Connect with us

Actueel

Irene Schouten deelt schokkend nieuws over de gezondheid van haar zoon: ‘Alsjeblieft, red het kind’

Published

on

Het leven van Irene Schouten ziet er negen maanden na de geboorte van haar zoon Dirk totaal anders uit dan ze zich ooit had kunnen voorstellen. Waar haar naam jarenlang synoniem stond voor kracht, controle en ongekende sportieve prestaties, wordt haar dagelijks bestaan nu bepaald door zorgen, onzekerheid en kleine stapjes vooruit. De voormalig topschaatsster spreekt daar openhartig over in gesprek met het Algemeen Dagblad – niet als kampioen, maar als moeder die haar weg zoekt in onbekend terrein.

Een droom die anders liep dan verwacht

Toen Irene Schouten begin 2024 bekendmaakte dat ze stopte met topschaatsen, voelde dat voor velen al als het einde van een tijdperk. Ze had vrijwel alles bereikt wat er te bereiken viel: olympisch succes, wereldtitels en een ongekende dominantie op de lange afstanden. Kort daarna volgde het nieuws dat ze in verwachting was van haar eerste kindje. Irene sprak toen over “het echte goud” en straalde van geluk.

Maar de vreugde rondom de komst van haar zoon werd al snel overschaduwd door medische zorgen die niemand had zien aankomen.

Een zeldzame diagnose

Bij zoon Dirk werd een zeldzame genetische mutatie vastgesteld, gecombineerd met epilepsie. Het gaat om een mutatie die pas in 2022 voor het eerst is beschreven en waarvan wereldwijd slechts elf gevallen bekend zijn. Dat maakt de situatie extra complex: er is nauwelijks vergelijkingsmateriaal, geen duidelijke prognose en weinig houvast.

“We weten simpelweg niet wat de toekomst brengt,” zegt Irene eerlijk. “Hoe vaak en hoe lang ik ook zoek, ik word er niet wijzer van.” Zelfs specialisten kunnen weinig concrete antwoorden geven. Een arts in het AMC zei haar letterlijk: “Irene, jij weet net zoveel als ik.” Alles wat online te vinden is, is nieuw, beperkt en vaak theoretisch.

Voor iemand die haar hele carrière gewend was aan meetbare doelen, schema’s en duidelijke resultaten, is dat een enorme omschakeling.

Leven met onzekerheid

De epilepsie van Dirk betekent dat zijn dagen onvoorspelbaar zijn. Sommige momenten lijken rustig, andere brengen spanning en alertheid. Irene vertelt dat haar hoofd voortdurend bezig is met de gezondheid van haar zoon. “Je staat eigenlijk altijd ‘aan’. Je leert leven met het idee dat niets vanzelfsprekend is.”

Afgelopen donderdag ging Dirk naar een medische opvang, waar hij gespecialiseerde zorg krijgt. Dat was een ingrijpende stap, maar ook een noodzakelijke. “Daar krijgt hij de zorg die hij nodig heeft,” zegt Irene. “Ik ben redelijk positief ingesteld en de zorg in Nederland is heel goed. Dus wie weet kan hij nog een aantal stapjes maken.”

Kleine overwinningen, grote betekenis

Irene weet inmiddels dat vergelijken geen zin heeft. Ze kijkt bewust niet naar andere baby’s van negen maanden. In plaats daarvan focust ze zich op de kleine, persoonlijke mijlpalen van haar zoon. “Dirk kan zijn hoofdje nog niet goed optillen,” vertelt ze. “Hij kan nu net op zijn buik rollen en weer terug. Dat maakt mij zó trots.”

Voor buitenstaanders lijken het misschien minimale ontwikkelingen, maar voor Irene en haar gezin zijn het momenten van pure vreugde. “Met elk stapje dat hij maakt, zijn we blij,” zegt ze. “Dat zijn onze overwinningen.”

Een andere kijk op succes

De vrouw die ooit races won met minuten voorsprong, heeft haar definitie van succes volledig moeten herzien. Waar ze vroeger trainde voor goud, draait het nu om comfort, kwaliteit van leven en genieten van wat wél kan.

“Ik besef dat Dirk nooit zal functioneren zoals andere kinderen,” zegt Irene zonder omwegen. “Maar ik hoop dat hij kan genieten. En daar doen we alles aan.” Die zin vat haar nieuwe levenshouding samen: niet vechten tegen wat niet te veranderen is, maar alles geven voor wat mogelijk is.

Moederschap met extra lagen

Het moederschap brengt voor Irene ook oude emoties naar boven. Haar eigen moeder kreeg acht jaar geleden een hersenbloeding, waardoor zij sindsdien afhankelijk is van zorg. “Het is niet meer mijn moeder zoals ze was,” vertelt Irene. “Ze is echt een andere vrouw geworden.”

Dat besef raakt haar nu extra diep. “Mijn zoontje zal nooit weten wat voor leuke oma hij had kunnen hebben,” zegt ze. Ze mist haar moeder vooral op de momenten waarop ze vragen heeft over haar eigen babyperiode. “Hoe was ik als baby? Heb jij dit ook meegemaakt? Of is dit normaal?”

Tegelijkertijd probeert Irene ook hierin het positieve te blijven zien. “Ik ben wel heel blij dat ze Dirk nog kan zien,” zegt ze zacht. “Dat is ook wat waard.”

Van topsport naar topszorg

Het contrast met haar vorige leven is groot. Waar Irene vroeger leefde volgens trainingsschema’s, voedingsplannen en wedstrijdkalenders, draait haar leven nu om medische afspraken, observaties en aanpassingen. Toch merkt ze dat haar topsportmentaliteit haar ook helpt.

“Je leert in de sport omgaan met tegenslagen,” zegt ze. “Alleen is dit natuurlijk van een totaal andere orde.” Discipline, doorzettingsvermogen en focus – eigenschappen die haar olympisch goud brachten – zet ze nu in voor haar gezin.

Hoop, zonder garanties

Wat Irene misschien het moeilijkst vindt, is het ontbreken van perspectief. Er is geen duidelijk pad, geen eindpunt waar naartoe wordt gewerkt. “We weten gewoon niet wat de toekomst biedt,” zegt ze. “Dat blijft het lastigste.”

Toch probeert ze hoop te houden, zonder zichzelf valse beloften te doen. “Ik ben niet naïef, maar ik weiger ook om alleen maar somber te zijn.” Die balans – tussen realisme en hoop – is iets wat ze elke dag opnieuw moet zoeken.

Het echte goud

Toen Irene eerder sprak over haar zwangerschap als “het echte goud”, kon ze nog niet weten hoe zwaar het pad zou worden. Maar die woorden hebben hun betekenis niet verloren – ze zijn alleen verdiept.

Dirk is geen makkelijke weg, geen vanzelfsprekend verhaal. Maar hij is wel haar zoon. En in alles wat Irene vertelt, klinkt liefde, vastberadenheid en een indrukwekkende eerlijkheid.

Haar leven is niet langer gericht op podiumplaatsen of records, maar op iets wat veel kwetsbaarder én waardevoller is: het geluk en welzijn van haar kind, hoe klein de stapjes soms ook zijn.

En misschien is dat, in alle onzekerheid, wel haar grootste kracht.

Actueel

Dit is de hoge boete die je krijgt als je hondenpoep niet opruimt!

Published

on

Even de hond uitlaten en vergeten een zakje mee te nemen: het lijkt misschien onschuldig, maar het kan vervelende gevolgen hebben. In veel Nederlandse gemeenten geldt namelijk een opruimplicht voor hondenpoep. Wie een drol op straat, de stoep of in het park laat liggen, kan daarvoor een boete krijgen. De precieze regels en bedragen verschillen echter per gemeente.

Voor hondenbezitters is het daarom belangrijk om te weten wat er tijdens een wandeling van hen wordt verwacht. Niet alleen om een bekeuring te voorkomen, maar vooral om straten, parken en andere openbare plekken schoon te houden.

Hondenpoep opruimen is meestal verplicht

Gemeenten kunnen hun regels rond honden vastleggen in de Algemene Plaatselijke Verordening, beter bekend als de APV.

Daarin staat bijvoorbeeld waar honden aangelijnd moeten zijn, welke gebieden verboden zijn voor honden en op welke plaatsen een opruimplicht geldt.

In veel gemeenten komt het erop neer dat de begeleider van een hond de uitwerpselen direct moet verwijderen wanneer het dier zijn behoefte doet op een openbare plek.

Denk daarbij aan stoepen, straten, plantsoenen, parken en andere plekken waar mensen wandelen of recreëren.

Er kunnen uitzonderingen bestaan. Sommige gemeenten hebben speciale hondenuitlaatplaatsen, hondentoiletten of andere aangewezen gebieden waar afwijkende regels gelden.

Kijk daarom altijd naar de plaatselijke voorschriften en eventuele borden.

Waarom zijn gemeenten zo streng?

Een achtergelaten hondendrol is voor veel mensen vooral een grote bron van ergernis, maar gemeenten hebben meer redenen om een opruimplicht in te voeren.

Uitwerpselen kunnen de openbare ruimte vervuilen en zijn bijzonder vervelend op plekken waar veel kinderen spelen, mensen sporten of wandelaars langskomen.

Ook voor mensen met een rolstoel, kinderwagen of visuele beperking kan hondenpoep op een stoep voor extra overlast zorgen.

Daar komt bij dat hondenpoep bacteriën en parasieten kan bevatten.

De eenvoudigste oplossing is daarom duidelijk: opruimen zodra je hond zijn behoefte heeft gedaan.

Wie controleert hier eigenlijk op?

De handhaving van plaatselijke hondenregels ligt doorgaans bij gemeentelijke toezichthouders en buitengewoon opsporingsambtenaren, oftewel boa’s.

Zij kunnen controleren op locaties waar regelmatig klachten over hondenpoep binnenkomen.

Wanneer bewoners herhaaldelijk melding maken van overlast in een bepaalde straat of een park, kan een gemeente besluiten daar vaker toezicht te houden.

Wie daadwerkelijk wordt betrapt op het niet opruimen van hondenpoep, kan vervolgens een bekeuring krijgen.

Wat een toezichthouder precies moet vaststellen en welke bevoegdheden daarbij gelden, hangt af van de betreffende overtreding en de lokale regelgeving.

Hoe hoog is de boete?

Daar bestaat niet één simpel antwoord op.

De regels rond hondenpoep zijn lokaal geregeld en ook de financiële gevolgen kunnen daardoor verschillen. Bovendien kunnen tarieven in de loop van de tijd veranderen.

Wie precies wil weten welke regels en bedragen in zijn of haar woonplaats gelden, kan daarom het beste de website of APV van de eigen gemeente raadplegen.

Een boete is in ieder geval een onnodige kostenpost voor iets wat met een simpel hondenpoepzakje gemakkelijk te voorkomen is.

Regels verschillen per gemeente

Het is belangrijk om niet automatisch aan te nemen dat de regels overal hetzelfde zijn.

De ene gemeente beschikt over speciale uitlaatstroken, terwijl een andere gemeente juist verschillende gebieden heeft aangewezen waar honden helemaal niet mogen komen.

Denk bijvoorbeeld aan bepaalde speelplaatsen, schoolpleinen, sportterreinen of recreatiegebieden.

Ook voor losloopgebieden kunnen aparte voorschriften gelden.

Let tijdens het wandelen daarom goed op de bebording. Zeker wanneer je met je hond in een andere gemeente verblijft, kan het verstandig zijn vooraf de lokale regels te controleren.

Dat geldt helemaal wanneer je de grens overgaat naar bijvoorbeeld België of Duitsland. Daar kunnen weer andere lokale voorschriften gelden.

Zorg dat je altijd zakjes bij je hebt

Een goede voorbereiding voorkomt vrijwel alle problemen.

Zorg ervoor dat je standaard meerdere hondenpoepzakjes meeneemt tijdens iedere wandeling. Een kleine dispenser aan de riem is daarvoor een eenvoudige oplossing.

Het is verstandig om meer dan één zakje mee te nemen. Je hond kan tijdens een langere wandeling immers meerdere keren zijn behoefte doen.

Bewaar daarnaast een voorraad bij de voordeur, in je jas of in de auto. Zo is de kans kleiner dat je pas halverwege de wandeling ontdekt dat je geen zakjes bij je hebt.

Voor grotere honden kunnen extra ruime en stevige zakken prettiger zijn.

Zo maak je opruimen makkelijker

Niet iedereen vindt het prettig om hondenpoep met een zakje op te pakken. Een speciale hondenpoepschep kan dan uitkomst bieden.

Vooral op gras of andere zachte ondergronden kan zo’n hulpmiddel praktisch zijn.

Ook een klein flesje handgel kan handig zijn om tijdens langere wandelingen bij je te hebben.

Wie ’s avonds wandelt, kan daarnaast een klein zaklampje gebruiken of het licht van de telefoon inschakelen. In het donker is het soms verrassend lastig om precies terug te vinden waar de hond zijn behoefte heeft gedaan.

Geen afvalbak? Dan toch meenemen

Een veelgehoord excuus is dat er nergens een afvalbak in de buurt staat.

Dat ontslaat een hondenbezitter echter niet automatisch van de opruimplicht.

Doe de uitwerpselen in een goed afgesloten zakje en neem dat mee totdat je een geschikte afvalbak tegenkomt.

Een gevuld hondenpoepzakje achterlaten in een berm, aan een hek hangen of in een boom leggen is uiteraard geen oplossing. De poep is dan wel van de grond verdwenen, maar daarvoor komt plastic zwerfafval in de plaats.

Mag hondenpoep in de gft-bak?

Ook bij het weggooien is enige aandacht nodig.

Zakjes die worden verkocht als biologisch afbreekbaar of composteerbaar klinken aantrekkelijk, maar dat betekent niet automatisch dat ze in iedere gft-bak of op een composthoop thuishoren.

De voorschriften voor afvalverwerking kunnen lokaal verschillen. Controleer daarom bij de eigen gemeente hoe hondenpoep moet worden weggegooid.

In veel situaties is een goed afgesloten zakje in het daarvoor bestemde afval de veiligste en eenvoudigste oplossing.

En in het bos dan?

Ook bestaat regelmatig het idee dat een hondendrol in een bos of natuurgebied zonder problemen kan blijven liggen.

Dat is niet vanzelfsprekend.

Natuurbeheerders kunnen eigen regels hanteren en ook gemeentelijke voorschriften kunnen van toepassing zijn. Daarnaast kunnen grote hoeveelheden hondenpoep ongewenste gevolgen hebben voor de omgeving.

Controleer daarom de regels van het betreffende natuurgebied en ga er niet automatisch vanuit dat opruimen buiten de bebouwde kom nergens nodig is.

Houd rekening met andere buurtbewoners

Zelfs wanneer je de uitwerpselen netjes opruimt, kun je rekening houden met waar je hond zijn behoefte doet.

Laat een hond bijvoorbeeld liever niet midden op een speelveldje, direct voor een voordeur of op iemands oprit poepen.

Dat voorkomt irritatie tussen buurtbewoners.

Wie regelmatig dezelfde route loopt, kan bovendien bewust kiezen voor plekken waar voldoende afvalbakken staan. Dat maakt het makkelijker om een gebruikt zakje snel kwijt te kunnen.

Iemand anders laat jouw hond uit

Laat je regelmatig iemand anders met de hond wandelen, zorg dan dat ook die persoon weet welke regels gelden.

Geef kinderen, familieleden, buren of andere tijdelijke hondenuitlaters voldoende zakjes mee en spreek af dat de uitwerpselen altijd worden opgeruimd.

Maak je gebruik van een professionele hondenuitlaatservice, dan mag je verwachten dat deze bekend is met de plaatselijke regels. Toch kan het geen kwaad om vooraf duidelijke afspraken te maken over het uitlaten en opruimen.

Toch een boete gekregen?

Word je aangesproken door een toezichthouder, blijf dan rustig en vraag indien nodig om uitleg over de geconstateerde overtreding.

Wie het niet eens is met een opgelegde sanctie, kan op het document bekijken welke mogelijkheden er zijn om daartegen op te komen en welke termijn daarvoor geldt.

De procedure kan verschillen afhankelijk van het soort beschikking.

Het is daarom verstandig om de informatie op de bekeuring of beschikking zorgvuldig te lezen.

Een zakje voorkomt een hoop gedoe

Uiteindelijk is de oplossing verrassend eenvoudig.

Neem tijdens iedere wandeling voldoende hondenpoepzakjes mee en ruim de uitwerpselen van je hond direct op waar dat verplicht is. Daarmee voorkom je niet alleen het risico op een boete, maar vooral een hoop ergernis bij andere mensen.

En twijfel je over de regels? Controleer dan de APV of website van je eigen gemeente. Want hoewel de opruimplicht op veel plaatsen geldt, kunnen de precieze voorschriften per woonplaats verschillen.

Continue Reading

Trending

  • Actueel2 jaar ago

    Hardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’

  • Actueel2 jaar ago

    Jutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien

  • Actueel2 jaar ago

    Martijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’

  • Actueel2 jaar ago

    Kijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald

  • Actueel2 jaar ago

    André Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg

  • Actueel2 jaar ago

    Zangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten

  • Actueel2 jaar ago

    Ophef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg

  • Actueel2 jaar ago

    Volgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔