Actueel
Asociale dame parkeert op invalide parkeerplaats, maar omstanders grijpen in: ´Verdiende loon!´
Een alledaagse wandeling door een drukke winkelstraat liep voor een voorbijganger onverwacht uit op frustratie en verbazing. Op de stoep trof hij een auto aan die niet alleen de doorgang voor voetgangers blokkeerde, maar ook een gereserveerde invalidenparkeerplaats bezet hield. De bestuurder? Een vrouw zonder zichtbaar geldige parkeerkaart. Haar actie werd vastgelegd op video, en wat volgde was een storm van verontwaardiging op sociale media.
Stoep én invalidenplek bezet
De korte video laat weinig aan de verbeelding over. De auto staat schuin geparkeerd, met de voorwielen op de stoep en de achterkant stevig op de blauwe invalidenparkeerplek. Voor voetgangers, ouders met kinderwagens en mensen in een rolstoel is er nauwelijks nog ruimte om veilig langs te lopen. Het is een situatie die niet alleen irritatie, maar ook daadwerkelijke gevaar oplevert voor kwetsbare verkeersdeelnemers.
Sociale media ontploft: “Respectloos en egoïstisch”
De beelden gingen razendsnel rond: duizenden keren gedeeld, geliket en becommentarieerd. Onder de video uiten boze gebruikers hun frustratie over wat zij zien als asociaal en respectloos gedrag. “Wat als jij in een rolstoel zat en je kon nergens parkeren?” vraagt iemand zich hardop af. Anderen zijn minder genuanceerd: “Meteen beboeten en rijbewijs afpakken,” klinkt het.
Brede discussie over handhaving
Het incident heeft een bredere discussie op gang gebracht over de handhaving van parkeerregels. Steeds meer mensen roepen op tot strengere controles en hogere boetes. Volgens velen wordt er te weinig opgetreden tegen foutparkeerders die ‘even snel’ denken iets te mogen doen, ten koste van anderen. Vooral invalidenplekken blijken in de praktijk opvallend vaak het doelwit van gemakzuchtige bestuurders.
Toegankelijkheid onder druk
Wat deze situatie schrijnend duidelijk maakt, is hoe kwetsbaar de openbare ruimte is voor mensen met een beperking. Stoepen, op- en afritten en parkeerplekken zijn er met een reden: ze maken zelfstandig bewegen mogelijk. Als die plekken worden ingepikt door mensen zonder behoefte of toestemming, betekent dat voor anderen letterlijk stilstand.
Gebrek aan bewustzijn of onverschilligheid?
Over de intentie van de foutparkeerder bestaat discussie. Was het domme onwetendheid of opzettelijke onverschilligheid? Het ontbreken van een invalidenkaart op het dashboard wijst in elk geval op misbruik. Of de vrouw beboet is, is nog niet bekend. Wel roept het incident vragen op over hoe effectief en snel gemeenten optreden tegen dit soort gedragingen.
De rol van sociale controle
Een ding is zeker: zonder de oplettende voorbijganger en zijn smartphone was dit incident waarschijnlijk onopgemerkt gebleven. De video legt opnieuw bloot hoe burgers tegenwoordig hun rol als ‘digitale wijkagent’ oppakken. Maar het roept ook vragen op: is publieke verontwaardiging genoeg om gedrag te veranderen, of zijn zichtbare boetes en handhaving écht nodig?
Tolerantiegrens bereikt
Wat voor de bestuurder misschien een onschuldige beslissing leek – “ik ben zo weer terug” – is voor velen een grensoverschrijding. Juist omdat het hier gaat om een groep mensen die al dagelijks obstakels ervaart in mobiliteit en toegang. De woede die online losbarstte, weerspiegelt de groeiende intolerantie tegenover dit soort gemakzuchtig en ongevoelig gedrag.
Meer dan een video: een signaal
Dit incident staat niet op zichzelf. Het is een symptoom van een bredere uitdaging in onze samenleving: het gebrek aan bewustzijn voor de gevolgen van ogenschijnlijk kleine keuzes. Voor wie mobiel is, lijkt een stoep vanzelfsprekend. Voor iemand met een rollator of rolstoel is het een noodzakelijke levensader. Wie die blokkeert, ontneemt meer dan alleen ruimte — het beperkt vrijheid.
De hoop is dat dit soort beelden en de bijbehorende reacties niet alleen de foutparkeerder aan het denken zetten, maar ook beleidsmakers wakker schudden: handhaving moet geen uitzondering zijn, maar de norm.
Ben Cramer (77) over leven, liefde en loslaten: “Voor Carla moet alles goed geregeld zijn”
In een samenleving waar de d00d nog vaak als een ongemakkelijk onderwerp wordt beschouwd, doorbreekt zanger Ben Cramer op bewonderenswaardige wijze het zwijgen. De inmiddels 77-jarige zanger, bekend van klassiekers als De Clown, kiest ervoor om zijn eindigheid niet te negeren, maar juist te omarmen en voor te bereiden — met liefde, helderheid en een grote dosis verantwoordelijkheid.
Wat Cramer de afgelopen maanden publiekelijk deelde over zijn toekomstvisie, raakt velen. Niet omdat hij afscheid neemt van het leven, integendeel: hij is springlevend, optredend en genietend. Maar hij maakt ook ruimte voor een ander soort gesprek: een gesprek dat troost, duidelijkheid en liefde biedt, voor als het ooit zover is.
De kracht van Volendamse nuchterheid
Ben Cramer is altijd een man van heldere woorden en eenvoudige wijsheid geweest. Geboren in Amsterdam, maar omarmd door de Volendamse mentaliteit van zijn muzikale omgeving, staat hij met beide benen op de grond. Hij weet: het leven is kostbaar, maar ook eindig.
Als jongste van vier broers ziet hij hoe de jaren zijn familie uitdunnen. Zijn oudste broer werd 91, en dat getal klinkt vaak in zijn hoofd als een baken van hoop én realisme. “Niets is voor altijd,” zegt hij in interviews. Maar in plaats van zich te laten verlammen door angst, kiest hij ervoor om actief, liefdevol en doordacht te leven — en te regelen.
Alles geregeld voor als het zover is
Wat Ben Cramer heeft gedaan, is iets waar velen tegenop zien: hij heeft zijn eigen afscheid voorbereid. Niet vanuit somberte, maar vanuit liefde voor zijn vrouw Carla, met wie hij al jaren een diepe band deelt.
“Ik wil niet dat Carla straks met onzekerheid achterblijft,” zegt hij. “Niet financieel, niet praktisch en niet emotioneel.”
Alles ligt vast. Van telefoonnummers tot wilsverklaringen. Van praktische scenario’s tot details waar men op moeilijke momenten vaak niet aan denkt. Er is een duidelijk document opgesteld waarin staat wat te doen, mocht het leven hem onverwachts loslaten. Geen giswerk, geen stress — alleen duidelijkheid en rust.
Volgens Cramer is dit een daad van liefde. Geen grote gebaren, maar kleine details die ervoor zorgen dat Carla in alle rust kan r0uwen, zonder zich verloren te voelen in de chaos die vaak volgt op een 0verlijden.
Zorgen over zijn dochter
Hoewel hij zich vitaal voelt, zijn er zorgen die hem raken. Zijn dochter Shanna leeft met de chronische en slopende spierz!ekte MS (multiple sclerose). Cramer weet dat hij de z!ekte niet kan verlichten, maar hij kan er wél zijn. Zijn rol als vader is veranderd door de jaren heen, maar zijn liefde niet. Zijn aanwezigheid is onvoorwaardelijk.
“Je wilt altijd het beste voor je kind,” zegt hij. “En als je dat niet kunt bieden via genezing, dan maar via nabijheid.”
De zorgen om Shanna kleuren zijn blik op het leven nog meer in zachtere tinten. Ze maken hem nederiger, rustiger, en vastberadener om goed afscheid te nemen als het ooit zover komt. Zodat ook zij niet met vragen blijft zitten.
Carla’s angsten en zijn antwoorden
Carla, zijn vrouw, is jonger dan hij. En dat voelt ze — zeker nu Ben ouder is dan haar eigen moeder ooit werd. Dat brengt onvermijdelijk zorgen met zich mee. Zorgen die Cramer begrijpt én erkent.
Daarom praten ze er open over. Niet zwaarmoedig, maar eerlijk en liefdevol. Ze delen hun angsten, hun wensen, hun vragen. Het gesprek over het einde is bij hen geen taboe, maar een teken van vertrouwen.
“Het zijn juist die gesprekken die rust brengen,” vertelt hij. “We lachen ook, hoor. Want hoe je het ook wendt of keert: het is een onderdeel van het leven.”
Nog lang niet klaar met het leven
Wie denkt dat Ben Cramer in zijn stoel zit te wachten op het einde, heeft het mis. Integendeel. Hij staat nog steeds op het podium en zingt met hart en ziel. Optredens geven hem energie en zorgen voor een gezonde geest. Zelfs zijn arts gaf aan dat blijven zingen zijn welzijn bevordert.
Alleen zijn stem wordt af en toe uitgedaagd door hooikoorts, een kwaal die veel zangers herkennen. Maar Cramer blijft optimistisch. “Zolang ik kan zingen, voel ik me levend,” zegt hij.
Zijn liefde voor muziek is onveranderd. Hij plant optredens, werkt aan repertoire en blijft in beweging — letterlijk én figuurlijk.
Liefde betekent ook loslaten kunnen
Het gesprek over het levenseinde voeren, en alles regelen voor na je d00d, vereist moed. Maar volgens Cramer is het ook een vorm van intens liefhebben. Het is vooruitdenken voor iemand anders. Niet uit angst, maar uit compassie.
“Ik wil Carla niet met lege handen achterlaten. Niet in praktische zin, maar ook niet emotioneel. Alles moet kloppen. Dat is mijn taak als partner.”
Die houding is niet alleen bewonderenswaardig, maar ook leerzaam. In een tijd waarin veel mensen het gesprek uitstellen of vermijden, is Cramers benadering verfrissend eerlijk.
Een voorbeeld voor velen
Ben Cramer hoopt dat zijn openheid anderen inspireert. Hij roept stellen op om op tijd het gesprek aan te gaan, om dingen op papier te zetten, om te denken aan elkaar. Want te vaak, zo zegt hij, wachten mensen tot het te laat is. En dan is er geen ruimte meer voor rust en reflectie.
Zijn boodschap is helder: liefde gaat verder dan het hier en nu. Het zit ook in het voorbereiden, in het zorgen voor degene die je achterlaat. En dat gesprek is, hoe confronterend soms ook, een geschenk.
Levenslust en afscheid in balans
Cramers aanpak toont dat je volop kunt leven én tegelijk voorbereid kunt zijn. Dat vooruitdenken niet gelijkstaat aan pessimisme, maar juist aan liefdevolle zorg. En dat je — hoe oud je ook bent — nog steeds iets kunt betekenen voor de mensen van wie je houdt.
In zijn huis, zijn muziek en zijn relaties bouwt hij aan nalatenschap. Geen monument van marmer, maar een erfenis van aandacht, zorg en verbondenheid.
Conclusie: afscheid als laatste liefdesdaad
Ben Cramer is nog lang niet klaar met het leven. Maar hij is wél klaar voor het moment waarop het leven eindigt. En daarin schuilt een enorme kracht. Hij laat zien dat d00d en liefde hand in hand kunnen gaan, dat afscheid nemen óók een vorm van zorgen is.
Zijn verhaal is er een van helderheid, van compassie en van verantwoordelijkheid. In een wereld die liever wegkijkt, kijkt hij recht vooruit. En dat maakt hem, ook buiten het podium, een inspirerend mens.
Wat vind jij van Ben Cramers aanpak? Zou jij het gesprek over het einde eerder durven aangaan met je partner? Deel je mening en praat mee op onze Facebookpagina.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel1 jaar geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten