Actueel

Familie Eva Hermans-Kroot deelt groot nieuws ❤️

Published

1 jaar ago

januari 23, 2025

De familie van Eva Hermans-Kroot, bekend van het indrukwekkende tv-programma Over Mijn Lijk, heeft ontroerend nieuws gedeeld. Een prachtig eerbetoon aan haar nalatenschap heeft haar strijd en positiviteit opnieuw in de schijnwerpers gezet.

Longeneeslijk: Eva’s blijvende nalatenschap

Op 30 november vorig jaar verloor Nederland een bijzondere persoonlijkheid. Via de Instagram-pagina Longeneeslijk, die Eva zelf gebruikte om haar strijd tegen longk*nker te delen, werd haar 0verlijden bekendgemaakt. De 25-jarige Eva vocht tegen een ongeneeslijke ziekte, maar ondanks de moeilijkheden bleef ze tot haar laatste ademhalen een bron van inspiratie en positiviteit.

Eva’s grootste droom was het schrijven van een boek, en die droom werd werkelijkheid. Haar boek, dat oorspronkelijk in december zou worden gepresenteerd, verscheen net voor haar 0verlijden. Eva mocht de uitgave en de eerste reacties nog meemaken, wat haar laatste dagen een extra betekenis gaf.

Hoewel Eva haar eigen succes niet volledig kon meemaken, leeft haar nalatenschap voort. Het boek Longeneeslijkbereikte kort na haar 0verlijden de eerste plaats in de Bestseller Top 60. Een prestatie die haar familie en vrienden met trots vervulde, en waarvan ze zeker weten dat Eva er ontzettend trots op zou zijn geweest.

Een bijzondere nominatie voor Eva’s werk

Vandaag deelden Eva’s nabestaanden een prachtig nieuwtje via haar social media: haar boek is genomineerd voor de prestigieuze Storytel Awards in de categorie Beste Luisterboek Nederland.

“Eva zou hier zo trots op zijn geweest,” schrijft haar familie in een emotioneel bericht. “Haar verhaal, haar strijd, en vooral haar onvoorstelbare kracht en positiviteit krijgen opnieuw erkenning.”

De nominatie voelt als een bekroning op Eva’s werk en geeft haar nalatenschap een nieuw podium. Het bewijst nogmaals hoe diepgaand Eva’s verhaal mensen heeft geraakt en hoeveel impact haar woorden blijven hebben.

Co-auteur Hanneke Mijnster blikt terug

Eva schreef haar boek niet alleen. Samen met co-auteur Hanneke Mijnster bracht ze haar verhaal tot leven. In een recent interview met Shownieuws sprak Hanneke over de emotionele reis die ze samen met Eva doormaakte tijdens het schrijven.

“In het begin was het leuk en gezellig,” vertelt Hanneke. “We hadden intensieve gesprekken en ik voelde meteen hoe bijzonder Eva was. Maar naarmate het proces vorderde, werd het steeds zwaarder. Vooral toen ik uit haar dagboeken moest putten en het verloop van haar ziekte ging beschrijven.”

Hanneke beschrijft hoe confronterend het was om Eva’s persoonlijke worstelingen en kwetsbare momenten op papier te zetten. “Ik merkte dat ik vaak huilde tijdens het schrijven. Het raakte me diep, want Eva was meer dan een schrijfpartner geworden; ze was iemand die ik in mijn hart had gesloten.”

De moeilijkheid van gesprekken met dierbaren

Naast haar samenwerking met Eva, voerde Hanneke ook gesprekken met de mensen die Eva het meest dierbaar waren, waaronder haar moeder. Dit waren vaak de moeilijkste momenten tijdens het proces.

“Ik vond het enorm zwaar om haar moeder te interviewen,” zegt Hanneke. “Ik probeerde me voor te stellen hoe het moest zijn om te weten dat je kind niet meer beter wordt. Het verdriet dat zij en de rest van de familie meedroegen, voelde bijna tastbaar.”

Ondanks de emotionele zwaarte wist Hanneke samen met Eva een boek te creëren dat niet alleen Eva’s verhaal vertelt, maar ook een bron van inspiratie is voor velen. Het boek geeft lezers een intieme kijk in Eva’s leven, haar kracht, en hoe ze zelfs in de donkerste tijden licht wist te vinden.

Een inspiratie die voortleeft

De nominatie voor Beste Luisterboek Nederland voelt als een passend eerbetoon aan Eva’s onvergetelijke nalatenschap. Het geeft haar verhaal de kans om nog meer mensen te bereiken en te inspireren.

Eva’s familie heeft hun dankbaarheid uitgesproken voor de enorme steun en liefde die ze na Eva’s 0verlijden hebben ontvangen. Ze moedigen mensen aan om voor Eva’s boek te stemmen, zodat haar inspirerende boodschap een nog groter podium kan krijgen.

Langs deze weg wensen we de familie, vrienden, en iedereen die Eva kende veel sterkte. Haar verhaal en strijd zijn een blijvende inspiratiebron voor ons allemaal. ❤️

Actueel

Flinke klap voor Maarten van Rossem (82)

Published

2 uur ago

juni 19, 2026

Elise Van Eijk

Maarten van Rossem heeft met verbazing en ergernis gereageerd op het verdwijnen van het naamplaatje van zijn bekende bankje in het Utrechtse Wilhelminapark. Het gouden bordje, dat vorig jaar als eerbetoon aan de historicus werd geplaatst, blijkt te zijn verwijderd. Volgens Van Rossem is er sprake van pure vernieling.

De historicus ontdekte het zelf tijdens een wandeling door het park. Toen hij bij het bankje aankwam dat zijn naam draagt, zag hij direct dat er iets mis was. Het gouden plaatje was verdwenen en ook het bankje zelf bleek beklad met diverse tekens en graffiti.

Hoewel Van Rossem geschrokken is van de vernieling, zegt hij tegelijkertijd niet volledig verrast te zijn. Volgens hem kampt het park al langer met bezoekers die weinig respect tonen voor de openbare ruimte.

Bijzonder eerbetoon verdwenen

Het bewuste naamplaatje werd in 2025 door de gemeente Utrecht geplaatst ter gelegenheid van Van Rossems jubileum als jurylid van De Slimste Mens. Daarmee wilde de stad de populaire historicus eren voor zijn jarenlange bijdrage aan het televisieprogramma.

Op het bordje stond een speelse tekst waarin Van Rossem werd omschreven als een wandelende encyclopedie en een autoriteit op het gebied van kennis en geschiedenis. Het bankje groeide daardoor uit tot een herkenbaar punt in het park en trok regelmatig bezoekers die er even wilden plaatsnemen of een foto wilden maken.

Voor veel Utrechters kreeg het bankje daardoor een bijzondere betekenis. Juist daarom vindt Van Rossem het jammer dat het persoonlijke eerbetoon nu deels verdwenen is.

“Geen souvenir, maar diefstal”

De historicus maakt duidelijk dat hij het voorval niet ziet als een onschuldige grap. Volgens hem gaat het simpelweg om diefstal en vernieling van openbaar bezit.

Een beloning voor degene die het plaatje terugbrengt, ziet hij dan ook niet zitten. Met zijn kenmerkende droge humor merkte hij op dat hij eerder geneigd zou zijn zo iemand stevig aan te spreken dan te belonen.

Volgens Van Rossem laat het incident zien hoe sommige mensen omgaan met spullen die voor iedereen bedoeld zijn. Hij vindt dat een zorgelijke ontwikkeling.

Kritiek op gedrag in het park

Het verdwijnen van het plaatje staat volgens Van Rossem niet op zichzelf. Hij uit al langer kritiek op het gedrag van sommige bezoekers van het Wilhelminapark.

De historicus zegt zich regelmatig te ergeren aan zwerfafval, vernielingen en andere vormen van overlast. Vooral na grote evenementen of drukke dagen ziet hij volgens eigen zeggen hoe het park er soms rommelig bij ligt.

Daarbij benadrukt hij dat het volgens hem niet draait om afkomst of achtergrond, maar om respect voor de omgeving. Mensen die openbare ruimtes vervuilen of beschadigen, zorgen er volgens hem voor dat iedereen daar uiteindelijk de gevolgen van merkt.

Ideeën voor beter beheer

Zoals vaker komt Van Rossem ook met enkele opvallende voorstellen om de situatie te verbeteren. Zo pleit hij voor meer toezicht in het park en denkt hij dat een vaste beheerder veel problemen zou kunnen voorkomen.

Daarnaast noemt hij de mogelijkheid om het park in de avonduren af te sluiten, al beseft hij dat dit waarschijnlijk lastig uitvoerbaar is. Ook suggereert hij met een knipoog dat bezoekers misschien beter een replica van het plaatje zouden kunnen kopen dan het origineel mee te nemen.

Achter die humor schuilt echter een serieuze boodschap: volgens Van Rossem verdient een openbaar park beter onderhoud en meer bescherming tegen vandalisme.

Onzeker of plaatje terugkeert

Voorlopig is niet bekend of het verdwenen bordje wordt teruggevonden. Ook is nog onduidelijk of de gemeente een nieuw exemplaar zal laten maken.

Voor Van Rossem gaat het inmiddels niet alleen meer om het plaatje zelf, maar vooral om het principe. Volgens hem laat het incident zien hoe kwetsbaar openbare voorzieningen kunnen zijn wanneer mensen er niet zorgvuldig mee omgaan.

Het bekende bankje staat voorlopig nog steeds in het Wilhelminapark, maar mist nu het detail dat het juist zo bijzonder maakte. Toch zal het voor veel bezoekers waarschijnlijk nog altijd het ‘Maarten van Rossem-bankje’ blijven, met of zonder naamplaatje.