Actueel
Waarom Donald Trump regels Vaticaan negeerde en blauw pak droeg bij begrafenis paus
Donald Trump trekt de aandacht op de begrafenis van paus Franciscus – met zijn opvallende blauwe pak
Op 26 april kwamen wereldleiders, religieuze hoogwaardigheidsbekleders en gelovigen van over de hele wereld bijeen in Vaticaanstad om afscheid te nemen van paus Franciscus, die op 21 april 0verleed. Het was een plechtige en historisch beladen gebeurtenis, waarbij symboliek, traditie en respect centraal stonden. Maar één aanwezige viel op, en niet door woorden of daden – maar door zijn kledingkeuze.
Donald Trump, voormalig president van de Verenigde Staten, verscheen op de uitvaart in een felblauw pak met een lichtblauwe das, terwijl vrijwel alle andere hoogwaardigheidsbekleders kozen voor de voorgeschreven donkere rouwkleding. Zijn verschijning leidde tot een stortvloed aan reacties op sociale media, waarbij velen hem beschuldigden van respectloos gedrag. Maar was het een bewuste keuze – of gewoon een misser?
Een zee van zwart – en één opvallende uitzondering
Tijdens officiële katholieke begrafenisplechtigheden, en zeker bij de uitvaart van een paus, zijn de kledingvoorschriften strikt. Volgens bronnen als SkyNews wordt van mannelijke aanwezigen verwacht dat zij een donker pak met een lange zwarte das dragen, vergezeld van een wit overhemd. Op de linker revers mag slechts één accessoire worden gedragen: een onderscheidingsspeld van het Vaticaan.
Melania Trump, die haar 55e verjaardag vierde op de dag van de begrafenis, hield zich wél aan de etiquette. Zij verscheen in een sobere zwarte outfit, passend bij het protocol. Ook andere prominenten, zoals prins William – namens koning Charles III – en voormalig president Joe Biden, verschenen in passende, donkerkleurige kostuums die aansloten bij de verwachting.
Daartegenover stond Donald Trump in een felblauw kostuum met een lichtblauwe das, wat onmiddellijk de aandacht trok van zowel aanwezigen als miljoenen kijkers wereldwijd. De keuze leidde tot verhitte discussies op X (voorheen Twitter), waar men hem beschuldigde van een gebrek aan decorum.
Online reacties: respectloos of strategisch?
Het internet oordeelde snel en hard. Zo schreef de Amerikaanse jurist Ron Filipkowski: “Eén man komt in een blauw pak naar de begrafenis van de paus. Je raadt nooit wie.”
Anderen gingen nog een stap verder: “Donald Trump kon niet eens respect tonen en een zwart pak dragen op de begrafenis van paus Franciscus, zoals de rest van de wereldleiders. Hij moet altijd opvallen en proberen in het middelpunt van de belangstelling te staan.”
Acteur Billy Baldwin haakte aan bij een eerder incident: “Wat is erger? Dat Zelenskyy geen pak droeg in het Witte Huis, of dat Trump in een blauw pak verscheen op de uitvaart van de paus?”
De algemene teneur op sociale media: Trump maakte een heilige ceremonie tot een persoonlijk stijlstatement – en daarmee zou hij voorbij zijn gegaan aan het respect dat een gelegenheid als deze vraagt.
Een herinnering aan eerdere kritiek: de ontmoeting met Zelenskyy
De ophef rond Trumps verschijning werd extra pikant door een eerder voorval in februari 2025, toen de Oekraïense president Volodymyr Zelenskyy het Witte Huis bezocht. Trump, die toen tijdelijk terugkeerde als president, zou Zelenskyy begroet hebben met de opmerking: “Je bent helemaal opgedirkt!”
Zelenskyy droeg toen een zwarte militaire outfit – kenmerkend voor zijn publieke optredens tijdens de 00rlog in Oekraïne. Trumps opmerking werd door velen opgevat als minachtend.
De ironie is dat juist Trump, enkele maanden later, zelf onder vuur kwam te liggen om zijn kleding bij een officiële gelegenheid – dit keer bij de uitvaart van het hoofd van de katholieke kerk.
Symboliek achter kleur: meer dan een stijlkeuze?
Hoewel de meeste critici Trumps blauwe pak zagen als een ongepaste stijlkeuze, zagen sommigen er juist een diepere symboliek in.
Een gebruiker schreef: “Blauw staat voor wedergeboorte, soevereiniteit en autoriteit. Dit was geen gewone begrafenis, maar een moment van symbolische machtsoverdracht.”
Een ander voegde daaraan toe: “Trump had eigenlijk een wit pak moeten dragen om écht indruk te maken.”
Het idee dat Trump bewust koos voor afwijkende kleding als statement – een visueel ‘ik ben anders’ – sluit aan bij zijn publieke imago: onvoorspelbaar, afwijkend, en wars van conventies. In die context is het niet ondenkbaar dat het blauwe pak een bewuste zet was om wederom media-aandacht te genereren.
Een kwestie van religieuze achtergrond?
Een meer genuanceerde verklaring heeft te maken met verschillen in geloofsovertuiging. Trump is geen praktiserend katholiek, maar eerder een niet-confessioneel christen. In sommige geloofsgemeenschappen – zoals bepaalde protestantse stromingen, de anglicaanse kerk of het hindoeïsme – gelden andere gebruiken rondom rouwkleding.
Dat zou kunnen verklaren waarom ook prins William (Anglicaans) en de Indiase president Droupadi Murmu (hindoeïstisch) niet strikt zwart gekleed gingen, maar kozen voor donkere variaties met blauw. Hun keuze werd echter niet zo uitgesproken als die van Trump, wiens felblauwe pak scherp contrasteerde met de sobere omgeving.
Wederom in het middelpunt – toeval of strategie?
Dat Trump erin slaagt om zelfs tijdens een pauselijke uitvaart de aandacht naar zich toe te trekken, past binnen een patroon. Als zakenman en politicus heeft hij altijd begrepen hoe belangrijk beeldvorming is – en hoe krachtige visuele signalen, zoals kleding, bijdragen aan een bepaald imago.
Of het nu ging om zijn beroemde rode stropdas tijdens campagnebijeenkomsten, of om het weigeren van een gezichtsmasker tijdens coronatijden: Trump kiest zelden zonder reden. Zijn verschijning in Vaticaanstad lijkt opnieuw een voorbeeld van hoe hij zich – al dan niet bewust – positioneert als een buitenstaander die zich onderscheidt van het politieke establishment.
Melania’s elegante contrast
Interessant genoeg liet Melania Trump zien dat het ook anders kan. Op haar verjaardag koos ze voor een klassieke zwarte outfit, inclusief sluier, in lijn met het Vaticaanse protocol voor vrouwelijke hoogwaardigheidsbekleders.
Haar verschijning werd online juist geprezen om haar stijl, respect en elegantie. Daarmee vormde ze een opvallend contrast met haar man – en herinnerde ze het publiek eraan dat etiquette bij diplomatieke gelegenheden wél van waarde is.
What's worse?
Zelenskyy not wearing a suit in the Oval Office…
Or Trump, in a heavy drool… wearing a blue suit at the funeral of Pope Francis? pic.twitter.com/cfWeOZ8mLb
— Billy Baldwin (@BillyBaldwin) April 29, 2025
Conclusie: een blauwe jas met een boodschap?
De begrafenis van paus Franciscus had een sobere, eerbiedige aangelegenheid moeten zijn. Maar door de verschijning van Donald Trump werd het ook een moment van debat over respect, representatie en publieke stijlkeuzes.
Was zijn kledingkeuze ongepast? Volgens velen wel. Maar het valt niet uit te sluiten dat het juist bedoeld was om weer gespreksonderwerp nummer één te zijn.
Eén ding is zeker: waar Trump verschijnt, volgt de media. Zelfs tijdens de laatste eerbetuiging aan een spiritueel wereldleider wist hij opnieuw alle ogen op zich gericht te krijgen.
Het is een uitspraak die bij veel mensen de wenkbrauwen deed fronsen. Sander Vahle, normaal gesproken terughoudend en loyaal als het om zijn gezin gaat, heeft zich publiekelijk kritisch uitgelaten over zijn dochter Noa Vahle. De jonge sportjournaliste, die de afgelopen jaren razendsnel naam maakte in de mediawereld, kreeg van haar eigen vader het verwijt dat zij zich in een recente situatie “respectloos” zou hebben gedragen. Een opmerkelijk moment, juist omdat Sander Vahle bekendstaat als iemand die conflicten liever binnenskamers houdt.
Een vader die zelden naar buiten treedt
Sander Vahle is geen man van grote interviews of uitgesproken meningen in de media. Hoewel hij jarenlang actief was in de journalistiek en communicatie, kiest hij sinds lange tijd bewust voor de luwte. Dat hij zich nu tóch uitspreekt over zijn dochter, maakt de situatie extra opvallend. Volgens mensen uit zijn omgeving was de kritiek geen geplande mediazet, maar een emotionele reactie op iets wat hem diep raakte.
“Hij is altijd ontzettend trots geweest op Noa,” zegt een bekende van de familie. “Juist daarom komt dit zo hard aan. Dit is geen aanval, maar een signaal.”
De aanleiding: meer dan een losse opmerking
Wat Noa precies deed of zei, wordt door vader en dochter zelf niet tot in detail uitgespeld. Wel is duidelijk dat het ging om een publieke situatie waarin Noa zich kritisch of scherp uitliet, mogelijk in een televisie-item of interview. Volgens Sander overschreed zij daarmee een grens.
“Je kunt ambitieus zijn, scherp zijn en jezelf laten zien,” zou hij volgens ingewijden hebben gezegd, “maar respect voor anderen mag nooit verdwijnen.” Met het woord “respectloos” raakte hij een gevoelige snaar, niet alleen bij Noa, maar ook bij het publiek dat haar juist kent als energiek, direct en onbevreesd.
Botsing tussen generaties
De situatie lijkt een klassiek voorbeeld van een generatieverschil. Noa Vahle behoort tot een nieuwe lichting journalisten die minder schroom kent, sneller spreekt en zich minder laat leiden door traditionele hiërarchie. Haar stijl wordt door veel kijkers juist gewaardeerd: fris, eerlijk en ongefilterd.
Sander daarentegen is opgegroeid in een medialandschap waarin voorzichtigheid, afstand en nuance belangrijker waren. Wat voor Noa een normale, journalistieke houding is, kan voor haar vader voelen als een gebrek aan respect.
“Dit is geen ruzie, maar een botsing van werelden,” zegt een mediadeskundige. “Beiden hebben gelijk vanuit hun eigen perspectief.”
Noa’s snelle opmars
Dat de kritiek nu komt, is geen toeval. Noa Vahle staat volop in de schijnwerpers. Ze presenteert, interviewt topsporters en schuift regelmatig aan bij grote sportevenementen. Haar achternaam helpt haar zichtbaarheid, maar levert ook extra druk op. Elke misstap wordt uitvergroot, elk woord gewogen.
Juist in die fase is het pijnlijk als kritiek uit onverwachte hoek komt: van je eigen vader. Mensen die Noa goed kennen, benadrukken dat ze hard werkt en voortdurend bezig is zichzelf te verbeteren. “Ze is ambitieus, maar ook gevoelig,” klinkt het. “Dit doet haar echt wat.”
Liefde achter de kritiek
Toch is het belangrijk om de woorden van Sander Vahle in de juiste context te plaatsen. Wie hem kent, weet dat zijn kritiek voortkomt uit betrokkenheid, niet uit afwijzing. Hij wil zijn dochter beschermen, niet beschadigen.
“Als hij niets had gezegd, had dat misschien makkelijker geleken,” zegt een familievriend. “Maar zwijgen zou voor hem hebben gevoeld als wegkijken. En dat past niet bij hem.”
Volgens diezelfde bron is het gesprek tussen vader en dochter inmiddels ook privé gevoerd, los van camera’s en headlines. “Ze hebben gesproken, geluisterd en elkaar uitgelegd wat ze voelen. Dat is uiteindelijk waar het om draait.”
Publieke reacties: verdeeld maar betrokken
Op sociale media wordt volop gereageerd. Sommigen vinden dat Sander zijn kritiek niet publiek had moeten uiten. “Dit had binnenshuis moeten blijven,” klinkt het. Anderen prijzen juist zijn eerlijkheid. “Beter een vader die durft te corrigeren dan eentje die alles goedpraat.”
Er zijn ook veel steunbetuigingen voor Noa. Fans wijzen erop dat ze jong is, leert in het openbaar en het lef heeft om haar eigen stijl te ontwikkelen. “Laat haar groeien,” schrijft iemand. “Dat gaat nu eenmaal met vallen en opstaan.”
De druk van een bekende naam
De situatie onderstreept opnieuw hoe ingewikkeld het kan zijn om als kind van bekende ouders je eigen pad te bewandelen. Noa draagt niet alleen haar eigen ambities, maar ook de verwachtingen en normen van haar omgeving mee. Elke keuze wordt langs meerdere meetlatten gelegd: professioneel, persoonlijk én familiair.
“Dat is een last die je niet ziet, maar wel voelt,” zegt een tv-collega van Noa. “Ze staat haar mannetje, maar het blijft een jonge vrouw die haar plek zoekt.”
Hoe nu verder?
Voorlopig lijkt de rust langzaam terug te keren. Noa blijft gewoon aan het werk en laat zich in het openbaar niet uit over de kwestie. Sander heeft na zijn uitspraak geen verdere toelichting gegeven. Dat zwijgen zegt misschien wel genoeg: de boodschap is overgebracht, het gesprek gevoerd.
Wat resteert, is het beeld van een vader en dochter die elkaar niet afvallen, maar elkaar spiegelen. Soms scherp, soms pijnlijk, maar uiteindelijk vanuit liefde.
Een herkenbaar verhaal
Misschien is dat wel de reden dat dit nieuws zoveel losmaakt. Achter de bekende namen schuilt een universeel verhaal: ouders die worstelen met het loslaten van hun kind, kinderen die hun eigen weg willen gaan, en misverstanden die ontstaan wanneer werelden veranderen.
Sander Vahle noemde het “respectloos”. Noa Vahle zal het ongetwijfeld anders hebben ervaren. Maar ergens tussen die twee perspectieven ligt iets wat veel mensen herkennen: de zoektocht naar balans tussen wie je bent, waar je vandaan komt en wie je wilt worden.
En misschien is dat, ondanks alle ophef, precies wat deze situatie zo menselijk maakt.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel12 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten