Actueel
Groot nieuws over coronaprik: Wat artsen ontkenden staat nu zwart op wit
Twee vrouwen vinden in Amerika bevestiging voor hun klachten na coronavaccinatie: “Eindelijk zwart op wit”
De verhalen van Magdalena Dzambo en Iris de Boer maken opnieuw veel los. Beide vrouwen kregen na hun coronavaccinatie ernstige neurologische klachten, maar stuitten in Nederland jarenlang op ongeloof. Artsen zeiden dat hun symptomen van psychische aard waren en spraken van een zogeheten functionele neurologische stoornis (FNS).

Omdat hun klachten niet verdwenen, besloten ze zelf onderzoek te laten doen in de Verenigde Staten. Daar kregen ze voor het eerst bevestiging van wat ze al die tijd vermoedden: er zijn zichtbare afwijkingen in hun hersenen gevonden.
Jarenlang niet serieus genomen
Magdalena Dzambo kreeg in 2021 haar coronavaccinatie. Kort daarna begon ze te trillen en kreeg ze epileptische aanvallen. In Nederland liet ze zich onderzoeken in het Erasmus MC, maar kreeg daar te horen dat er “niets ernstigs” aan de hand was.
“De professor zei dat het onschuldig was en dat een hersenscan niet nodig was,” vertelt ze.
De klachten bleven echter aanhouden. Dzambo besloot daarop naar de Verenigde Staten te reizen, waar ze wél verder werd onderzocht. Uit een hersenscan bleek dat er sprake was van ontstekingen en lichte beschadigingen in het hersenweefsel.

Zichtbare afwijkingen op hersenscan
Volgens het verslag dat Dzambo op haar eigen platform The Long Shot deelde, tonen de scans kleine vlekjes in het witte stof van de hersenen. Dat wijst volgens haar op ontstekingen in de bloedvaten van de hersenen. Ook werd volumeverlies vastgesteld in de rechter hippocampus, het hersengebied dat belangrijk is voor geheugen en oriëntatie.
“Sinds de vaccinatie is mijn geheugen vreselijk achteruitgegaan. Mijn hoofd is nu echt een zeef,” zegt ze.
Ze stuurde het Amerikaanse onderzoeksrapport naar het Erasmus MC met de boodschap dat haar klachten wél een lichamelijke oorzaak hebben:
“Vier jaar lang geloofde niemand mij. Nu kan ik laten zien dat er echt iets aan de hand is.”
Nederlandse diagnose: FNS
Zowel Dzambo als Iris de Boer kreeg in Nederland de diagnose functionele neurologische stoornis (FNS) — een aandoening waarbij de hersenen wel signalen verkeerd verwerken, maar geen aantoonbare schade laten zien op standaardscans.
“Ze noemden het een softwarefoutje,” zegt Dzambo. “Maar in mijn geval is er gewoon sprake van fysieke schade.”
Ook De Boer kreeg na haar tweede vaccinatie klachten zoals tintelingen, hoofdpijn en concentratieproblemen. Haar neuroloog zei destijds:
“Ik geloof niet in vaccinatieschade, waarschijnlijk is het een onderliggend trauma.”
Voor De Boer voelde dat als een klap in het gezicht. “Alsof het allemaal tussen mijn oren zat.”

Nieuwe scans tonen afwijkingen
Omdat de klachten bleven, liet De Boer in het buitenland een nieuwe MRI-scan maken. Daar werd schade vastgesteld die niet past bij iemand van haar leeftijd.
“Ze zeiden letterlijk: dit hoort bij hersenverval van een honderdjarige, niet bij een gezonde vrouw van veertig.”
Beide vrouwen benadrukken dat Nederlandse z!ekenhuizen vaak gebruikmaken van MRI-scanners met een lagere resolutie (Tesla 3). Volgens hen kunnen subtiele afwijkingen daardoor onzichtbaar blijven.
“Voor de kleine witte puntjes op mijn scan heb je een Tesla 7 nodig,” zegt Dzambo. “Die zijn in Nederland nauwelijks beschikbaar.”
De scans in Amerika lieten volgens hen zien wat eerdere onderzoeken niet konden vastleggen.

Hoge kosten en beperkte mogelijkheden
De vrouwen bekostigden de buitenlandse onderzoeken zelf. Omdat dergelijke scans niet worden vergoed, moesten ze duizenden euro’s betalen.
“Mensen met minder geld kunnen dit gewoon niet doen,” zegt De Boer. “Die blijven met hun klachten zitten zonder antwoorden.”
De situatie heeft de vrouwen doen beseffen hoe groot de kloof kan zijn tussen patiëntenervaringen en medische erkenning.

Verschil tussen longcovid en vaccinatieklachten
De Boer wijst erop dat er volgens haar inmiddels duidelijker onderscheid wordt gemaakt tussen longcovid en vaccinatiegerelateerde klachten.
“Bij longcovid ontstaan problemen vanuit de longen, bij vaccinatieschade juist vanuit het zenuwstelsel,” zegt ze. “Dat verklaart waarom zoveel mensen met vaccinatieklachten ontstekingen in de hersenen hebben gehad.”
Hoewel de medische wereld nog verdeeld is over deze verklaringen, zien de vrouwen de Amerikaanse resultaten als bewijs dat verder onderzoek noodzakelijk is.

Behoefte aan erkenning
Voor zowel Dzambo als De Boer gaat het niet alleen om hun eigen situatie, maar om het bredere probleem dat veel mensen zich niet gehoord voelen.
“Artsen zeiden dat het stress was, maar ik voelde dat er iets lichamelijks misging,” aldus Dzambo. “Nu blijkt dat er inderdaad afwijkingen zichtbaar zijn. Waarom moest ik daarvoor helemaal naar Amerika?”
De vrouwen hopen dat hun verhaal leidt tot meer openheid in de medische wereld en dat patiënten met vergelijkbare klachten sneller serieus worden genomen.

Zorgen over de toekomst
Hoewel de bevestiging van hun vermoedens enig gevoel van opluchting geeft, blijven de vrouwen ongerust. Ze weten niet wat de gevonden afwijkingen op lange termijn betekenen.
“De hersenen zijn het laatste orgaan waar je ontstekingen wilt,” zegt De Boer. “We weten niet welk effect dit over tien jaar kan hebben. Dat is angstig.”
De zorgen gaan vooral over mogelijke cognitieve achteruitgang of risico’s op aandoeningen als Alzheimer of Parkinson.

Hoop op verandering
Met hun verhaal hopen de vrouwen een groter gesprek op gang te brengen over zorg, onderzoek en erkenning. Ze vinden dat klachten na een medische behandeling, of die nu door vaccinatie of een andere oorzaak komen, altijd serieus moeten worden onderzocht.
“We willen geen gelijk halen, we willen begrip,” besluit Dzambo. “Niemand kiest ervoor om z!ek te worden. Maar iedereen verdient het om gehoord te worden.”
Samenvatting
-
Magdalena Dzambo en Iris de Boer kregen na hun vaccinatie neurologische klachten.
-
In Nederland werden hun symptomen bestempeld als psychisch of functioneel.
-
In de Verenigde Staten toonden hoge-resolutie scans lichte hersenafwijkingen aan.
-
De vrouwen voelen zich eindelijk gehoord, maar blijven bezorgd over hun toekomst.
-
Ze hopen dat hun verhaal leidt tot meer onderzoek en erkenning voor mensen met onbegrepen klachten.
Kortom: na jaren van ongeloof hebben Magdalena Dzambo en Iris de Boer eindelijk tastbaar bewijs voor wat ze voelden — maar hun strijd voor begrip is nog lang niet voorbij.

Actueel
Maestro-kijkers geshockeerd door Jamai en iedereen zegt hetzelfde

Jamai Loman schittert in finale Maestro: “Dit was dirigeren op het allerhoogste niveau”
Wat Jamai Loman zondagavond liet zien in de grote finale van Maestro, ging verder dan een sterke prestatie. Het was een moment waarop alles samenkwam: techniek, muzikaliteit, leiderschap en vertrouwen. Met zijn uitvoering van het Concert voor Orkest van Béla Bartók maakte Jamai diepe indruk op de jury, het orkest én de kijkers thuis. De reacties waren unaniem lovend — en dat zie je niet vaak.

Een finale met hoge inzet
De finale van Maestro is traditioneel het moment waarop kandidaten alles moeten geven. Niet alleen muzikaal, maar ook mentaal. De spanning is hoog, de stukken zijn complex en de verwachtingen enorm. Voor Jamai betekende dat dirigeren van een van de meest veeleisende orkestwerken uit het repertoire: Bartóks Concert voor Orkest. Een compositie die uiterste precisie, helderheid en overzicht vraagt.
Dat Jamai juist met dit werk zou afsluiten, maakte de uitdaging extra groot. Het stuk staat bekend om zijn ritmische complexiteit, snelle overgangen en de manier waarop verschillende orkestgroepen voortdurend in dialoog zijn. Eén moment van twijfel kan alles doen kantelen.

Van Idols naar dirigentenpodium
Voor veel kijkers was het opnieuw een bevestiging van hoe veelzijdig Jamai is. Ooit brak hij door als winnaar van Idols, later ontwikkelde hij zich tot musicalacteur, presentator en zanger. Maar de afgelopen weken in Maestro liet hij een andere kant zien: die van een geboren dirigent.
Waar sommige kandidaten nog zoeken naar controle of overzicht, straalde Jamai rust uit. Meerdere kijkers merkten al eerder op dat hij “zijn roeping had gemist — of misschien juist nu had gevonden”. De finale leek die gedachte kracht bij te zetten.

Een uitvoering die alles vroeg
Het Concert voor Orkest vraagt niet alleen technische beheersing, maar ook het vermogen om een groot ensemble te leiden zonder overdaad. De dirigent moet duidelijk zijn zonder te forceren, aanwezig zonder te domineren. Precies daarin blonk Jamai uit.
Zijn slag was helder, zijn timing exact en zijn communicatie met het orkest zichtbaar effectief. Het resultaat: een uitvoering die strak, muzikaal en overtuigend klonk — zonder dat het ooit krampachtig werd.

Jury unaniem: vier tienen
De jury was na afloop eensgezind. Dat is al bijzonder, maar wat volgde was uitzonderlijk: vier tienen — de maximale score. Een zeldzaamheid in Maestro en een duidelijk signaal van uitzonderlijke kwaliteit.
-
Dominic Seldis was zichtbaar enthousiast:
“Het orkest kijkt niet voortdurend naar je. Ze hebben een miljoen noten voor zich. Ze moeten kunnen vertrouwen op die ene duidelijke beat — en die gaf jij ze.” -
Isabelle van Keulen benadrukte de schijnbare moeiteloosheid:
“Hoe krijg je het voor elkaar? Het is fenomenaal. Het lijkt alsof het makkelijk is — en dat is juist de kunst.” -
Ed Spanjaard prees Jamai’s technische controle en noemde de uitvoering “verbluffend”.
Het oordeel was helder: dit was dirigeren op topniveau.
Publiek raakt niet uitgepraat
Waar jury’s soms verdeeld zijn, was het publiek dit keer opvallend eensgezind. Op sociale media stroomden de reacties binnen. Kijkers spraken over kippenvel, ontroering en bewondering. Sommigen gaven aan dat ze tranen in de ogen kregen; anderen voorspelden Jamai een toekomst op de grootste podia.
Veel reacties draaiden om vakmanschap. Niet alleen talent, maar het harde werk en de discipline die zichtbaar waren in elke beweging. De consensus: dit was geen toeval, maar het resultaat van focus en muzikaal inzicht.
Vertrouwen van het orkest
Wat een uitvoering écht doet slagen, is het vertrouwen van het orkest. En dat was voelbaar. De musici speelden met overtuiging, volgden Jamai’s aanwijzingen en leken zich veilig te voelen onder zijn leiding. Dat is misschien wel het grootste compliment voor een dirigent — zeker voor iemand die relatief nieuw is in deze rol.
Zoals Seldis treffend zei: het orkest heeft houvast nodig. En dat kregen ze.
Een zeldzaam moment in Maestro
Vier tienen in de finale zijn zeldzaam, maar het gevoel dat Jamai opriep was misschien nog uitzonderlijker. Het was een moment waarop kijkers vergaten dat dit een televisieprogramma was. Het ging niet meer om competitie, maar om muziek — en om leiderschap in zijn puurste vorm.
Dat is precies waar Maestro om draait: laten zien wie in staat is om een orkest te dragen, niet alleen technisch, maar ook muzikaal en menselijk.
Wat betekent dit voor Jamai?
De vraag die na afloop bleef hangen: wat nu? Kan — of wil — Jamai verder als dirigent? De reacties suggereren dat veel mensen hem dat gunnen, en sommigen zelfs verwachten. Of hij daadwerkelijk deze weg inslaat, zal de tijd leren. Maar één ding staat vast: hij heeft bewezen dat hij het kan.
Zelf bleef Jamai bescheiden. Zoals vaker in het programma richtte hij de lof op het orkest en de begeleiding. Maar wie keek, zag ook iemand die zichtbaar genoot van het moment — en die volledig in zijn element was.
Een finale die blijft hangen
De finale van Maestro zal nog lang worden herinnerd, vooral vanwege Jamai’s optreden. Niet omdat het luid of overdreven was, maar juist omdat het gecontroleerd, muzikaal en overtuigend was. Het soort prestatie dat je niet elke week ziet — en zeker niet in een finale.
Of hij nu wint of niet, Jamai Loman heeft iets laten zien dat verder reikt dan een televisieprijs. Hij heeft laten zien wat mogelijk is wanneer talent, toewijding en muzikaal begrip samenkomen.
Conclusie: een meesterlijke avond
Met zijn uitvoering van Bartóks Concert voor Orkest schreef Jamai Loman zondagavond televisiegeschiedenis binnen Maestro. De unanieme jury, de massale steun van kijkers en het vertrouwen van het orkest onderstrepen hetzelfde: dit was bijzonder.
Voor Jamai voelt het als een hoogtepunt — misschien zelfs als een nieuw begin. En voor het publiek was het vooral één ding: genieten van pure klasse.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel12 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel12 maanden geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten
