Vriend betrapt Suzanne Schulting op heterdaad en vindt bekende Nederlander in zijn kledingkast!

Published

9 maanden geleden

mei 2, 2025

Door

Elise Van Eijk

Suzanne Schulting: ijskoningin met olympisch goud én een levendig liefdesleven

Suzanne Schulting behoort tot de absolute top van de Nederlandse sportwereld. De shorttrackster, die ook geregeld uitkomt op de langebaan, groeide uit tot een nationale heldin dankzij haar prestaties tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 en 2022. Met haar explosieve snelheid, krachtige bochtenwerk en tomeloze inzet wist ze Nederland meerdere keren naar het ereschavot te brengen.

Maar Suzanne is méér dan een topsporter. Ze is een jonge vrouw met een uitgesproken persoonlijkheid, een energieke levensstijl en – als we de geruchten mogen geloven – een nogal dynamisch liefdesleven.

In dit artikel belichten we zowel de glorieuze sportcarrière van Suzanne als enkele kleurrijke momenten uit haar privéleven, die de nodige aandacht trokken op sociale media en juicekanalen.

De doorbraak: goud in Pyeongchang

Suzanne Schulting werd op 25 september 1997 geboren in Groningen. Al op jonge leeftijd bleek ze een natuurtalent op het ijs. Ze combineerde kracht met techniek en een messcherpe focus – eigenschappen die in de wereld van het shorttrack onmisbaar zijn.

Haar grote doorbraak kwam tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in het Zuid-Koreaanse Pyeongchang. In een zenuwslopende finale op de 1000 meter shorttrack pakte Suzanne het goud, en schreef daarmee geschiedenis: ze werd de eerste Nederlandse olympisch kampioen in het shorttrack.

Alsof dat nog niet genoeg was, voegde ze er ook een bronzen medaille op de 3000 meter aflossing aan toe. Samen met Yara van Kerkhof, Jorien ter Mors en de helaas veel te vroeg overleden Lara van Ruijven, reed ze zelfs een wereldrecord in de B-finale. Door straffen van China en Canada in de A-finale schoof Nederland alsnog door naar het podium.

De vervolgsuccessen: dominantie op het ijs

Na Pyeongchang ging het hard met Suzanne. In 2019 kroonde ze zich tot wereldkampioen op de 1000 meter én overall, wat betekende dat ze de beste allround shorttrackster ter wereld was.

Ze bevestigde haar status vervolgens door ook in 2020 en 2021 de Europese titels binnen te slepen. Zowel op individuele afstanden als in teamverband stond ze haar mannetje – of beter gezegd: haar vrouw.

Op de Olympische Spelen van 2022 in Beijing bewees Suzanne dat haar eerdere gouden plak geen toevalstreffer was. Ze verdedigde met succes haar olympische titel op de 1000 meter, pakte zilver op de 500 meter, en won met het Nederlandse team ook nog eens goud op de relay.

Met meerdere wereld- en Europese titels op zak is Schulting zonder twijfel een van de meest succesvolle Nederlandse shorttrackers aller tijden.

Suzanne op de langebaan

Hoewel shorttrack haar specialisme is, liet Suzanne zich ook zien op de langebaan. Zo deed ze af en toe mee aan nationale wedstrijden, en wist daar ook podiumplekken te behalen.

Haar stijl – krachtig en technisch verfijnd – bleek ook op de lange rechte stukken effectief. Toch blijft haar hart duidelijk bij het shorttrack liggen, waar strategie, snelheid en scherpte nog intenser samenkomen.

Liefde buiten het ijs: geruchten en verhalen

Dat Suzanne niet alleen snel is op het ijs, maar ook in de liefde graag op gevoel afgaat, blijft niet onopgemerkt. Juicekanalen zoals Reality.FBI en Juicechannel wisten in het verleden een aantal opvallende verhalen over haar te delen.

Een van de meest besproken geruchten is het incident waarbij Suzanne, tijdens een relatie, zou zijn betrapt met sprinter Isayah Boers – een topsporter met medailles op Europese en wereldkampioenschappen.

Volgens bronnen van Reality.FBI kwam haar toenmalige vriend onverwachts thuis, waarop Boers zich noodgedwongen zou hebben verstopt in een kledingkast. “Hij zat daar – volgens insiders – tussen de jassen, met zijn knieën tegen zijn kin,” aldus het kanaal. Of dit verhaal volledig klopt, blijft gissen, maar het werd breed gedeeld op sociale media.

De link met Heleen van Royen

Wat het verhaal extra pikant maakt, is de vermeende connectie met schrijver Heleen van Royen. Suzanne zou na de bewuste relatie ook een tijdlang zijn geweest met de zoon van Van Royen. Of deze persoon op de hoogte was van de situatie met Boers, is niet bekend, maar het gerucht zorgde in elk geval voor de nodige beroering.

De sportwereld, die doorgaans een stuk discreter omgaat met privéleven dan de entertainmentindustrie, keek met gefronste wenkbrauwen naar de sensatie rond Suzanne. Maar zoals altijd bij geruchten: er is geen bevestiging vanuit het kamp-Schulting, en Suzanne zelf zwijgt in alle toonaarden.

Suzanne blijft gefocust op het ijs

Wat er zich achter de schermen ook afspeelt, één ding is zeker: op het ijs laat Suzanne zich niet afleiden. Ze blijft keihard trainen, stelt doelen en blijft uitkomen op het hoogste niveau.

In interviews benadrukt ze hoe belangrijk mentale kracht is in haar sport. Shorttrack draait om beslissingen op milliseconden, en fouten worden zelden vergeven. Haar focus en veerkracht maken haar tot een voorbeeld voor veel jonge sporters.

Een publiekslieveling met karakter

Suzanne’s populariteit reikt verder dan de schaatshal. Ze wordt veel gevraagd voor talkshows, is actief op sociale media en staat bekend om haar eerlijke en uitgesproken karakter.

Ze spreekt zich uit over onderwerpen als vrouwensport, mentale gezondheid en sportethiek, en durft zichzelf kwetsbaar op te stellen. Die mix van prestaties en persoonlijkheid maakt haar tot een geliefde figuur bij fans én sponsors.

De toekomst: Parijs 2026 en daarna?

Hoewel haar focus nog altijd ligt op shorttrack, heeft Suzanne meermaals laten doorschemeren open te staan voor andere paden na haar sportcarrière. Misschien ligt er een rol in de media, misschien in de coaching, of wellicht blijft ze actief als ambassadeur voor de sport.

Voorlopig blijft de blik gericht op de Olympische Winterspelen van 2026, waar ze opnieuw een hoofdrol wil spelen. Met haar ervaring en vastberadenheid is het niet ondenkbaar dat ze daar opnieuw het podium zal betreden.

Conclusie: een vrouw van extremen

Suzanne Schulting is een sportvrouw in hart en nieren. Ze combineert explosieve prestaties op het ijs met een sprankelende persoonlijkheid en een privéleven dat – al dan niet terecht – af en toe de roddelpers haalt.

Haar succesverhaal begon in Pyeongchang en krijgt met ieder toernooi een nieuw hoofdstuk. Of het nu gaat om medailles, records of liefdesperikelen: Suzanne blijft Nederland verbazen.

En misschien is dat wel wat haar zo bijzonder maakt – niet alleen de snelheid op het ijs, maar ook het lef om zichzelf te zijn, in alle facetten van het leven.

Gerelateerde onderwerpen:

Groot nieuws over coronaprik: Wat artsen ontkenden staat nu zwart op wit

Published

22 uur geleden

februari 2, 2026

Door

Elise Van Eijk

Twee vrouwen vinden in Amerika bevestiging voor hun klachten na coronavaccinatie: “Eindelijk zwart op wit”

De verhalen van Magdalena Dzambo en Iris de Boer maken opnieuw veel los. Beide vrouwen kregen na hun coronavaccinatie ernstige neurologische klachten, maar stuitten in Nederland jarenlang op ongeloof. Artsen zeiden dat hun symptomen van psychische aard waren en spraken van een zogeheten functionele neurologische stoornis (FNS).

Omdat hun klachten niet verdwenen, besloten ze zelf onderzoek te laten doen in de Verenigde Staten. Daar kregen ze voor het eerst bevestiging van wat ze al die tijd vermoedden: er zijn zichtbare afwijkingen in hun hersenen gevonden.

Jarenlang niet serieus genomen

Magdalena Dzambo kreeg in 2021 haar coronavaccinatie. Kort daarna begon ze te trillen en kreeg ze epileptische aanvallen. In Nederland liet ze zich onderzoeken in het Erasmus MC, maar kreeg daar te horen dat er “niets ernstigs” aan de hand was.

“De professor zei dat het onschuldig was en dat een hersenscan niet nodig was,” vertelt ze.

De klachten bleven echter aanhouden. Dzambo besloot daarop naar de Verenigde Staten te reizen, waar ze wél verder werd onderzocht. Uit een hersenscan bleek dat er sprake was van ontstekingen en lichte beschadigingen in het hersenweefsel.

corona

Zichtbare afwijkingen op hersenscan

Volgens het verslag dat Dzambo op haar eigen platform The Long Shot deelde, tonen de scans kleine vlekjes in het witte stof van de hersenen. Dat wijst volgens haar op ontstekingen in de bloedvaten van de hersenen. Ook werd volumeverlies vastgesteld in de rechter hippocampus, het hersengebied dat belangrijk is voor geheugen en oriëntatie.

“Sinds de vaccinatie is mijn geheugen vreselijk achteruitgegaan. Mijn hoofd is nu echt een zeef,” zegt ze.

Ze stuurde het Amerikaanse onderzoeksrapport naar het Erasmus MC met de boodschap dat haar klachten wél een lichamelijke oorzaak hebben:

“Vier jaar lang geloofde niemand mij. Nu kan ik laten zien dat er echt iets aan de hand is.”

Nederlandse diagnose: FNS

Zowel Dzambo als Iris de Boer kreeg in Nederland de diagnose functionele neurologische stoornis (FNS) — een aandoening waarbij de hersenen wel signalen verkeerd verwerken, maar geen aantoonbare schade laten zien op standaardscans.

“Ze noemden het een softwarefoutje,” zegt Dzambo. “Maar in mijn geval is er gewoon sprake van fysieke schade.”

Ook De Boer kreeg na haar tweede vaccinatie klachten zoals tintelingen, hoofdpijn en concentratieproblemen. Haar neuroloog zei destijds:

“Ik geloof niet in vaccinatieschade, waarschijnlijk is het een onderliggend trauma.”

Voor De Boer voelde dat als een klap in het gezicht. “Alsof het allemaal tussen mijn oren zat.”

Nieuwe scans tonen afwijkingen

Omdat de klachten bleven, liet De Boer in het buitenland een nieuwe MRI-scan maken. Daar werd schade vastgesteld die niet past bij iemand van haar leeftijd.

“Ze zeiden letterlijk: dit hoort bij hersenverval van een honderdjarige, niet bij een gezonde vrouw van veertig.”

Beide vrouwen benadrukken dat Nederlandse z!ekenhuizen vaak gebruikmaken van MRI-scanners met een lagere resolutie (Tesla 3). Volgens hen kunnen subtiele afwijkingen daardoor onzichtbaar blijven.

“Voor de kleine witte puntjes op mijn scan heb je een Tesla 7 nodig,” zegt Dzambo. “Die zijn in Nederland nauwelijks beschikbaar.”

De scans in Amerika lieten volgens hen zien wat eerdere onderzoeken niet konden vastleggen.

corona

Hoge kosten en beperkte mogelijkheden

De vrouwen bekostigden de buitenlandse onderzoeken zelf. Omdat dergelijke scans niet worden vergoed, moesten ze duizenden euro’s betalen.

“Mensen met minder geld kunnen dit gewoon niet doen,” zegt De Boer. “Die blijven met hun klachten zitten zonder antwoorden.”

De situatie heeft de vrouwen doen beseffen hoe groot de kloof kan zijn tussen patiëntenervaringen en medische erkenning.

lockdown

Verschil tussen longcovid en vaccinatieklachten

De Boer wijst erop dat er volgens haar inmiddels duidelijker onderscheid wordt gemaakt tussen longcovid en vaccinatiegerelateerde klachten.

“Bij longcovid ontstaan problemen vanuit de longen, bij vaccinatieschade juist vanuit het zenuwstelsel,” zegt ze. “Dat verklaart waarom zoveel mensen met vaccinatieklachten ontstekingen in de hersenen hebben gehad.”

Hoewel de medische wereld nog verdeeld is over deze verklaringen, zien de vrouwen de Amerikaanse resultaten als bewijs dat verder onderzoek noodzakelijk is.

zestigplussers

Behoefte aan erkenning

Voor zowel Dzambo als De Boer gaat het niet alleen om hun eigen situatie, maar om het bredere probleem dat veel mensen zich niet gehoord voelen.

“Artsen zeiden dat het stress was, maar ik voelde dat er iets lichamelijks misging,” aldus Dzambo. “Nu blijkt dat er inderdaad afwijkingen zichtbaar zijn. Waarom moest ik daarvoor helemaal naar Amerika?”

De vrouwen hopen dat hun verhaal leidt tot meer openheid in de medische wereld en dat patiënten met vergelijkbare klachten sneller serieus worden genomen.

coronavaccin

Zorgen over de toekomst

Hoewel de bevestiging van hun vermoedens enig gevoel van opluchting geeft, blijven de vrouwen ongerust. Ze weten niet wat de gevonden afwijkingen op lange termijn betekenen.

“De hersenen zijn het laatste orgaan waar je ontstekingen wilt,” zegt De Boer. “We weten niet welk effect dit over tien jaar kan hebben. Dat is angstig.”

De zorgen gaan vooral over mogelijke cognitieve achteruitgang of risico’s op aandoeningen als Alzheimer of Parkinson.

coronaprik

Hoop op verandering

Met hun verhaal hopen de vrouwen een groter gesprek op gang te brengen over zorg, onderzoek en erkenning. Ze vinden dat klachten na een medische behandeling, of die nu door vaccinatie of een andere oorzaak komen, altijd serieus moeten worden onderzocht.

“We willen geen gelijk halen, we willen begrip,” besluit Dzambo. “Niemand kiest ervoor om z!ek te worden. Maar iedereen verdient het om gehoord te worden.”

Samenvatting

Magdalena Dzambo en Iris de Boer kregen na hun vaccinatie neurologische klachten.
In Nederland werden hun symptomen bestempeld als psychisch of functioneel.
In de Verenigde Staten toonden hoge-resolutie scans lichte hersenafwijkingen aan.
De vrouwen voelen zich eindelijk gehoord, maar blijven bezorgd over hun toekomst.
Ze hopen dat hun verhaal leidt tot meer onderzoek en erkenning voor mensen met onbegrepen klachten.

Kortom: na jaren van ongeloof hebben Magdalena Dzambo en Iris de Boer eindelijk tastbaar bewijs voor wat ze voelden — maar hun strijd voor begrip is nog lang niet voorbij.