Actueel
Onze gedachten zijn momenteel bij de Wim Kieft (63): “Kan niet meer lopen”
Waar hij jarenlang tegenstanders te slim af was met zijn scherpe inzicht, koelbloedige afwerking en onmiskenbare flair, bevindt Wim Kieft (63) zich nu in een strijd die niets met voetbal te maken heeft. De voormalige topspits, tegenwoordig geliefd om zijn droge humor en rake observaties in podcasts en talkshows, is al wekenlang volledig uit de roulatie. Wat begon als een ogenschijnlijk routineuze ingreep aan zijn kunstknie, groeide uit tot een zwaar, pijnlijk en vooral onzeker medisch traject dat zijn leven tijdelijk volledig op zijn kop zet.

Van geplande operatie naar medische nachtmerrie
De afwezigheid van Wim Kieft bleef niet onopgemerkt. Trouwe luisteraars van de populaire podcast Kieft, Jansen & Van Egmond merkten al snel dat zijn stem ontbrak. Aanvankelijk werd gedacht aan een korte herstelperiode. Collega Michel van Egmond liet destijds weten dat Wim “door zijn kunstknie was gezakt” en geopereerd moest worden. Het klonk als een technisch probleem met een voorspelbare oplossing: operatie, revalidatie, terugkeer.
Maar zo liep het niet.
In een openhartig interview met Story vertelt Kieft hoe snel de situatie verslechterde. “In het begin leek het allemaal mee te vallen,” legt hij uit. “Bij de eerste operatie hebben ze iets hersteld en een week later kon ik alweer een beetje lopen. Ik dacht: oké, dit valt mee.” Die hoop bleek van korte duur.

Infectie zet alles op scherp
Kort na de eerste ingreep sloeg het noodlot toe. Kieft kreeg te maken met een ernstige infectie in de knie, een complicatie die bij dit soort operaties zeldzaam is, maar wel extreem ingrijpend kan zijn. “Toen begon de ellende pas echt,” vertelt hij. “Ik moest opnieuw onder het mes. En die tweede operatie… dat was echt heftig.”
De pijn was intens en langdurig. “Dagenlang ondragelijk,” zegt hij zonder omwegen. “Daar word je niet bepaald een leuk mens van.” De man die bekendstaat om zijn relativerende humor en nuchtere kijk op het leven, geeft toe dat deze periode mentaal minstens zo zwaar was als fysiek.

Van zelfstandigheid naar volledige afhankelijkheid
Na de tweede operatie volgde geen herstel thuis, maar een verblijf in een revalidatiecentrum. En daar werd pas echt duidelijk hoe ingrijpend de situatie was. “Ik kan niet lopen. Ik kan niks,” zegt Kieft eerlijk. “Je bent ineens volledig afhankelijk. Dat is misschien wel het moeilijkste van alles.”
Voor iemand als Wim Kieft, die zijn hele leven gewend is geweest om op eigen benen te staan – letterlijk en figuurlijk – is dat een enorme klap. Als voetballer vocht hij zijn duels zelf uit. Later vocht hij openlijk tegen persoonlijke demonen en kwam daar sterker uit. Maar nu is hij gedwongen tot wachten, rust houden en accepteren dat hij het tempo niet bepaalt.

Leven op antibiotica en onzekerheid
De infectie maakt het herstel onvoorspelbaar. Kieft slikt momenteel zware antibiotica en leeft met de voortdurende angst dat de infectie terugkeert. “Je hoopt elke dag dat het rustig blijft,” vertelt hij. “Er zijn geen garanties. Dat maakt het mentaal slopend.”
Pas wanneer de wond volledig genezen is en de infectie definitief onder controle lijkt, kan hij beginnen aan de volgende fase: spieropbouw, mobiliteit, leren vertrouwen op zijn knie. Maar dat is toekomstmuziek. Voorlopig is het devies: afwachten.
Geduld als grootste tegenstander
Wie Wim Kieft kent, weet dat geduld niet per se zijn sterkste eigenschap is. Op het veld was hij een man van actie, timing en instinct. In de media is hij scherp, direct en ongefilterd. Juist daarom is deze fase zo confronterend.
“Je ligt letterlijk langs de zijlijn,” zo omschrijven mensen in zijn omgeving het. En dat beeld raakt. Terwijl zijn podcastcollega’s doorgaan, de voetbalwereld doordraait en het leven buiten het revalidatiecentrum verdergaat, moet Kieft accepteren dat hij even geen rol kan spelen.
Volgens ingewijden is hij geen makkelijke patiënt. Niet omdat hij ondankbaar is, maar omdat hij worstelt met het verlies van controle. Afhankelijk zijn van verpleegkundigen, schema’s, medische beslissingen – het staat haaks op wie hij altijd is geweest.
Een andere strijd dan op het veld
Toch is deze strijd fundamenteel anders dan alles wat hij eerder meemaakte. Er is geen tegenstander die je kunt lezen, geen tactiek die je kunt aanpassen. Alleen tijd, discipline en hoop.
“Het is geen kwestie van doorbijten en doorgaan,” zegt een bekende van hem. “Het is juist leren om níét te forceren. En dat is misschien wel de grootste uitdaging.”
Terugkeer onzeker, maar niet opgegeven
Wanneer Wim Kieft weer zal aanschuiven bij zijn podcast of op televisie, is volledig onduidelijk. Hij wil daar zelf geen voorspellingen over doen. “Eerst weer lopen,” klinkt het nuchter. “Dan zien we wel verder.”
Toch is er geen sprake van opgeven. Wie zijn levensverhaal kent, weet dat Kieft veerkrachtig is. Hij heeft in zijn leven al meerdere dalen gekend – sportief, persoonlijk en mentaal – en kwam daar telkens weer uit. Deze periode past in dat rijtje, al is het misschien wel een van de meest frustrerende.
Steun uit alle hoeken
Vanuit de voetbalwereld, de media en zijn vaste luisteraars stromen steunbetuigingen binnen. Collega’s laten weten hem te missen, fans spreken hun bewondering uit voor zijn openheid. Voor veel mensen is Kieft meer dan een oud-voetballer of podcaststem: hij is iemand die altijd eerlijk is, ook als het ongemakkelijk wordt.
Dat hij nu zo open spreekt over pijn, angst en afhankelijkheid, maakt indruk. Het toont een andere kant van de man die ooit moeiteloos scoorde in volle stadions.
Een gevecht dat hij wil winnen
Eén ding is duidelijk: Wim Kieft beschouwt dit als een gevecht dat hij wil winnen. Niet met bravoure, niet met grote woorden, maar stap voor stap. Met discipline, medische zorg en – hoe moeilijk ook – geduld.
Zijn grootste tegenstander is deze keer geen verdediger, geen criticus en geen innerlijke stem. Het is de tijd zelf.
En zolang hij die strijd voert, blijft de hoop levend dat hij ooit weer, op zijn eigen karakteristieke manier, zijn plek inneemt. Achter de microfoon. Aan tafel. Of gewoon weer stevig op zijn eigen benen.
Actueel
The Voice-kijkers zeggen al na een kwartier hetzelfde over Edson

Vrijdagavond 23 januari stond voor veel televisiekijkers rood omcirkeld in de agenda: de tweede aflevering van het nieuwe seizoen van The Voice of Holland. Na de veelbesproken comeback vorige week zat Nederland opnieuw massaal voor de buis. Maar waar de verwachtingen hooggespannen waren, sloeg de sfeer op sociale media al binnen vijftien minuten volledig om. Dit keer was het niet een kandidaat of coach die het moest ontgelden, maar presentator Edson da Graça, die opnieuw onder vuur kwam te liggen.

Oude kritiek, nieuwe olie op het vuur
Dat Edson het dit seizoen niet makkelijk zou krijgen, was eigenlijk al duidelijk na de eerste aflevering. Als opvolger van Martijn Krabbé – een presentator die voor veel kijkers onlosmakelijk verbonden is met The Voice – lag Edson vanaf minuut één onder een vergrootglas. Vorige week werd hij al stevig bekritiseerd vanwege zijn stijl, timing en toon. En waar sommigen hoopten dat de storm zou gaan liggen, gebeurde juist het tegenovergestelde.
In aflevering twee leek één moment genoeg om de opgebouwde irritatie te laten ontploffen.

Het moment dat alles losmaakte
De aanleiding voor de stortvloed aan reacties was een scène met kandidate Tess. Zij gaf openlijk toe dat ze het lastig vond om het publiek te betrekken bij haar optreden en dat ze last had van flinke zenuwen. Een herkenbaar probleem, zeker op zo’n groot podium, en voor veel kijkers juist een moment waarop empathie en rust gewenst zijn.
Edson besloot Tess te helpen – althans, dat was duidelijk zijn intentie. Hij vertelde dat hij zelf in spannende situaties een speciale oefening doet om tot rust te komen. “Wat mij altijd helpt,” zei hij, “misschien klinkt het gek, maar ik doe de ‘on’.”
Tess keek hem zichtbaar
verbaasd aan. Ze had geen idee waar hij het over had. Edson
probeerde het uit te leggen, vroeg haar – en zelfs het publiek – om
mee te doen en spoorde iedereen aan met opmerkingen
als:
“Doe het met me mee.
Iedereen. Kom op, broertje, zie niks. Je hebt een reputatie. Maar
dit is voor je zus. Doe het voor je zus, let’s go.”
Wat bedoeld was als een luchtig, verbindend moment, werd door veel kijkers ervaren als ongemakkelijk, geforceerd en zelfs tenenkrommend.

Sociale media ontploffen
Nog voordat Tess haar optreden had afgerond, stroomde X (voorheen Twitter) vol met reacties. De toon was scherp, soms cynisch en geregeld ronduit genadeloos. Kijkers spraken van plaatsvervangende schaamte en vroegen zich hardop af wat ze nu eigenlijk aan het kijken waren.
Een greep uit de reacties:
-
“Wie Chantal leuk vindt, is niet goed wijs… en Edson… what a fail.”
-
“WTF Edson…”
-
“Dwing die mensen niet om je OOM te doen!”
Voor veel kijkers voelde het moment als een misplaatste poging tot hipheid, die totaal niet paste bij de spanning van een talentenjacht. Waar Martijn Krabbé bekendstond om zijn rustige, warme begeleiding van kandidaten, wordt Edson door critici juist verweten dat hij te aanwezig is.

‘Dit is niet Nieuwsuur, maar ook geen cabaret’
Opvallend is dat de kritiek niet alleen gaat over dit ene moment, maar over Edsons algemene rol in het programma. Op sociale media klinkt steeds vaker dezelfde boodschap: kijkers weten niet goed wie Edson wil zijn binnen The Voice.
Is hij de empathische coach? De grapjas? De motivator? Of toch de interviewer die het gesprek wil verdiepen? Voor veel mensen voelt het alsof hij alle rollen tegelijk probeert te spelen – en daardoor geen van allen overtuigend invult.
Sommige kijkers vergelijken zijn aanpak zelfs met andere programma’s:
-
“Het voelt alsof hij een workshop mindfulness geeft in plaats van een talentenjacht presenteert.”
-
“Dit is geen Nieuwsuur, maar ook geen cabaret. Wat is het wél?”
Verdeelde meningen, maar één duidelijke trend
Hoewel er ook mensen zijn die Edson verdedigen en zeggen dat hij “gewoon zichzelf is” en dat kijkers hem de tijd moeten geven, lijkt de overheersende trend toch negatief. Zeker in vergelijking met zijn voorganger Martijn Krabbé, die voor velen hét vertrouwde gezicht van The Voice blijft.
Het feit dat Martijn dit seizoen nog wel de voice-over verzorgt, maakt die vergelijking alleen maar pijnlijker. Meerdere kijkers merken op dat ze bij het horen van Martijns stem “even opgelucht ademhalen”, om daarna weer te struikelen over de presentatie in beeld.
Productiekeuzes onder vuur
Niet alleen Edson zelf ligt
onder vuur; ook de redactie en productie krijgen kritiek. Sommige
kijkers vragen zich af of de meditatie-oefening misschien vooraf
bedacht was.
“Is dit Edsons idee, of is
dit door de redactie opgelegd?” vraagt iemand zich hardop
af.
Die vraag raakt aan een breder punt: The Voice probeert duidelijk een nieuwe toon te zetten na jaren van afwezigheid en controverse. Alles voelt veiliger, voorzichtiger en soms zelfs te glad. Voor een deel van het publiek voelt dat als een noodzakelijke reset, maar voor een ander deel juist als een verlies van spontaniteit.
Wat betekent dit voor Edson?
De grote vraag is nu: gaat RTL ingrijpen, of krijgt Edson de ruimte om te groeien? In eerdere seizoenen van grote shows is vaker gebleken dat presentatoren tijd nodig hebben om hun plek te vinden. Tegelijkertijd laat de hevigheid van de reacties zien dat het publiek weinig geduld heeft.
Voor Edson zelf is dit ongetwijfeld geen makkelijke positie. Hij stapt in een iconisch programma, volgt een geliefde presentator op en moet dat doen in een seizoen dat onder een vergrootglas ligt. Elk woord, elke grap en elk experiment wordt uitvergroot.
Conclusie: ongemakkelijk moment zet toon
Wat bedoeld was als een vriendelijk, rustgevend moment voor een nerveuze kandidaat, groeide uit tot het meest besproken fragment van de avond – maar niet op de manier die de makers hadden gehoopt. De meditatie-oefening werd hét symbool van alles waar kijkers zich aan storen: te geforceerd, te weinig gevoel voor timing en te ver verwijderd van wat zij verwachten van The Voice of Holland.
Of Edson zich weet te herpakken in de komende afleveringen, zal moeten blijken. Eén ding is zeker: het publiek kijkt niet alleen naar de kandidaten, maar net zo scherp naar de presentator. En voorlopig lijkt de jury op sociale media nog lang niet klaar met zijn oordeel.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel12 maanden geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel12 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel12 maanden geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten