Presentator Jan Versteegh heeft een zware dag achter de rug. In een column voor LINDA.nl deelt hij het verlies van zijn peettante, Jannie, die hij met veel liefde herdenkt. De uitvaart, die plaatsvond op woensdag, raakte hem diep. “Nu huilde ik ook omdat ik zélf verdrietig was,” schrijft hij openhartig.

Geen gewone tante, maar een bijzondere band

Jan omschrijft zijn peettante Jannie als een klein, rank persoon, maar met grootse daden. “Ze was niet mijn tante vanwege een familieband, maar omdat ze één van de beste vriendinnen van mijn moeder was,” legt hij uit. Hij herinnert zich haar als een positieve vrouw die altijd klaarstond voor anderen.

“Ze wist je altijd te verrassen met iets attents. Geen verjaardag ging voorbij zonder dat ze even langskwam, ondanks dat ik op oudejaarsdag ben geboren.”

Reflectie op het leven

Tijdens de emotionele speech van Jannies kinderen besefte Jan hoe onverbiddelijk de dood kan zijn. Het bracht hem tot nadenken over de toekomst en zijn eigen ouders. “Ik pakte de hand van mijn moeder en kneep er zacht in,” schrijft hij. Terwijl hij in de kerk zat, vroeg hij zich af hoe hij ooit het leven van zijn moeder in woorden zou kunnen vatten.

“Het leven is niet altijd eerlijk, maar de dood is keihard,” vervolgt hij. De realiteit van verlies bracht niet alleen verdriet om zijn peettante, maar ook om wat de toekomst nog zou kunnen brengen.

Een moment van menselijkheid

Jan’s dag eindigde met een ironisch moment: tijdens het teruglopen naar de auto stapte hij in hondenpoep. Het alledaagse ongelukje contrasteerde scherp met de zwaarte van de dag en bood een onverwacht luchtig slot.

Met zijn openhartige column laat Jan zien hoe intens verdriet en reflectie hand in hand gaan, zelfs op een dag vol afscheid en pijn.