Connect with us

Actueel

John de Wolf gebroken: ”Ze leeft niet meer”

Avatar foto

Published

op

John de Wolf, een naam die in de voetbalwereld synoniem staat voor kracht en onverzettelijkheid, heeft in zijn carrière veel meegemaakt. Als speler was hij berucht om zijn harde spel en kreeg hij de bijnaam ’t Beest van Rotterdam. Maar achter deze stoere façade schuilt een man die diep geraakt is door een persoonlijke tragedie: het gevecht van zijn moeder tegen Alzheimer. Voor de inmiddels 62-jarige oud-voetballer is dit een strijd waar hij geen oplossing voor heeft.


“Ze herkent me niet meer”

In een openhartig interview met het weekblad Privé eerder dit jaar, deelde De Wolf het schrijnende verhaal van zijn 82-jarige moeder, bij wie Alzheimer is vastgesteld. De z!ekte heeft haar zo in haar greep dat ze haar eigen zoon niet meer herkent. “Er zit geen leven meer in haar,” vertelde hij destijds.

De realiteit is keihard voor De Wolf. Als iemand die bekendstaat om zijn robuustheid, zowel op als buiten het veld, is dit een situatie die hem emotioneel aan het wankelen brengt. “Ik zei toen ik bij haar kwam: ‘Ik ben het, John, je zoon.’ Toen antwoordde mijn moeder: ‘Dat kunnen ze allemaal wel zeggen.’” Het is een uitspraak die de harde realiteit van Alzheimer pijnlijk duidelijk maakt.


Een onmenselijk proces

In een recent interview met sportmagazine Helden sprak De Wolf opnieuw over de toestand van zijn moeder. Hij beschreef hoe de z!ekte haar niet alleen fysiek, maar ook emotioneel en karakterologisch heeft veranderd. “Ze heeft een heel ander karakter gekregen. Het is mijn moeder nog wel, maar eigenlijk ook niet,” verzuchtte hij.

De Wolf benoemt de situatie als “mensonterend.” Het is moeilijk te bevatten dat iemand die hij zijn hele leven heeft gekend, nu zo veranderd is door de z!ekte. Het gevoel van machteloosheid is groot, vooral omdat er geen genezing is voor Alzheimer. “Als ik zie hoe mijn moeder er nu aan toe is… Ik wil haar zo niet zien lijden,” aldus de oud-voetballer.


Een wrang familiepatroon

Wat de situatie nog wranger maakt, is dat Alzheimer al eerder zijn familie heeft geraakt. Johns oma leed eveneens aan deze slopende z!ekte. De moeder van John verzorgde destijds haar eigen moeder en maakte toen een opmerking die nu bijzonder beladen is. “Ze zei altijd: ‘Zo wil ik niet worden. Mocht dat wel zo zijn, dan geef je maar een paar pillen of een spuitje.’”

Deze wens is echter nooit officieel vastgelegd, waardoor Johns moeder nu een lot ondergaat dat ze zelf nooit heeft gewild. “Het is in mijn ogen een teken van echte liefde als je daar eerder een einde aan kan laten maken,” stelt De Wolf.

Het is een onderwerp dat hij met veel pijn en verdriet bespreekt, en dat tegelijkertijd de complexe discussie rondom euth*nasie en Alzheimer aanzwengelt.


De impact op John

Voor iemand als John de Wolf, die altijd heeft gestreden voor zijn successen en als baken van kracht werd gezien, is het moeilijk om toe te moeten kijken hoe zijn moeder zo achteruitgaat.

Het is een strijd waar hij als zoon geen controle over heeft, wat de situatie des te schrijnender maakt. Zijn openheid over de situatie laat zien hoe diep de z!ekte Alzheimer niet alleen patiënten, maar ook hun geliefden raakt.


Steunbetuigingen

Het verhaal van John de Wolf en zijn moeder raakt niet alleen de voetbalwereld, maar ook mensen daarbuiten. Alzheimer is een z!ekte die in vele families voorkomt, en Johns verhaal geeft een gezicht aan de ontelbare gezinnen die dagelijks met dezelfde worstelingen te maken hebben.

De openheid van De Wolf wordt dan ook met veel respect ontvangen. Op sociale media stromen de steunbetuigingen binnen. Mensen spreken hun medeleven uit en bedanken hem voor zijn eerlijkheid.

Het toont aan hoe belangrijk het is om dit soort verhalen te blijven delen, zodat er meer aandacht en begrip ontstaat voor de impact van Alzheimer.


Een bredere discussie

Johns verhaal raakt aan een groter vraagstuk: hoe gaan we om met mensen die lijden aan 0ngeneeslijke z!ekten zoals Alzheimer? Zijn pleidooi voor eerder ingrijpen bij ondraaglijk lijden zet de discussie rondom euth*nasie opnieuw op scherp.

Veel mensen herkennen zich in de situatie en hopen dat Johns openheid bijdraagt aan meer bewustwording en mogelijk verandering in beleid.


Conclusie

John de Wolf, ooit het onwrikbare boegbeeld van het Nederlandse voetbal, laat in zijn persoonlijke verhaal zien hoe kwetsbaar het leven kan zijn.

Zijn strijd is niet meer op het veld, maar in zijn hart, terwijl hij toekijkt hoe Alzheimer zijn moeder stukje bij beetje van hem afneemt. Het is een aangrijpend verhaal dat laat zien dat zelfs de sterkste onder ons worstelen met de pijn van verlies.

Onze gedachten zijn bij John, zijn moeder en alle families die te maken hebben met Alzheimer. Laten we niet vergeten hoe belangrijk het is om steun en liefde te bieden in deze moeilijke tijden. Heb je zelf een boodschap voor John? Laat dan een reactie achter om je steun te betuigen.

Actueel

Enorme tegenvaller voor Femke Kok, vlak voor de 1.500 meter

Avatar foto

Published

op

Femke Kok wacht bijzondere uitdaging op Winterspelen: 1.500 meter zonder directe tegenstander

Na een indrukwekkend olympisch toernooi waarin ze al twee medailles wist te veroveren, staat schaatsster Femke Kok voor een bijzondere en vooral ingewikkelde opdracht. Tijdens de 1.500 meter zal de Nederlandse sprintspecialiste namelijk zonder directe tegenstander moeten rijden. Een situatie die in het schaatsen als lastig wordt beschouwd en die zowel tactisch als mentaal extra eisen stelt aan een sporter.

Waar de meeste rijders hun rit kunnen afstemmen op de persoon naast hen, moet Kok volledig vertrouwen op haar eigen ritme, timing en gevoel. Dat maakt de opdracht volgens kenners extra uitdagend, zeker omdat de 1.500 meter niet haar favoriete afstand is.

Een race zonder referentiepunt

Bij het langebaanschaatsen speelt de tegenstander op de baan vaak een belangrijke rol. Schaatsers gebruiken elkaar als referentiepunt: wanneer moet je versnellen, hoe hard gaat de ander, en waar kun je nog tijd winnen? Zonder directe concurrent verdwijnen die natuurlijke triggers.

Voor Kok betekent dit dat ze volledig op zichzelf is aangewezen. Ze moet haar tempo zelf bepalen, zonder visuele prikkel naast zich. Dat kan vooral in het begin van de race een uitdaging zijn. Een te snelle opening kan later opgebroken worden, terwijl een te rustige start waardevolle seconden kost.

Veel oud-schaatsers geven aan dat alleen rijden een extra mentale belasting vormt. Het vraagt concentratie, discipline en vertrouwen in het vooraf gemaakte plan.

Loting zorgt voor opvallende situatie

Al vóór de officiële loting werd duidelijk dat Kok waarschijnlijk in een van de eerste ritten zou starten. Omdat zij op deze afstand relatief weinig internationale ervaring heeft, werd verwacht dat ze niet in de sterkste ritten terecht zou komen.

Na de loting bleek inderdaad dat Kok direct in de openingsrit in actie komt — en bovendien alleen rijdt. Daarmee heeft zij geen tegenstander om zich aan vast te klampen en moet ze als een van de eersten een tijd neerzetten die later door andere favorieten aangevallen zal worden.

Dat betekent dat haar race niet alleen sportief zwaar is, maar ook strategisch ingewikkeld. Zodra haar tijd staat, begint het lange wachten om te zien hoe concurrenten reageren.

Een afstand buiten haar comfortzone

De 1.500 meter is niet de afstand waarop Femke Kok normaal gesproken schittert. De Friezin staat bekend als een explosieve sprintster die vooral op de 500 meter haar kracht laat zien. Ook op de 1.000 meter behoort ze tot de absolute wereldtop.

Dit seizoen reed Kok geen 1.500 meter tijdens wereldbekers. In internationaal verband heeft ze die afstand zelfs nauwelijks gereden. Dat maakt haar deelname opvallend, maar tegelijk ook interessant: juist omdat ze zonder grote verwachtingen aan de start verschijnt.

Toch wist ze tijdens het olympisch kwalificatietoernooi voldoende te overtuigen. Daar eindigde ze als derde, waardoor ze alsnog een ticket voor de Winterspelen bemachtigde.

Twee medailles als stevige basis

Dat Kok met vertrouwen aan de start verschijnt, is geen verrassing. Haar olympisch toernooi verliep tot nu toe uitstekend. Op de 1.000 meter reed ze een sterke race en pakte ze zilver, vlak achter landgenote Jutta Leerdam.

Een paar dagen later volgde haar absolute hoogtepunt: goud op de 500 meter. Op die afstand is Kok al jaren een dominante kracht. Ze begon als regerend wereldkampioen aan het toernooi en had voorafgaand aan de Spelen een indrukwekkende reeks overwinningen opgebouwd.

De gouden medaille bevestigde haar status als een van de snelste sprintsters ter wereld en zorgde voor veel lof vanuit sportliefhebbers en experts.

Zelfvertrouwen na sterke races

De prestaties op de eerdere afstanden lijken Kok zichtbaar zelfvertrouwen te hebben gegeven. Vooral haar slotronde op de 1.000 meter maakte indruk. Ze reed daar een bijzonder snelle ronde, wat aangeeft dat haar uithoudingsvermogen mogelijk sterker is dan vaak wordt gedacht.

Zelf sprak ze na afloop enthousiast over dat moment. Volgens de schaatsster voelde de race verrassend soepel aan en had ze niet eerder zo’n gevoel ervaren tijdens een internationale wedstrijd.

Dat maakt haar optreden op de 1.500 meter extra interessant. Hoewel het niet haar specialiteit is, laat haar vorm zien dat ze mogelijk meer in huis heeft dan alleen pure sprintkwaliteiten.

Mentale uitdaging staat centraal

Toch blijft de grootste uitdaging waarschijnlijk mentaal. Alleen rijden betekent dat elk besluit volledig uit jezelf moet komen. Er is geen tegenstander die het tempo bepaalt of je uitdaagt om net dat beetje extra te geven.

Experts benadrukken dat deze situatie vaak onderschat wordt. Vooral in een olympische omgeving, waar druk en spanning sowieso hoog zijn, kan het ontbreken van een directe strijd op de baan ongemakkelijk voelen.

Het komt neer op discipline: vasthouden aan het plan, niet te hard starten en blijven geloven in een constante opbouw.

Laatste olympische race

Voor Kok is de 1.500 meter bovendien haar laatste optreden tijdens deze Winterspelen. Dat geeft de race een extra emotionele lading. Op sociale media liet ze weten klaar te zijn voor de uitdaging en sprak ze haar motivatie uit voor wat haar afsluitende olympische moment wordt.

Na twee medailles rijdt ze zonder grote druk, maar wel met de ambitie om nog één keer alles te geven. Voor een sporter kan zo’n situatie juist bevrijdend werken: niets meer te verliezen, maar alles te winnen.

Andere Nederlandse kansen

Naast Kok komen nog twee Nederlandse vrouwen in actie op de 1.500 meter. Marijke Groenewoud verschijnt in een latere rit aan de start en neemt het op tegen de Poolse Natalia Czerwonka. Groenewoud staat bekend als een veelzijdige schaatsster die zowel op massastart als langere afstanden goed uit de voeten kan.

Ook Antoinette Rijpma-de Jong hoort bij de kanshebbers op een sterk resultaat. Zij rijdt in een van de laatste ritten tegen de Amerikaanse Brittany Bowe. Door haar ervaring en constante prestaties wordt Rijpma-de Jong gezien als een belangrijke troef voor Nederland.

Afwachten hoe het uitpakt

De grote vraag is hoe Kok zich staande houdt op een afstand die buiten haar gebruikelijke terrein ligt — en dan ook nog zonder directe tegenstander. Het antwoord daarop zal pas na afloop duidelijk worden.

Wat al zeker is, is dat haar aanwezigheid op deze afstand laat zien hoe veelzijdig ze zich ontwikkelt. Van sprintspecialiste naar schaatsster die ook langere afstanden durft aan te gaan: het past bij de groei die ze de afgelopen jaren heeft doorgemaakt.

Een finale test in Milaan

Voor Femke Kok wordt de 1.500 meter niet alleen een sportieve uitdaging, maar ook een mentale test en een symbolisch slotstuk van een zeer succesvol olympisch toernooi. Met goud en zilver op zak kan ze vrijuit rijden, maar de competitiedrang blijft ongetwijfeld aanwezig.

Of er een derde medaille inzit, zal afhangen van timing, gevoel en een perfect opgebouwde rit — zonder tegenstander naast haar.

Eén ding staat vast: Nederland kijkt met belangstelling naar haar laatste olympische race, waarin alles mogelijk lijkt en waarin de schaatsster opnieuw kan laten zien hoeveel talent en veerkracht ze bezit.

Continue Reading

Trending

  • Actueel1 jaar geleden

    Hardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’

  • Actueel1 jaar geleden

    Jutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien

  • Actueel1 jaar geleden

    Martijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’

  • Actueel1 jaar geleden

    Kijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald

  • Actueel1 jaar geleden

    André Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg

  • Actueel1 jaar geleden

    Volgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔

  • Actueel1 jaar geleden

    Ophef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg

  • Actueel1 jaar geleden

    Zangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten