Actueel
Steeds meer mensen komen uit de kast als ‘amandelseksueel’: DIT betekent het
De wereld van seksuele geaardheid en identiteit blijft zich ontwikkelen. Regelmatig verschijnen er nieuwe termen die voor veel mensen onbekend zijn. Waar begrippen als biseksueel, homoseksueel en panseksueel inmiddels bij een groot publiek bekend zijn, ontstaan er ook steeds meer zogenoemde microlabels: specifiekere termen waarmee mensen hun ervaringen en gevoelens nauwkeuriger proberen te omschrijven.
Onlangs kregen begrippen als abroseksualiteit en berriseksualiteit meer aandacht op sociale media. Inmiddels duikt ook een nieuwe term op: amandelseksualiteit. Maar wat houdt dat precies in?
Een nieuw microlabel
Amandelseksualiteit – ook wel almondseksualiteit genoemd – is een relatief nieuwe term binnen het bredere spectrum van seksuele geaardheden. Het gaat om een zogenoemd microlabel: een specifieke omschrijving die sommige mensen gebruiken om hun patroon van aantrekkingskracht beter onder woorden te brengen.
Volgens beschrijvingen op onder meer Wikipedia verwijst amandelseksualiteit naar mensen die zich voornamelijk aangetrokken voelen tot mannen en androgyne personen, terwijl de aantrekkingskracht tot vrouwen minder vaak of minder sterk aanwezig is.
Onderdeel van multiseksualiteit
Amandelseksualiteit valt onder de verzamelnaam multiseksualiteit. Hieronder vallen meerdere seksuele oriëntaties waarbij iemand zich tot meer dan één gender aangetrokken kan voelen.
Bekendere voorbeelden hiervan zijn biseksualiteit, panseksualiteit en omniseksualiteit.
Het verschil zit vooral in de manier waarop iemand die aantrekkingskracht ervaart. Waar sommige mensen zich ongeveer even sterk tot verschillende genders aangetrokken voelen, ervaren anderen duidelijke voorkeuren. Juist voor die nuance kiezen sommige mensen voor een specifieker label.

Wat maakt deze term anders?
Volgens verschillende online LGBTQ+-platforms draait het onderscheid vooral om de intensiteit van de aantrekkingskracht.
Mensen die zich als amandelseksueel identificeren, beschrijven meestal een duidelijke voorkeur voor mannelijke en androgyne personen. Aantrekkingskracht tot vrouwen kan wel voorkomen, maar is doorgaans minder sterk of minder frequent.
Voor sommigen past daarom een bredere term als biseksueel of panseksueel niet volledig bij hun persoonlijke ervaring.
Niet iedereen gebruikt dezelfde labels
Net als bij veel andere vormen van seksuele geaardheid is het gebruik van labels heel persoonlijk.
Waar de één zich prettig voelt bij een bekende term als biseksueel of panseksueel, kiest een ander juist voor een specifieker microlabel dat volgens hem of haar beter aansluit bij de eigen gevoelens.
Er is dan ook geen verplichting om een bepaald label te gebruiken. Voor veel mensen zijn deze termen vooral een hulpmiddel om hun eigen identiteit beter te omschrijven.
Een relatief nieuwe term
De benaming amandelseksualiteit is nog vrij nieuw. Volgens verschillende online bronnen verscheen de term in 2023 voor het eerst op grotere schaal. Sindsdien wordt hij vooral gebruikt binnen online gemeenschappen en op sociale media.
Daardoor is de kans groot dat veel mensen de term nog nooit hebben gehoord.
Tegenhanger van berriseksualiteit?
Opvallend is dat amandelseksualiteit vaak wordt genoemd naast berriseksualiteit.
Waar amandelseksualiteit doorgaans verwijst naar een sterkere aantrekkingskracht tot mannen en androgyne personen, wordt berriseksualiteit gebruikt voor mensen die zich vooral aangetrokken voelen tot vrouwen en androgyne personen, terwijl de aantrekkingskracht tot mannen minder sterk aanwezig is.
De twee termen worden daarom regelmatig als elkaars tegenhanger omschreven.
Steeds meer nuances
De opkomst van dit soort microlabels laat zien dat sommige mensen behoefte hebben aan een specifiekere omschrijving van hun gevoelens en aantrekkingskracht. Tegelijkertijd blijft het een onderwerp waar niet iedereen bekend mee is.
Of iemand kiest voor een breed begrip zoals biseksueel of panseksueel, of juist voor een specifieker label zoals amandelseksueel, verschilt per persoon. Voor degenen die deze termen gebruiken, kunnen ze helpen om hun eigen ervaringen beter onder woorden te brengen.
Door de voortdurende ontwikkeling van taal en identiteit zullen er waarschijnlijk ook in de toekomst nieuwe begrippen ontstaan die voor sommige mensen een betere beschrijving geven van hoe zij hun aantrekkingskracht ervaren.
Actueel
Dit is de hoge boete die je krijgt als je hondenpoep niet opruimt!

Even de hond uitlaten en vergeten een zakje mee te nemen: het lijkt misschien onschuldig, maar het kan vervelende gevolgen hebben. In veel Nederlandse gemeenten geldt namelijk een opruimplicht voor hondenpoep. Wie een drol op straat, de stoep of in het park laat liggen, kan daarvoor een boete krijgen. De precieze regels en bedragen verschillen echter per gemeente.
Voor hondenbezitters is het daarom belangrijk om te weten wat er tijdens een wandeling van hen wordt verwacht. Niet alleen om een bekeuring te voorkomen, maar vooral om straten, parken en andere openbare plekken schoon te houden.
Hondenpoep opruimen is meestal verplicht
Gemeenten kunnen hun regels rond honden vastleggen in de Algemene Plaatselijke Verordening, beter bekend als de APV.
Daarin staat bijvoorbeeld waar honden aangelijnd moeten zijn, welke gebieden verboden zijn voor honden en op welke plaatsen een opruimplicht geldt.
In veel gemeenten komt het erop neer dat de begeleider van een hond de uitwerpselen direct moet verwijderen wanneer het dier zijn behoefte doet op een openbare plek.
Denk daarbij aan stoepen, straten, plantsoenen, parken en andere plekken waar mensen wandelen of recreëren.
Er kunnen uitzonderingen bestaan. Sommige gemeenten hebben speciale hondenuitlaatplaatsen, hondentoiletten of andere aangewezen gebieden waar afwijkende regels gelden.
Kijk daarom altijd naar de plaatselijke voorschriften en eventuele borden.
Waarom zijn gemeenten zo streng?
Een achtergelaten hondendrol is voor veel mensen vooral een grote bron van ergernis, maar gemeenten hebben meer redenen om een opruimplicht in te voeren.
Uitwerpselen kunnen de openbare ruimte vervuilen en zijn bijzonder vervelend op plekken waar veel kinderen spelen, mensen sporten of wandelaars langskomen.
Ook voor mensen met een rolstoel, kinderwagen of visuele beperking kan hondenpoep op een stoep voor extra overlast zorgen.
Daar komt bij dat hondenpoep bacteriën en parasieten kan bevatten.
De eenvoudigste oplossing is daarom duidelijk: opruimen zodra je hond zijn behoefte heeft gedaan.
Wie controleert hier eigenlijk op?
De handhaving van plaatselijke hondenregels ligt doorgaans bij gemeentelijke toezichthouders en buitengewoon opsporingsambtenaren, oftewel boa’s.
Zij kunnen controleren op locaties waar regelmatig klachten over hondenpoep binnenkomen.
Wanneer bewoners herhaaldelijk melding maken van overlast in een bepaalde straat of een park, kan een gemeente besluiten daar vaker toezicht te houden.
Wie daadwerkelijk wordt betrapt op het niet opruimen van hondenpoep, kan vervolgens een bekeuring krijgen.
Wat een toezichthouder precies moet vaststellen en welke bevoegdheden daarbij gelden, hangt af van de betreffende overtreding en de lokale regelgeving.
Hoe hoog is de boete?
Daar bestaat niet één simpel antwoord op.
De regels rond hondenpoep zijn lokaal geregeld en ook de financiële gevolgen kunnen daardoor verschillen. Bovendien kunnen tarieven in de loop van de tijd veranderen.
Wie precies wil weten welke regels en bedragen in zijn of haar woonplaats gelden, kan daarom het beste de website of APV van de eigen gemeente raadplegen.
Een boete is in ieder geval een onnodige kostenpost voor iets wat met een simpel hondenpoepzakje gemakkelijk te voorkomen is.
Regels verschillen per gemeente
Het is belangrijk om niet automatisch aan te nemen dat de regels overal hetzelfde zijn.
De ene gemeente beschikt over speciale uitlaatstroken, terwijl een andere gemeente juist verschillende gebieden heeft aangewezen waar honden helemaal niet mogen komen.
Denk bijvoorbeeld aan bepaalde speelplaatsen, schoolpleinen, sportterreinen of recreatiegebieden.
Ook voor losloopgebieden kunnen aparte voorschriften gelden.
Let tijdens het wandelen daarom goed op de bebording. Zeker wanneer je met je hond in een andere gemeente verblijft, kan het verstandig zijn vooraf de lokale regels te controleren.
Dat geldt helemaal wanneer je de grens overgaat naar bijvoorbeeld België of Duitsland. Daar kunnen weer andere lokale voorschriften gelden.
Zorg dat je altijd zakjes bij je hebt
Een goede voorbereiding voorkomt vrijwel alle problemen.
Zorg ervoor dat je standaard meerdere hondenpoepzakjes meeneemt tijdens iedere wandeling. Een kleine dispenser aan de riem is daarvoor een eenvoudige oplossing.
Het is verstandig om meer dan één zakje mee te nemen. Je hond kan tijdens een langere wandeling immers meerdere keren zijn behoefte doen.
Bewaar daarnaast een voorraad bij de voordeur, in je jas of in de auto. Zo is de kans kleiner dat je pas halverwege de wandeling ontdekt dat je geen zakjes bij je hebt.
Voor grotere honden kunnen extra ruime en stevige zakken prettiger zijn.
Zo maak je opruimen makkelijker
Niet iedereen vindt het prettig om hondenpoep met een zakje op te pakken. Een speciale hondenpoepschep kan dan uitkomst bieden.
Vooral op gras of andere zachte ondergronden kan zo’n hulpmiddel praktisch zijn.
Ook een klein flesje handgel kan handig zijn om tijdens langere wandelingen bij je te hebben.
Wie ’s avonds wandelt, kan daarnaast een klein zaklampje gebruiken of het licht van de telefoon inschakelen. In het donker is het soms verrassend lastig om precies terug te vinden waar de hond zijn behoefte heeft gedaan.
Geen afvalbak? Dan toch meenemen
Een veelgehoord excuus is dat er nergens een afvalbak in de buurt staat.
Dat ontslaat een hondenbezitter echter niet automatisch van de opruimplicht.
Doe de uitwerpselen in een goed afgesloten zakje en neem dat mee totdat je een geschikte afvalbak tegenkomt.
Een gevuld hondenpoepzakje achterlaten in een berm, aan een hek hangen of in een boom leggen is uiteraard geen oplossing. De poep is dan wel van de grond verdwenen, maar daarvoor komt plastic zwerfafval in de plaats.
Mag hondenpoep in de gft-bak?
Ook bij het weggooien is enige aandacht nodig.
Zakjes die worden verkocht als biologisch afbreekbaar of composteerbaar klinken aantrekkelijk, maar dat betekent niet automatisch dat ze in iedere gft-bak of op een composthoop thuishoren.
De voorschriften voor afvalverwerking kunnen lokaal verschillen. Controleer daarom bij de eigen gemeente hoe hondenpoep moet worden weggegooid.
In veel situaties is een goed afgesloten zakje in het daarvoor bestemde afval de veiligste en eenvoudigste oplossing.
En in het bos dan?
Ook bestaat regelmatig het idee dat een hondendrol in een bos of natuurgebied zonder problemen kan blijven liggen.
Dat is niet vanzelfsprekend.
Natuurbeheerders kunnen eigen regels hanteren en ook gemeentelijke voorschriften kunnen van toepassing zijn. Daarnaast kunnen grote hoeveelheden hondenpoep ongewenste gevolgen hebben voor de omgeving.
Controleer daarom de regels van het betreffende natuurgebied en ga er niet automatisch vanuit dat opruimen buiten de bebouwde kom nergens nodig is.
Houd rekening met andere buurtbewoners
Zelfs wanneer je de uitwerpselen netjes opruimt, kun je rekening houden met waar je hond zijn behoefte doet.
Laat een hond bijvoorbeeld liever niet midden op een speelveldje, direct voor een voordeur of op iemands oprit poepen.
Dat voorkomt irritatie tussen buurtbewoners.
Wie regelmatig dezelfde route loopt, kan bovendien bewust kiezen voor plekken waar voldoende afvalbakken staan. Dat maakt het makkelijker om een gebruikt zakje snel kwijt te kunnen.
Iemand anders laat jouw hond uit
Laat je regelmatig iemand anders met de hond wandelen, zorg dan dat ook die persoon weet welke regels gelden.
Geef kinderen, familieleden, buren of andere tijdelijke hondenuitlaters voldoende zakjes mee en spreek af dat de uitwerpselen altijd worden opgeruimd.
Maak je gebruik van een professionele hondenuitlaatservice, dan mag je verwachten dat deze bekend is met de plaatselijke regels. Toch kan het geen kwaad om vooraf duidelijke afspraken te maken over het uitlaten en opruimen.
Toch een boete gekregen?
Word je aangesproken door een toezichthouder, blijf dan rustig en vraag indien nodig om uitleg over de geconstateerde overtreding.
Wie het niet eens is met een opgelegde sanctie, kan op het document bekijken welke mogelijkheden er zijn om daartegen op te komen en welke termijn daarvoor geldt.
De procedure kan verschillen afhankelijk van het soort beschikking.
Het is daarom verstandig om de informatie op de bekeuring of beschikking zorgvuldig te lezen.
Een zakje voorkomt een hoop gedoe
Uiteindelijk is de oplossing verrassend eenvoudig.
Neem tijdens iedere wandeling voldoende hondenpoepzakjes mee en ruim de uitwerpselen van je hond direct op waar dat verplicht is. Daarmee voorkom je niet alleen het risico op een boete, maar vooral een hoop ergernis bij andere mensen.
En twijfel je over de regels? Controleer dan de APV of website van je eigen gemeente. Want hoewel de opruimplicht op veel plaatsen geldt, kunnen de precieze voorschriften per woonplaats verschillen.
-
Actueel2 jaar agoHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel2 jaar agoJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel2 jaar agoMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel2 jaar agoKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel2 jaar agoAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel2 jaar agoZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten
-
Actueel2 jaar agoOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel2 jaar agoVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔