Actueel
Onverwachte wending in Borsato-zaak: ”Dit is nog lang niet voorbij!”
Marco Borsato vrijgesproken: advocaat van aangeefster reageert scherp en verwacht een “tweede ronde”
Na jaren van onzekerheid, onderzoek en publieke aandacht heeft de rechtbank uitspraak gedaan in de veelbesproken zaak rond Marco Borsato. De zanger is vrijgesproken van de beschuldigingen die tegen hem waren geuit door de destijds 15-jarige Asmara Thielen. De uitspraak bracht een mix van opluchting, emotie en nieuwe discussies teweeg. Terwijl Borsato zelf zichtbaar geëmotioneerd reageerde, liet de advocaat van het vermeende slacht0ffer, Peter Plasman, weten dat de vrijspraak volgens hem niet het einde betekent van deze juridische strijd.

“De eerste ronde is voorbij”: advocaat Plasman reageert op de uitspraak
Kort na de vrijspraak gaf Peter Plasman een verklaring waarin hij benadrukte dat hij verwacht dat de zaak nog “lang niet klaar” is. De vrijspraak vormt volgens hem niet het slotstuk, maar slechts een etappe in een langduriger proces. In zijn woorden:
“De eerste ronde is voorbij. Ik ga ervan uit dat de uiteindelijke beslissing in de tweede ronde gaat vallen.”
Plasman sprak uit dat hij
verwacht dat het 0penbaar Ministerie (OM) zich niet neerlegt bij de
uitspraak.
“Gezien de inzet in deze
zaak en de belangen die aan de orde zijn, verwacht ik dat het OM in
beroep zal gaan.”
Daarmee wordt duidelijk dat de advocaat rekent op een voortzetting van het juridisch traject. De uitspraak van de rechtbank is volgens hem weliswaar juridisch sluitend voor deze fase, maar vormt geen definitief antwoord op de meldingen die zijn gedaan.

Waarom de rechtbank tot vrijspraak kwam
De rechterlijke uitspraak, die in duidelijke bewoordingen werd voorgelezen, draaide in essentie om één punt: er is onvoldoende concreet, controleerbaar bewijs om tot een veroordeling te komen.
De rechtbank legde uit dat men uiterst zorgvuldig heeft gekeken naar de aangifte van Asmara Thielen, maar dat de kern van haar verklaring te algemeen was. De beschrijvingen van wat er zou hebben plaatsgevonden, waren volgens de rechters onvoldoende specifiek om als overtuigend bewijs te dienen. Zo werd vastgesteld dat Asmara niet helder kon aangeven:
-
welke handelingen precies zouden hebben plaatsgevonden,
-
op welke momenten dat zou zijn gebeurd,
-
en of er omstandigheden waren die haar verklaring konden ondersteunen.
Hoewel emoties van aangeefsters altijd serieus worden meegenomen, wees de rechtbank erop dat strafrechtelijke uitspraken gebaseerd moeten zijn op controleerbare feiten. En precies die ontbraken.

Geen ondersteunend bewijs gevonden
Een belangrijke factor in de vrijspraak is dat er geen getuigen waren die de vermeende gebeurtenissen konden bevestigen. Niemand heeft de handelingen gezien, en er zijn geen opnames, berichten of andere objectieve elementen gevonden die de aangifte ondersteunen.
Daarnaast is het dagboek dat Asmara bijhield niet gebruikt als concreet bewijs. De rechter stelde dat de aantekeningen weliswaar persoonlijke gevoelens reflecteren, maar dat ze géén informatie bevatten die juridisch voldoende is om de beschuldigingen te ondersteunen. Het was volgens de rechtbank onduidelijk wanneer de beschreven gebeurtenissen plaatsgevonden zouden hebben en wat de exacte handelingen zouden zijn geweest.
Ook speelde mee dat het 0penbaar Ministerie in een eerdere fase al had aangegeven dat een van de genoemde handelingen — namelijk het aanraken van het gesl*chtsdeel van Borsato — niet verder vervolgd zou worden, omdat daar volgens het OM te weinig aanknopingspunten voor waren.

De rechtbank benadrukt: zorgvuldigheid gaat boven aannames
Tijdens de uitspraak gaf de rechtbank aan dat zij zorgvuldig heeft gekeken naar elk onderdeel van het dossier. Het ging hier om een gevoelige zaak, waarin alle betrokkenen recht hadden op een zorgvuldig proces. De rechters benadrukten dat zij de meldingen van Asmara serieus hebben genomen, maar dat zij gebonden zijn aan de juridische eisen die gelden voor een veroordeling.
De kern van hun conclusie was daarom:
“Er is onvoldoende concreet en controleerbaar bewijs om tot een veroordeling te komen.”
Met deze woorden maakte de rechtbank duidelijk dat de vrijspraak geen oordeel vormt over de persoon van de aangeefster, maar uitsluitend gebaseerd is op het ontbreken van bewijs dat de zware beschuldigingen juridisch kan onderbouwen.
Emotionele reactie van Marco Borsato
Toen de rechter de woorden “vrijspraak” uitsprak, kon Marco Borsato zijn emoties moeilijk bedwingen. Hij was zichtbaar aangeslagen, maar ook zichtbaar opgelucht. De zanger, die de afgelopen jaren grotendeels uit de openbaarheid verdween, zei dat hij de impact van de zaak dagelijks heeft gevoeld.
Buiten de rechtbank werd hij direct omringd door pers. Tussen de camera’s en microfoons door zei hij:
“Ik hoop nu weer door te kunnen gaan met mijn leven. Het heeft zes jaar stilgestaan. Ik heb behoefte om weer vooruit te kijken.”
Het was een korte, maar veelzeggende reactie: de zanger wil het hoofdstuk afsluiten en opnieuw beginnen. De afgelopen jaren hadden niet alleen invloed op zijn carrière, maar ook op zijn persoonlijk leven en mentale gezondheid.
Hoe nu verder voor alle betrokkenen?
Met de vrijspraak is de situatie juridisch voorlopig tot rust gekomen, maar duidelijk is dat er veel vragen blijven bestaan. Voor het kamp van de aangeefster is de boodschap helder: er komt volgens hen waarschijnlijk een vervolg. Peter Plasman benadrukte dat de strijd voor zijn cliënt niet voorbij is en dat een hoger beroep zeer waarschijnlijk is.
Voor Marco Borsato betekent de uitspraak vooral een moment van ademhalen. De juridische druk die jarenlang op hem rustte, is op deze dag weggenomen, maar daarmee zijn de gevolgen van de afgelopen periode nog niet verdwenen. Zijn carrière staat al lange tijd stil, zijn reputatie heeft een enorme klap gekregen en het is onzeker of en hoe hij zijn werk ooit weer zal oppakken.
Publieke reactie: verdeeldheid en opluchting
Hoewel er in het artikel geen uitgebreide sociale media-reacties zijn opgenomen, is duidelijk dat de samenleving verdeeld reageert. Waar de één de uitspraak ziet als bevestiging van zorgvuldige rechtspraak, vindt de ander dat de zaak te complex is om op basis van het beschikbare materiaal te beoordelen.
Toch lijkt een groot deel van het publiek vooral opgelucht dat er – na jaren van geruchten, interviews en analyses – eindelijk een rechterlijk oordeel ligt. De spanning die al zolang boven de zaak hing, maakt plaats voor een nieuwe fase waarin het opnieuw juridisch en maatschappelijk besproken zal worden.
Conclusie: het juridische hoofdstuk is nog niet dicht
Hoewel Marco Borsato vandaag is vrijgesproken, blijft de toekomst van de zaak ongewis. De woorden van Peter Plasman – “De eerste ronde is voorbij” – laten zien dat hij rekent op een voortzetting van de strijd in hoger beroep. Daarmee is voor niemand duidelijk hoe de situatie er over maanden of jaren uit zal zien.
Wat wél vaststaat: deze uitspraak vormt een belangrijk keerpunt in een lang en zwaar traject, zowel voor de betrokken partijen als voor de samenleving die deze zaak nauwgezet heeft gevolgd.
Actueel
Freek maakt groot nieuws over longkanker bekend

De afgelopen maanden stonden voor Suzan & Freek volledig in het teken van onzekerheid, hoop en veerkracht. Donderdagavond deden ze in de talkshow Eva voor het eerst samen hun verhaal sinds het ingrijpende nieuws dat Freek Rikkerink in mei bekendmaakte dat hij ernstig z!ek is. Het interview raakte veel kijkers, niet alleen door de openheid, maar ook door het voorzichtige sprankje hoop dat Freek kon delen: de tumoren in zijn lichaam zijn geslonken.

Een eerste stap vooruit in een zware strijd
Met rustige woorden, maar zichtbaar aangedaan, vertelde Freek over zijn medische situatie. Hij wordt behandeld in het Antoni van Leeuwenhoek, een gespecialiseerd centrum waar hij intensief wordt gevolgd. “In beide longen zit een tumor,” legde hij uit. “Daarnaast zit het in de lymfeklieren, in mijn nek en in mijn bijnieren.” Het zijn zinnen die hard aankomen, zeker wanneer je bedenkt dat Freek pas recent vader is geworden en midden in een succesvol muzikaal leven stond.
Tegelijkertijd benadrukte hij iets dat voor hem van groot belang is: “Het zit gelukkig niet in mijn hoofd.” Dat ene detail, hoe klein het misschien lijkt, voelt voor Freek als een belangrijke houvast. Het betekent dat er behandelopties zijn, en dat bood hem – hoe voorzichtig ook – perspectief. Artsen gaven aan dat er medicatie beschikbaar is die bij sommige patiënten zorgt voor levensverlenging. “Er zijn mensen die daar nog een paar jaar mee kunnen leven,” zei hij eerlijk, zonder valse hoop, maar ook zonder de deur volledig te sluiten.

Van machteloosheid naar actief meedoen
In plaats van zich over te geven aan angst of afwachten, koos Freek voor een actieve houding. Hij vertelde dat hij zich de afgelopen maanden intensief heeft verdiept in verhalen van mensen die in een vergelijkbare situatie zitten. “Ik wilde weten: hoe hebben zij het gedaan? Wat hielp hen? Wat gaf hen kracht?” Het werd bijna een fulltime bezigheid. “Ik was daar soms wel achttien uur per dag mee bezig.”
Terwijl Suzan thuis bezig was met iets totaal anders – de babykamer klaarmaken – dook Freek in boeken, artikelen en ervaringen van anderen. Hij begon zijn voeding aan te passen, keek kritisch naar zijn levensstijl en ging aan de slag met mentale processen. Daarbij liet hij zich niet alleen leiden door de westerse geneeskunde. “In de westerse benadering wordt het lichaam vaak gezien als een soort chemische fabriek: er is iets kapot en dat moet gerepareerd worden,” zei hij. “Maar in de oosterse geneeskunde kijken ze veel meer naar de verbinding tussen lichaam en geest.”
Die gedachtegang gaf hem rust. Niet omdat hij dacht dat hij de z!ekte kon ‘wegdenken’, maar omdat het hem het gevoel gaf dat hij zelf nog invloed had. Dat hij niet volledig passief hoefde te zijn in een situatie waarin zoveel buiten zijn controle ligt.

Leven in het nu
Suzan en Freek maakten in het gesprek duidelijk dat hun leven sinds de diagnose een andere focus heeft gekregen. “We leven heel erg in het nu,” vertelde Suzan. “We willen de kans zo groot mogelijk maken dat, als het universum zegt: het komt goed, dat we daar dan ook echt bij zijn.”
Die woorden klinken misschien spiritueel, maar ze komen voort uit iets heel menselijks: de wens om niet verlamd te raken door angst voor de toekomst. Freek vulde haar aan: “We gaan niet lijdzaam zitten afwachten. We gaan zelf aan de slag.” Het is die houding die hen helpt om de dagen door te komen.
Opvallend is ook wat Freek níét voelt. Geen woede, geen bitterheid. “Ik weet niet op wie ik boos zou moeten zijn,” zei hij. “Dit is gewoon pech. Ik heb het verkeerde lot getrokken.” Het is een nuchtere constatering, die laat zien hoe hij probeert de situatie te accepteren zonder zichzelf te verliezen in waarom-vragen die toch geen antwoord hebben.

Overweldigend medeleven
Sinds Suzan en Freek hun verhaal deelden, is de hoeveelheid steun die ze ontvangen enorm. Beiden vertelden hoe overdonderd ze waren door de reacties. “Mensen komen letterlijk op straat naar ons toe om een knuffel te geven,” zei Suzan. “Dat zijn mensen die je helemaal niet kent, maar die zich zo betrokken voelen.”
Ook thuis was het niet te missen. De brievenbus raakte gevuld met kaarten, brieven en kleine gebaren van steun. “Het voelde echt als een warme deken,” beschreef Suzan. Voor Freek was het soms bijna niet te bevatten. “Er kwamen zelfs mensen vanaf de Waddeneilanden speciaal naar ons toe om een cadeau te brengen,” vertelde hij. “Ze zeiden: jullie zijn er met jullie muziek voor ons geweest, nu willen wij er voor jullie zijn.”
Die wederkerigheid – muziek geven en liefde terugkrijgen – raakte hen diep. Het bevestigde wat ze altijd al voelden: dat hun liedjes niet alleen entertainment zijn, maar ook betekenis hebben in het leven van anderen.
Muziek als houvast
Ondanks alles blijft muziek een belangrijk onderdeel van hun leven. Aan het einde van de uitzending brachten Suzan & Freek hun nieuwe nummer Niemand ten gehore. Het was een ingetogen, emotioneel moment, waarin hun stemmigheid en verbondenheid duidelijk voelbaar waren.
Het optreden voelde niet als promotie, maar als een manier om te laten zien wie ze zijn in deze fase van hun leven: twee mensen die midden in een moeilijke periode staan, maar zich vasthouden aan elkaar, aan hun muziek en aan de steun om hen heen.
Voorzichtig optimisme
Dat de tumoren zijn geslonken, betekent niet dat alles nu ineens goed is. Suzan en Freek zijn daar realistisch over. Maar het is wel een teken dat de behandeling iets doet, en dat geeft hen moed. Het is geen eindstation, maar een eerste stap vooruit in een traject dat onzeker blijft.
Wat vooral blijft hangen na het gesprek bij Eva is hun openheid en menselijkheid. Geen grote claims, geen garanties, maar wel eerlijkheid over angst, hoop, liefde en doorzettingsvermogen. Ze laten zien dat je zelfs in een van de moeilijkste periodes van je leven kunt kiezen voor verbinding in plaats van isolement.
Voor veel kijkers was het interview meer dan een update over gezondheid. Het was een herinnering aan hoe kwetsbaar het leven is, en hoe belangrijk het is om het samen te dragen. Suzan & Freek doen dat zichtbaar – met elkaar, met hun familie, en met een publiek dat hen nu net zo hard terug draagt als zij dat jarenlang met hun muziek hebben gedaan.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel12 maanden geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel12 maanden geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel12 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel12 maanden geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel12 maanden geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel12 maanden geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten