Actueel

Ik wed dat je niet zult raden wat dit is.

Published

2 jaar geleden

mei 23, 2024

Door

In onze wereld is niets zo zeker als verandering. Dit universele principe geldt voor elk aspect van het leven, inclusief technologische vooruitgang die onze dagelijkse routines heeft getransformeerd.

Door terug te blikken op de evolutie van huishoudelijke apparaten, zoals de stofzuiger, kunnen we begrijpen hoe technologie ons dagelijks leven heeft vereenvoudigd.

Dit verhaal verkent de fascinerende transformatie van een huishoudelijk apparaat dat geëvolueerd is van een eenvoudige bezem tot een hightech zelfrijdende robot.

Lang voordat elektrische huishoudelijke apparaten bestonden, begon innovatie al met de meest basale schoonmaakgereedschappen.

In 1797 besloot een vooruitstrevende boer uit Massachusetts de standaardbezem opnieuw te ontwerpen nadat hij zag hoe zijn vrouw worstelde met de inefficiënte hulpmiddelen van die tijd.

Zijn nieuw ontworpen bezem, gemaakt van stugge bezemmaïs, werd al snel een begrip in zijn gemeenschap. Dit was de eerste stap naar meer geavanceerde schoonmaaktechnologieën, een voorloper van de moderne stofzuiger.

De echte doorbraak kwam pas in de late negentiende eeuw, toen Daniel Hess een apparaat introduceerde dat vuil kon opzuigen met behulp van een luchtstroom. Deze innovatie uit 1860 legde de basis voor verdere ontwikkelingen in stofzuigers. Kort daarna, in 1869, probeerde Ives McGaffey deze technologie te verbeteren met zijn eigen ontwerp. Hoewel zijn machine minder praktisch was dan de conventionele bezem, was het een belangrijke stap in de evolutie van stofzuigers.

De significante doorbraak kwam met James Murray Spangler, een conciërge uit Ohio, die in 1907 een draagbare stofzuiger uitvond die effectief vuil en stof opzoog en verzamelde in een kussensloop.

Deze innovatie was superieur aan eerdere modellen en leidde tot de oprichting van de Electric Suction Sweeper Company, die de basis vormde voor de moderne stofzuigerindustrie.

Tijdens de economische moeilijkheden van de jaren dertig werd de Hercules-stofzuiger geïntroduceerd. Dit luxe apparaat, bedekt met echt krokodillenleer, symboliseerde status en rijkdom in een tijd waarin veel gezinnen moeite hadden om rond te komen. Het toonde aan dat zelfs utilitaire apparaten als luxegoederen konden dienen.

Vandaag de dag symboliseert de stofzuiger, met modellen zoals de Roomba, het ultieme gemak in huishoudelijk onderhoud.

Deze autonome machines navigeren zelfstandig door onze huizen, waardoor handmatig schoonmaken bijna overbodig wordt.

De evolutie van de stofzuiger van een handbediende bezem tot een zelfsturende robot is een duidelijk voorbeeld van hoe ver technologie is gevorderd.

De reis van de stofzuiger, van primitieve schoonmaakgereedschappen tot geavanceerde automatische systemen, is een indrukwekkend voorbeeld van technologische vooruitgang.

Elke fase in deze evolutie vertelt een verhaal over bredere maatschappelijke veranderingen, innovaties en een toenemende behoefte aan efficiëntie en gemak in het huishouden.

Gerelateerde onderwerpen:

Actueel

The Voice-kijkers zeggen al na een kwartier hetzelfde over Edson

Published

6 uur geleden

januari 25, 2026

Door

Elise Van Eijk

Vrijdagavond 23 januari stond voor veel televisiekijkers rood omcirkeld in de agenda: de tweede aflevering van het nieuwe seizoen van The Voice of Holland. Na de veelbesproken comeback vorige week zat Nederland opnieuw massaal voor de buis. Maar waar de verwachtingen hooggespannen waren, sloeg de sfeer op sociale media al binnen vijftien minuten volledig om. Dit keer was het niet een kandidaat of coach die het moest ontgelden, maar presentator Edson da Graça, die opnieuw onder vuur kwam te liggen.

Oude kritiek, nieuwe olie op het vuur

Dat Edson het dit seizoen niet makkelijk zou krijgen, was eigenlijk al duidelijk na de eerste aflevering. Als opvolger van Martijn Krabbé – een presentator die voor veel kijkers onlosmakelijk verbonden is met The Voice – lag Edson vanaf minuut één onder een vergrootglas. Vorige week werd hij al stevig bekritiseerd vanwege zijn stijl, timing en toon. En waar sommigen hoopten dat de storm zou gaan liggen, gebeurde juist het tegenovergestelde.

In aflevering twee leek één moment genoeg om de opgebouwde irritatie te laten ontploffen.

Het moment dat alles losmaakte

De aanleiding voor de stortvloed aan reacties was een scène met kandidate Tess. Zij gaf openlijk toe dat ze het lastig vond om het publiek te betrekken bij haar optreden en dat ze last had van flinke zenuwen. Een herkenbaar probleem, zeker op zo’n groot podium, en voor veel kijkers juist een moment waarop empathie en rust gewenst zijn.

Edson besloot Tess te helpen – althans, dat was duidelijk zijn intentie. Hij vertelde dat hij zelf in spannende situaties een speciale oefening doet om tot rust te komen. “Wat mij altijd helpt,” zei hij, “misschien klinkt het gek, maar ik doe de ‘on’.”

Tess keek hem zichtbaar verbaasd aan. Ze had geen idee waar hij het over had. Edson probeerde het uit te leggen, vroeg haar – en zelfs het publiek – om mee te doen en spoorde iedereen aan met opmerkingen als:
“Doe het met me mee. Iedereen. Kom op, broertje, zie niks. Je hebt een reputatie. Maar dit is voor je zus. Doe het voor je zus, let’s go.”

Wat bedoeld was als een luchtig, verbindend moment, werd door veel kijkers ervaren als ongemakkelijk, geforceerd en zelfs tenenkrommend.

Sociale media ontploffen

Nog voordat Tess haar optreden had afgerond, stroomde X (voorheen Twitter) vol met reacties. De toon was scherp, soms cynisch en geregeld ronduit genadeloos. Kijkers spraken van plaatsvervangende schaamte en vroegen zich hardop af wat ze nu eigenlijk aan het kijken waren.

Een greep uit de reacties:

“Wie Chantal leuk vindt, is niet goed wijs… en Edson… what a fail.”
“WTF Edson…”
“Dwing die mensen niet om je OOM te doen!”

Voor veel kijkers voelde het moment als een misplaatste poging tot hipheid, die totaal niet paste bij de spanning van een talentenjacht. Waar Martijn Krabbé bekendstond om zijn rustige, warme begeleiding van kandidaten, wordt Edson door critici juist verweten dat hij te aanwezig is.

‘Dit is niet Nieuwsuur, maar ook geen cabaret’

Opvallend is dat de kritiek niet alleen gaat over dit ene moment, maar over Edsons algemene rol in het programma. Op sociale media klinkt steeds vaker dezelfde boodschap: kijkers weten niet goed wie Edson wil zijn binnen The Voice.

Is hij de empathische coach? De grapjas? De motivator? Of toch de interviewer die het gesprek wil verdiepen? Voor veel mensen voelt het alsof hij alle rollen tegelijk probeert te spelen – en daardoor geen van allen overtuigend invult.

Sommige kijkers vergelijken zijn aanpak zelfs met andere programma’s:

“Het voelt alsof hij een workshop mindfulness geeft in plaats van een talentenjacht presenteert.”
“Dit is geen Nieuwsuur, maar ook geen cabaret. Wat is het wél?”

Verdeelde meningen, maar één duidelijke trend

Hoewel er ook mensen zijn die Edson verdedigen en zeggen dat hij “gewoon zichzelf is” en dat kijkers hem de tijd moeten geven, lijkt de overheersende trend toch negatief. Zeker in vergelijking met zijn voorganger Martijn Krabbé, die voor velen hét vertrouwde gezicht van The Voice blijft.

Het feit dat Martijn dit seizoen nog wel de voice-over verzorgt, maakt die vergelijking alleen maar pijnlijker. Meerdere kijkers merken op dat ze bij het horen van Martijns stem “even opgelucht ademhalen”, om daarna weer te struikelen over de presentatie in beeld.

Productiekeuzes onder vuur

Niet alleen Edson zelf ligt onder vuur; ook de redactie en productie krijgen kritiek. Sommige kijkers vragen zich af of de meditatie-oefening misschien vooraf bedacht was.
“Is dit Edsons idee, of is dit door de redactie opgelegd?” vraagt iemand zich hardop af.

Die vraag raakt aan een breder punt: The Voice probeert duidelijk een nieuwe toon te zetten na jaren van afwezigheid en controverse. Alles voelt veiliger, voorzichtiger en soms zelfs te glad. Voor een deel van het publiek voelt dat als een noodzakelijke reset, maar voor een ander deel juist als een verlies van spontaniteit.

Wat betekent dit voor Edson?

De grote vraag is nu: gaat RTL ingrijpen, of krijgt Edson de ruimte om te groeien? In eerdere seizoenen van grote shows is vaker gebleken dat presentatoren tijd nodig hebben om hun plek te vinden. Tegelijkertijd laat de hevigheid van de reacties zien dat het publiek weinig geduld heeft.

Voor Edson zelf is dit ongetwijfeld geen makkelijke positie. Hij stapt in een iconisch programma, volgt een geliefde presentator op en moet dat doen in een seizoen dat onder een vergrootglas ligt. Elk woord, elke grap en elk experiment wordt uitvergroot.

Conclusie: ongemakkelijk moment zet toon

Wat bedoeld was als een vriendelijk, rustgevend moment voor een nerveuze kandidaat, groeide uit tot het meest besproken fragment van de avond – maar niet op de manier die de makers hadden gehoopt. De meditatie-oefening werd hét symbool van alles waar kijkers zich aan storen: te geforceerd, te weinig gevoel voor timing en te ver verwijderd van wat zij verwachten van The Voice of Holland.

Of Edson zich weet te herpakken in de komende afleveringen, zal moeten blijken. Eén ding is zeker: het publiek kijkt niet alleen naar de kandidaten, maar net zo scherp naar de presentator. En voorlopig lijkt de jury op sociale media nog lang niet klaar met zijn oordeel.