Actueel
NIEUWS | Oei…Slecht nieuws voor de rokers onder ons…
In 2018 introduceerde de Nederlandse overheid het Nationaal Preventieakkoord, een ambitieuze blauwdruk met als ultieme doel een rookvrije generatie in 2040. Dit houdt in dat kinderen opgroeien in een omgeving waar roken niet normaal is en het percentage volwassen rokers afneemt tot minder dan 5%. Om dit te bereiken, is een gezamenlijke inspanning nodig van beleidsmakers, zorgverleners, scholen, en de samenleving als geheel.
Vooruitgang door strengere maatregelen
De afgelopen jaren zijn er aanzienlijke stappen gezet om deze visie te verwezenlijken. Denk aan het verbod op rookruimtes, de introductie van neutrale verpakkingen voor sigaretten, en het verbod op de verkoop van tabaksproducten in supermarkten vanaf 2024. Ook smaakjes in e-sigaretten zijn inmiddels verboden, met uitzondering van tabakssmaken. Deze maatregelen hebben Nederland internationale erkenning opgeleverd, onder meer van de Wereldgezondheidsorganisatie, voor de vooruitgang in de strijd tegen roken.
Nieuwe trends en uitdagingen
Hoewel er vooruitgang is geboekt, blijven jongeren een kwetsbare groep. De populariteit van e-sigaretten, vooral door zoete smaken, heeft geleid tot een toename van jonge gebruikers. Het recente verbod op smaakjes is een belangrijke stap, maar aanvullende educatieve en preventieve programma’s zijn nodig om deze trend een halt toe te roepen. Zonder extra maatregelen blijven jongeren een risico lopen om verslaafd te raken.
Prijsbeleid: Een effectief wapen
De prijs van tabaksproducten speelt een cruciale rol in het ontmoedigen van gebruik. Volgens Marc Willemsen van het Trimbos-instituut is een hogere prijs een van de meest effectieve methoden om het roken terug te dringen. Hoewel accijnzen in Nederland recentelijk zijn verhoogd, blijven sigaretten relatief betaalbaar. De Wereldgezondheidsorganisatie adviseert jaarlijkse prijsverhogingen van minimaal 10% om roken structureel te ontmoedigen. Willemsen pleit bovendien voor gerichte investeringen van accijnsopbrengsten in rookpreventieprogramma’s en begeleiding.
Inspirerende succesverhalen
In steden zoals Nijmegen worden positieve resultaten geboekt met intensieve begeleiding. Zo leerden deelnemers zoals Miriam en Willem via coach Fianne Eijkman hoe ze triggers konden herkennen en alternatieven konden ontwikkelen. Voor Willem was een gesprek met zijn zorgverlener de doorslaggevende factor om te stoppen, terwijl Miriam veel steun vond in groepssessies. Deze persoonlijke verhalen laten zien dat gerichte ondersteuning een groot verschil kan maken.
De kracht van groepsdynamiek
Stoppen met roken is vaak makkelijker in groepsverband. Het gevoel van gedeelde verantwoordelijkheid en onderlinge steun motiveert deelnemers om door te zetten. Groepsapps spelen hier een belangrijke rol in door een continue stroom van aanmoediging en betrokkenheid te bieden. Deze dynamiek creëert een veilige omgeving waarin deelnemers elkaar helpen om vol te houden, zelfs tijdens moeilijke momenten.
Ondersteuning en hulpmiddelen
Het Trimbos-instituut heeft aangetoond dat een combinatie van persoonlijke begeleiding en hulpmiddelen, zoals nicotinepleisters, de kans op succesvol stoppen met roken aanzienlijk vergroot. Sinds 2020 vergoedt de zorgverzekering in Nederland één volledig begeleide stoppoging per jaar. Toch pleiten experts voor meer flexibiliteit, omdat stoppen met roken vaak meerdere pogingen vereist. Extra ondersteuning kan helpen om meer mensen succesvol rookvrij te maken.
Accijnzen inzetten voor rookpreventie
Accijnsverhogingen kunnen niet alleen roken ontmoedigen, maar ook inkomsten genereren die direct kunnen worden ingezet voor rookpreventie. Willemsen stelt voor om deze opbrengsten transparant en specifiek te besteden aan preventieprogramma’s en begeleiding. Door accijnzen strategisch te gebruiken, kunnen bestaande programma’s worden versterkt en meer mensen worden geholpen bij het stoppen.
Beleid met meer urgentie
Hoewel er vooruitgang wordt geboekt, kan het tempo van beleidsmaatregelen volgens deskundigen worden opgevoerd. Het huidige plan om de verkoop van tabaksproducten te beperken tot speciaalzaken duurt tot 2032. Sneller handelen zou de impact van dit beleid aanzienlijk kunnen vergroten en een rookvrije samenleving dichterbij brengen.
Het belang van een rookvrije omgeving
Een rookvrije omgeving heeft niet alleen directe gezondheidsvoordelen, maar beïnvloedt ook het gedrag van toekomstige generaties. Kinderen die in een rookvrije omgeving opgroeien, hebben een veel grotere kans om zelf nooit te beginnen met roken. Dit benadrukt het belang van de ambitie om een rookvrije generatie te creëren en motiveert beleidsmakers om vast te houden aan deze visie.
Educatie en preventie
Educatie blijft een sleutelrol spelen in het voorkomen van rookgedrag, vooral onder jongeren. Scholen, ouders en gemeenschappen moeten samenwerken om jongeren te informeren over de risico’s van roken en hen te helpen gezonde keuzes te maken. Preventieve programma’s kunnen jongeren bewuster maken van de gevolgen van roken en hen ondersteunen om weerstand te bieden tegen sociale druk.
Innovatieve benaderingen
Naast traditionele preventieprogramma’s en accijnzen, kunnen innovatieve technologieën zoals apps en online platforms een rol spelen in het ondersteunen van mensen die willen stoppen met roken. Door gebruik te maken van gamification en gepersonaliseerde begeleiding, kunnen deze tools mensen helpen om gemotiveerd te blijven en hun voortgang bij te houden.
Internationale voorbeelden
Nederland kan veel leren van andere landen die succesvolle rookpreventieprogramma’s hebben geïmplementeerd. In Nieuw-Zeeland bijvoorbeeld wordt gestreefd naar een rookvrije generatie door een combinatie van strenge accijnzen, educatie en het beperken van de beschikbaarheid van tabaksproducten. Het bestuderen van dergelijke internationale best practices kan Nederland helpen om haar eigen beleid verder te verbeteren.
Succes door samenwerking
De strijd tegen roken vraagt om samenwerking tussen overheden, zorgverleners, gemeenschappen en individuen. Door samen te werken en kennis te delen, kan een sterkere impact worden gemaakt. Zowel lokale initiatieven als nationale beleidsmaatregelen zijn nodig om roken blijvend terug te dringen en een gezonde samenleving te creëren.
Een cultuurverandering
Naast beleid en educatie is er ook een bredere cultuurverandering nodig. Het normaliseren van een rookvrije levensstijl en het promoten van gezondheid als kernwaarde kunnen bijdragen aan het verminderen van rookgedrag. Media, influencers en gemeenschapsleiders kunnen hierin een belangrijke rol spelen door het goede voorbeeld te geven.
De impact op de volksgezondheid
Het verminderen van roken heeft niet alleen voordelen voor individuele rokers, maar ook voor de volksgezondheid als geheel. Minder rokers betekent minder kosten voor de gezondheidszorg en een gezondere bevolking. Dit benadrukt het belang van doorgaan met rookpreventieprogramma’s en het ondersteunen van mensen bij het stoppen.
Rookvrij op de werkvloer
Veel bedrijven zetten zich al in voor een rookvrije werkplek, maar er is ruimte voor meer actie. Door werkgevers te betrekken bij rookpreventieprogramma’s en ondersteuning te bieden aan werknemers die willen stoppen, kan de impact verder worden vergroot. Rookvrije werkplekken dragen bij aan een gezondere werkomgeving en een hogere productiviteit.
Het belang van rolmodellen
Rolmodellen, zoals bekende Nederlanders of influencers, kunnen een belangrijke rol spelen in het inspireren van mensen om te stoppen met roken. Door hun persoonlijke verhalen te delen, kunnen ze laten zien dat stoppen met roken mogelijk is en anderen motiveren om dezelfde stap te zetten.
Conclusie
De ambitie om een rookvrije generatie in 2040 te creëren is binnen handbereik, maar vereist blijvende inzet en samenwerking. Met gerichte beleidsmaatregelen, educatie en ondersteuning kunnen de huidige positieve trends worden voortgezet. Door samen te werken aan een gezonde, rookvrije toekomst, kunnen we zorgen voor een betere kwaliteit van leven voor de komende generaties.
Twee vrouwen vinden in Amerika bevestiging voor hun klachten na coronavaccinatie: “Eindelijk zwart op wit”
De verhalen van Magdalena Dzambo en Iris de Boer maken opnieuw veel los. Beide vrouwen kregen na hun coronavaccinatie ernstige neurologische klachten, maar stuitten in Nederland jarenlang op ongeloof. Artsen zeiden dat hun symptomen van psychische aard waren en spraken van een zogeheten functionele neurologische stoornis (FNS).
Omdat hun klachten niet verdwenen, besloten ze zelf onderzoek te laten doen in de Verenigde Staten. Daar kregen ze voor het eerst bevestiging van wat ze al die tijd vermoedden: er zijn zichtbare afwijkingen in hun hersenen gevonden.
Jarenlang niet serieus genomen
Magdalena Dzambo kreeg in 2021 haar coronavaccinatie. Kort daarna begon ze te trillen en kreeg ze epileptische aanvallen. In Nederland liet ze zich onderzoeken in het Erasmus MC, maar kreeg daar te horen dat er “niets ernstigs” aan de hand was.
“De professor zei dat het onschuldig was en dat een hersenscan niet nodig was,” vertelt ze.
De klachten bleven echter aanhouden. Dzambo besloot daarop naar de Verenigde Staten te reizen, waar ze wél verder werd onderzocht. Uit een hersenscan bleek dat er sprake was van ontstekingen en lichte beschadigingen in het hersenweefsel.
Zichtbare afwijkingen op hersenscan
Volgens het verslag dat Dzambo op haar eigen platform The Long Shot deelde, tonen de scans kleine vlekjes in het witte stof van de hersenen. Dat wijst volgens haar op ontstekingen in de bloedvaten van de hersenen. Ook werd volumeverlies vastgesteld in de rechter hippocampus, het hersengebied dat belangrijk is voor geheugen en oriëntatie.
“Sinds de vaccinatie is mijn geheugen vreselijk achteruitgegaan. Mijn hoofd is nu echt een zeef,” zegt ze.
Ze stuurde het Amerikaanse onderzoeksrapport naar het Erasmus MC met de boodschap dat haar klachten wél een lichamelijke oorzaak hebben:
“Vier jaar lang geloofde niemand mij. Nu kan ik laten zien dat er echt iets aan de hand is.”
Nederlandse diagnose: FNS
Zowel Dzambo als Iris de Boer kreeg in Nederland de diagnose functionele neurologische stoornis (FNS) — een aandoening waarbij de hersenen wel signalen verkeerd verwerken, maar geen aantoonbare schade laten zien op standaardscans.
“Ze noemden het een softwarefoutje,” zegt Dzambo. “Maar in mijn geval is er gewoon sprake van fysieke schade.”
Ook De Boer kreeg na haar tweede vaccinatie klachten zoals tintelingen, hoofdpijn en concentratieproblemen. Haar neuroloog zei destijds:
“Ik geloof niet in vaccinatieschade, waarschijnlijk is het een onderliggend trauma.”
Voor De Boer voelde dat als een klap in het gezicht. “Alsof het allemaal tussen mijn oren zat.”
Nieuwe scans tonen afwijkingen
Omdat de klachten bleven, liet De Boer in het buitenland een nieuwe MRI-scan maken. Daar werd schade vastgesteld die niet past bij iemand van haar leeftijd.
“Ze zeiden letterlijk: dit hoort bij hersenverval van een honderdjarige, niet bij een gezonde vrouw van veertig.”
Beide vrouwen benadrukken dat Nederlandse z!ekenhuizen vaak gebruikmaken van MRI-scanners met een lagere resolutie (Tesla 3). Volgens hen kunnen subtiele afwijkingen daardoor onzichtbaar blijven.
“Voor de kleine witte puntjes op mijn scan heb je een Tesla 7 nodig,” zegt Dzambo. “Die zijn in Nederland nauwelijks beschikbaar.”
De scans in Amerika lieten volgens hen zien wat eerdere onderzoeken niet konden vastleggen.
Hoge kosten en beperkte mogelijkheden
De vrouwen bekostigden de buitenlandse onderzoeken zelf. Omdat dergelijke scans niet worden vergoed, moesten ze duizenden euro’s betalen.
“Mensen met minder geld kunnen dit gewoon niet doen,” zegt De Boer. “Die blijven met hun klachten zitten zonder antwoorden.”
De situatie heeft de vrouwen doen beseffen hoe groot de kloof kan zijn tussen patiëntenervaringen en medische erkenning.
Verschil tussen longcovid en vaccinatieklachten
De Boer wijst erop dat er volgens haar inmiddels duidelijker onderscheid wordt gemaakt tussen longcovid en vaccinatiegerelateerde klachten.
“Bij longcovid ontstaan problemen vanuit de longen, bij vaccinatieschade juist vanuit het zenuwstelsel,” zegt ze. “Dat verklaart waarom zoveel mensen met vaccinatieklachten ontstekingen in de hersenen hebben gehad.”
Hoewel de medische wereld nog verdeeld is over deze verklaringen, zien de vrouwen de Amerikaanse resultaten als bewijs dat verder onderzoek noodzakelijk is.
Behoefte aan erkenning
Voor zowel Dzambo als De Boer gaat het niet alleen om hun eigen situatie, maar om het bredere probleem dat veel mensen zich niet gehoord voelen.
“Artsen zeiden dat het stress was, maar ik voelde dat er iets lichamelijks misging,” aldus Dzambo. “Nu blijkt dat er inderdaad afwijkingen zichtbaar zijn. Waarom moest ik daarvoor helemaal naar Amerika?”
De vrouwen hopen dat hun verhaal leidt tot meer openheid in de medische wereld en dat patiënten met vergelijkbare klachten sneller serieus worden genomen.
Zorgen over de toekomst
Hoewel de bevestiging van hun vermoedens enig gevoel van opluchting geeft, blijven de vrouwen ongerust. Ze weten niet wat de gevonden afwijkingen op lange termijn betekenen.
“De hersenen zijn het laatste orgaan waar je ontstekingen wilt,” zegt De Boer. “We weten niet welk effect dit over tien jaar kan hebben. Dat is angstig.”
De zorgen gaan vooral over mogelijke cognitieve achteruitgang of risico’s op aandoeningen als Alzheimer of Parkinson.
Hoop op verandering
Met hun verhaal hopen de vrouwen een groter gesprek op gang te brengen over zorg, onderzoek en erkenning. Ze vinden dat klachten na een medische behandeling, of die nu door vaccinatie of een andere oorzaak komen, altijd serieus moeten worden onderzocht.
“We willen geen gelijk halen, we willen begrip,” besluit Dzambo. “Niemand kiest ervoor om z!ek te worden. Maar iedereen verdient het om gehoord te worden.”
Samenvatting
-
Magdalena Dzambo en Iris de Boer kregen na hun vaccinatie neurologische klachten.
-
In Nederland werden hun symptomen bestempeld als psychisch of functioneel.
-
In de Verenigde Staten toonden hoge-resolutie scans lichte hersenafwijkingen aan.
-
De vrouwen voelen zich eindelijk gehoord, maar blijven bezorgd over hun toekomst.
-
Ze hopen dat hun verhaal leidt tot meer onderzoek en erkenning voor mensen met onbegrepen klachten.
Kortom: na jaren van ongeloof hebben Magdalena Dzambo en Iris de Boer eindelijk tastbaar bewijs voor wat ze voelden — maar hun strijd voor begrip is nog lang niet voorbij.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel12 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten