Actueel
The Tribute-kijkers gaan los, zeggen allemaal hetzelfde over DIT moment: ‘Schandalig!’
Ophef na nieuwste aflevering van The Tribute: Battle of the Bands – “Jury beoordeelt op smaak, niet op talent”
De nieuwste aflevering van The Tribute: Battle of the Bands heeft dit weekend voor grote ophef gezorgd. Het muziekprogramma, waarin tributebands strijden om een plek op het podium van de Ziggo Dome, kreeg na de uitzending een golf van kritiek over zich heen. De reden? Een band werd naar huis gestuurd, niet vanwege een slechte uitvoering of valse noot — maar simpelweg omdat de jury de muziek “niet leuk” vond.
BZN-tributeband IIIusion uit de wedstrijd
De aanleiding voor de discussie was het vertrek van BZN-tributeband IIIusion. De groep, die eerder al in de gevarenzone stond, moest volgens de jury het veld ruimen. Niet omdat ze slecht speelden of vals zongen, maar omdat hun muzikale stijl simpelweg niet in de smaak viel bij sommige juryleden.
De teleurstelling was groot — zowel bij de band als bij de kijkers. Want IIIusion stond bekend als een enthousiaste, verzorgde act die het publiek keer op keer wist mee te krijgen met herkenbare BZN-klassiekers.
“Ze deden het goed, speelden strak, zongen zuiver en hadden plezier,” schreef een kijker op X (voorheen Twitter). “Maar als de jury gewoon niet van BZN houdt, heb je dus geen kans.”
Cesar Zuiderwijk: “Ik krijg koude rillingen als er gezwaaid moet worden”
Tijdens de uitzending vroeg presentator Johnny de Mol aan jurylid Cesar Zuiderwijk — drummer van de legendarische band Golden Earring — om zijn oordeel. Zuiderwijk was eerlijk, misschien iets té eerlijk:
“Ik moet zeggen, als er gezwaaid moet worden, breken mij de koude rillingen uit,” zei hij met een glimlach.
Hij benadrukte wel dat de band goed speelde en zichtbaar plezier had, maar gaf desondanks slechts een 7.
“Sorry, ik weet dat jullie enthousiast zijn en dat is mooi om te zien,” voegde hij eraan toe.
Zijn collega-jurylid Angela Groothuizen klonk aanvankelijk positiever. Zij prees het enthousiasme en de oprechte liefde van de band voor hun muziek:
“Dit is precies waar het programma over gaat,” zei ze. “Mensen die van muziek houden, die met passie spelen en het publiek weten te raken.”
Toch gaf ook zij maar een 7,5.
Voor IIIusion betekende dat het einde van hun avontuur in het programma.
Kijkers reageren woedend: “Jury moet objectief zijn”
Na afloop stroomden de reacties binnen. Op sociale media uitten tientallen kijkers hun woede en teleurstelling over de manier waarop de jury tot hun oordeel kwam.
“Je zit in een jury. Persoonlijke smaak hoort daar even niet bij,” schreef een gebruiker. “Beoordeel het kunnen van de band, niet of jij de muziek leuk vindt.”
Een andere kijker wees op het verschil in beoordeling tussen stijlen:
“BZN klinkt super en origineel en krijgt een 7 of 7,5. Destiny’s Child klinkt niet als het origineel en krijgt een 9. Hoe dan?!”
Sommigen namen het persoonlijk op voor de BZN-fans. De muziek van Band Zonder Naam (BZN) is voor veel Nederlanders immers nostalgisch erfgoed — nummers als Mon Amour en Pearlydumm zijn klassiekers die nog altijd geliefd zijn bij een breed publiek.
“Of je nou van BZN houdt of niet, je kunt niet ontkennen dat ze geschiedenis hebben geschreven,” schreef een ander.
Een kwestie van smaak of vakmanschap?
De ophef draait om een fundamentele vraag: moet een jury oordelen op persoonlijke voorkeur, of op muzikaal vakmanschap?
The Tribute: Battle of the Bands pretendeert een eerbetoon te zijn aan muzikale iconen, waarbij bands worden beoordeeld op hoe goed ze het origineel weten te benaderen. Maar volgens veel kijkers wordt dat principe losgelaten zodra de jury de muziekstijl niet aanspreekt.
“Het programma heet niet Battle of the Genres, maar Battle of the Bands,” merkte een fan scherp op. “Dan moet het niet uitmaken of iemand van pop, rock of palingsound houdt.”
IIIusion bedankt fans
De leden van IIIusion hebben zelf nog niet publiekelijk uitgehaald, maar lieten op hun sociale media weten trots te zijn op wat ze hebben neergezet.
“We hebben alles gegeven en genoten van elke minuut,” schreven ze in een korte boodschap. “Dank aan iedereen die op ons gestemd heeft en met ons meeleefde.”
De band kreeg onder die post honderden steunbetuigingen. Fans noemen het oneerlijk dat hun deelname eindigde op basis van smaak, niet op prestatie.
Nieuwe kansen voor andere bands
Terwijl IIIusion het veld moest ruimen, kregen andere tributebands juist vleugels. Vooral de Golden Earring-tributeband Coming On Strong maakte indruk op zowel publiek als jury. Hun versie van Radar Love werd ontvangen met luid applaus en zelfs Cesar Zuiderwijk kon zijn glimlach niet verbergen.
Daarnaast viel ook de Beach Boys-tributeband Beach Boys’ Best opnieuw in de prijzen. Hun zonnige harmonieën en vrolijke uitstraling zorgden voor een feelgoodmoment dat de spanning van de avond wat verzachtte. Beide bands eindigden bovenaan in het klassement.
“We zijn trots dat we hier mogen staan,” zei Coming On Strong na afloop. “Iedereen hier doet dit uit liefde voor muziek. Dat verbindt ons allemaal.”
De kracht van herkenning
De populariteit van The Tribute: Battle of the Bands laat zien hoe groot de kracht van nostalgie nog steeds is. Van Queen tot ABBA, van Doe Maar tot BZN — voor elke generatie is er een klank die herinneringen oproept aan vroeger.
Daarin schuilt precies de charme van het programma: niet alleen muzikaal talent, maar ook het gevoel dat je even terug bent in de tijd.
Toch is het juist dat nostalgische element dat soms spanning veroorzaakt. Waar de een warme gevoelens krijgt bij de palingsound, vindt de ander het oubollig. En in die botsing van smaken ligt het hart van de discussie.
Een les voor de jury
De kritiek op de jury van The Tribute komt niet voort uit onbegrip voor subjectiviteit — smaken verschillen nu eenmaal — maar uit het verlangen naar gelijkwaardige beoordeling.
Als bands meedoen om eer te bewijzen aan hun idolen, verwachten kijkers dat hun prestaties worden beoordeeld op technische vaardigheid, samenspel, timing en klankkleur — niet op de persoonlijke voorkeur van een jurylid.
“Cesar mag dan een legende zijn,” schrijft een kijker, “maar zelfs legendes moeten objectief kunnen blijven.”
Een kans voor reflectie
Voor het programma zelf is de ophef een kans om te laten zien hoe serieus het omgaat met feedback. The Tribute: Battle of the Bands is een show die draait om passie, eerbetoon en liefde voor muziek. Juist daarom raakt deze discussie zo’n gevoelige snaar: omdat kijkers willen geloven dat elke act dezelfde kans krijgt, ongeacht de stijl.
“Iedere band heeft een verhaal,” zegt Angela Groothuizen aan het einde van de aflevering. “En elke muzieksoort verdient respect.”
Woorden die veel kijkers hoop gaven — en misschien een hint zijn dat de jury bij volgende afleveringen iets zorgvuldiger zal omgaan met het onderscheid tussen smaak en kwaliteit.
Muziek blijft verbinden
Ondanks de teleurstelling voor de fans van IIIusion, laat deze aflevering vooral zien hoe diep muziek kan raken. De emoties op sociale media, de steun van kijkers en de passie van de deelnemers maken duidelijk: The Tribute: Battle of the Bands leeft.
Of je nu van BZN, Queen of Golden Earring houdt — iedereen vindt in deze show iets van zichzelf terug. En dat maakt muziek nog altijd het krachtigste eerbetoon dat er is.
Het is een uitspraak die bij veel mensen de wenkbrauwen deed fronsen. Sander Vahle, normaal gesproken terughoudend en loyaal als het om zijn gezin gaat, heeft zich publiekelijk kritisch uitgelaten over zijn dochter Noa Vahle. De jonge sportjournaliste, die de afgelopen jaren razendsnel naam maakte in de mediawereld, kreeg van haar eigen vader het verwijt dat zij zich in een recente situatie “respectloos” zou hebben gedragen. Een opmerkelijk moment, juist omdat Sander Vahle bekendstaat als iemand die conflicten liever binnenskamers houdt.
Een vader die zelden naar buiten treedt
Sander Vahle is geen man van grote interviews of uitgesproken meningen in de media. Hoewel hij jarenlang actief was in de journalistiek en communicatie, kiest hij sinds lange tijd bewust voor de luwte. Dat hij zich nu tóch uitspreekt over zijn dochter, maakt de situatie extra opvallend. Volgens mensen uit zijn omgeving was de kritiek geen geplande mediazet, maar een emotionele reactie op iets wat hem diep raakte.
“Hij is altijd ontzettend trots geweest op Noa,” zegt een bekende van de familie. “Juist daarom komt dit zo hard aan. Dit is geen aanval, maar een signaal.”
De aanleiding: meer dan een losse opmerking
Wat Noa precies deed of zei, wordt door vader en dochter zelf niet tot in detail uitgespeld. Wel is duidelijk dat het ging om een publieke situatie waarin Noa zich kritisch of scherp uitliet, mogelijk in een televisie-item of interview. Volgens Sander overschreed zij daarmee een grens.
“Je kunt ambitieus zijn, scherp zijn en jezelf laten zien,” zou hij volgens ingewijden hebben gezegd, “maar respect voor anderen mag nooit verdwijnen.” Met het woord “respectloos” raakte hij een gevoelige snaar, niet alleen bij Noa, maar ook bij het publiek dat haar juist kent als energiek, direct en onbevreesd.
Botsing tussen generaties
De situatie lijkt een klassiek voorbeeld van een generatieverschil. Noa Vahle behoort tot een nieuwe lichting journalisten die minder schroom kent, sneller spreekt en zich minder laat leiden door traditionele hiërarchie. Haar stijl wordt door veel kijkers juist gewaardeerd: fris, eerlijk en ongefilterd.
Sander daarentegen is opgegroeid in een medialandschap waarin voorzichtigheid, afstand en nuance belangrijker waren. Wat voor Noa een normale, journalistieke houding is, kan voor haar vader voelen als een gebrek aan respect.
“Dit is geen ruzie, maar een botsing van werelden,” zegt een mediadeskundige. “Beiden hebben gelijk vanuit hun eigen perspectief.”
Noa’s snelle opmars
Dat de kritiek nu komt, is geen toeval. Noa Vahle staat volop in de schijnwerpers. Ze presenteert, interviewt topsporters en schuift regelmatig aan bij grote sportevenementen. Haar achternaam helpt haar zichtbaarheid, maar levert ook extra druk op. Elke misstap wordt uitvergroot, elk woord gewogen.
Juist in die fase is het pijnlijk als kritiek uit onverwachte hoek komt: van je eigen vader. Mensen die Noa goed kennen, benadrukken dat ze hard werkt en voortdurend bezig is zichzelf te verbeteren. “Ze is ambitieus, maar ook gevoelig,” klinkt het. “Dit doet haar echt wat.”
Liefde achter de kritiek
Toch is het belangrijk om de woorden van Sander Vahle in de juiste context te plaatsen. Wie hem kent, weet dat zijn kritiek voortkomt uit betrokkenheid, niet uit afwijzing. Hij wil zijn dochter beschermen, niet beschadigen.
“Als hij niets had gezegd, had dat misschien makkelijker geleken,” zegt een familievriend. “Maar zwijgen zou voor hem hebben gevoeld als wegkijken. En dat past niet bij hem.”
Volgens diezelfde bron is het gesprek tussen vader en dochter inmiddels ook privé gevoerd, los van camera’s en headlines. “Ze hebben gesproken, geluisterd en elkaar uitgelegd wat ze voelen. Dat is uiteindelijk waar het om draait.”
Publieke reacties: verdeeld maar betrokken
Op sociale media wordt volop gereageerd. Sommigen vinden dat Sander zijn kritiek niet publiek had moeten uiten. “Dit had binnenshuis moeten blijven,” klinkt het. Anderen prijzen juist zijn eerlijkheid. “Beter een vader die durft te corrigeren dan eentje die alles goedpraat.”
Er zijn ook veel steunbetuigingen voor Noa. Fans wijzen erop dat ze jong is, leert in het openbaar en het lef heeft om haar eigen stijl te ontwikkelen. “Laat haar groeien,” schrijft iemand. “Dat gaat nu eenmaal met vallen en opstaan.”
De druk van een bekende naam
De situatie onderstreept opnieuw hoe ingewikkeld het kan zijn om als kind van bekende ouders je eigen pad te bewandelen. Noa draagt niet alleen haar eigen ambities, maar ook de verwachtingen en normen van haar omgeving mee. Elke keuze wordt langs meerdere meetlatten gelegd: professioneel, persoonlijk én familiair.
“Dat is een last die je niet ziet, maar wel voelt,” zegt een tv-collega van Noa. “Ze staat haar mannetje, maar het blijft een jonge vrouw die haar plek zoekt.”
Hoe nu verder?
Voorlopig lijkt de rust langzaam terug te keren. Noa blijft gewoon aan het werk en laat zich in het openbaar niet uit over de kwestie. Sander heeft na zijn uitspraak geen verdere toelichting gegeven. Dat zwijgen zegt misschien wel genoeg: de boodschap is overgebracht, het gesprek gevoerd.
Wat resteert, is het beeld van een vader en dochter die elkaar niet afvallen, maar elkaar spiegelen. Soms scherp, soms pijnlijk, maar uiteindelijk vanuit liefde.
Een herkenbaar verhaal
Misschien is dat wel de reden dat dit nieuws zoveel losmaakt. Achter de bekende namen schuilt een universeel verhaal: ouders die worstelen met het loslaten van hun kind, kinderen die hun eigen weg willen gaan, en misverstanden die ontstaan wanneer werelden veranderen.
Sander Vahle noemde het “respectloos”. Noa Vahle zal het ongetwijfeld anders hebben ervaren. Maar ergens tussen die twee perspectieven ligt iets wat veel mensen herkennen: de zoektocht naar balans tussen wie je bent, waar je vandaan komt en wie je wilt worden.
En misschien is dat, ondanks alle ophef, precies wat deze situatie zo menselijk maakt.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel12 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten