Actueel
Zo reageert Rachel Hazes op breuk André en Monique
Rachel Hazes reageert niet op breuk André en Monique: ‘Ik wil hiermee niet worden lastiggevallen’
De roerige liefdesgeschiedenis van André Hazes en Monique Westenberg heeft opnieuw een wending genomen. De twee, die jarenlang in een knipperlichtrelatie verwikkeld waren, maakten woensdagavond via sociale media bekend dat ze definitief uit elkaar zijn gegaan. Opvallend stil in het hele verhaal is Rachel Hazes, de moeder van André. Zij laat weten dat ze geen behoefte heeft om zich hierover uit te spreken. “Ik wil hierover niet worden lastiggevallen,” zegt ze kort maar krachtig tegen het ANP.

Een breuk tijdens de vakantie
Het moment waarop de breuk werd gedeeld, kwam voor veel volgers als een verrassing. De twee zijn namelijk samen op vakantie, ver weg van de gebruikelijke hectiek. Toch kozen ze juist dat rustmoment om de knoop door te hakken. In haar verklaring schrijft Monique dat zij en André “op een andere plek in elkaars leven” zijn beland. “Met onze zoon voorop,” benadrukt ze. Het klinkt als een weloverwogen beslissing, ingegeven door een lange weg van vallen, opstaan en proberen.
Ook André deelde het bericht via zijn eigen kanaal, met dezelfde woorden. Daarmee lijkt het stel dit keer gezamenlijk en in goed overleg een punt achter hun relatie te hebben gezet.

Liefde met een lange geschiedenis
De breuk is niet de eerste in de lange geschiedenis van het stel. André Hazes en Monique Westenberg zijn al jarenlang in de weer met elkaar, waarbij periodes van hartstocht werden afgewisseld met afstand, verwarring en verzoening. Hun liefdesverhaal begon ruim tien jaar geleden en groeide uit tot een publiek soapverhaal dat de gemoederen telkens weer bezighield.
In 2020 leken de twee een stabiele toekomst tegemoet te gaan: ze kondigden hun verloving aan en spraken openlijk over trouwplannen. Voor veel fans was dat hét teken dat het eindelijk goed zat tussen hen. Maar in maart 2021 kwam daar plots een einde aan. De verloving werd verbroken en het stel ging opnieuw uit elkaar.

Keer op keer verzoening
Toch bleek de aantrekkingskracht tussen de twee hardnekkig. In de maanden na de breuk werden ze opnieuw samen gezien. Ze leken het roer om te gooien en vonden elkaar weer terug, mede vanwege hun gedeelde liefde voor hun zoon André junior. Die gezamenlijke verantwoordelijkheid vormde telkens de lijm tussen de brokstukken van hun relatie.
In de jaren die volgden, verschenen ze regelmatig samen op sociale media. Momenten van vakantie, gezinsuitjes en liefdevolle blikken deden geloven dat de rust was wedergekeerd. De afgelopen tijd leek het zelfs alsof een huwelijk opnieuw tot de mogelijkheden behoorde. In interviews sprak André meermaals over een mogelijke huwelijksaanzoek. “Als ik Moon ten huwelijk vraag op het podium, krijg ik waarschijnlijk een klap in mijn gezicht,” grapte hij onlangs nog. “Maar ik weet zeker dat zij de vrouw van mijn leven is.”

Een terughoudende Rachel
Toch bleek niets minder waar. Met de nieuwe breuk verdampten ook de laatste huwelijksfantasieën. En zoals zo vaak tijdens eerdere momenten van crisis, blijft moeder Rachel Hazes op de achtergrond. Ze geeft aan zich niet in het verhaal te willen mengen. Voor Rachel, zelf jarenlang het middelpunt van media-aandacht rondom de erfenis van André Hazes sr., lijkt rust nu belangrijker dan ooit.
Hoewel ze vroeger niet schuwde om zich uit te spreken over de relatie van haar zoon, kiest ze nu bewust voor afstand. “Ik wil hierover niet worden lastiggevallen,” luidt haar korte verklaring. Het is een duidelijke boodschap: deze storm gaat aan haar deur voorbij.

De publieke impact
Ondanks de ogenschijnlijk harmonieuze verklaring van het stel, zorgt het nieuws voor opschudding onder fans. Velen hadden juist gehoopt dat André en Monique het deze keer zouden volhouden. Vooral Monique werd vaak gezien als de stabiele factor, degene die rust bracht in het woelige leven van de zanger. Ze was er toen het minder ging, stond naast hem tijdens herstelperiodes en bleef trouw in tijden dat anderen afhaakten.
In reacties op sociale media klinkt zowel teleurstelling als begrip. “Het was te mooi om waar te zijn,” schrijft een fan. Anderen roemen het respectvolle karakter van de verklaring, waarin zoon André jr. duidelijk centraal wordt gesteld. “Als ze op die manier uit elkaar gaan, is dat al heel wat,” merkt iemand op.

De zoon als prioriteit
In hun gezamenlijke verklaring benadrukken André en Monique meermaals dat hun zoon vooropstaat. Het jongetje is inmiddels acht jaar oud en krijgt steeds meer mee van wat er om hem heen gebeurt. “We willen jullie vragen om bij reacties aan hem te denken,” schrijven ze. Het is een oproep tot mildheid, tot compassie voor een kind dat opgroeit in een wereld waarin de schijnwerpers zelden doven.
Zowel Monique als André lijken te beseffen dat hun keuzes gevolgen hebben. En ook al gaat ieder nu zijn eigen weg, de zorg voor hun zoon blijft hun gedeelde verantwoordelijkheid.

Wat brengt de toekomst?
Het is nog onduidelijk hoe het leven van André en Monique zich vanaf nu zal ontwikkelen. Blijft deze breuk definitief, of is er opnieuw ruimte voor verzoening in de toekomst? Die vraag zal alleen de tijd kunnen beantwoorden. Voor nu lijkt het stel vooral behoefte te hebben aan rust en ruimte.

Rachel Hazes laat ondertussen opnieuw zien dat ze de grens trekt als het om de privélevens van haar zoon gaat. Misschien heeft ze door de jaren heen geleerd dat bemoeien meer kwaad dan goed doet. Of misschien heeft ze gewoon haar buik vol van alle media-aandacht.
Wat de reden ook is, haar afwezigheid in het debat voelt als een bewuste keuze. En in het oog van de storm is dat misschien wel de meest verstandige houding.
Actueel
Enorme tegenvaller voor Femke Kok, vlak voor de 1.500 meter

Femke Kok wacht bijzondere uitdaging op Winterspelen: 1.500 meter zonder directe tegenstander
Na een indrukwekkend olympisch toernooi waarin ze al twee medailles wist te veroveren, staat schaatsster Femke Kok voor een bijzondere en vooral ingewikkelde opdracht. Tijdens de 1.500 meter zal de Nederlandse sprintspecialiste namelijk zonder directe tegenstander moeten rijden. Een situatie die in het schaatsen als lastig wordt beschouwd en die zowel tactisch als mentaal extra eisen stelt aan een sporter.

Waar de meeste rijders hun rit kunnen afstemmen op de persoon naast hen, moet Kok volledig vertrouwen op haar eigen ritme, timing en gevoel. Dat maakt de opdracht volgens kenners extra uitdagend, zeker omdat de 1.500 meter niet haar favoriete afstand is.
Een race zonder referentiepunt
Bij het langebaanschaatsen speelt de tegenstander op de baan vaak een belangrijke rol. Schaatsers gebruiken elkaar als referentiepunt: wanneer moet je versnellen, hoe hard gaat de ander, en waar kun je nog tijd winnen? Zonder directe concurrent verdwijnen die natuurlijke triggers.
Voor Kok betekent dit dat ze volledig op zichzelf is aangewezen. Ze moet haar tempo zelf bepalen, zonder visuele prikkel naast zich. Dat kan vooral in het begin van de race een uitdaging zijn. Een te snelle opening kan later opgebroken worden, terwijl een te rustige start waardevolle seconden kost.
Veel oud-schaatsers geven aan dat alleen rijden een extra mentale belasting vormt. Het vraagt concentratie, discipline en vertrouwen in het vooraf gemaakte plan.

Loting zorgt voor opvallende situatie
Al vóór de officiële loting werd duidelijk dat Kok waarschijnlijk in een van de eerste ritten zou starten. Omdat zij op deze afstand relatief weinig internationale ervaring heeft, werd verwacht dat ze niet in de sterkste ritten terecht zou komen.
Na de loting bleek inderdaad dat Kok direct in de openingsrit in actie komt — en bovendien alleen rijdt. Daarmee heeft zij geen tegenstander om zich aan vast te klampen en moet ze als een van de eersten een tijd neerzetten die later door andere favorieten aangevallen zal worden.
Dat betekent dat haar race niet alleen sportief zwaar is, maar ook strategisch ingewikkeld. Zodra haar tijd staat, begint het lange wachten om te zien hoe concurrenten reageren.

Een afstand buiten haar comfortzone
De 1.500 meter is niet de afstand waarop Femke Kok normaal gesproken schittert. De Friezin staat bekend als een explosieve sprintster die vooral op de 500 meter haar kracht laat zien. Ook op de 1.000 meter behoort ze tot de absolute wereldtop.
Dit seizoen reed Kok geen 1.500 meter tijdens wereldbekers. In internationaal verband heeft ze die afstand zelfs nauwelijks gereden. Dat maakt haar deelname opvallend, maar tegelijk ook interessant: juist omdat ze zonder grote verwachtingen aan de start verschijnt.
Toch wist ze tijdens het olympisch kwalificatietoernooi voldoende te overtuigen. Daar eindigde ze als derde, waardoor ze alsnog een ticket voor de Winterspelen bemachtigde.

Twee medailles als stevige basis
Dat Kok met vertrouwen aan de start verschijnt, is geen verrassing. Haar olympisch toernooi verliep tot nu toe uitstekend. Op de 1.000 meter reed ze een sterke race en pakte ze zilver, vlak achter landgenote Jutta Leerdam.
Een paar dagen later volgde haar absolute hoogtepunt: goud op de 500 meter. Op die afstand is Kok al jaren een dominante kracht. Ze begon als regerend wereldkampioen aan het toernooi en had voorafgaand aan de Spelen een indrukwekkende reeks overwinningen opgebouwd.
De gouden medaille bevestigde haar status als een van de snelste sprintsters ter wereld en zorgde voor veel lof vanuit sportliefhebbers en experts.
Zelfvertrouwen na sterke races
De prestaties op de eerdere afstanden lijken Kok zichtbaar zelfvertrouwen te hebben gegeven. Vooral haar slotronde op de 1.000 meter maakte indruk. Ze reed daar een bijzonder snelle ronde, wat aangeeft dat haar uithoudingsvermogen mogelijk sterker is dan vaak wordt gedacht.
Zelf sprak ze na afloop enthousiast over dat moment. Volgens de schaatsster voelde de race verrassend soepel aan en had ze niet eerder zo’n gevoel ervaren tijdens een internationale wedstrijd.
Dat maakt haar optreden op de 1.500 meter extra interessant. Hoewel het niet haar specialiteit is, laat haar vorm zien dat ze mogelijk meer in huis heeft dan alleen pure sprintkwaliteiten.
Mentale uitdaging staat centraal
Toch blijft de grootste uitdaging waarschijnlijk mentaal. Alleen rijden betekent dat elk besluit volledig uit jezelf moet komen. Er is geen tegenstander die het tempo bepaalt of je uitdaagt om net dat beetje extra te geven.
Experts benadrukken dat deze situatie vaak onderschat wordt. Vooral in een olympische omgeving, waar druk en spanning sowieso hoog zijn, kan het ontbreken van een directe strijd op de baan ongemakkelijk voelen.
Het komt neer op discipline: vasthouden aan het plan, niet te hard starten en blijven geloven in een constante opbouw.
Laatste olympische race
Voor Kok is de 1.500 meter bovendien haar laatste optreden tijdens deze Winterspelen. Dat geeft de race een extra emotionele lading. Op sociale media liet ze weten klaar te zijn voor de uitdaging en sprak ze haar motivatie uit voor wat haar afsluitende olympische moment wordt.
Na twee medailles rijdt ze zonder grote druk, maar wel met de ambitie om nog één keer alles te geven. Voor een sporter kan zo’n situatie juist bevrijdend werken: niets meer te verliezen, maar alles te winnen.
Andere Nederlandse kansen
Naast Kok komen nog twee Nederlandse vrouwen in actie op de 1.500 meter. Marijke Groenewoud verschijnt in een latere rit aan de start en neemt het op tegen de Poolse Natalia Czerwonka. Groenewoud staat bekend als een veelzijdige schaatsster die zowel op massastart als langere afstanden goed uit de voeten kan.
Ook Antoinette Rijpma-de Jong hoort bij de kanshebbers op een sterk resultaat. Zij rijdt in een van de laatste ritten tegen de Amerikaanse Brittany Bowe. Door haar ervaring en constante prestaties wordt Rijpma-de Jong gezien als een belangrijke troef voor Nederland.
Afwachten hoe het uitpakt
De grote vraag is hoe Kok zich staande houdt op een afstand die buiten haar gebruikelijke terrein ligt — en dan ook nog zonder directe tegenstander. Het antwoord daarop zal pas na afloop duidelijk worden.
Wat al zeker is, is dat haar aanwezigheid op deze afstand laat zien hoe veelzijdig ze zich ontwikkelt. Van sprintspecialiste naar schaatsster die ook langere afstanden durft aan te gaan: het past bij de groei die ze de afgelopen jaren heeft doorgemaakt.
Een finale test in Milaan
Voor Femke Kok wordt de 1.500 meter niet alleen een sportieve uitdaging, maar ook een mentale test en een symbolisch slotstuk van een zeer succesvol olympisch toernooi. Met goud en zilver op zak kan ze vrijuit rijden, maar de competitiedrang blijft ongetwijfeld aanwezig.
Of er een derde medaille inzit, zal afhangen van timing, gevoel en een perfect opgebouwde rit — zonder tegenstander naast haar.
Eén ding staat vast: Nederland kijkt met belangstelling naar haar laatste olympische race, waarin alles mogelijk lijkt en waarin de schaatsster opnieuw kan laten zien hoeveel talent en veerkracht ze bezit.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel1 jaar geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten