Actueel
Waarom Donald Trump regels Vaticaan negeerde en blauw pak droeg bij begrafenis paus
Donald Trump trekt de aandacht op de begrafenis van paus Franciscus – met zijn opvallende blauwe pak
Op 26 april kwamen wereldleiders, religieuze hoogwaardigheidsbekleders en gelovigen van over de hele wereld bijeen in Vaticaanstad om afscheid te nemen van paus Franciscus, die op 21 april 0verleed. Het was een plechtige en historisch beladen gebeurtenis, waarbij symboliek, traditie en respect centraal stonden. Maar één aanwezige viel op, en niet door woorden of daden – maar door zijn kledingkeuze.
Donald Trump, voormalig president van de Verenigde Staten, verscheen op de uitvaart in een felblauw pak met een lichtblauwe das, terwijl vrijwel alle andere hoogwaardigheidsbekleders kozen voor de voorgeschreven donkere rouwkleding. Zijn verschijning leidde tot een stortvloed aan reacties op sociale media, waarbij velen hem beschuldigden van respectloos gedrag. Maar was het een bewuste keuze – of gewoon een misser?
Een zee van zwart – en één opvallende uitzondering
Tijdens officiële katholieke begrafenisplechtigheden, en zeker bij de uitvaart van een paus, zijn de kledingvoorschriften strikt. Volgens bronnen als SkyNews wordt van mannelijke aanwezigen verwacht dat zij een donker pak met een lange zwarte das dragen, vergezeld van een wit overhemd. Op de linker revers mag slechts één accessoire worden gedragen: een onderscheidingsspeld van het Vaticaan.
Melania Trump, die haar 55e verjaardag vierde op de dag van de begrafenis, hield zich wél aan de etiquette. Zij verscheen in een sobere zwarte outfit, passend bij het protocol. Ook andere prominenten, zoals prins William – namens koning Charles III – en voormalig president Joe Biden, verschenen in passende, donkerkleurige kostuums die aansloten bij de verwachting.
Daartegenover stond Donald Trump in een felblauw kostuum met een lichtblauwe das, wat onmiddellijk de aandacht trok van zowel aanwezigen als miljoenen kijkers wereldwijd. De keuze leidde tot verhitte discussies op X (voorheen Twitter), waar men hem beschuldigde van een gebrek aan decorum.
Online reacties: respectloos of strategisch?
Het internet oordeelde snel en hard. Zo schreef de Amerikaanse jurist Ron Filipkowski: “Eén man komt in een blauw pak naar de begrafenis van de paus. Je raadt nooit wie.”
Anderen gingen nog een stap verder: “Donald Trump kon niet eens respect tonen en een zwart pak dragen op de begrafenis van paus Franciscus, zoals de rest van de wereldleiders. Hij moet altijd opvallen en proberen in het middelpunt van de belangstelling te staan.”
Acteur Billy Baldwin haakte aan bij een eerder incident: “Wat is erger? Dat Zelenskyy geen pak droeg in het Witte Huis, of dat Trump in een blauw pak verscheen op de uitvaart van de paus?”
De algemene teneur op sociale media: Trump maakte een heilige ceremonie tot een persoonlijk stijlstatement – en daarmee zou hij voorbij zijn gegaan aan het respect dat een gelegenheid als deze vraagt.
Een herinnering aan eerdere kritiek: de ontmoeting met Zelenskyy
De ophef rond Trumps verschijning werd extra pikant door een eerder voorval in februari 2025, toen de Oekraïense president Volodymyr Zelenskyy het Witte Huis bezocht. Trump, die toen tijdelijk terugkeerde als president, zou Zelenskyy begroet hebben met de opmerking: “Je bent helemaal opgedirkt!”
Zelenskyy droeg toen een zwarte militaire outfit – kenmerkend voor zijn publieke optredens tijdens de 00rlog in Oekraïne. Trumps opmerking werd door velen opgevat als minachtend.
De ironie is dat juist Trump, enkele maanden later, zelf onder vuur kwam te liggen om zijn kleding bij een officiële gelegenheid – dit keer bij de uitvaart van het hoofd van de katholieke kerk.
Symboliek achter kleur: meer dan een stijlkeuze?
Hoewel de meeste critici Trumps blauwe pak zagen als een ongepaste stijlkeuze, zagen sommigen er juist een diepere symboliek in.
Een gebruiker schreef: “Blauw staat voor wedergeboorte, soevereiniteit en autoriteit. Dit was geen gewone begrafenis, maar een moment van symbolische machtsoverdracht.”
Een ander voegde daaraan toe: “Trump had eigenlijk een wit pak moeten dragen om écht indruk te maken.”
Het idee dat Trump bewust koos voor afwijkende kleding als statement – een visueel ‘ik ben anders’ – sluit aan bij zijn publieke imago: onvoorspelbaar, afwijkend, en wars van conventies. In die context is het niet ondenkbaar dat het blauwe pak een bewuste zet was om wederom media-aandacht te genereren.
Een kwestie van religieuze achtergrond?
Een meer genuanceerde verklaring heeft te maken met verschillen in geloofsovertuiging. Trump is geen praktiserend katholiek, maar eerder een niet-confessioneel christen. In sommige geloofsgemeenschappen – zoals bepaalde protestantse stromingen, de anglicaanse kerk of het hindoeïsme – gelden andere gebruiken rondom rouwkleding.
Dat zou kunnen verklaren waarom ook prins William (Anglicaans) en de Indiase president Droupadi Murmu (hindoeïstisch) niet strikt zwart gekleed gingen, maar kozen voor donkere variaties met blauw. Hun keuze werd echter niet zo uitgesproken als die van Trump, wiens felblauwe pak scherp contrasteerde met de sobere omgeving.
Wederom in het middelpunt – toeval of strategie?
Dat Trump erin slaagt om zelfs tijdens een pauselijke uitvaart de aandacht naar zich toe te trekken, past binnen een patroon. Als zakenman en politicus heeft hij altijd begrepen hoe belangrijk beeldvorming is – en hoe krachtige visuele signalen, zoals kleding, bijdragen aan een bepaald imago.
Of het nu ging om zijn beroemde rode stropdas tijdens campagnebijeenkomsten, of om het weigeren van een gezichtsmasker tijdens coronatijden: Trump kiest zelden zonder reden. Zijn verschijning in Vaticaanstad lijkt opnieuw een voorbeeld van hoe hij zich – al dan niet bewust – positioneert als een buitenstaander die zich onderscheidt van het politieke establishment.
Melania’s elegante contrast
Interessant genoeg liet Melania Trump zien dat het ook anders kan. Op haar verjaardag koos ze voor een klassieke zwarte outfit, inclusief sluier, in lijn met het Vaticaanse protocol voor vrouwelijke hoogwaardigheidsbekleders.
Haar verschijning werd online juist geprezen om haar stijl, respect en elegantie. Daarmee vormde ze een opvallend contrast met haar man – en herinnerde ze het publiek eraan dat etiquette bij diplomatieke gelegenheden wél van waarde is.
What's worse?
Zelenskyy not wearing a suit in the Oval Office…
Or Trump, in a heavy drool… wearing a blue suit at the funeral of Pope Francis? pic.twitter.com/cfWeOZ8mLb
— Billy Baldwin (@BillyBaldwin) April 29, 2025
Conclusie: een blauwe jas met een boodschap?
De begrafenis van paus Franciscus had een sobere, eerbiedige aangelegenheid moeten zijn. Maar door de verschijning van Donald Trump werd het ook een moment van debat over respect, representatie en publieke stijlkeuzes.
Was zijn kledingkeuze ongepast? Volgens velen wel. Maar het valt niet uit te sluiten dat het juist bedoeld was om weer gespreksonderwerp nummer één te zijn.
Eén ding is zeker: waar Trump verschijnt, volgt de media. Zelfs tijdens de laatste eerbetuiging aan een spiritueel wereldleider wist hij opnieuw alle ogen op zich gericht te krijgen.
De Olympische Winterspelen in Milaan zijn voor Jutta Leerdam uitgegroeid tot het sportieve hoogtepunt van haar carrière. Met olympisch goud op de 1.000 meter en een zilveren medaille op de 500 meter heeft de Nederlandse schaatsster haar grootste droom gerealiseerd. Toch zorgt haar succes nu meteen voor een nieuwe vraag die fans, kenners en volgers bezighoudt: hoe ziet haar toekomst eruit? Gaat Leerdam door richting een volgende olympische cyclus, of was dit het moment waarop alles samenkwam en sluit ze haar carrière binnenkort af?
Het antwoord blijkt minder zwart-wit dan sommigen hopen. Leerdam zelf houdt alle opties open en benadrukt vooral dat ze eerst wil voelen wat voor haar persoonlijk goed voelt.
Een carrière die in Milaan samenkomt
De weg naar deze Winterspelen was voor Leerdam er één van jarenlange voorbereiding, keuzes maken en risico’s nemen. Ze sprak in het verleden vaker over haar grote doel: olympisch goud winnen. Hoewel ze al wereldtitels en internationale successen op haar naam had staan, ontbrak die ene olympische titel nog op haar erelijst.
Milaan moest de plek worden waar alles samenkwam. Dat lukte. Met een indrukwekkende rit op de 1.000 meter schreef ze geschiedenis en verzekerde ze zich van een plek tussen de grote namen van het Nederlandse schaatsen. Het zilver op de 500 meter maakte haar Spelen compleet.
Voor veel topsporters is zo’n moment een natuurlijk keerpunt. Wanneer het grootste doel is bereikt, ontstaat automatisch de vraag wat er nog te winnen valt. Leerdam begrijpt dat die vraag leeft, maar benadrukt dat topsport niet alleen draait om prijzen.
‘Ik volg altijd mijn gevoel’
Na afloop van haar races sprak Leerdam openlijk over haar toekomst. Ze maakte duidelijk dat er nog geen definitieve beslissing is genomen.
Volgens haar wil ze eerst afstand nemen van de intensiteit van de afgelopen jaren. “Deze zomer wil ik kijken hoe ik me voel,” gaf ze aan. “Dat doe ik altijd. Ik volg mijn gevoel en dan zie ik wel wat eruit komt.”
Die woorden klinken voor sommigen als een mogelijke afscheidsspeech, zeker wanneer ze eraan toevoegt dat haar carrière in sportief opzicht compleet voelt. Ze heeft alles bereikt wat ze wilde bereiken en dat besef geeft rust.
Toch betekent dat niet automatisch dat ze stopt. Want naast het behalen van doelen speelt er nog iets anders mee: passie.
Liefde voor de sport blijft groot
Leerdam benadrukt dat haar band met het schaatsen moeilijk uit te leggen is aan mensen buiten de sport. Voor haar gaat het niet alleen om winnen, maar om het gevoel dat bij het schaatsen hoort.
Ze spreekt over de snelheid, het contact met het ijs en de controle over haar eigen lichaam. Het moment waarop alles klopt tijdens een rit, noemt ze iets bijzonders dat je niet zomaar loslaat. Juist dat maakt de beslissing ingewikkeld.
Veel topsporters herkennen dat dilemma. Enerzijds is er het besef dat een carrière fysiek en mentaal zwaar is, anderzijds is er de liefde voor de sport die jarenlang een groot deel van het leven heeft bepaald.
Leerdam lijkt zich precies in dat spanningsveld te bevinden. Ze heeft niets meer te bewijzen, maar voelt nog altijd plezier in wat ze doet.
De rol van haar team
Een belangrijke factor in haar mogelijke beslissing is het team waarmee ze de afgelopen jaren heeft gewerkt. Sinds haar overstap naar een privéploeg maakte Leerdam grote stappen richting de olympische top.
Zelf spreekt ze met veel warmte over de mensen om haar heen. Ze noemt het team inmiddels een soort familie en benadrukt dat hun gezamenlijke aanpak juist heeft geleid tot haar succes in Milaan.
Mocht ze doorgaan, dan lijkt het vrijwel zeker dat ze dat alleen met deze groep zal doen. Het vertrouwen en de samenwerking vormen volgens haar een belangrijke basis voor verdere prestaties.
Rivaliteit met respect
Tijdens deze Spelen stond Leerdam opnieuw tegenover haar grootste Nederlandse concurrent, Femke Kok. De onderlinge strijd tussen beide sprintsters zorgt al jaren voor extra spanning op het ijs, maar wordt gekenmerkt door wederzijds respect.
Leerdam had na afloop mooie woorden voor Kok, die op de 500 meter goud won. Ze noemde haar een waardige olympische kampioene en benadrukte hoe bijzonder het is dat Nederland opnieuw met twee sprintsters het podium domineert.
Volgens Leerdam maakt juist die gezonde rivaliteit het niveau in Nederland zo hoog. Beide atletes dagen elkaar uit, zonder dat het persoonlijk wordt.
Wat betekent stoppen voor de sport?
Mocht Leerdam besluiten om te stoppen, dan zou dat een opvallend moment zijn voor het Nederlandse sprinten. Ze is niet alleen een succesvolle schaatsster, maar ook een van de bekendste gezichten van de sport.
Toch blijft ze daar nuchter onder. Als zij zou stoppen, moeten volgens haar andere talenten opstaan. Dat hoort bij topsport, waar generaties elkaar opvolgen en nieuwe namen zich aandienen.
Voorlopig is het echter nog niet zover. Leerdam heeft benadrukt dat er nog geen knoop is doorgehakt en dat ze zichzelf de tijd wil gunnen om tot een beslissing te komen.
Eerst genieten van het moment
Na een intens olympisch toernooi kiest Leerdam er nu vooral voor om te genieten van wat ze heeft bereikt. Tijd doorbrengen met familie, haar partner en vrienden staat voorlopig centraal.
De afgelopen jaren stonden volledig in het teken van trainen, reizen en presteren. Nu is er eindelijk ruimte om stil te staan bij het resultaat van al die inspanningen.
Of ze straks opnieuw op het ijs verschijnt in Thialf voor nationale wedstrijden of wereldkampioenschappen, blijft dus nog even onzeker. Zelfs dat weet ze zelf nog niet zeker.
Een toekomst die openligt
Wat duidelijk is, is dat Jutta Leerdam zich op een uniek punt in haar carrière bevindt. Ze heeft haar grootste doel bereikt, maar voelt nog altijd de aantrekkingskracht van de sport.
Dat maakt haar situatie herkenbaar voor veel topsporters: stoppen op het hoogtepunt of doorgaan omdat de passie nog leeft. Welke keuze ze uiteindelijk maakt, zal afhangen van haar gevoel in de komende maanden.
Voor nu blijft vooral het beeld hangen van een schaatsster die haar droom heeft waargemaakt en daarmee een blijvende plek heeft veroverd in de Nederlandse sportgeschiedenis. Of daar nog nieuwe hoofdstukken aan worden toegevoegd, zal de tijd uitwijzen.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel1 jaar geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten