Connect with us

Actueel

Jan Keizer (76) ernstig ziek, wordt niet meer beter

Published

on

Jan Keizer, de zanger die voor generaties Nederlanders onlosmakelijk verbonden is met BZN, heeft ingrijpend nieuws gedeeld over zijn gezondheid. In een openhartig gesprek met weekblad Story vertelt hij dat bij hem opnieuw prostaatk*nker is vastgesteld en dat de z!ekte inmiddels is uitgezaaid. De boodschap is helder en eerlijk: genezing is niet meer mogelijk. Wat rest, is tijd winnen—en die tijd zo betekenisvol mogelijk invullen.

Een diagnose die alles verandert

Keizer vertelt dat hij al enige tijd weet dat de z!ekte is teruggekeerd. “Ik weet sinds enige tijd dat de prostaatk*nker terug is,” zegt hij. Inmiddels heeft hij acht chemokuren achter de rug. De behandelingen lijken effect te hebben op de uitzaaiingen, maar de realiteit blijft hard. “Het lijkt de goede kant op te gaan,” aldus Keizer, “maar de artsen hebben ook gezegd dat ik nooit meer beter word. Ik zie mijn gezondheid nu meer als rekken en strekken.” Het zijn woorden die de nuchterheid van de Volendammer laten zien—zonder opsmuk, zonder valse hoop, maar met een duidelijke blik op wat is.

Uitzaaiingen en de tol van behandeling

De z!ekte heeft zich verspreid naar zijn botten en longen. Opmerkelijk genoeg ervaart Keizer daar zelf relatief weinig directe klachten van. De medische scans laten zelfs zien dat de uitzaaiingen, mede dankzij de chemo, iets kleiner zijn geworden. De grootste belasting komt van de behandeling zelf. “Het is meer dat de chemo mij d00dz!ek maakt,” vertelt hij. “Want behalve de kwaadaardige cellen, worden ook de goedaardige cellen vernietigd.” Die bijwerkingen zijn zwaar en allesomvattend—een bekende realiteit voor veel mensen die met intensieve behandelingen te maken krijgen.

Leven in cycli van hoop en uitputting

Keizer krijgt eens per drie weken een chemokuur, mits zijn bloedwaarden het toelaten. De dagen daarna zijn het zwaarst. “Dan ben je intens moe en lijkt het of je het niet redt. Je hebt nergens zin in,” zegt hij. Na enkele dagen volgt meestal een voorzichtige opleving. Die golfbeweging—van uitputting naar een korte adempauze—bepaalt nu zijn ritme. Het is een leven dat wordt gemeten in weken en dagen, in energie die zorgvuldig moet worden verdeeld.

Vergelijkingen die pijn doen

De zanger merkt zelf het verschil met nog geen jaar geleden. In november stond hij, achttien jaar na het laatste gezamenlijke optreden, weer op het podium met BZN. Dat moment voelde toen als een feest, een cadeau. “Als ik mezelf vergelijk met afgelopen november,” zegt hij nu, “toen we na achttien jaar weer op het podium stonden, voel ik me nu minder goed. Al die chemo’s tasten toch alles aan.” Het contrast tussen toen en nu is groot—en confronterend.

De stem blijft

Tegelijkertijd is er ook iets om dankbaar voor te zijn. Keizer is opgelucht dat zijn stem niet is aangetast. Zingen is altijd zijn thuis geweest, zijn manier om zich uit te drukken en contact te maken met het publiek. Dat hij die mogelijkheid nog heeft, betekent veel voor hem. Het is een anker, een stukje identiteit dat blijft staan terwijl zoveel andere zekerheden verschuiven.

Volendam, BZN en een bijzonder moment

Vorig jaar was er een BZN-fandag in Volendam. De formatie verraste de aanwezigen met een optreden—een moment dat fans nog lang zullen koesteren. Kort daarna schoof Keizer aan bij Shownieuws, waar hij vertelde hoe bijzonder hij dat vond. Het was meer dan nostalgie; het was een bevestiging van de band tussen muziek en leven, tussen artiest en publiek. Die herinnering krijgt nu extra gewicht.

Openheid als kracht

Door zijn verhaal te delen, kiest Keizer bewust voor openheid. Niet om medelijden te vragen, maar om eerlijk te zijn. Zijn woorden resoneren bij velen die zelf te maken hebben met ernstige z!ekte—of bij naasten die naast iemand staan in een kwetsbare periode. De nuchtere manier waarop hij spreekt over “rekken en strekken” is geen berusting, maar realisme: kijken wat er kan, zonder de feiten te ontkennen.

De mens achter de zanger

Wie Keizer alleen kent van de hits en het podium, ziet nu ook de mens achter de artiest. Iemand die moet omgaan met vermoeidheid, met onzekerheid, met de vraag hoe je je dagen indeelt als energie schaars is. Tegelijk blijft hij trouw aan wie hij is: direct, eerlijk, zonder dramatiek. Dat is misschien wel de reden dat zijn verhaal zoveel raakt.

Muziek als houvast

Muziek speelt in deze fase een andere rol. Niet als ambitie of carrière, maar als houvast. Zingen, luisteren, herinneringen ophalen—het zijn manieren om betekenis te geven aan tijd. Dat zijn stem hem niet in de steek laat, voelt als een zegen. Het stelt hem in staat te blijven doen wat hij het liefste doet, zolang het kan.

Steun en verbondenheid

De reacties op Keizers openheid zijn warm en steunend. Fans, collega’s en luisteraars spreken hun waardering uit—niet alleen voor zijn muzikale nalatenschap, maar ook voor zijn moed om de waarheid te delen. In Volendam en ver daarbuiten wordt met hem meegeleefd. Die verbondenheid is voelbaar en waardevol, juist nu.

Een leven met aandacht

Wat Keizer vooral uitstraalt, is aandacht voor het nu. De focus ligt niet op wat niet meer kan, maar op wat er wél is: momenten van energie, een stem die blijft, muziek die verbindt, en de mensen om hem heen. “Rekken en strekken” klinkt misschien technisch, maar in zijn mond betekent het: zorgvuldig omgaan met tijd, en elke dag serieus nemen.

Tot slot

Het verhaal van Jan Keizer is geen verhaal van sensatie, maar van eerlijkheid. Van een icoon die zijn publiek niet alleen meeneemt in hoogtepunten, maar ook in kwetsbaarheid. Door zijn situatie te benoemen zoals die is, zonder omwegen, laat hij zien dat kracht ook kan schuilen in transparantie. En terwijl de toekomst onzeker is, blijft één ding duidelijk: zijn muziek en zijn stem blijven, als baken voor velen—en als troost voor hemzelf.

Actueel

Dit is de hoge boete die je krijgt als je hondenpoep niet opruimt!

Published

on

Even de hond uitlaten en vergeten een zakje mee te nemen: het lijkt misschien onschuldig, maar het kan vervelende gevolgen hebben. In veel Nederlandse gemeenten geldt namelijk een opruimplicht voor hondenpoep. Wie een drol op straat, de stoep of in het park laat liggen, kan daarvoor een boete krijgen. De precieze regels en bedragen verschillen echter per gemeente.

Voor hondenbezitters is het daarom belangrijk om te weten wat er tijdens een wandeling van hen wordt verwacht. Niet alleen om een bekeuring te voorkomen, maar vooral om straten, parken en andere openbare plekken schoon te houden.

Hondenpoep opruimen is meestal verplicht

Gemeenten kunnen hun regels rond honden vastleggen in de Algemene Plaatselijke Verordening, beter bekend als de APV.

Daarin staat bijvoorbeeld waar honden aangelijnd moeten zijn, welke gebieden verboden zijn voor honden en op welke plaatsen een opruimplicht geldt.

In veel gemeenten komt het erop neer dat de begeleider van een hond de uitwerpselen direct moet verwijderen wanneer het dier zijn behoefte doet op een openbare plek.

Denk daarbij aan stoepen, straten, plantsoenen, parken en andere plekken waar mensen wandelen of recreëren.

Er kunnen uitzonderingen bestaan. Sommige gemeenten hebben speciale hondenuitlaatplaatsen, hondentoiletten of andere aangewezen gebieden waar afwijkende regels gelden.

Kijk daarom altijd naar de plaatselijke voorschriften en eventuele borden.

Waarom zijn gemeenten zo streng?

Een achtergelaten hondendrol is voor veel mensen vooral een grote bron van ergernis, maar gemeenten hebben meer redenen om een opruimplicht in te voeren.

Uitwerpselen kunnen de openbare ruimte vervuilen en zijn bijzonder vervelend op plekken waar veel kinderen spelen, mensen sporten of wandelaars langskomen.

Ook voor mensen met een rolstoel, kinderwagen of visuele beperking kan hondenpoep op een stoep voor extra overlast zorgen.

Daar komt bij dat hondenpoep bacteriën en parasieten kan bevatten.

De eenvoudigste oplossing is daarom duidelijk: opruimen zodra je hond zijn behoefte heeft gedaan.

Wie controleert hier eigenlijk op?

De handhaving van plaatselijke hondenregels ligt doorgaans bij gemeentelijke toezichthouders en buitengewoon opsporingsambtenaren, oftewel boa’s.

Zij kunnen controleren op locaties waar regelmatig klachten over hondenpoep binnenkomen.

Wanneer bewoners herhaaldelijk melding maken van overlast in een bepaalde straat of een park, kan een gemeente besluiten daar vaker toezicht te houden.

Wie daadwerkelijk wordt betrapt op het niet opruimen van hondenpoep, kan vervolgens een bekeuring krijgen.

Wat een toezichthouder precies moet vaststellen en welke bevoegdheden daarbij gelden, hangt af van de betreffende overtreding en de lokale regelgeving.

Hoe hoog is de boete?

Daar bestaat niet één simpel antwoord op.

De regels rond hondenpoep zijn lokaal geregeld en ook de financiële gevolgen kunnen daardoor verschillen. Bovendien kunnen tarieven in de loop van de tijd veranderen.

Wie precies wil weten welke regels en bedragen in zijn of haar woonplaats gelden, kan daarom het beste de website of APV van de eigen gemeente raadplegen.

Een boete is in ieder geval een onnodige kostenpost voor iets wat met een simpel hondenpoepzakje gemakkelijk te voorkomen is.

Regels verschillen per gemeente

Het is belangrijk om niet automatisch aan te nemen dat de regels overal hetzelfde zijn.

De ene gemeente beschikt over speciale uitlaatstroken, terwijl een andere gemeente juist verschillende gebieden heeft aangewezen waar honden helemaal niet mogen komen.

Denk bijvoorbeeld aan bepaalde speelplaatsen, schoolpleinen, sportterreinen of recreatiegebieden.

Ook voor losloopgebieden kunnen aparte voorschriften gelden.

Let tijdens het wandelen daarom goed op de bebording. Zeker wanneer je met je hond in een andere gemeente verblijft, kan het verstandig zijn vooraf de lokale regels te controleren.

Dat geldt helemaal wanneer je de grens overgaat naar bijvoorbeeld België of Duitsland. Daar kunnen weer andere lokale voorschriften gelden.

Zorg dat je altijd zakjes bij je hebt

Een goede voorbereiding voorkomt vrijwel alle problemen.

Zorg ervoor dat je standaard meerdere hondenpoepzakjes meeneemt tijdens iedere wandeling. Een kleine dispenser aan de riem is daarvoor een eenvoudige oplossing.

Het is verstandig om meer dan één zakje mee te nemen. Je hond kan tijdens een langere wandeling immers meerdere keren zijn behoefte doen.

Bewaar daarnaast een voorraad bij de voordeur, in je jas of in de auto. Zo is de kans kleiner dat je pas halverwege de wandeling ontdekt dat je geen zakjes bij je hebt.

Voor grotere honden kunnen extra ruime en stevige zakken prettiger zijn.

Zo maak je opruimen makkelijker

Niet iedereen vindt het prettig om hondenpoep met een zakje op te pakken. Een speciale hondenpoepschep kan dan uitkomst bieden.

Vooral op gras of andere zachte ondergronden kan zo’n hulpmiddel praktisch zijn.

Ook een klein flesje handgel kan handig zijn om tijdens langere wandelingen bij je te hebben.

Wie ’s avonds wandelt, kan daarnaast een klein zaklampje gebruiken of het licht van de telefoon inschakelen. In het donker is het soms verrassend lastig om precies terug te vinden waar de hond zijn behoefte heeft gedaan.

Geen afvalbak? Dan toch meenemen

Een veelgehoord excuus is dat er nergens een afvalbak in de buurt staat.

Dat ontslaat een hondenbezitter echter niet automatisch van de opruimplicht.

Doe de uitwerpselen in een goed afgesloten zakje en neem dat mee totdat je een geschikte afvalbak tegenkomt.

Een gevuld hondenpoepzakje achterlaten in een berm, aan een hek hangen of in een boom leggen is uiteraard geen oplossing. De poep is dan wel van de grond verdwenen, maar daarvoor komt plastic zwerfafval in de plaats.

Mag hondenpoep in de gft-bak?

Ook bij het weggooien is enige aandacht nodig.

Zakjes die worden verkocht als biologisch afbreekbaar of composteerbaar klinken aantrekkelijk, maar dat betekent niet automatisch dat ze in iedere gft-bak of op een composthoop thuishoren.

De voorschriften voor afvalverwerking kunnen lokaal verschillen. Controleer daarom bij de eigen gemeente hoe hondenpoep moet worden weggegooid.

In veel situaties is een goed afgesloten zakje in het daarvoor bestemde afval de veiligste en eenvoudigste oplossing.

En in het bos dan?

Ook bestaat regelmatig het idee dat een hondendrol in een bos of natuurgebied zonder problemen kan blijven liggen.

Dat is niet vanzelfsprekend.

Natuurbeheerders kunnen eigen regels hanteren en ook gemeentelijke voorschriften kunnen van toepassing zijn. Daarnaast kunnen grote hoeveelheden hondenpoep ongewenste gevolgen hebben voor de omgeving.

Controleer daarom de regels van het betreffende natuurgebied en ga er niet automatisch vanuit dat opruimen buiten de bebouwde kom nergens nodig is.

Houd rekening met andere buurtbewoners

Zelfs wanneer je de uitwerpselen netjes opruimt, kun je rekening houden met waar je hond zijn behoefte doet.

Laat een hond bijvoorbeeld liever niet midden op een speelveldje, direct voor een voordeur of op iemands oprit poepen.

Dat voorkomt irritatie tussen buurtbewoners.

Wie regelmatig dezelfde route loopt, kan bovendien bewust kiezen voor plekken waar voldoende afvalbakken staan. Dat maakt het makkelijker om een gebruikt zakje snel kwijt te kunnen.

Iemand anders laat jouw hond uit

Laat je regelmatig iemand anders met de hond wandelen, zorg dan dat ook die persoon weet welke regels gelden.

Geef kinderen, familieleden, buren of andere tijdelijke hondenuitlaters voldoende zakjes mee en spreek af dat de uitwerpselen altijd worden opgeruimd.

Maak je gebruik van een professionele hondenuitlaatservice, dan mag je verwachten dat deze bekend is met de plaatselijke regels. Toch kan het geen kwaad om vooraf duidelijke afspraken te maken over het uitlaten en opruimen.

Toch een boete gekregen?

Word je aangesproken door een toezichthouder, blijf dan rustig en vraag indien nodig om uitleg over de geconstateerde overtreding.

Wie het niet eens is met een opgelegde sanctie, kan op het document bekijken welke mogelijkheden er zijn om daartegen op te komen en welke termijn daarvoor geldt.

De procedure kan verschillen afhankelijk van het soort beschikking.

Het is daarom verstandig om de informatie op de bekeuring of beschikking zorgvuldig te lezen.

Een zakje voorkomt een hoop gedoe

Uiteindelijk is de oplossing verrassend eenvoudig.

Neem tijdens iedere wandeling voldoende hondenpoepzakjes mee en ruim de uitwerpselen van je hond direct op waar dat verplicht is. Daarmee voorkom je niet alleen het risico op een boete, maar vooral een hoop ergernis bij andere mensen.

En twijfel je over de regels? Controleer dan de APV of website van je eigen gemeente. Want hoewel de opruimplicht op veel plaatsen geldt, kunnen de precieze voorschriften per woonplaats verschillen.

Continue Reading

Trending

  • Actueel2 jaar ago

    Hardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’

  • Actueel2 jaar ago

    Jutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien

  • Actueel2 jaar ago

    Martijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’

  • Actueel2 jaar ago

    Kijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald

  • Actueel2 jaar ago

    André Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg

  • Actueel2 jaar ago

    Zangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten

  • Actueel2 jaar ago

    Ophef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg

  • Actueel2 jaar ago

    Volgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔