Connect with us

Actueel

Studies tonen aan dat mensen met deze bloedgroep een grotere kans hebben om 100 jaar te worden

Avatar foto

Published

op

Hoe bloedwaarden voorspellen wie 100 jaar kan worden: nieuw onderzoek onthult 10 opvallende biomarkers

Dat sommige mensen zonder veel moeite de leeftijd van 100 jaar bereiken terwijl anderen eerder wegvallen, blijft een van de grootste mysteries in de medische wetenschap. Toch komen onderzoekers langzaam dichterbij een antwoord. Een grootschalig Zweeds onderzoek heeft nu tien specifieke bloedmarkers ontdekt die opmerkelijk nauwkeurig voorspellen welke mensen de grootste kans hebben om extreem oud te worden. Het gaat niet om exotische tests of genetische analyses, maar om simpele bloedwaarden die veel mensen al vanaf hun middelbare leeftijd laten controleren.

De groei van een bijzondere leeftijdsgroep

Honderdjarigen werden vroeger gezien als levende wonderen: uitzonderingen die je maar zelden tegenkwam. Maar dat beeld verandert razendsnel. Sinds de jaren ’70 is het aantal honderdjarigen wereldwijd meer dan verdubbeld. Betere gezondheidszorg, veiliger werk, medicijnen én algemeen bewustzijn over voeding en beweging spelen daarbij een rol. Maar zelfs met al deze factoren blijft één vraag hangen: wat onderscheidt de mensen die het écht tot 100 schoppen?

Een team wetenschappers uit Zweden besloot precies dat uit te zoeken – niet door te kijken naar hun levensstijl, maar door letterlijk hun bloedwaarden te volgen over meerdere decennia.

Het grootste onderzoek naar lange levensduur tot nu toe

De studie betrof maar liefst 44.637 inwoners van Stockholm, allemaal geboren tussen 1893 en 1920. Tussen 1985 en 1996 onderging deze hele groep routinematige bloedtesten. Vervolgens werden ze tot 35 jaar lang gevolgd via nationale gezondheidsregisters. Het ging om mensen die op het moment van bloedafname tussen de 64 en 99 jaar oud waren.

Uiteindelijk bereikten 1.224 van hen de leeftijd van 100 jaar – opvallend genoeg was ruim 84 procent daarvan vrouw, helemaal in lijn met de bekende statistiek dat vrouwen gemiddeld langer leven dan mannen.

De grote vraag was: zaten er in de bloedwaarden van deze mensen aanwijzingen die al decennia eerder konden voorspellen wie de magische grens van 100 zou halen?
Het antwoord: ja, en verrassend duidelijk ook.


De 10 bloedmarkers die de grootste rol spelen

De onderzoekers analyseerden twaalf standaard bloedwaarden, waarvan tien uiteindelijk sterke voorspellers bleken voor levensduur. Het ging onder andere om:

  • Glucose (suikerspiegel)

  • Creatinine (nierfunctie)

  • Urinezuur

  • Leverwaarden zoals GGT, ALP, ASAT en LDH

  • Cholesterol

  • Albumine (voedingsstatus)

  • IJzer en TIBC (ijzerbindende capaciteit)

Wat bleek?

Extreme waarden – zowel te hoog als te laag – verminderden de kans om 100 te worden. Maar meer specifiek viel iets opmerkelijks op: bijna alle 100-plussers hadden al rond hun 60e of 70e levensjaar tamelijk stabiele en gemiddelde waarden. Geen uitschieters, geen zorgwekkende verhogingen, maar rustige, consistente bloedwaardes.

Lage glucose, creatinine en urinezuur

Onderzoeker Karin Modig verwoordde het als volgt:

“Honderdjarigen hadden al vanaf hun zestigste beduidend lagere glucose-, creatinine- en urinezuurwaarden dan leeftijdsgenoten die vroeger 0verleden.”

Zo bleek bijvoorbeeld dat bijna geen enkele honderdjarige rond zijn/haar 60e een glucosewaarde boven de 6,5 mmol/l had gehad. Ook creatininewaarden boven de 125 kwamen onder de honderdjarigen nauwelijks voor.

Ook lever- en ontstekingswaarden voorspelden veel

Lagere waarden van ASAT, LDH, ALP, GGT en TIBC bleken eveneens samen te hangen met een langere levensduur. Dat duidt op:

  • een minder zwaarbelaste lever

  • lagere ontstekingsactiviteit

  • een metabolisme dat minder stress ervaart


Een verrassende wending: cholesterol

Misschien wel de meest opvallende uitkomst van het onderzoek is dat een hoger totaal cholesterolgehalte geassocieerd bleek met een grotere kans om 100 jaar oud te worden.

Dat statement botst frontaal met moderne richtlijnen, waarin juist vaak wordt gestreefd naar lage cholesterolwaarden. Maar deze bevinding sluit wél aan bij eerdere studies die aantonen dat bij zeer oude mensen een te laag cholesterol juist risicovol kan zijn, bijvoorbeeld doordat het kan wijzen op ondervoeding of chronische z!ekte.

Het sleutelwoord is dus opnieuw: balans, en vooral géén extreme waarden.


IJzer werkt hetzelfde: te laag is probleem, niet te hoog

Ook ijzerwaarden lieten een duidelijke trend zien: mensen met te lage ijzerwaarden bleken een veel kleinere kans te hebben om 100 te worden. Een te hoog ijzergehalte kan óók risico’s opleveren, maar extreem lage waarden bleken in deze studie een belangrijke voorspeller van sterfte op latere leeftijd.


Gaat dit over genen of levensstijl?

De grote vraag is natuurlijk wat deze biomarkers zeggen over oorzaken. Want bloedwaarden op zichzelf vertellen nog niet waarom ze goed of slecht zijn.

Volgens Modig:

“We kunnen niet exact zeggen welke levensstijl of genetische factoren zorgen voor deze bloedwaardes, maar voeding, alcoholgebruik en algemene metabole gezondheid spelen waarschijnlijk een grote rol.”

Ook onderstreept ze dat geluk – toevallige afwezigheid van ernstige z!ektes – altijd een factor blijft in extreme ouderdom.

Maar één ding is zeker: de verschillen zagen de onderzoekers al tientallen jaren vóór 0verlijden. Dat wijst erop dat zowel leefstijl als erfelijke aanleg een langdurige invloed heeft.


Wat kunt u zelf met deze informatie?

De studie is géén handleiding om meteen allerlei bloedwaarden te proberen te verlagen of verhogen. De belangrijkste lessen zijn veel subtieler – en vooral veel realistischer.

Hier zijn de rode lijnen:

1. Het gaat om stabiele, gemiddelde waarden

De honderdjarigen bleken geen “perfecte” bloedwaarden te hebben, maar vooral:

  • niet te hoog

  • niet te laag

  • nauwelijks schommelingen

Een rustige metabole gezondheid blijkt goud waard.

2. Een gezonde bloedsuikerspiegel is cruciaal

Hier is geen discussie over: lagere, stabiele glucosewaarden geven een grotere kans op een lang leven.

3. Let op nierfunctie en ontstekingswaarden

Creatinine en urinezuur lijken veel te zeggen over de algemene gezondheid op de lange termijn. Lage, stabiele waarden waren een duidelijke voorspeller.

4. Extreme diëten die cholesterol té laag maken zijn mogelijk niet gunstig

Cholesterol blijft complex, maar té laag is zeker niet altijd beter.

5. Houd uw lever gezond

Lage ALP, GGT en ASAT stonden vrijwel altijd gelijk aan een langere levensduur.

6. IJzer moet in balans zijn

Vooral een tekort op oudere leeftijd bleek nadelig.


Simpel gezegd: je hoeft niet perfect te zijn, maar je moet in balans blijven

Gezond eten, voldoende bewegen, goede slaap, matigheid met alcohol en regelmatige check-ups bij de huisarts liggen dus volkomen in lijn met de bloedwaardes van de honderdjarigen. Ze leefden niet extreem streng, maar wel consequent gezond.

Daarbij geldt: hoe eerder in het leven de bloedwaarden binnen een gezond bereik vallen, hoe gunstiger de voorspelling.


Denkt u na over uw eigen gezondheid?

Deze studie laat zien dat de basis van een lang leven, deels al vanaf middelbare leeftijd zichtbaar wordt. Niet als garantie, maar als richtingaanwijzer. Routinecontroles kunnen helpen trends in bloedwaarden vroeg op te merken, zodat u tijdig bij kunt sturen.

Of het nu gaat om bewegen, gezonde voeding, minder stress of simpelweg beter slapen: elke kleine verbetering telt mee voor de lange termijn.

Actueel

Groot verdriet voor zangeres Mieke

Avatar foto

Published

op

Voor de Belgische zangeres Mieke, voor altijd verbonden met haar ontroerende klassieker Engelbewaarder, volgen de moeilijke momenten elkaar in rap tempo op. Waar haar stem jarenlang troost bood aan anderen, staat ze nu zelf midden in een periode die ze zonder omwegen omschrijft als “een hel”. In een openhartig gesprek met Weekend vertelt ze hoe r0uw, z!ekte en onzekerheid samenkomen — en hoe ze elke dag probeert overeind te blijven.

Twee zware hoofdstukken tegelijk

Mieke kreeg nauwelijks de ruimte om op adem te komen. Kort nadat ze afscheid moest nemen van haar levenspartner Marc, werd ze geconfronteerd met een ingrijpende medische diagnose: een gezwel in haar keel. “Het ene moment probeer je te begrijpen wat je is overkomen, het volgende moment zit je al in een behandeltraject,” vertelt ze. “Alles ging zo snel dat ik geen tijd had om stil te staan bij mijn gevoelens.”

Waar vroeger haar agenda vol stond met optredens, repetities en ontmoetingen, werd het plots stil. “Alle shows zijn geannuleerd. Mijn dagen zijn leeg. En Marc, voor wie ik altijd zorgde, is er niet meer. Dat hakt erin.” Pas nu, maanden later, voelt ze hoe groot die leegte werkelijk is. “Je denkt dat je sterk bent, maar op rustige momenten komt het besef keihard binnen.”

Het gemis in de kleine dingen

Rouw toont zich niet alleen in grote momenten, zegt Mieke, maar juist in het alledaagse. “Alles in huis herinnert me aan hem. Een stoel, een jas, een opmerking die je normaal tegen elkaar maakte. Als ik opruim of ’s avonds alleen ben, voel ik het gemis het sterkst. Dan besef je hoe moeilijk het is om alleen verder te moeten.”

Die emotionele last droeg ze terwijl haar lichaam ondertussen een zware strijd leverde. In totaal onderging Mieke dertig bestralingen, met de laatste op 4 juni. De behandelingen zijn inmiddels afgerond, maar het wachten is begonnen. Pas in oktober kunnen artsen met zekerheid zeggen of het gewenste effect is bereikt. “Die onzekerheid vreet aan je,” zegt ze eerlijk. “Ik lig er wakker van. Het enige wat je kunt doen, is hopen dat het nu voorbij is.”

Een lichaam dat moet herstellen

De gevolgen van de behandelingen zijn nog dagelijks voelbaar. “Eten blijft moeilijk. Alles wat ik doorslik, voelt alsof het uren in mijn keel blijft hangen,” legt Mieke uit. Ze is noodgedwongen overgestapt op zachte voeding, zoals pasta en soep. “De artsen zeggen dat dit maanden kan duren, soms zelfs langer. Dat is frustrerend, want je wilt vooruit, maar je lichaam bepaalt het tempo.”

Ook haar energie is nog beperkt. Waar ze vroeger moeiteloos lange dagen maakte, moet ze nu haar krachten zorgvuldig verdelen. “Ik kan niet meer alles op een dag. Soms voel ik me duizelig of gewoon leeg. Dan moet ik luisteren naar mijn lichaam, hoe moeilijk dat ook is.”

Voorzichtig vooruit, centimeter voor centimeter

Toch weigert Mieke zich volledig over te geven aan de somberte. “Het gaat elke dag een centimetertje beter,” zegt ze met een voorzichtig glimlachje. “Ik heb minder medicatie nodig, ik voel me iets sterker en ik kan al wat langer op zijn. Dat zijn kleine overwinningen, maar ze betekenen veel.”

Een terugkeer naar het podium is voorlopig nog niet aan de orde. “Ik hoopte aan het einde van de zomer voorzichtig weer iets te kunnen doen, maar zoals ik me nu voel, zie ik dat nog niet gebeuren.” Het gemis van het publiek en de muziek is groot. “Zingen is mijn leven. Die leegte is moeilijk te vullen.”

Steun als reddingsboei

Gelukkig staat Mieke er niet alleen voor. Familie, vrienden en naasten vormen een onmisbare steun. “Zonder hen zou ik dit niet aankunnen,” geeft ze toe. “Ze zijn er op momenten dat ik het even niet zie zitten. Dat is mijn redding.”

Ook van fans ontvangt ze warme reacties. Berichten, kaarten en woorden van steun geven haar het gevoel dat ze niet vergeten is. “Dat doet ontzettend veel. Het herinnert me eraan waarom ik ooit ben begonnen met zingen.”

Een onverwacht lichtpuntje

In diezelfde periode kreeg haar carrière onverwacht een nieuw duwtje in de rug. De recente versie van Engelbewaarder door Marco Schuitmaker gaf het nummer een tweede leven. “Ik was verrast en geraakt door wat hij ervan heeft gemaakt,” vertelde Mieke eerder. Het succes van de remake voelde als een lichtpuntje in een verder donkere tijd. “Het liet me zien dat muziek blijft leven, ook als jij zelf even stil moet staan.”

Leven met onzekerheid

De komende maanden blijven spannend. Tot de controles duidelijkheid geven, leeft Mieke tussen hoop en vrees. “Gezondheid is de grootste luxe,” zegt ze zacht. “Als je dat niet hebt, verandert alles. Dan hoop je alleen maar dat dat gemene beestje voorgoed uit je lijf blijft.”

Toch is opgeven geen optie. “Ik blijf vechten,” zegt ze vastberaden. “Voor mezelf, voor de herinneringen aan Marc en voor de hoop dat ik ooit weer kan zingen zoals vroeger.”

Een stem die blijft raken

Mieke’s verhaal is dat van een vrouw die tegelijk rouwt en herstelt, die haar kwetsbaarheid durft te tonen zonder haar kracht te verliezen. Haar stem mag dan voorlopig zwijgen op het podium, de betekenis ervan blijft groot. Voor haar fans — en voor iedereen die te maken krijgt met verlies en z!ekte — blijft ze een symbool van doorzettingsvermogen.

“Het is zwaar,” besluit ze. “Maar zolang er hoop is, ga ik door. Elke dag opnieuw, centimeter voor centimeter.”

Continue Reading

Trending

  • Actueel1 jaar geleden

    Hardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’

  • Actueel1 jaar geleden

    Jutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien

  • Actueel1 jaar geleden

    Martijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’

  • Actueel1 jaar geleden

    Kijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald

  • Actueel1 jaar geleden

    André Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg

  • Actueel1 jaar geleden

    Volgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔

  • Actueel1 jaar geleden

    Ophef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg

  • Actueel1 jaar geleden

    Zangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten