Actueel
John de Wolf gebroken: ”Ze leeft niet meer”
John de Wolf, een naam die in de voetbalwereld synoniem staat voor kracht en onverzettelijkheid, heeft in zijn carrière veel meegemaakt. Als speler was hij berucht om zijn harde spel en kreeg hij de bijnaam ’t Beest van Rotterdam. Maar achter deze stoere façade schuilt een man die diep geraakt is door een persoonlijke tragedie: het gevecht van zijn moeder tegen Alzheimer. Voor de inmiddels 62-jarige oud-voetballer is dit een strijd waar hij geen oplossing voor heeft.

“Ze herkent me niet meer”
In een openhartig interview met het weekblad Privé eerder dit jaar, deelde De Wolf het schrijnende verhaal van zijn 82-jarige moeder, bij wie Alzheimer is vastgesteld. De z!ekte heeft haar zo in haar greep dat ze haar eigen zoon niet meer herkent. “Er zit geen leven meer in haar,” vertelde hij destijds.
De realiteit is keihard voor De Wolf. Als iemand die bekendstaat om zijn robuustheid, zowel op als buiten het veld, is dit een situatie die hem emotioneel aan het wankelen brengt. “Ik zei toen ik bij haar kwam: ‘Ik ben het, John, je zoon.’ Toen antwoordde mijn moeder: ‘Dat kunnen ze allemaal wel zeggen.’” Het is een uitspraak die de harde realiteit van Alzheimer pijnlijk duidelijk maakt.
Een onmenselijk proces
In een recent interview met sportmagazine Helden sprak De Wolf opnieuw over de toestand van zijn moeder. Hij beschreef hoe de z!ekte haar niet alleen fysiek, maar ook emotioneel en karakterologisch heeft veranderd. “Ze heeft een heel ander karakter gekregen. Het is mijn moeder nog wel, maar eigenlijk ook niet,” verzuchtte hij.
De Wolf benoemt de situatie als “mensonterend.” Het is moeilijk te bevatten dat iemand die hij zijn hele leven heeft gekend, nu zo veranderd is door de z!ekte. Het gevoel van machteloosheid is groot, vooral omdat er geen genezing is voor Alzheimer. “Als ik zie hoe mijn moeder er nu aan toe is… Ik wil haar zo niet zien lijden,” aldus de oud-voetballer.

Een wrang familiepatroon
Wat de situatie nog wranger maakt, is dat Alzheimer al eerder zijn familie heeft geraakt. Johns oma leed eveneens aan deze slopende z!ekte. De moeder van John verzorgde destijds haar eigen moeder en maakte toen een opmerking die nu bijzonder beladen is. “Ze zei altijd: ‘Zo wil ik niet worden. Mocht dat wel zo zijn, dan geef je maar een paar pillen of een spuitje.’”
Deze wens is echter nooit officieel vastgelegd, waardoor Johns moeder nu een lot ondergaat dat ze zelf nooit heeft gewild. “Het is in mijn ogen een teken van echte liefde als je daar eerder een einde aan kan laten maken,” stelt De Wolf.
Het is een onderwerp dat hij met veel pijn en verdriet bespreekt, en dat tegelijkertijd de complexe discussie rondom euth*nasie en Alzheimer aanzwengelt.
De impact op John
Voor iemand als John de Wolf, die altijd heeft gestreden voor zijn successen en als baken van kracht werd gezien, is het moeilijk om toe te moeten kijken hoe zijn moeder zo achteruitgaat.
Het is een strijd waar hij als zoon geen controle over heeft, wat de situatie des te schrijnender maakt. Zijn openheid over de situatie laat zien hoe diep de z!ekte Alzheimer niet alleen patiënten, maar ook hun geliefden raakt.

Steunbetuigingen
Het verhaal van John de Wolf en zijn moeder raakt niet alleen de voetbalwereld, maar ook mensen daarbuiten. Alzheimer is een z!ekte die in vele families voorkomt, en Johns verhaal geeft een gezicht aan de ontelbare gezinnen die dagelijks met dezelfde worstelingen te maken hebben.
De openheid van De Wolf wordt dan ook met veel respect ontvangen. Op sociale media stromen de steunbetuigingen binnen. Mensen spreken hun medeleven uit en bedanken hem voor zijn eerlijkheid.
Het toont aan hoe belangrijk het is om dit soort verhalen te blijven delen, zodat er meer aandacht en begrip ontstaat voor de impact van Alzheimer.

Een bredere discussie
Johns verhaal raakt aan een groter vraagstuk: hoe gaan we om met mensen die lijden aan 0ngeneeslijke z!ekten zoals Alzheimer? Zijn pleidooi voor eerder ingrijpen bij ondraaglijk lijden zet de discussie rondom euth*nasie opnieuw op scherp.
Veel mensen herkennen zich in de situatie en hopen dat Johns openheid bijdraagt aan meer bewustwording en mogelijk verandering in beleid.
Conclusie
John de Wolf, ooit het onwrikbare boegbeeld van het Nederlandse voetbal, laat in zijn persoonlijke verhaal zien hoe kwetsbaar het leven kan zijn.
Zijn strijd is niet meer op het veld, maar in zijn hart, terwijl hij toekijkt hoe Alzheimer zijn moeder stukje bij beetje van hem afneemt. Het is een aangrijpend verhaal dat laat zien dat zelfs de sterkste onder ons worstelen met de pijn van verlies.
Onze gedachten zijn bij John, zijn moeder en alle families die te maken hebben met Alzheimer. Laten we niet vergeten hoe belangrijk het is om steun en liefde te bieden in deze moeilijke tijden. Heb je zelf een boodschap voor John? Laat dan een reactie achter om je steun te betuigen.
Actueel
The Voice-kijkers gaan los om kandidate en zeggen allemaal hetzelfde

Na vier lange jaren afwezigheid is The Voice of Holland eindelijk terug op televisie. Een comeback waar veel kijkers met gemengde gevoelens naar uitkeken: nieuwsgierig, voorzichtig, maar ook kritisch. Toch was er vanavond nauwelijks tijd voor scepsis, want het allereerste optreden van het nieuwe seizoen sloeg in als een mokerslag. De naam die meteen bleef hangen: Sanne.

Wat begon als een rustige opening, groeide binnen enkele minuten uit tot hét gesprek van de avond op sociale media. Want zelden heeft een kandidaat zo vroeg in het seizoen zóveel indruk gemaakt.
Een nieuw begin voor The Voice
De terugkeer van The Voice of Holland is allesbehalve geruisloos. Na jaren van stilte en herbezinning heeft RTL het programma opnieuw opgebouwd, met een frisse juryopstelling en een andere aanpak. Dit seizoen telt maar liefst vijf coaches: Ilse DeLange, Willie Wartaal, Dinand Woesthoff en het duo Suzan & Freek.
Die samenstelling zorgt meteen voor een andere dynamiek. Meer smaken, meer perspectieven en meer spanning. Maar hoe vernieuwend de jury ook is, uiteindelijk draait The Voice nog altijd om één ding: de stemmen.
En precies daar maakte Sanne vanaf de eerste seconde het verschil.

Sanne betreedt het podium
Zonder grote aankondiging, zonder overdreven showelementen, stapte Sanne het podium op. Haar nummerkeuze: Voilà van Barbara Pravi, een intens, emotioneel chanson dat niet eenvoudig is om overtuigend te brengen. Het is een lied dat staat of valt met beheersing, gevoel en timing.
Vanaf de eerste noten was duidelijk: dit was geen doorsnee auditie.
Sanne zong met rust, controle en een opvallende volwassenheid. Haar stem klonk warm, gedragen en emotioneel geladen, zonder sentimenteel te worden. Binnen enkele seconden begon het bekende spel: juryleden die elkaar aankijken, twijfelen, en dan — bijna tegelijk — op de rode knop drukken.

Alle stoelen draaien
Wat volgde, was een moment dat je als kijker zelden ziet: alle coaches draaiden hun stoel om. En dat gebeurde niet aarzelend of verspreid, maar vrijwel tegelijk. Een unicum, zeker zo vroeg in het seizoen.
Het publiek in de studio reageerde hoorbaar, de coaches stonden zichtbaar onder de indruk en Sanne zelf leek even te moeten schakelen. Maar ze herpakte zich, maakte het nummer krachtig af en liet zien dat ze ook onder druk overeind blijft.
Op dat moment was al duidelijk: The Voice is terug — en hoe.

De verbazing volgt pas daarna
Na haar optreden stelde Sanne zich voor. En dát moment zorgde voor misschien wel net zoveel opschudding als haar zang. Want toen ze haar leeftijd noemde, ging er een collectieve schokgolf door de huiskamers.
Sanne is 23 jaar.
Op sociale media ontplofte het meteen. Kijkers konden nauwelijks geloven wat ze hoorden. De reacties stroomden binnen, vooral verbaasd, soms zelfs komisch bedoeld.
“Ik dacht serieus dat ze rond
de veertig was.”
“23? Dat kan toch niet?”
“Ze klinkt en staat als iemand met dertig jaar podiumervaring.”
Het is geen kritiek, integendeel. De verbazing zit ‘m juist in haar volwassen uitstraling, haar stemgebruik en haar rust. Eigenschappen die vaak worden geassocieerd met artiesten die al jarenlang meedraaien.
Leeftijd versus uitstraling
De discussie over Sanne’s leeftijd zegt eigenlijk meer over verwachtingen dan over haarzelf. In een tijd waarin jong talent vaak wordt geassocieerd met energie, snelheid en bravoure, laat Sanne zien dat diepgang en beheersing geen kwestie zijn van leeftijd.
Ze staat daar niet als iemand die zich moet bewijzen, maar als iemand die weet wat ze doet. En dat raakt een snaar bij zowel kijkers als coaches.
Uiteindelijk doet haar leeftijd er ook nauwelijks toe. Wat telt, is wat ze laat horen — en dat was indrukwekkend.
Coaches vol lof
Hoewel de reacties van de coaches niet uitgebreid in detail werden uitgesmeerd, was hun houding veelzeggend. Respect, enthousiasme en zelfs een zekere voorzichtigheid: dit is iemand waar je zorgvuldig mee om moet gaan.
Geen overdreven beloftes, geen schreeuwerige uitspraken. Gewoon erkenning dat dit bijzonder was.
Voor The Voice is dat precies het soort moment dat vertrouwen terugbrengt. Geen sensatie om de sensatie, maar puur muzikaal vakmanschap.
Een sterk signaal voor het nieuwe seizoen
Dat juist het eerste optreden van het seizoen zo sterk is, werkt als een statement. Niet alleen naar het publiek, maar ook naar critici. Het programma lijkt terug te keren naar de kern: stemmen, talent en ontwikkeling.
Sanne’s auditie zet meteen de lat hoog voor de kandidaten die nog komen. Het is een optreden waar mensen het later dit seizoen nog over zullen hebben.
Opvallende finale-opzet
Naast het muzikale spektakel werd ook iets anders duidelijk: de finale van dit seizoen wordt anders aangepakt. In tegenstelling tot eerdere jaren zal de finale niet live op televisie worden uitgezonden.
De uitslag wordt na afloop bekendgemaakt in RTL Tonight, waar live wordt geschakeld. Kijkers bepalen alsnog de winnaar, maar de presentatie krijgt een ander podium.
Die keuze roept vragen op bij kijkers. Sommigen vinden het jammer dat de klassieke livefinale ontbreekt, anderen begrijpen dat het programma voorzichtig opereert na alles wat er is gebeurd.
Hoe dan ook: ook dit is onderdeel van een herstart.
Wat blijft hangen
Na de eerste aflevering blijft vooral één ding hangen: The Voice of Holland is muzikaal terug. En als Sanne een voorbode is van wat dit seizoen gaat brengen, dan belooft het veel goeds.
Ze kwam zonder grote aankondiging, zonder opsmuk — en liet iedereen even stil worden. Dat is misschien wel het grootste compliment dat een artiest kan krijgen.
Of Sanne dit niveau kan vasthouden, zal de
tijd leren. Maar één ding is zeker:
haar
eerste stap in The Voice was er één die niemand snel zal
vergeten.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel12 maanden geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel12 maanden geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel11 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel12 maanden geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel12 maanden geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel12 maanden geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten