Publieke waardering
De stad Zwolle toonde zich van haar meest betrokken kant. Burgemeester Pieter Snijders liet eerder al weten dat Jonnie Boer niet alleen een ondernemer was, maar ook een verbinder.
“Hij bracht mensen bij elkaar, op het bord en aan tafel,” aldus Snijders. “Vandaag is het onze beurt om hem te eren.”
Ook andere bekende Nederlanders, waaronder collega-chefs en mediafiguren, lieten via sociale media weten geraakt te zijn door het eerbetoon. Veelvuldig terugkerende woorden: inspiratie, vakmanschap, warmte.
Een voorbeeld voor velen
De Librije groeide onder Jonnie’s leiding uit tot een van de meest toonaangevende restaurants van Nederland. Drie Michelinsterren, internationale faam, maar altijd geworteld in de nuchtere Zwolse bodem.
Voor jonge chefs en ondernemers was Jonnie Boer een voorbeeld: van hoe je met toewijding en creativiteit een eigen wereld kunt bouwen. Het feit dat zijn afscheid werd vormgegeven met dezelfde originaliteit en kracht als zijn werk, maakte het des te indrukwekkender.
De laatste rit en wat blijft
Toen de stoet in de middag terugkeerde in Zwolle, was de stad nog steeds in stilte gehuld. Familieleden, medewerkers van De Librije en intimi verzamelden zich opnieuw. De uitvaart vond plaats in besloten kring, zoals door de familie gewenst.
Voor buitenstaanders eindigde de dag bij De Librije, waar nog urenlang mensen langskwamen om bloemen neer te leggen, stil te staan of een korte herinnering te delen met anderen. Een collectieve vorm van herdenken, van verbondenheid.
Tot slot
Het afscheid van Jonnie Boer was uniek, symbolisch en diep menselijk. Geen grootse ceremonie met woorden, maar een krachtig eerbetoon vol persoonlijke details. De motorstoet, het geluid van de motoren, de geur van kruiden en de gedeelde stilte — het vormde een afscheid dat tot in de vezels werd gevoeld.
In de herinnering aan Jonnie blijven niet alleen zijn gerechten voortleven, maar ook zijn liefde voor mensen, zijn oog voor detail en zijn vermogen om het leven te vieren. Zoals iemand bij De Librije fluisterde, terwijl de motoren wegredden:
“Hij reed niet weg, hij blijft bij ons. In geur, in smaak, in alles.”
Jamai Loman na glorieuze Maestro-zege weer nuchter vooruit: “Het is ook gewoon weer back to business”
Nog geen 24 uur na zijn indrukwekkende overwinning in Maestro staat Jamai Loman alweer met beide benen stevig op de grond. De 39-jarige presentator en artiest wist zondagavond de finale van Maestro glansrijk te winnen met een uitvoering die zowel jury als kijkers diep raakte. Vier tienen, een staande ovatie en de felbegeerde gouden baton waren zijn beloning. Toch tempert Jamai nu al de verwachtingen over een mogelijke toekomst als professioneel dirigent.
In gesprek met Algemeen Dagblad blikt hij nuchter terug op een avond die door velen als historisch werd omschreven.
Een finale die Nederland stil kreeg
De finale van Maestro hield zondagavond heel Nederland in zijn greep. Jamai dirigeerde een technisch en muzikaal veeleisend stuk met een vanzelfsprekendheid die zelden wordt gezien in het programma. De jury was unaniem lovend en beloonde hem met de maximale score: vier tienen. Het was een moment waarop alles samenkwam — muzikaliteit, leiderschap en rust.
Op sociale media stroomden de reacties binnen. Kijkers spraken over kippenvel, ontroering en zelfs tranen. Velen noemden zijn overwinning meer dan verdiend en spraken openlijk de wens uit om Jamai vaker voor een orkest te zien staan.
Geen roze wolk, maar realisme
Toch blijkt Jamai zelf opvallend nuchter onder alle lof. “Het voelt ongelooflijk,” zegt hij. “Ik ben natuurlijk ontzettend blij. Maar het is ook gewoon weer back to business.” Die houding past bij iemand die inmiddels meerdere grote televisiecompetities op zijn naam heeft staan.
Waar anderen misschien dagenlang op een roze wolk zouden blijven hangen, kiest Jamai voor relativering. Niet uit valse bescheidenheid, maar omdat hij zijn prestaties in perspectief plaatst. “Het was een prachtige ervaring,” zegt hij, “maar ik weet ook dat het een televisieprogramma is.”
Een indrukwekkend palmares
Wie Jamai’s carrière overziet, kan niet anders dan concluderen dat zijn succeslijst uitzonderlijk is. Hij won Idols in 2003, Dancing with the Stars in 2009 en The Masked Singer in 2021. Met Maestro voegt hij daar nu een vierde grote titel aan toe.
“Als je ze zo opnoemt, is dat natuurlijk best krankzinnig,” geeft hij toe. “Maar ik doe alleen mee aan programma’s waar ik echt iets mee heb. En als ik ergens aan begin, ga ik er volledig voor.”
Die instelling lijkt een constante in zijn loopbaan: geen halve inzet, geen vrijblijvendheid.
Affiniteit als drijfveer
Wat Jamai typeert, is dat hij zijn keuzes niet baseert op kansen op winst, maar op inhoudelijke interesse. Bij Maestro was dat niet anders. Muziek speelt al zijn hele leven een centrale rol, maar dirigeren was nieuw terrein.
“Ik heb enorm veel respect gekregen voor dirigenten,” zegt hij. “Het is niet alleen techniek, maar ook communicatie, leiderschap en vertrouwen.” Die ontdekking maakte het programma voor hem waardevol, los van de uiteindelijke winst.
Verwachtingen over een dirigentenloopbaan
Na zijn overwinning klonk op sociale media en in talkshows al snel de vraag: gaat Jamai hier iets mee doen? Moeten we hem binnenkort terugzien als gastdirigent bij orkesten? Zelf is hij daar duidelijk over — en voorzichtig.
“Ik heb ontzettend veel respect voor musici die hier jarenlang voor hebben gestudeerd,” benadrukt hij. “Ik heb meegedaan aan een televisieprogramma. Dat is iets totaal anders dan een professionele loopbaan als dirigent.”
Met die woorden wil hij voorkomen dat zijn Maestro-prestatie verkeerd wordt geïnterpreteerd. Hij ziet zichzelf niet ineens als gelijke van vakdirigenten die decennia ervaring hebben opgebouwd.
“Ik ben nu niet te boeken”
Dat betekent niet dat Jamai de deur definitief sluit. Maar hij zet wel bewust een rem op de verwachtingen. “Ik heb al een heel leuke baan bij RTL,” zegt hij. “Als er iets passends voorbijkomt, zou ik dat zeker overwegen. Maar ik neem daar rustig de tijd voor.”
En dan volgt een zin die voor veel fans wellicht even slikken is: “Laat duidelijk zijn: ik ben nu niet te boeken als dirigent.”
Het is een heldere boodschap, bedoeld om de hype te temperen en ruimte te houden voor realisme.
Respect voor het vak
Jamai’s terughoudendheid wordt door veel musici juist gewaardeerd. Hij erkent expliciet dat dirigeren een ambacht is dat jaren van studie en praktijk vereist. Zijn succes in Maestro ziet hij als een bijzondere ervaring, niet als een automatisch toegangsbewijs tot het professionele circuit.
“Ik heb enorm veel geleerd,” zegt hij. “En dat neem ik mee. Maar ik ga niet doen alsof ik nu ineens iets ben wat ik niet ben.”
Publiek blijft enthousiast
Ondanks Jamai’s eigen nuchtere houding blijft het publiek razend enthousiast. Op sociale media blijven reacties binnenstromen waarin kijkers benadrukken hoe natuurlijk dirigeren hem leek af te gaan. “Het past hem,” klinkt het vaak. Sommigen spreken zelfs van een gemiste roeping.
Die waardering raakt Jamai zichtbaar, maar hij laat zich er niet door meeslepen. Hij ziet het als een compliment, geen verplichting.
Terug naar het dagelijkse werk
Voorlopig richt Jamai zich weer op zijn bestaande werkzaamheden. Zijn agenda bij RTL is goed gevuld en hij voelt zich daar op zijn plek. De ervaring van Maestro neemt hij mee als verrijking, niet als breuklijn.
“Het heeft me veel gebracht,” zegt hij. “Niet alleen muzikaal, maar ook persoonlijk. Je leert jezelf op een andere manier kennen.”
Een overwinning met blijvende impact
Hoewel Jamai zelf snel weer vooruitkijkt, is duidelijk dat zijn Maestro-overwinning een blijvende indruk heeft achtergelaten. Het programma toonde een nieuwe kant van hem — niet alleen als artiest, maar als leider, luisteraar en verbinder.
Of hij ooit nog eens een orkest zal dirigeren, laat hij bewust open. Maar dat hij iets bijzonders heeft neergezet, staat buiten kijf.
Conclusie: klasse met beide voeten op de grond
Jamai Loman bewees met zijn Maestro-zege dat talent zich soms op onverwachte plekken laat zien. Zijn overwinning was overtuigend, zijn lof terecht. Maar misschien nog indrukwekkender is zijn reactie daarna: rustig, respectvol en realistisch.
Geen grootse aankondigingen, geen snelle carrièreswitch, maar vertrouwen op timing en inhoud. Zoals hij zelf zegt: “Als er iets komt, dan komt het. En zo niet, dan was dit al ongelooflijk mooi.”
Voor nu geldt: Jamai blijft Jamai — veelzijdig, gedreven en met beide voeten stevig op de grond.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel12 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten