De naam Imca Marina roept bij veel Nederlanders direct warme herinneringen op. Haar stem, haar uitstraling en haar optimisme maakten haar decennialang tot een vaste waarde in de Nederlandse muziekwereld. Juist daarom raakt het nieuws over haar gezondheid zoveel mensen. De geliefde zangeres heeft opnieuw openheid gegeven over hoe het nu met haar gaat, en hoewel er voorzichtig sprake is van verbetering, klinkt er ook een duidelijke grens: zingen zit er voorlopig niet meer in.

Een zware periode die alles veranderde

Vorige maand werd Nederland opgeschrikt door het bericht dat Imca Marina plotseling in het z!ekenhuis was beland. Tijdens een huwelijksvoltrekking – een taak die ze naast haar zangcarrière met veel liefde vervult als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand – voelde ze zich ineens ernstig onwel. Wat begon als een gewone werkdag, eindigde in een spoedrit per ambulance.

In het z!ekenhuis bleek de situatie ernstiger dan aanvankelijk gedacht. Imca moest worden geopereerd aan haar slokdarm, een ingreep die niet alleen fysiek zwaar was, maar ook emotioneel veel impact had. Voor iemand die altijd vol energie op het podium stond en anderen wist te inspireren, was dit een harde confrontatie met haar eigen kwetsbaarheid.

“We leven nog” – humor als houvast

In gesprek met Shownieuws spreekt Imca Marina op haar kenmerkende manier: open, eerlijk en met een vleugje humor, zelfs nu. “We leven nog,” zegt ze met een voorzichtig lachje. Die zin zegt veel over haar mentaliteit. Ondanks alles probeert ze de situatie niet zwaarder te maken dan nodig is, al verbergt ze de ernst zeker niet.

Ze geeft toe dat het herstel zwaar valt. “Het is even afzien. Ik heb een reis achter de rug,” vertelt ze. Daarmee doelt ze niet alleen op de z!ekenhuisperiode, maar ook op alles wat daarbij kwam kijken: onzekerheid, wachten, onderzoeken en de vraag of dit hoofdstuk definitief afgesloten kan worden. “Ik hoop dat dit goed komt en niet terugkomt,” voegt ze eraan toe.

Stap voor stap, maar met beperkingen

Hoewel Imca inmiddels weer thuis is, is ze er nog lang niet. Haar lichaam vraagt tijd en rust, iets wat voor haar allesbehalve vanzelfsprekend is. Ze beschrijft dat ze nog regelmatig last heeft van duizeligheid en een gevoel van instabiliteit. “Ik val nog een beetje om,” zegt ze eerlijk, “maar ik merk dat het elke dag een beetje beter gaat.”

Juist die vooruitgang, hoe klein ook, geeft haar hoop. Tegelijkertijd is ze realistisch. Het herstel verloopt niet lineair en er zijn dagen waarop het vertrouwen wankelt. Dat maakt dat ze nu duidelijke keuzes moet maken, ook al vallen die zwaar.

Zingen voorlopig uitgesloten

Het meest ingrijpende besluit dat Imca Marina deelt, raakt de kern van haar identiteit. Zingen – jarenlang haar grootste passie en levenswerk – is voorlopig geen optie. “Zingen gaat niet, dat ga ik ook niet doen,” zegt ze resoluut. Het is geen uitspraak uit boosheid of verdriet, maar uit verantwoordelijkheid.

Ze benadrukt dat ze zichzelf en haar publiek niets wil aandoen. “Als ik niet meer goed kan zingen of niet meer goed kan horen, dan stop ik ermee,” stelt ze duidelijk. Dat is een pijnlijke gedachte voor haar fans, maar het toont ook haar professionaliteit. Imca Marina wil alleen optreden als ze dat op een manier kan doen die recht doet aan haar muziek en aan de mensen die voor haar komen.

Opluchting over haar stem

Toch is er ook goed nieuws. Toen ze eind september het z!ekenhuis mocht verlaten, liet ze via het ANP weten opgelucht te zijn over één belangrijk aspect: haar stembanden zijn ongedeerd gebleven. Voor een zangeres is dat een enorme geruststelling. “Dus kan ik nog doen wat ik, met veel plezier, al bijna mijn hele leven gedaan heb,” zei ze toen, verwijzend naar zingen, huwelijken sluiten en schrijven.

Die woorden geven aan dat ze de deur niet definitief sluit. Zingen behoort misschien voorlopig niet tot de mogelijkheden, maar de liefde voor muziek en voor haar werk is nog altijd aanwezig. Alleen moet haar lichaam eerst volgen.

Leven in voorzichtigheid

De grootste uitdaging voor Imca Marina is nu balans vinden. Ze is gewend om te geven, om door te gaan, om er te zijn voor anderen. Nu moet ze leren luisteren naar haar eigen grenzen. De aanhoudende duizeligheid en vermoeidheid zijn duidelijke signalen dat ze voorzichtig moet blijven.

Artsen hebben haar op het hart gedrukt om geen overhaaste stappen te zetten. Rust, herstel en geduld zijn nu belangrijker dan ooit. Dat vraagt een andere mindset, zeker voor iemand die altijd actief en zichtbaar was.

De steun van fans

De reacties van fans zijn massaal en hartverwarmend. Op sociale media stromen berichten binnen van mensen die haar beterschap wensen en haar bedanken voor alles wat ze hen in de loop der jaren heeft gegeven. Veel fans laten weten dat ze liever zien dat Imca goed voor zichzelf zorgt, dan dat ze zichzelf dwingt om weer te snel op het podium te staan.

Die steun raakt haar zichtbaar. Ze noemt het een grote troost om te merken hoeveel mensen met haar meeleven. Tegelijkertijd voelt ze ook de verantwoordelijkheid om eerlijk te blijven. Geen valse hoop, geen beloftes die ze niet kan waarmaken.

Hoop zonder garanties

Ondanks alles blijft Imca Marina trouw aan haar positieve instelling. “Ik voel mij goed en optimistisch,” benadrukt ze. Dat optimisme is geen ontkenning van de realiteit, maar een bewuste keuze. Ze weet dat herstel tijd kost en dat niets vanzelfsprekend is.

De angst dat haar gezondheid haar opnieuw in de steek laat, is reëel. Maar ze weigert om zich daardoor volledig te laten verlammen. Elke dag die iets beter gaat, ziet ze als winst.

Een harde les

Terugkijkend noemt Imca deze periode een harde les. Een les in loslaten, in luisteren naar haar lichaam en in accepteren dat niet alles maakbaar is. “Maar ik ben dankbaar dat ik er nog ben,” zegt ze. Die dankbaarheid klinkt oprecht en diep.

Voor nu kiest ze bewust voor rust en herstel. Geen optredens, geen verplichtingen die haar energie kosten. Alleen focussen op beter worden, stap voor stap.

Een toekomst met open einde

Of Imca Marina ooit weer zal zingen voor een zaal vol mensen, durft ze zelf nog niet te zeggen. Misschien wel, misschien niet. Wat vaststaat, is dat haar gezondheid nu op de eerste plaats komt.

Voor haar fans blijft de hoop bestaan dat haar stem ooit weer zal klinken zoals vroeger. Maar zelfs als dat niet zo is, blijft Imca Marina voor velen een voorbeeld van veerkracht, eerlijkheid en levenslust.

Zoals ze het zelf zegt: “Ik ben er nog.” En dat is, na alles wat ze heeft meegemaakt, misschien wel het allerbelangrijkste.