Connect with us

Actueel

De toestand van Caroline van der Plas is verslechterd: ‘Ze kan niet meer lopen’

Published

on

Caroline van der Plas is de afgelopen dagen ongewild onderwerp geworden van een felle discussie over spot, grenzen en respect. De BBB-leidster, die al langere tijd zichtbaar mank loopt, zag hoe haar fysieke aandoening werd bespot in een populaire podcast. Wat voor de makers bedoeld leek als luchtige satire, kwam bij haar keihard binnen. “Zielepoot,” reageerde ze scherp. En daarmee raakte ze een snaar bij velen.

Spot in een podcast

Aanleiding is een fragment uit de Zelfspodcast, waarin columnist Sander Schimmelpenninck en zanger Jaap Reesema zich uitlaten over het manklopen van Van der Plas. In de podcast suggereren ze op spottende toon dat haar manier van lopen te maken zou hebben met “boerengolf”. Een grap die volgens hen past binnen hun satirische stijl, maar die voor Caroline de grens ver overschrijdt.

In het fragment wordt lachend gespeculeerd dat er “iets mis is gegaan bij het boerengolfen” en dat daar een blessure aan overgehouden zou zijn. Het bijschrift bij de gedeelde video op sociale media maakt het nog scherper: daarin wordt haar manklopen gekoppeld aan politieke standpunten, met de suggestie dat ze “alles links ziet” en zelfs “de linkerkant van haar lichaam steeds minder gebruikt”.

Confrontatie via sociale media

Caroline van der Plas werd door een volger op X (voorheen Twitter) gewezen op het fragment. Ze keek het terug en besloot publiekelijk te reageren. Niet met humor, maar met zichtbare boosheid en teleurstelling. Voor haar is dit geen onschuldige grap, maar het belachelijk maken van een lichamelijke aandoening.

“Mensen belachelijk maken om een aandoening,” schrijft ze. Ze maakt duidelijk dat haar manklopen niets te maken heeft met een sportieve misstap of een ludieke oorzaak, maar met artritis – een chronische en vaak pijnlijke aandoening waarbij gewrichten ontstoken raken.

Wat is artritis?

Artritis is een verzamelnaam voor verschillende vormen van gewrichtsontstekingen. Het kan leiden tot pijn, stijfheid, zwelling en in sommige gevallen blijvende schade aan gewrichten. Voor veel mensen betekent het dagelijks omgaan met pijn, verminderde mobiliteit en vermoeidheid. Het is geen tijdelijke blessure, maar een aandoening die kan opspelen in golven en soms levenslang aanwezig blijft.

Voor Van der Plas heeft dit concrete gevolgen. Ze loopt mank, heeft pijn en moet haar dagen aanpassen aan wat haar lichaam aankan. Toch staat ze, zo benadrukt ze zelf, elke dag in de Tweede Kamer. “Artritis kan erg pijnlijk zijn, maar ik sta er wel,” schrijft ze. Daarmee wil ze niet alleen haar eigen veerkracht tonen, maar ook laten zien dat fysieke beperkingen iemand niet minder toegewijd of capabel maken.

“Wie is hier de echte zielepoot?”

De term “zielepoot”, die Caroline gebruikt in haar reactie, is scherp gekozen. Ze keert de spot als het ware om: niet zij, met haar aandoening, maar degenen die er grappen over maken, tonen volgens haar een gebrek aan empathie.

“Wie hier de echte zielepoot is, zien we hier in vol ornaat,” besluit ze haar bericht. Het is een duidelijke boodschap: humor mag scherp zijn, maar niet ten koste van iemands gezondheid.

Verdeelde reacties

De reactie van Van der Plas zorgt voor een stortvloed aan reacties. Een deel van het publiek schaart zich volledig achter haar. Veel mensen vinden dat lichamelijke aandoeningen nooit onderwerp van spot mogen zijn, ongeacht politieke voorkeur of satirische context.

Anderen nemen het op voor Schimmelpenninck en Reesema en wijzen erop dat satire nu eenmaal schuurt en dat publieke figuren moeten kunnen incasseren. Toch lijkt de balans in dit geval door te slaan richting begrip voor Caroline. Vooral mensen met een chronische ziekte of beperking laten weten hoe pijnlijk dit soort grappen kan zijn.

“Je ziet aan de buitenkant niet wat iemand doormaakt,” schrijft een volger. “Dit raakt veel meer mensen dan alleen Caroline.”

Humor versus respect

De kwestie raakt aan een bredere maatschappelijke discussie: waar ligt de grens tussen satire en kwetsen? Satire is bedoeld om te prikkelen, te ontregelen en soms te overdrijven. Maar wanneer de grap niet meer gaat over macht, ideeën of gedrag, maar over het lichaam en de gezondheid van een persoon, wordt het voor velen problematisch.

Caroline van der Plas is een uitgesproken politica die niet schuwt om stevige kritiek te krijgen. Ze staat bekend om haar directe stijl en haar vermogen om tegen een stootje te kunnen. Juist daarom maakt haar reactie indruk: als zelfs zij aangeeft dat een grens is overschreden, zegt dat iets over de impact.

Politiek en menselijkheid

Het incident laat ook zien hoe dun de scheidslijn is tussen de publieke rol en de persoonlijke mens achter de politicus. In het politieke debat worden ideeën, standpunten en beslissingen bekritiseerd – soms keihard. Maar een aandoening als artritis is geen standpunt, geen strategie en geen ideologie. Het is simpelweg een deel van iemands leven.

Van der Plas benadrukt dat ook in eerdere gesprekken. Zo sprak ze eerder met Johnny de Mol over haar mensenkennis, die ze naar eigen zeggen niet opdeed op de universiteit, maar “op plekken waar je leert hoe mensen echt zijn”. Juist die ervaring lijkt hier door te klinken: ze voelt feilloos aan wanneer humor omslaat in ontmenselijking.

Stilte van de podcastmakers

Opvallend is dat Sander Schimmelpenninck en Jaap Reesema tot nu toe niet publiekelijk hebben gereageerd op de kritiek. Of ze de grap achteraf betreuren of bij hun stijl blijven, is onduidelijk. Voorstanders van Van der Plas hopen op een excuus of op zijn minst erkenning dat de grap ongelukkig was.

Tegenstanders vinden excuses overdreven en zien de ophef als bewijs dat satire steeds minder ruimte krijgt. Maar zelfs binnen die groep klinkt soms de nuance dat lichamelijke aandoeningen een ander terrein zijn dan politieke satire.

Meer dan een incident

Wat begon als een fragment uit een podcast, is uitgegroeid tot een bredere discussie over respect, empathie en de omgang met zichtbare én onzichtbare aandoeningen. Caroline van der Plas heeft die discussie onbedoeld aangezwengeld door zich uit te spreken – niet alleen voor zichzelf, maar ook voor anderen die dagelijks leven met pijn en beperkingen.

Of de podcastmakers nog reageren, zal moeten blijken. Maar één ding is duidelijk: dit gaat niet meer alleen over een grap. Het gaat over hoe we omgaan met elkaar, ook – en misschien juist – wanneer iemand een publieke functie bekleedt.

Actueel

Dit is de hoge boete die je krijgt als je hondenpoep niet opruimt!

Published

on

Even de hond uitlaten en vergeten een zakje mee te nemen: het lijkt misschien onschuldig, maar het kan vervelende gevolgen hebben. In veel Nederlandse gemeenten geldt namelijk een opruimplicht voor hondenpoep. Wie een drol op straat, de stoep of in het park laat liggen, kan daarvoor een boete krijgen. De precieze regels en bedragen verschillen echter per gemeente.

Voor hondenbezitters is het daarom belangrijk om te weten wat er tijdens een wandeling van hen wordt verwacht. Niet alleen om een bekeuring te voorkomen, maar vooral om straten, parken en andere openbare plekken schoon te houden.

Hondenpoep opruimen is meestal verplicht

Gemeenten kunnen hun regels rond honden vastleggen in de Algemene Plaatselijke Verordening, beter bekend als de APV.

Daarin staat bijvoorbeeld waar honden aangelijnd moeten zijn, welke gebieden verboden zijn voor honden en op welke plaatsen een opruimplicht geldt.

In veel gemeenten komt het erop neer dat de begeleider van een hond de uitwerpselen direct moet verwijderen wanneer het dier zijn behoefte doet op een openbare plek.

Denk daarbij aan stoepen, straten, plantsoenen, parken en andere plekken waar mensen wandelen of recreëren.

Er kunnen uitzonderingen bestaan. Sommige gemeenten hebben speciale hondenuitlaatplaatsen, hondentoiletten of andere aangewezen gebieden waar afwijkende regels gelden.

Kijk daarom altijd naar de plaatselijke voorschriften en eventuele borden.

Waarom zijn gemeenten zo streng?

Een achtergelaten hondendrol is voor veel mensen vooral een grote bron van ergernis, maar gemeenten hebben meer redenen om een opruimplicht in te voeren.

Uitwerpselen kunnen de openbare ruimte vervuilen en zijn bijzonder vervelend op plekken waar veel kinderen spelen, mensen sporten of wandelaars langskomen.

Ook voor mensen met een rolstoel, kinderwagen of visuele beperking kan hondenpoep op een stoep voor extra overlast zorgen.

Daar komt bij dat hondenpoep bacteriën en parasieten kan bevatten.

De eenvoudigste oplossing is daarom duidelijk: opruimen zodra je hond zijn behoefte heeft gedaan.

Wie controleert hier eigenlijk op?

De handhaving van plaatselijke hondenregels ligt doorgaans bij gemeentelijke toezichthouders en buitengewoon opsporingsambtenaren, oftewel boa’s.

Zij kunnen controleren op locaties waar regelmatig klachten over hondenpoep binnenkomen.

Wanneer bewoners herhaaldelijk melding maken van overlast in een bepaalde straat of een park, kan een gemeente besluiten daar vaker toezicht te houden.

Wie daadwerkelijk wordt betrapt op het niet opruimen van hondenpoep, kan vervolgens een bekeuring krijgen.

Wat een toezichthouder precies moet vaststellen en welke bevoegdheden daarbij gelden, hangt af van de betreffende overtreding en de lokale regelgeving.

Hoe hoog is de boete?

Daar bestaat niet één simpel antwoord op.

De regels rond hondenpoep zijn lokaal geregeld en ook de financiële gevolgen kunnen daardoor verschillen. Bovendien kunnen tarieven in de loop van de tijd veranderen.

Wie precies wil weten welke regels en bedragen in zijn of haar woonplaats gelden, kan daarom het beste de website of APV van de eigen gemeente raadplegen.

Een boete is in ieder geval een onnodige kostenpost voor iets wat met een simpel hondenpoepzakje gemakkelijk te voorkomen is.

Regels verschillen per gemeente

Het is belangrijk om niet automatisch aan te nemen dat de regels overal hetzelfde zijn.

De ene gemeente beschikt over speciale uitlaatstroken, terwijl een andere gemeente juist verschillende gebieden heeft aangewezen waar honden helemaal niet mogen komen.

Denk bijvoorbeeld aan bepaalde speelplaatsen, schoolpleinen, sportterreinen of recreatiegebieden.

Ook voor losloopgebieden kunnen aparte voorschriften gelden.

Let tijdens het wandelen daarom goed op de bebording. Zeker wanneer je met je hond in een andere gemeente verblijft, kan het verstandig zijn vooraf de lokale regels te controleren.

Dat geldt helemaal wanneer je de grens overgaat naar bijvoorbeeld België of Duitsland. Daar kunnen weer andere lokale voorschriften gelden.

Zorg dat je altijd zakjes bij je hebt

Een goede voorbereiding voorkomt vrijwel alle problemen.

Zorg ervoor dat je standaard meerdere hondenpoepzakjes meeneemt tijdens iedere wandeling. Een kleine dispenser aan de riem is daarvoor een eenvoudige oplossing.

Het is verstandig om meer dan één zakje mee te nemen. Je hond kan tijdens een langere wandeling immers meerdere keren zijn behoefte doen.

Bewaar daarnaast een voorraad bij de voordeur, in je jas of in de auto. Zo is de kans kleiner dat je pas halverwege de wandeling ontdekt dat je geen zakjes bij je hebt.

Voor grotere honden kunnen extra ruime en stevige zakken prettiger zijn.

Zo maak je opruimen makkelijker

Niet iedereen vindt het prettig om hondenpoep met een zakje op te pakken. Een speciale hondenpoepschep kan dan uitkomst bieden.

Vooral op gras of andere zachte ondergronden kan zo’n hulpmiddel praktisch zijn.

Ook een klein flesje handgel kan handig zijn om tijdens langere wandelingen bij je te hebben.

Wie ’s avonds wandelt, kan daarnaast een klein zaklampje gebruiken of het licht van de telefoon inschakelen. In het donker is het soms verrassend lastig om precies terug te vinden waar de hond zijn behoefte heeft gedaan.

Geen afvalbak? Dan toch meenemen

Een veelgehoord excuus is dat er nergens een afvalbak in de buurt staat.

Dat ontslaat een hondenbezitter echter niet automatisch van de opruimplicht.

Doe de uitwerpselen in een goed afgesloten zakje en neem dat mee totdat je een geschikte afvalbak tegenkomt.

Een gevuld hondenpoepzakje achterlaten in een berm, aan een hek hangen of in een boom leggen is uiteraard geen oplossing. De poep is dan wel van de grond verdwenen, maar daarvoor komt plastic zwerfafval in de plaats.

Mag hondenpoep in de gft-bak?

Ook bij het weggooien is enige aandacht nodig.

Zakjes die worden verkocht als biologisch afbreekbaar of composteerbaar klinken aantrekkelijk, maar dat betekent niet automatisch dat ze in iedere gft-bak of op een composthoop thuishoren.

De voorschriften voor afvalverwerking kunnen lokaal verschillen. Controleer daarom bij de eigen gemeente hoe hondenpoep moet worden weggegooid.

In veel situaties is een goed afgesloten zakje in het daarvoor bestemde afval de veiligste en eenvoudigste oplossing.

En in het bos dan?

Ook bestaat regelmatig het idee dat een hondendrol in een bos of natuurgebied zonder problemen kan blijven liggen.

Dat is niet vanzelfsprekend.

Natuurbeheerders kunnen eigen regels hanteren en ook gemeentelijke voorschriften kunnen van toepassing zijn. Daarnaast kunnen grote hoeveelheden hondenpoep ongewenste gevolgen hebben voor de omgeving.

Controleer daarom de regels van het betreffende natuurgebied en ga er niet automatisch vanuit dat opruimen buiten de bebouwde kom nergens nodig is.

Houd rekening met andere buurtbewoners

Zelfs wanneer je de uitwerpselen netjes opruimt, kun je rekening houden met waar je hond zijn behoefte doet.

Laat een hond bijvoorbeeld liever niet midden op een speelveldje, direct voor een voordeur of op iemands oprit poepen.

Dat voorkomt irritatie tussen buurtbewoners.

Wie regelmatig dezelfde route loopt, kan bovendien bewust kiezen voor plekken waar voldoende afvalbakken staan. Dat maakt het makkelijker om een gebruikt zakje snel kwijt te kunnen.

Iemand anders laat jouw hond uit

Laat je regelmatig iemand anders met de hond wandelen, zorg dan dat ook die persoon weet welke regels gelden.

Geef kinderen, familieleden, buren of andere tijdelijke hondenuitlaters voldoende zakjes mee en spreek af dat de uitwerpselen altijd worden opgeruimd.

Maak je gebruik van een professionele hondenuitlaatservice, dan mag je verwachten dat deze bekend is met de plaatselijke regels. Toch kan het geen kwaad om vooraf duidelijke afspraken te maken over het uitlaten en opruimen.

Toch een boete gekregen?

Word je aangesproken door een toezichthouder, blijf dan rustig en vraag indien nodig om uitleg over de geconstateerde overtreding.

Wie het niet eens is met een opgelegde sanctie, kan op het document bekijken welke mogelijkheden er zijn om daartegen op te komen en welke termijn daarvoor geldt.

De procedure kan verschillen afhankelijk van het soort beschikking.

Het is daarom verstandig om de informatie op de bekeuring of beschikking zorgvuldig te lezen.

Een zakje voorkomt een hoop gedoe

Uiteindelijk is de oplossing verrassend eenvoudig.

Neem tijdens iedere wandeling voldoende hondenpoepzakjes mee en ruim de uitwerpselen van je hond direct op waar dat verplicht is. Daarmee voorkom je niet alleen het risico op een boete, maar vooral een hoop ergernis bij andere mensen.

En twijfel je over de regels? Controleer dan de APV of website van je eigen gemeente. Want hoewel de opruimplicht op veel plaatsen geldt, kunnen de precieze voorschriften per woonplaats verschillen.

Continue Reading

Trending

  • Actueel2 jaar ago

    Hardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’

  • Actueel2 jaar ago

    Jutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien

  • Actueel2 jaar ago

    Martijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’

  • Actueel2 jaar ago

    Kijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald

  • Actueel2 jaar ago

    André Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg

  • Actueel2 jaar ago

    Zangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten

  • Actueel2 jaar ago

    Ophef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg

  • Actueel2 jaar ago

    Volgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔