Actueel
Floortje Dessing deelt zeer heftig nieuws: ‘Wereld ingestort!’
Floortje Dessing door diep dal: “Het voelde alsof ik doormidden was gezaagd”
Floortje Dessing, bekend van haar avontuurlijke reisprogramma’s en krachtige uitstraling, is het afgelopen jaar volledig uit de schijnwerpers verdwenen. In een eerlijk en emotioneel interview met LINDA. doet de presentatrice nu voor het eerst haar verhaal over wat haar al die tijd stil hield: een ernstige z!ekte die volgde op het verlies van haar vader.
Een onzichtbare strijd na een groot verlies
In mei vorig jaar 0verleed Floortjes vader, een verlies dat haar diep raakte. Niet lang daarna kreeg haar lichaam het zwaar te verduren. Binnen korte tijd werd ze twee keer met spoed opgenomen in het z!ekenhuis. De klachten waren ernstig, maar de oorzaak bleef lange tijd onduidelijk. “Ik dacht dat ik kanker had,” vertelt ze openhartig. Die onzekerheid leidde tot slapeloze nachten en paniekaanvallen. “Ik kreeg aanvallen in bed en wist soms niet waar ik het moest zoeken.”
Pas veel later kwam de diagnose: Floortje bleek te lijden aan een zeldzame en heftige vorm van endometriose, een aandoening waarbij weefsel dat lijkt op baarmoederslijmvlies zich buiten de baarmoeder nestelt. In haar geval had het zich verspreid naar organen als haar lever, longen en middenrif.
Een zware operatie en een litteken dat blijft
De enige oplossing was een ingrijpende operatie. “Het was veel heftiger dan ik had verwacht,” zegt Floortje. Tijdens de operatie werd de helft van haar lever verwijderd, evenals een stuk van haar long en een deel van haar middenrif. Het herstelproces was pijnlijk en lang. “Ik heb nu een litteken over mijn hele buik. Slapen en lopen gaan nog steeds moeizaam. Het voelt alsof ze me letterlijk doormidden hebben gezaagd.”
Ook de nasleep van de operatie viel zwaar. Vanwege de pijn kreeg ze sterke medicatie voorgeschreven, die haar niet alleen fysiek maar ook mentaal onderuit haalde. “Ik was echt een junk,” zegt ze eerlijk. “Het afbouwen van die medicatie was verschrikkelijk. Ik werd depressief, huilde om alles. Uiteindelijk moesten artsen me begeleiden om er vanaf te komen.”
Langzaam terug naar het leven
Toch gloort er licht aan de horizon. Floortje vertelt dat haar lever inmiddels weer is aangegroeid en dat het gat in haar middenrif met collageen is opgevuld. “Ik ben gerepareerd,” zegt ze voorzichtig optimistisch. “Maar ik ben er nog niet. Het gaat stap voor stap.”
Hoewel het fysieke herstel tijd vergt, voelt ze dat ze emotioneel ook langzaam weer grip krijgt op haar leven. Ze beschrijft het als “langzaam landen na een intens jaar.” En die landing deelt ze weer mondjesmaat met haar volgers.
Terug op Instagram: herinneringen en herstel
Op 3 mei, precies een jaar na het 0verlijden van haar vader, plaatste Floortje voor het eerst in lange tijd weer iets op Instagram. Ze deelde een foto van een familiemoment, waarin ze samen met haar naasten het leven van haar vader vierde. “Die vader van ons hield wel van een feestje,” schreef ze liefdevol. “Op deze dag vol herinneringen vieren we zijn leven voluit.”
De post raakte bij veel volgers een snaar. Niet alleen omdat Floortje eindelijk weer iets van zich liet horen, maar vooral omdat het zo oprecht en krachtig was — zoals we haar kennen.
Terugblik op een moeilijk jaar
Floortje gaf al eerder aan dat het niet goed met haar ging. In augustus 2024 schreef ze op Instagram dat haar lichaam niet meer in staat was om te reizen, iets wat haar tweede natuur is. “Ik lig er even helemaal vanaf,” meldde ze toen. “Geen reizen deze zomer, want mijn lijf doet het gewoon niet.” Het was ook de eerste zomer zonder haar vader — iets wat ze als bijzonder confronterend ervoer. “Allemaal eerste keren deze zomer,” schreef ze. “Nog even, en dan begint de herfst.”
Ook in oktober liet ze kort iets van zich horen. Ze deelde toen dat haar avontuurlijke leven tijdelijk was ingeruild voor rustige dagen op de bank, met een boek, een deken en een serie. De reacties van haar volgers waren hartverwarmend en steunend. Ze bleef geliefd, ook in stilte.
Heimwee moet je koesteren
Ondanks haar afwezigheid had Floortje vorig jaar nog wel een belangrijke mijlpaal: haar boek Heimwee moet je koesteren verscheen. In dit persoonlijke werk blikt ze terug op 25 jaar reizen en televisie maken. Ze deelt verhalen, favoriete plekken, lessen die ze onderweg leerde én inzichten die veel verder reiken dan landsgrenzen. Het boek kreeg lovende reacties en werd voor velen een baken van inspiratie tijdens een periode waarin Floortje zelf onzichtbaar was.
De veerkracht van Floortje
Nu kijkt ze voorzichtig vooruit. “Ik voel me elke dag een beetje sterker,” zegt ze. De ervaringen van het afgelopen jaar hebben haar veranderd — niet gebroken. Ze blijft trouw aan zichzelf, aan haar liefde voor reizen en de wereld, maar erkent ook dat het leven niet altijd maakbaar is. “To be continued,” sluit ze haar verhaal af. En daarmee laat ze zien dat ze er nog is, misschien anders dan voorheen, maar niet minder krachtig.
Wat haar verhaal zo bijzonder maakt
Floortje’s openhartigheid maakt haar niet alleen menselijk, maar ook een baken van herkenning voor anderen die met verlies of z!ekte kampen. Waar ze normaal gesproken de wereld rondreist om anderen te ontmoeten, nodigt ze nu mensen uit om haar binnenwereld te ontdekken. En die blijkt minstens zo indrukwekkend.
Ze is misschien (nog) niet terug op een verre bestemming met camera en rugzak, maar de reis die ze nu maakt, is minstens zo waardevol. Een reis van herstel, veerkracht en het opnieuw leren leven na verdriet en pijn.
Wat de toekomst brengt? Als het aan Floortje ligt, iets met betekenis. Want of het nu om een afgelegen eiland gaat of om een stil moment op de bank: haar blik blijft gericht op wat écht telt.
En daar kijken wij graag met haar mee.
Actueel
Groot verdriet voor zangeres Mieke

Voor de Belgische zangeres Mieke, voor altijd verbonden met haar ontroerende klassieker Engelbewaarder, volgen de moeilijke momenten elkaar in rap tempo op. Waar haar stem jarenlang troost bood aan anderen, staat ze nu zelf midden in een periode die ze zonder omwegen omschrijft als “een hel”. In een openhartig gesprek met Weekend vertelt ze hoe r0uw, z!ekte en onzekerheid samenkomen — en hoe ze elke dag probeert overeind te blijven.

Twee zware hoofdstukken tegelijk
Mieke kreeg nauwelijks de ruimte om op adem te komen. Kort nadat ze afscheid moest nemen van haar levenspartner Marc, werd ze geconfronteerd met een ingrijpende medische diagnose: een gezwel in haar keel. “Het ene moment probeer je te begrijpen wat je is overkomen, het volgende moment zit je al in een behandeltraject,” vertelt ze. “Alles ging zo snel dat ik geen tijd had om stil te staan bij mijn gevoelens.”
Waar vroeger haar agenda vol stond met optredens, repetities en ontmoetingen, werd het plots stil. “Alle shows zijn geannuleerd. Mijn dagen zijn leeg. En Marc, voor wie ik altijd zorgde, is er niet meer. Dat hakt erin.” Pas nu, maanden later, voelt ze hoe groot die leegte werkelijk is. “Je denkt dat je sterk bent, maar op rustige momenten komt het besef keihard binnen.”

Het gemis in de kleine dingen
Rouw toont zich niet alleen in grote momenten, zegt Mieke, maar juist in het alledaagse. “Alles in huis herinnert me aan hem. Een stoel, een jas, een opmerking die je normaal tegen elkaar maakte. Als ik opruim of ’s avonds alleen ben, voel ik het gemis het sterkst. Dan besef je hoe moeilijk het is om alleen verder te moeten.”
Die emotionele last droeg ze terwijl haar lichaam ondertussen een zware strijd leverde. In totaal onderging Mieke dertig bestralingen, met de laatste op 4 juni. De behandelingen zijn inmiddels afgerond, maar het wachten is begonnen. Pas in oktober kunnen artsen met zekerheid zeggen of het gewenste effect is bereikt. “Die onzekerheid vreet aan je,” zegt ze eerlijk. “Ik lig er wakker van. Het enige wat je kunt doen, is hopen dat het nu voorbij is.”

Een lichaam dat moet herstellen
De gevolgen van de behandelingen zijn nog dagelijks voelbaar. “Eten blijft moeilijk. Alles wat ik doorslik, voelt alsof het uren in mijn keel blijft hangen,” legt Mieke uit. Ze is noodgedwongen overgestapt op zachte voeding, zoals pasta en soep. “De artsen zeggen dat dit maanden kan duren, soms zelfs langer. Dat is frustrerend, want je wilt vooruit, maar je lichaam bepaalt het tempo.”
Ook haar energie is nog beperkt. Waar ze vroeger moeiteloos lange dagen maakte, moet ze nu haar krachten zorgvuldig verdelen. “Ik kan niet meer alles op een dag. Soms voel ik me duizelig of gewoon leeg. Dan moet ik luisteren naar mijn lichaam, hoe moeilijk dat ook is.”

Voorzichtig vooruit, centimeter voor centimeter
Toch weigert Mieke zich volledig over te geven aan de somberte. “Het gaat elke dag een centimetertje beter,” zegt ze met een voorzichtig glimlachje. “Ik heb minder medicatie nodig, ik voel me iets sterker en ik kan al wat langer op zijn. Dat zijn kleine overwinningen, maar ze betekenen veel.”
Een terugkeer naar het podium is voorlopig nog niet aan de orde. “Ik hoopte aan het einde van de zomer voorzichtig weer iets te kunnen doen, maar zoals ik me nu voel, zie ik dat nog niet gebeuren.” Het gemis van het publiek en de muziek is groot. “Zingen is mijn leven. Die leegte is moeilijk te vullen.”
Steun als reddingsboei
Gelukkig staat Mieke er niet alleen voor. Familie, vrienden en naasten vormen een onmisbare steun. “Zonder hen zou ik dit niet aankunnen,” geeft ze toe. “Ze zijn er op momenten dat ik het even niet zie zitten. Dat is mijn redding.”
Ook van fans ontvangt ze warme reacties. Berichten, kaarten en woorden van steun geven haar het gevoel dat ze niet vergeten is. “Dat doet ontzettend veel. Het herinnert me eraan waarom ik ooit ben begonnen met zingen.”
Een onverwacht lichtpuntje
In diezelfde periode kreeg haar carrière onverwacht een nieuw duwtje in de rug. De recente versie van Engelbewaarder door Marco Schuitmaker gaf het nummer een tweede leven. “Ik was verrast en geraakt door wat hij ervan heeft gemaakt,” vertelde Mieke eerder. Het succes van de remake voelde als een lichtpuntje in een verder donkere tijd. “Het liet me zien dat muziek blijft leven, ook als jij zelf even stil moet staan.”
Leven met onzekerheid
De komende maanden blijven spannend. Tot de controles duidelijkheid geven, leeft Mieke tussen hoop en vrees. “Gezondheid is de grootste luxe,” zegt ze zacht. “Als je dat niet hebt, verandert alles. Dan hoop je alleen maar dat dat gemene beestje voorgoed uit je lijf blijft.”
Toch is opgeven geen optie. “Ik blijf vechten,” zegt ze vastberaden. “Voor mezelf, voor de herinneringen aan Marc en voor de hoop dat ik ooit weer kan zingen zoals vroeger.”
Een stem die blijft raken
Mieke’s verhaal is dat van een vrouw die tegelijk rouwt en herstelt, die haar kwetsbaarheid durft te tonen zonder haar kracht te verliezen. Haar stem mag dan voorlopig zwijgen op het podium, de betekenis ervan blijft groot. Voor haar fans — en voor iedereen die te maken krijgt met verlies en z!ekte — blijft ze een symbool van doorzettingsvermogen.
“Het is zwaar,” besluit ze. “Maar zolang er hoop is, ga ik door. Elke dag opnieuw, centimeter voor centimeter.”
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel1 jaar geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten





