Actueel
De toestand van Caroline van der Plas is verslechterd: ‘Ze kan niet meer lopen’
Caroline van der Plas is de afgelopen dagen ongewild onderwerp geworden van een felle discussie over spot, grenzen en respect. De BBB-leidster, die al langere tijd zichtbaar mank loopt, zag hoe haar fysieke aandoening werd bespot in een populaire podcast. Wat voor de makers bedoeld leek als luchtige satire, kwam bij haar keihard binnen. “Zielepoot,” reageerde ze scherp. En daarmee raakte ze een snaar bij velen.
Spot in een podcast
Aanleiding is een fragment uit de Zelfspodcast, waarin columnist Sander Schimmelpenninck en zanger Jaap Reesema zich uitlaten over het manklopen van Van der Plas. In de podcast suggereren ze op spottende toon dat haar manier van lopen te maken zou hebben met “boerengolf”. Een grap die volgens hen past binnen hun satirische stijl, maar die voor Caroline de grens ver overschrijdt.
In het fragment wordt lachend gespeculeerd dat er “iets mis is gegaan bij het boerengolfen” en dat daar een blessure aan overgehouden zou zijn. Het bijschrift bij de gedeelde video op sociale media maakt het nog scherper: daarin wordt haar manklopen gekoppeld aan politieke standpunten, met de suggestie dat ze “alles links ziet” en zelfs “de linkerkant van haar lichaam steeds minder gebruikt”.
Confrontatie via sociale media
Caroline van der Plas werd door een volger op X (voorheen Twitter) gewezen op het fragment. Ze keek het terug en besloot publiekelijk te reageren. Niet met humor, maar met zichtbare boosheid en teleurstelling. Voor haar is dit geen onschuldige grap, maar het belachelijk maken van een lichamelijke aandoening.
“Mensen belachelijk maken om een aandoening,” schrijft ze. Ze maakt duidelijk dat haar manklopen niets te maken heeft met een sportieve misstap of een ludieke oorzaak, maar met artritis – een chronische en vaak pijnlijke aandoening waarbij gewrichten ontstoken raken.
Wat is artritis?
Artritis is een verzamelnaam voor verschillende vormen van gewrichtsontstekingen. Het kan leiden tot pijn, stijfheid, zwelling en in sommige gevallen blijvende schade aan gewrichten. Voor veel mensen betekent het dagelijks omgaan met pijn, verminderde mobiliteit en vermoeidheid. Het is geen tijdelijke blessure, maar een aandoening die kan opspelen in golven en soms levenslang aanwezig blijft.
Voor Van der Plas heeft dit concrete gevolgen. Ze loopt mank, heeft pijn en moet haar dagen aanpassen aan wat haar lichaam aankan. Toch staat ze, zo benadrukt ze zelf, elke dag in de Tweede Kamer. “Artritis kan erg pijnlijk zijn, maar ik sta er wel,” schrijft ze. Daarmee wil ze niet alleen haar eigen veerkracht tonen, maar ook laten zien dat fysieke beperkingen iemand niet minder toegewijd of capabel maken.
“Wie is hier de echte zielepoot?”
De term “zielepoot”, die Caroline gebruikt in haar reactie, is scherp gekozen. Ze keert de spot als het ware om: niet zij, met haar aandoening, maar degenen die er grappen over maken, tonen volgens haar een gebrek aan empathie.
“Wie hier de echte zielepoot is, zien we hier in vol ornaat,” besluit ze haar bericht. Het is een duidelijke boodschap: humor mag scherp zijn, maar niet ten koste van iemands gezondheid.
Verdeelde reacties
De reactie van Van der Plas zorgt voor een stortvloed aan reacties. Een deel van het publiek schaart zich volledig achter haar. Veel mensen vinden dat lichamelijke aandoeningen nooit onderwerp van spot mogen zijn, ongeacht politieke voorkeur of satirische context.
Anderen nemen het op voor Schimmelpenninck en Reesema en wijzen erop dat satire nu eenmaal schuurt en dat publieke figuren moeten kunnen incasseren. Toch lijkt de balans in dit geval door te slaan richting begrip voor Caroline. Vooral mensen met een chronische ziekte of beperking laten weten hoe pijnlijk dit soort grappen kan zijn.
“Je ziet aan de buitenkant niet wat iemand doormaakt,” schrijft een volger. “Dit raakt veel meer mensen dan alleen Caroline.”
Humor versus respect
De kwestie raakt aan een bredere maatschappelijke discussie: waar ligt de grens tussen satire en kwetsen? Satire is bedoeld om te prikkelen, te ontregelen en soms te overdrijven. Maar wanneer de grap niet meer gaat over macht, ideeën of gedrag, maar over het lichaam en de gezondheid van een persoon, wordt het voor velen problematisch.
Caroline van der Plas is een uitgesproken politica die niet schuwt om stevige kritiek te krijgen. Ze staat bekend om haar directe stijl en haar vermogen om tegen een stootje te kunnen. Juist daarom maakt haar reactie indruk: als zelfs zij aangeeft dat een grens is overschreden, zegt dat iets over de impact.
Politiek en menselijkheid
Het incident laat ook zien hoe dun de scheidslijn is tussen de publieke rol en de persoonlijke mens achter de politicus. In het politieke debat worden ideeën, standpunten en beslissingen bekritiseerd – soms keihard. Maar een aandoening als artritis is geen standpunt, geen strategie en geen ideologie. Het is simpelweg een deel van iemands leven.
Van der Plas benadrukt dat ook in eerdere gesprekken. Zo sprak ze eerder met Johnny de Mol over haar mensenkennis, die ze naar eigen zeggen niet opdeed op de universiteit, maar “op plekken waar je leert hoe mensen echt zijn”. Juist die ervaring lijkt hier door te klinken: ze voelt feilloos aan wanneer humor omslaat in ontmenselijking.
Stilte van de podcastmakers
Opvallend is dat Sander Schimmelpenninck en Jaap Reesema tot nu toe niet publiekelijk hebben gereageerd op de kritiek. Of ze de grap achteraf betreuren of bij hun stijl blijven, is onduidelijk. Voorstanders van Van der Plas hopen op een excuus of op zijn minst erkenning dat de grap ongelukkig was.
Tegenstanders vinden excuses overdreven en zien de ophef als bewijs dat satire steeds minder ruimte krijgt. Maar zelfs binnen die groep klinkt soms de nuance dat lichamelijke aandoeningen een ander terrein zijn dan politieke satire.
Meer dan een incident
Wat begon als een fragment uit een podcast, is uitgegroeid tot een bredere discussie over respect, empathie en de omgang met zichtbare én onzichtbare aandoeningen. Caroline van der Plas heeft die discussie onbedoeld aangezwengeld door zich uit te spreken – niet alleen voor zichzelf, maar ook voor anderen die dagelijks leven met pijn en beperkingen.
Of de podcastmakers nog reageren, zal moeten blijken. Maar één ding is duidelijk: dit gaat niet meer alleen over een grap. Het gaat over hoe we omgaan met elkaar, ook – en misschien juist – wanneer iemand een publieke functie bekleedt.
Verdrietig nieuws rond Alex de Lange uit Over Mijn Lijk: zijn vrouw Linda deelt emotioneel bericht
Er is verdrietig nieuws gekomen over Alex de Lange, die bij veel kijkers bekend werd door zijn deelname aan het televisieprogramma Over Mijn Lijk. Zijn vrouw Linda heeft via Instagram laten weten dat Alex op 37-jarige leeftijd is heengegaan na een lange en intensieve strijd met een ernstige z!ekte.
Het bericht dat Linda online deelde, werd door veel volgers met grote emotie ontvangen. Alex en zijn gezin deelden de afgelopen jaren openhartig hun verhaal via sociale media en hun blog. Daardoor leefden veel mensen mee met hun situatie.
Volgens Linda is Alex gisteravond in alle rust heengegaan. Zijn familie en naasten waren daarbij dicht bij hem.
Een emotionele boodschap van zijn vrouw
Op Instagram schreef Linda een aangrijpend bericht waarin ze haar verdriet deelt.
Ze beschreef Alex als haar grote liefde en als een bijzondere vader voor hun zoon.
“Lieve allen, gisteren hebben we helaas met oneindig veel verdriet afscheid moeten nemen van mijn allerliefste en sterkste man en de allerbeste, grappigste en liefste papa van de hele wereld,” schreef ze.
De woorden maken duidelijk hoeveel Alex voor zijn gezin betekende.
Voor Linda en hun zoon Aaron breekt nu een moeilijke periode aan waarin ze hun leven opnieuw vorm moeten geven zonder hem.
Jarenlange strijd met een hersentumor
Alex leefde al lange tijd met een ernstige z!ekte. Toen hij 26 jaar oud was, kreeg hij te horen dat hij een hersentumor had.
Dat moment veranderde zijn leven ingrijpend.
De jaren daarna stonden voor een groot deel in het teken van behandelingen, z!ekenhuisbezoeken en medische trajecten.
Ondanks alles bleef Alex volgens mensen uit zijn omgeving opvallend positief en betrokken bij zijn gezin.
Hij probeerde zoveel mogelijk te genieten van de momenten die hij had met zijn vrouw en zoon.
Een extra zeldzame diagnose
Alsof de hersentumor nog niet zwaar genoeg was, kreeg Alex later nog een tweede diagnose.
Artsen ontdekten bij hem een zeer zeldzame vorm van kanker: een spindelcel-sarcoom.
Deze aandoening komt maar weinig voor en maakte zijn medische situatie nog complexer.
De combinatie van beide z!ekten zorgde ervoor dat de behandelingen intensief en moeilijk bleven.
Toch bleef Alex vechten en probeerde hij steeds opnieuw hoop te houden.
Een zware operatie
Enkele weken geleden onderging Alex nog een ingrijpende operatie.
De tumor in zijn hoofd was in korte tijd flink gegroeid en artsen vonden dat een operatie noodzakelijk was.
Alex zelf beschreef de ingreep als een “alles of niets”-moment.
Het was een laatste poging om de situatie te verbeteren.
De operatie zelf verliep volgens de artsen technisch gezien goed, maar daarna ontstonden er complicaties.
Moeilijk herstel na de operatie
Na de operatie werd Alex niet meteen wakker.
Volgens berichten van zijn vrouw kreeg hij meerdere epileptische aanvallen.
Daarnaast kampte hij met koorts en vochtophopingen in zijn hoofd.
Artsen probeerden verschillende behandelingen om zijn toestand te stabiliseren.
Medicatie werd aangepast en specialisten deden er alles aan om zijn lichaam te helpen herstellen.
Helaas bleven de verbeteringen uit.
Slecht nieuws van de artsen
Tijdens het verdere onderzoek ontdekten artsen dat tumorcellen zich ook in de botranden van zijn schedel bevonden.
Dat maakte zijn situatie nog ingewikkelder.
De medische vooruitzichten werden daardoor somber.
Volgens de artsen was de kans op herstel klein geworden.
Voor Alex en zijn familie betekende dat opnieuw een zware klap.
Verzorging werd steeds intensiever
In de laatste fase van zijn z!ekte had Alex voortdurend medische zorg nodig.
Thuis verzorgen werd uiteindelijk te moeilijk.
Hij had 24 uur per dag ondersteuning nodig van professionals.
Daarom werd besloten dat hij zijn laatste periode zou doorbrengen in een hospice.
Zo kon hij de zorg krijgen die op dat moment noodzakelijk was.
Laatste momenten met familie en vrienden
In het hospice kreeg Alex nog de gelegenheid om afscheid te nemen van mensen die belangrijk voor hem waren.
Vrienden en familie kwamen langs om hem te zien.
Voor Linda en hun zoon Aaron waren het emotionele momenten.
Volgens Linda waren deze bezoeken belangrijk voor Alex.
Ze boden hem de kans om in rust tijd door te brengen met de mensen die hem dierbaar waren.
Een verhaal dat veel mensen raakte
Alex en Linda kozen er tijdens hun traject voor om hun ervaringen te delen met de buitenwereld.
Via Instagram en hun blog gaven ze regelmatig updates over zijn gezondheid.
Ze vertelden over z!ekenhuisopnames, behandelingen en moeilijke momenten.
Maar ze deelden ook persoonlijke verhalen over hun gezin en het dagelijks leven.
Die openheid zorgde ervoor dat veel mensen zich verbonden voelden met hun verhaal.
Bekend geworden door televisie
Veel mensen leerden Alex kennen via het programma Over Mijn Lijk.
In dat programma volgt presentator Tim Hofman jonge mensen die leven met een ernstige z!ekte.
Het programma laat zien hoe zij omgaan met hun situatie, hun dromen en hun dagelijkse leven.
De verhalen zijn vaak intens, maar ook inspirerend.
Alex was een van de deelnemers die kijkers diep wist te raken.
Zijn openheid en humor maakten veel indruk.
Een man met humor en veerkracht
Volgens vrienden en familie stond Alex bekend om zijn sterke karakter.
Ondanks de moeilijke omstandigheden probeerde hij positief te blijven.
Humor speelde daarbij een belangrijke rol.
Hij wilde niet alleen bekendstaan om zijn z!ekte, maar vooral om wie hij als persoon was.
Voor zijn gezin wilde hij zoveel mogelijk mooie herinneringen blijven maken.
Steun van duizenden volgers
Na het bericht van Linda stroomden de reacties op sociale media binnen.
Duizenden mensen betuigden hun medeleven.
Veel volgers schreven dat ze de familie al jaren volgen en diep geraakt zijn door het nieuws.
Anderen deelden herinneringen aan Alex of spraken woorden van steun uit voor Linda en hun zoon.
Een blijvende herinnering
Hoewel Alex slechts 37 jaar oud is geworden, heeft hij volgens velen een grote indruk achtergelaten.
Zijn verhaal heeft veel mensen geraakt en laten zien hoe waardevol het leven kan zijn, zelfs in moeilijke omstandigheden.
Voor Linda en Aaron blijven de herinneringen aan hem een belangrijk onderdeel van hun leven.
Zijn openheid, humor en liefde voor zijn gezin zullen bij veel mensen blijven hangen.
Veel steun voor de familie
In deze moeilijke periode ontvangen Linda en haar zoon veel steun uit hun omgeving.
Vrienden, familie en volgers proberen hen op allerlei manieren bij te staan.
Het verlies van een partner en vader laat een grote leegte achter.
Toch hopen veel mensen dat de liefde en herinneringen die Alex heeft achtergelaten hen kracht zullen geven in de tijd die voor hen ligt.
Langs deze weg wensen wij Linda, hun zoon Aaron en iedereen die Alex dierbaar was veel sterkte toe.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel1 jaar geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten