Connect with us

Actueel

Johan Derksen gaat helemaal los: ”Iedereen haat dat wijf”

Avatar foto

Published

op

Kritiek op terugkeer The Voice of Holland: Johan Derksen reageert fel op jurylid Ilse DeLange

Na een lange afwezigheid keert het populaire talentenjachtprogramma The Voice of Holland eindelijk terug op de Nederlandse televisie. RTL maakte recent bekend dat het vernieuwde seizoen in aantocht is, inclusief een panel van vier coaches dat deels vertrouwd en deels vernieuwd oogt. Toch zorgt die aankondiging voor flink wat opschudding, vooral vanwege de terugkeer van Ilse DeLange. De uitgesproken opiniemaker Johan Derksen uitte daar stevige kritiek op in de talkshow Vandaag Inside.

Ilse DeLange keert terug bij The Voice

Ilse DeLange maakt haar comeback als coach bij zowel de volwassen editie van The Voice of Holland als bij The Voice Kids. Hoewel ze eerder deel uitmaakte van het programma, was haar terugkeer geen vanzelfsprekendheid. RTL had eerder aangegeven met een geheel nieuwe jurybezetting te willen starten om afstand te nemen van de negatieve publiciteit rond eerdere seizoenen. Dat Ilse toch terugkeert, roept daarom vragen op – en volgens sommigen ook kritiek.

De zangeres is al jaren een bekend gezicht in de Nederlandse muziekindustrie en wordt door veel kijkers gewaardeerd om haar ervaring, enthousiasme en muzikale expertise. Toch ligt haar publieke imago onder vuur na de pittige uitspraken van Johan Derksen.

Johan Derksen: ‘Iedereen in de industrie is haar zat’

Tijdens de uitzending van Vandaag Inside liet Derksen weinig aan de verbeelding over toen hem werd gevraagd wat hij vond van Ilse DeLange als jurylid. Hoewel hij haar televisiepersoonlijkheid omschreef als “gezellige tante met een vriendelijk accent”, was zijn oordeel over haar functioneren achter de schermen allesbehalve positief. Volgens Derksen is DeLange achter de schermen helemaal niet zo aardig als ze op televisie lijkt.

“Ze weet precies hoe ze over moet komen op camera. Vriendelijk, benaderbaar, met dat kenmerkende Almeloze accent. Maar buiten het zicht van de camera is ze, volgens mij, de schrik van de muziekindustrie,” aldus Derksen. “Iedereen haat dat wijf.” Die laatste opmerking zorgde voor opgetrokken wenkbrauwen bij zowel medepresentatoren als kijkers.

Hoewel Derksen bekendstaat om zijn uitgesproken en soms polariserende meningen, wordt zijn kritiek op Ilse als ongebruikelijk fel gezien, zelfs binnen de context van zijn karakteristieke stijl.

Andere juryleden ook onderwerp van kritiek

Ilse DeLange was overigens niet de enige die onderwerp van discussie werd in de uitzending. Ook de andere juryleden van The Voice moesten het ontgelden. Het muzikale duo Suzan & Freek, dat eveneens in de nieuwe jury plaatsneemt, werd door Derksen omschreven als “te braaf” en muzikaal voorspelbaar.

“Ze zingen alleen maar melige liedjes,” aldus Derksen. “Bij het tweede couplet haak je al af. Ze zijn aardig, maar missen pit.” Hij suggereerde zelfs dat ze enkel zijn aangenomen omdat ze “onbesproken gedrag vertonen”, in contrast met de schandalen van eerdere seizoenen van The Voice.

Ook Dinand Woesthoff, voormalig frontman van de band Kane, moest het ontgelden. Derksen noemde hem “arrogant” en refereerde aan een eerdere ontmoeting tijdens een talkshow. “Deur gaat open, twee schoenen komen binnen. Tien minuten later kwam hij zelf pas binnen. Zo’n houding: ik heb zelden iemand ontmoet die zo naast zijn schoenen liep,” aldus de analist.

Over Willie Wartaal, eveneens aangekondigd als jurylid, bleef Derksen summier: “Ik ken hem niet.” Daarmee lijkt hij zijn oordeel al klaar te hebben zonder enige achtergrondkennis.

Waarom juist deze jury?

De keuze van RTL om voor deze vier juryleden te gaan, wordt door critici als veilig beschouwd. Na de eerdere controverse rondom het programma – die leidde tot een langdurige pauze – is het logisch dat de zender inzet op namen die onomstreden zijn op juridisch of gedragsmatig gebied. Maar of dit nieuwe team ook muzikaal en inhoudelijk genoeg overtuigt, is een tweede.

Sven Sauvé, CEO van RTL, gaf eerder aan dat men na de misstanden binnen het programma wilde bouwen aan een frisse start. Een cast zonder verleden binnen de vorige seizoenen leek daar een logisch gevolg van. Dat Ilse DeLange, die eerder al meerdere seizoenen in de draaistoel zat, tóch terugkomt, roept vragen op over de consistentie van dat beleid.

Reacties uit de industrie en op social media

Hoewel Johan Derksen regelmatig scherpe uitspraken doet, roept zijn aanval op Ilse DeLange verdeeldheid op. Op social media barstte een discussie los over de mate waarin zijn woorden als terechte kritiek of onnodige karaktermoord moeten worden gezien.

Sommige kijkers vinden dat Derksen een belangrijk punt heeft over hoe publieke figuren zich kunnen onderscheiden voor en achter de schermen. Anderen menen dat zijn opmerkingen ronduit respectloos zijn en dat hij te ver gaat in zijn persoonlijke aanvallen. Zeker termen als “iedereen haat haar” worden als onnodig grof en polariserend bestempeld.

Vanuit RTL is nog niet gereageerd op de uitspraken van Derksen. Ook Ilse DeLange heeft vooralsnog geen publiek statement gedaan over de kwestie.

The Voice keert terug: verwachtingen zijn hoog

Ondanks alle ophef blijft The Voice of Holland één van de grootste formats op de Nederlandse televisie. De terugkeer van het programma wordt dan ook met veel interesse gevolgd, zowel door fans als door critici. De grote vraag is: weet deze nieuwe samenstelling het vertrouwen van de kijker terug te winnen?

Het vernieuwde seizoen moet niet alleen laten zien dat het programma zijn imago heeft verbeterd, maar ook dat het opnieuw een podium kan bieden aan muzikaal talent, zoals in de hoogtijdagen van het format. Dat betekent dat er veel zal afhangen van de juryleden – hun kennis, persoonlijkheid en de manier waarop zij het programma inhoud geven.

Conclusie: kritiek als schaduw over feestelijke terugkeer

De terugkeer van The Voice of Holland had een feestelijk moment moeten zijn: een frisse start voor een geliefd format, na een periode vol negatieve publiciteit. In plaats daarvan wordt het nieuws overschaduwd door de harde woorden van Johan Derksen en de vraag of de nieuwe juryleden voldoende draagvlak hebben.

Toch staat vast dat de aankomende afleveringen een hoge kijkdichtheid zullen genereren – al was het maar vanwege de nieuwsgierigheid naar hoe deze jury het er vanaf brengt. De tijd zal moeten uitwijzen of het programma de glans van weleer terug weet te vinden. Voor Ilse DeLange, Suzan & Freek, Dinand Woesthoff en Willie Wartaal ligt er nu een zware taak om niet alleen muzikaal te overtuigen, maar ook het vertrouwen van het publiek te herwinnen.

Actueel

Paniek: Donald Trump heeft een heel dreigende boodschap voor Europa (NAVO)

Avatar foto

Published

op

De toon is ogenschijnlijk geruststellend, maar onder de oppervlakte wringt er iets. Met een nieuwe boodschap op zijn eigen platform, Truth Social, probeert Donald Trump Europese bondgenoten kalm te houden over de toekomst van de NAVO. Tegelijkertijd zaait hij twijfel over de wederzijdse loyaliteit binnen het bondgenootschap. Het resultaat is een boodschap die zowel geruststelling als ondermijning in zich draagt — en die in Europa met argusogen wordt gelezen.

Een belofte met een voorbehoud

Trump schrijft dat de Verenigde Staten “er altijd zullen zijn” voor de NAVO, zelfs in het hypothetische geval dat het bondgenootschap er niet zou zijn voor Amerika. Op het eerste gezicht klinkt dat als een verzekering van solidariteit. Maar juist die toevoeging roept vragen op. Want waarom zo expliciet benadrukken dat die steun mogelijk eenrichtingsverkeer is?

Met die formulering lijkt Trump niet alleen bondgenoten te willen geruststellen, maar ook een boodschap af te geven aan zijn eigen achterban: dat de Verenigde Staten zich niet vanzelfsprekend afhankelijk moeten voelen van anderen. Het is een subtiel, maar betekenisvol verschil in toon dat past bij zijn bredere visie op internationale samenwerking.

Twijfel over wederkerigheid

Centraal in Trumps boodschap staat zijn twijfel over de vraag of de NAVO de Verenigde Staten daadwerkelijk zou steunen als het land in een ernstige crisis zou belanden. Hij stelt die vraag openlijk, zonder nuance of diplomatieke omweg. Daarmee suggereert hij dat solidariteit binnen het bondgenootschap volgens hem geen vanzelfsprekend gegeven is.

Voor veel Europese landen is juist dat principe — “één voor allen, allen voor één” — de kern van de NAVO. Het openlijk ter discussie stellen daarvan raakt aan het fundament van het bondgenootschap. Ook al zegt Trump niet letterlijk dat Amerika zich zou terugtrekken, de suggestie alleen al kan het gevoel van zekerheid aantasten.

De Verenigde Staten als spil van afschrikking

Trump benadrukt in zijn bericht opnieuw dat de Verenigde Staten volgens hem de enige echte militaire afschrikking vormen tegenover grootmachten als China en Rusland. In zijn visie worden deze landen vooral geïmponeerd door Amerikaanse militaire macht, en niet door het collectieve vermogen van de NAVO als geheel.

Daarmee plaatst hij Amerika nadrukkelijk boven de andere lidstaten. Europese landen zouden volgens die redenering vooral meeliften op de kracht en investeringen van Washington. Het is een beeld dat Trump al vaker heeft geschetst en dat aansluit bij zijn kritiek op landen die volgens hem te weinig bijdragen aan gezamenlijke defensie-uitgaven.

Kritiek op Europese defensie-inspanningen

Volgens Trump zou zonder Amerikaanse betrokkenheid de militaire afschrikking van de NAVO grotendeels verdwijnen. Hij suggereert dat Rusland en China in dat scenario nauwelijks respect of vrees zouden hebben voor het bondgenootschap. Dat is een stevige uitspraak, die voorbijgaat aan decennia van Europese defensieopbouw en gezamenlijke militaire capaciteiten.

Hoewel het waar is dat de Verenigde Staten een cruciale rol spelen binnen de NAVO, beschikken Europese landen samen over aanzienlijke middelen, technologie en expertise. De NAVO is juist ontworpen als collectief, waarin krachten worden gebundeld. Door die gezamenlijke kracht te reduceren tot vooral Amerikaanse macht, ontstaat een eenzijdig narratief.

Europese reacties: voorzichtig en bezorgd

In Europese hoofdsteden wordt Trumps boodschap met gemengde gevoelens ontvangen. Officieel overheerst voorzichtigheid: diplomaten en regeringsleiders benadrukken dat de NAVO sterker is dan individuele uitspraken en dat samenwerking de kern blijft. Tegelijk klinkt er achter de schermen bezorgdheid.

Want uitspraken als deze hebben impact, ook als ze niet gepaard gaan met direct beleid. Ze voeden twijfel, niet alleen bij regeringen, maar ook bij burgers. De vraag of de Verenigde Staten onder een mogelijk toekomstig presidentschap van Trump onvoorwaardelijk achter Europa blijven staan, wordt steeds vaker hardop gesteld.

Strategische communicatie of politieke druk?

Critici zien in Trumps woorden een vorm van strategische druk. Door twijfel te zaaien over Amerikaanse steun, zou hij Europese landen willen aansporen om meer te investeren in defensie en minder afhankelijk te worden van Washington. In dat licht is zijn boodschap minder een waarschuwing en meer een onderhandelingstactiek.

Tegelijkertijd is het risico van die benadering groot. Het herhaaldelijk ter discussie stellen van solidariteit kan juist datgene ondermijnen wat de NAVO sterk maakt: vertrouwen. En vertrouwen is in internationale veiligheid net zo belangrijk als tanks en vliegtuigen.

Het bredere plaatje

Trumps uitspraken passen in een langere lijn van sceptische opmerkingen over multilaterale samenwerking. Hij bekijkt internationale verbanden vooral door een kosten-batenbril, waarbij directe voordelen voor de Verenigde Staten centraal staan. Dat botst met de Europese visie, waarin stabiliteit, voorspelbaarheid en langdurige samenwerking vaak zwaarder wegen.

Voor Europa is de NAVO niet alleen een militair bondgenootschap, maar ook een politiek symbool van trans-Atlantische verbondenheid. Elke suggestie dat die verbondenheid conditioneel is, raakt aan dat beeld.

Een boodschap met dubbele bodem

Wat Trump precies beoogt met zijn recente uitlatingen, blijft onderwerp van interpretatie. Voorstanders zien een realist die duidelijke vragen stelt en eerlijk is over machtsverhoudingen. Tegenstanders zien een politicus die bewust onzekerheid creëert en daarmee geopolitieke stabiliteit onder druk zet.

Feit is dat zijn woorden, hoe kort ook, een lange schaduw werpen. In een tijd waarin internationale verhoudingen al gespannen zijn, worden uitspraken over loyaliteit en steun extra zwaar gewogen.

Conclusie

Donald Trumps boodschap aan Europa is allesbehalve eenduidig. Hij belooft steun aan de NAVO, maar koppelt die belofte aan twijfel en voorwaarden. Daarmee probeert hij tegelijkertijd gerust te stellen én zijn kritische visie op het bondgenootschap te benadrukken. Voor Europa is het opnieuw een herinnering aan hoe afhankelijk internationale veiligheid kan zijn van politieke toon en persoonlijke overtuigingen.

Of deze woorden uiteindelijk vooral bedoeld zijn als verkiezingsretoriek of als voorbode van concreet beleid, zal de toekomst uitwijzen. Maar duidelijk is dat ze het debat over de rol van de Verenigde Staten binnen de NAVO opnieuw hebben aangewakkerd — en dat debat zal voorlopig niet verstommen.

Continue Reading

Trending

  • Actueel1 jaar geleden

    Hardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’

  • Actueel12 maanden geleden

    Jutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien

  • Actueel12 maanden geleden

    Martijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’

  • Actueel11 maanden geleden

    Kijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald

  • Actueel1 jaar geleden

    André Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg

  • Actueel12 maanden geleden

    Volgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔

  • Actueel11 maanden geleden

    Ophef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg

  • Actueel12 maanden geleden

    Zangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten