Actueel
Leo Beenhakker plotseling overleden op trieste wijze
Leo Beenhakker, in de voetbalwereld ook wel liefkozend ‘Don Leo’ genoemd, is op 82-jarige leeftijd 0verleden. De iconische Rotterdammer, wiens naam verweven is met enkele van de grootste clubs en nationale teams ter wereld, laat een rijke voetbalgeschiedenis achter. Van de velden van Amsterdam en Rotterdam tot het majestueuze Estadio Santiago Bernabéu in Madrid: Beenhakker heeft overal zijn stempel gedrukt. Zijn 0verlijden markeert het einde van een tijdperk, en de voetbalwereld reageert met diepe droefenis én groot respect.

Een Rotterdamse jongen met grote dromen
Leo Beenhakker werd geboren op 2 augustus 1942 in Rotterdam. Hoewel hij als voetballer nooit echt doorbrak — hij kwam uit voor Zwart-Wit ’28 en belandde nooit in de top als speler — vond hij zijn ware roeping langs de zijlijn. Al op jonge leeftijd bleek dat zijn inzicht, communicatie en strategisch denkvermogen hem bij uitstek geschikt maakten voor het trainerschap.
Zijn trainerscarrière begon bij SV Epe, een amateurclub, maar zijn ambitie reikte verder. Al snel kreeg hij kansen in het betaald voetbal, onder andere bij SC Cambuur en SC Veendam. Die periodes vormden de springplank naar een carrière van internationale allure.

Succes bij Ajax en Feyenoord
Begin jaren tachtig brak Beenhakker definitief door als toptrainer toen hij Ajax onder zijn hoede kreeg. Met de club uit Amsterdam werd hij twee keer landskampioen. Zijn stijl van trainen — direct, scherp, analytisch — sloot goed aan bij de dynamische speelstijl van de Amsterdammers. Beenhakker was een meester in het aanvoelen van spelers, wist sterspelers in toom te houden en kon jonge talenten laten floreren.
Later maakte hij de overstap naar de grote rivaal Feyenoord, een opmerkelijke keuze voor een trainer met zo’n Ajax-verleden. Maar ook in De Kuip wist hij de landstitel te pakken. Daarmee werd hij een van de weinige trainers die zowel met Ajax als met Feyenoord kampioen werd — een unicum in de Nederlandse voetbalgeschiedenis.

‘Don Leo’ verovert Spanje
Misschien wel het hoogtepunt van zijn clubcarrière beleefde Beenhakker in Spanje. Bij Real Madrid — de Koninklijke — werd hij drie keer landskampioen. Zijn periode in de Spaanse hoofdstad leverde hem de bijnaam ‘Don Leo’ op. Hij werd er gerespecteerd om zijn heldere aanpak, zijn gevoel voor hiërarchie binnen het team en zijn flair, die goed paste bij het temperamentvolle Spaanse voetbal.
Onder zijn leiding speelden sterren als Emilio Butragueño, Hugo Sánchez en Michel hun beste wedstrijden. Beenhakker werd een symbool van klasse en professionaliteit en genoot in Spanje dezelfde status als in zijn geboorteland.

Wereldreiziger met passie voor het spel
Wat Leo Beenhakker onderscheidde van veel van zijn collega’s, was zijn internationale blik. Na zijn avonturen in Nederland en Spanje volgden periodes in Mexico (Club América en Chivas Guadalajara), Turkije (Istanbulspor), Zwitserland (Grasshopper Zürich) en zelfs Trinidad & Tobago. Overal waar hij kwam, liet hij zijn vakmanschap zien — niet altijd met prijzen, maar altijd met impact.
Ook als bondscoach was Beenhakker actief. Hij leidde het Nederlands elftal tijdens het WK van 1990 in Italië. Later was hij ook bondscoach van Saudi-Arabië, Trinidad & Tobago én Polen. Met dat laatste land schreef hij geschiedenis: hij leidde de Poolse nationale ploeg naar het EK van 2008, waarmee hij immens populair werd onder de Poolse fans.

Persoonlijkheid: scherpzinnig, eigenzinnig, warm
Beenhakker stond bekend om zijn directe stijl, scherpe opmerkingen en droge humor. Hij was een echte vakman die het voetbal met hart en ziel beleefde. Maar achter die professionele façade school ook een warme man, die spelers kon raken en motiveren. Veel van zijn oud-spelers spreken met groot respect over hem.
In interviews gaf hij vaak blijk van zelfspot. “Als je lang genoeg blijft hangen in het voetbal, wordt alles een keer je schuld,” grapte hij ooit. Toch wist hij ook in moeilijke tijden, zoals tijdens tegenvallende toernooien of conflictmomenten met bonden, altijd zijn waardigheid te bewaren.

Laatste jaren: adviseur en voetbalfilosoof
Na zijn actieve carrière bleef Beenhakker op de achtergrond actief in de voetbalwereld. Zo werkte hij als technisch directeur bij Feyenoord en gaf hij regelmatig analyses en lezingen over het spelletje waar hij zijn leven aan had gewijd. Hij zag zichzelf als een mentor, iemand die zijn kennis moest overdragen aan een nieuwe generatie trainers.
Zijn kijk op het moderne voetbal was kritisch, maar nooit verbitterd. Hij vond dat er te veel nadruk kwam te liggen op statistieken en data, en te weinig op gevoel en spelinzicht. “Voetbal is geen wiskunde,” zei hij geregeld. Voor hem bleef het altijd mensenwerk — op het veld én ernaast.

Requiem voor een voetbalicoon
Het 0verlijden van Leo Beenhakker roept veel emotie op binnen de voetbalwereld. Clubs als Ajax, Feyenoord en Real Madrid hebben inmiddels met officiële statements hun medeleven betuigd. Oud-spelers delen massaal herinneringen aan hun tijd met de man die hen als geen ander wist te coachen. Op sociale media stromen de eerbetonen binnen.
KNVB-voorzitter Just Spee noemt hem “een baken van kennis en passie, die altijd in dienst stond van het Nederlandse voetbal.” Ook Louis van Gaal sprak zich uit: “Leo was een van de grote denkers van onze tijd. Een man met humor, inzicht en bovenal een enorme liefde voor het spel.”

Een nalatenschap in tactiek en temperament
Wat blijft er over na zo’n indrukwekkende loopbaan? In de eerste plaats een erfenis van tactische verfijning. Beenhakker begreep het belang van structuur, balans en psychologie binnen een team. Daarnaast blijft zijn persoonlijkheid onvergetelijk: de flair van Don Leo, de grappen van de Rotterdammer, en het vakmanschap van de wereldcoach.
Hij inspireerde generaties trainers, van Frank de Boer tot Arne Slot, en zijn handtekening is voelbaar in talloze voetbalprojecten over de hele wereld. Zijn leven was voetbal, en zijn impact is nog lang niet uitgewerkt.

Tot slot
Leo Beenhakker was meer dan een trainer — hij was een verteller, een strateeg, een mentor, en een liefhebber. Zijn 0verlijden laat een leegte achter, maar ook een schat aan verhalen, anekdotes en lessen. In de kleedkamers van de Kuip en de ArenA, in de catacomben van Bernabéu en in de dug-out van exotische stadions: overal heeft hij iets achtergelaten.
Rust zacht, Don Leo. En bedankt voor alles.
Actueel
Prins Bernhard en prinses Annette gaan na 25 jaar huwelijk scheiden: ‘Zoveel geld raakt Bernhard kwijt’

Na meer dan een kwart eeuw samen hebben prins Bernhard van Oranje en prinses Annette besloten ieder hun eigen weg te gaan. Het nieuws kwam vrijdag naar buiten via een officiële verklaring van de Rijksvoorlichtingsdienst (RVD) en sloeg in als een stille, maar duidelijke boodschap: ook binnen het koningshuis zijn langdurige relaties niet immuun voor verandering.

Een gezamenlijke verklaring, met nadruk op respect
In de korte maar zorgvuldige
verklaring laten Bernhard en Annette weten dat de beslissing in
goed overleg is genomen.
“Na 25 jaar huwelijk hebben wij besloten te gaan scheiden,” zo
luidt de verklaring. “Dat doen we in goed overleg met wederzijds
respect. We blijven samen de zorg dragen voor onze drie kinderen.
Desondanks blijft het een moeilijke stap. We doen daarom een beroep
op ieders begrip en respect voor onze privacy.”
De verklaring is ondertekend met hun namen zoals zij die zelf gebruiken: Bernhard van Oranje en Annette Sekrève. Die keuze onderstreept de toon van het bericht: ingetogen, persoonlijk en zonder opsmuk. Geen details over oorzaken, geen verwijten, geen publieke emoties – maar wel een duidelijke wens om de rust te bewaren, vooral voor hun gezin.

Een huwelijk van 25 jaar
Prins Bernhard (56) en Annette (53) trouwden in de zomer van 2000. Op 6 juli 2000 gaven zij elkaar het jawoord in Utrecht, gevolgd door een kerkelijke inzegening twee dagen later in de Domkerk. Het was een huwelijk dat destijds werd gezien als modern, warm en relatief nuchter binnen de context van de koninklijke familie.
Annette, van beroep psychologe, stond bekend als iemand die bewust buiten de schijnwerpers bleef. Bernhard, zoon van prinses Margriet en Pieter van Vollenhoven, had al langer een eigen positie binnen én buiten het koninklijk netwerk. Samen vormden zij een koppel dat niet nadrukkelijk op de voorgrond trad, maar wel zichtbaar betrokken was bij familiegelegenheden en maatschappelijke momenten.
Uit hun huwelijk werden drie kinderen geboren: Isabella (23), Samuel (21) en Benjamin (17). De kinderen dragen de achternaam Van Vollenhoven en hebben geen adellijke titels, een bewuste keuze die past bij de meer informele positie van het gezin binnen de Oranjefamilie.

Kennismaking in Groningen, leven in Amsterdam
Het liefdesverhaal van Bernhard en Annette begon niet in paleizen of op officiële ontvangsten, maar tijdens hun studententijd in Groningen. Daar leerden zij elkaar kennen, in een fase van het leven die ver afstaat van protocollen en publieke aandacht. Die achtergrond typeerde ook hun latere keuzes.
Na hun studie gingen zij samenwonen op een woonboot aan de Amstel in Amsterdam. Het was een symbolische plek: vrij, stedelijk en bewust anders dan de koninklijke residenties waarmee de familie vaak wordt geassocieerd. Hoewel zij later verhuisden naar een andere woning in de hoofdstad, bleef Amsterdam jarenlang hun gezamenlijke thuisbasis.
Tot aan de scheiding woonden Bernhard en Annette nog altijd in de stad, zij het niet meer op het water. Hun leven speelde zich grotendeels af buiten het directe hofleven, met een sterke focus op gezin, werk en een relatief normale dagelijkse routine.

Geruchten die eerder opdoken
Hoewel het nieuws officieel pas nu wordt bevestigd, gingen er eind vorig jaar al geruchten rond over mogelijke spanningen binnen het huwelijk. Die speculaties werden gevoed door het feit dat Bernhard en Annette afzonderlijk van elkaar op vakantie gingen, ieder met een van de kinderen.
Bernhard werd gespot in een wintersportgebied, terwijl Annette koos voor een zonnige bestemming. Op zichzelf hoeft dat niets te betekenen, maar binnen de context van een koninklijke familie – waar gezamenlijke optredens vaak zorgvuldig worden bekeken – leidde het tot vragen. De bevestiging van de scheiding geeft nu achteraf duiding aan die signalen, al blijft het stel bewust vaag over de inhoudelijke redenen.
Scheidingen binnen de Oranjefamilie: zeldzaam, maar niet uniek
Een scheiding binnen de Nederlandse koninklijke familie is relatief zeldzaam, maar niet zonder precedent. Prins Bernhard en prinses Annette zijn niet de eersten binnen de Oranjes die deze stap zetten.
Zo is prinses Margarita, nicht van koning Willem-Alexander, zelfs twee keer gescheiden: in 2006 van Edwin de Roy van Zuydewijn en in 2023 van Tjalling Siebe ten Cate. Ook in een eerdere generatie kwamen scheidingen voor. Prinses Irene scheidde in 1981 van Carel Hugo de Bourbon de Parme, na een huwelijk van zeventien jaar. Prinses Christina beëindigde in 1994 haar huwelijk met Jorge Guillermo, met wie zij sinds 1975 was getrouwd.
Deze voorbeelden laten zien dat ook binnen het koningshuis relaties kunnen veranderen, ondanks de publieke druk en de traditie van stabiliteit die vaak met de monarchie wordt geassocieerd.
De impact op het gezin
Hoewel de verklaring nadrukkelijk spreekt over wederzijds respect en gezamenlijke zorg voor de kinderen, valt niet te ontkennen dat een scheiding na 25 jaar een ingrijpende gebeurtenis is. Zeker nu hun jongste zoon Benjamin nog minderjarig is, zal het gezin de komende periode opnieuw vorm moeten geven aan het dagelijks leven.
Dat Bernhard en Annette expliciet benadrukken dat zij samen verantwoordelijk blijven voor hun kinderen, wijst op een wens om stabiliteit te behouden. Voor de buitenwereld is dat wellicht het belangrijkste signaal: de relatie verandert, maar het ouderschap blijft.
Een sobere aankondiging, zonder spektakel
Opvallend aan deze aankondiging is de sobere toon. Geen interviews, geen uitgebreide toelichtingen, geen publieke emoties. De RVD-verklaring blijft dicht bij de kern en vraagt nadrukkelijk om privacy. Dat past bij de manier waarop Bernhard en Annette hun huwelijk jarenlang hebben vormgegeven: betrokken, maar niet uitbundig in de media.
In een tijd waarin persoonlijke breuken vaak breed worden uitgemeten, kiest dit paar voor stilte en beheersing. Het is een aanpak die respect afdwingt, maar ook ruimte laat voor speculatie – iets wat zij juist proberen te vermijden.
Een nieuw hoofdstuk
Met deze scheiding komt een einde aan een huwelijk dat begon in de studententijd en uitgroeide tot een gezin met drie volwassen wordende kinderen. Wat de toekomst brengt voor prins Bernhard en prinses Annette is onbekend, en waarschijnlijk ook bewust buiten de openbaarheid gehouden.
Wat wél duidelijk is: na 25 jaar samen sluiten zij een belangrijk hoofdstuk af, met de nadruk op respect, zorg voor hun kinderen en de wens om dit proces zo privé mogelijk te doorlopen. In dat opzicht blijft hun aanpak trouw aan wie zij altijd zijn geweest: zichtbaar wanneer nodig, terughoudend wanneer mogelijk.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel12 maanden geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel12 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel12 maanden geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel12 maanden geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten