Actueel
Dick Advocaat krijgt vreselijk nieuws te horen, vliegt halsoverkop naar Nederland
Dick Advocaat mist cruciale WK-wedstrijd van Curaçao: “Familie gaat boven alles”
Een emotioneel moment voor het nationale elftal van Curaçao: bondscoach Dick Advocaat heeft het trainingskamp in Jamaica onverwachts moeten verlaten vanwege familieomstandigheden. De 78-jarige Hagenaar is met spoed naar Nederland teruggekeerd en zal daardoor ontbreken tijdens de historische WK-kwalificatiewedstrijd tegen Jamaica.
Zijn vertrek komt op een gevoelig moment, want het elftal staat op de drempel van iets bijzonders: voor het eerst in de geschiedenis kan Curaçao zich plaatsen voor het Wereldkampioenschap voetbal.
Een droom op het spel
Curaçao speelt in de nacht van dinsdag op woensdag (Nederlandse tijd 02.00 uur) in Kingston tegen Jamaica. De eilandploeg staat na een sterke kwalificatiereeks één punt voor op de tegenstander. Een gelijkspel is voldoende om geschiedenis te schrijven en zich voor het eerst ooit te kwalificeren voor een WK.
De omstandigheden zijn dus spannend genoeg, maar het nieuws dat de bondscoach niet op de bank zal zitten, heeft de ploeg begrijpelijk geraakt.
“Het is een moeilijke beslissing geweest,” zei Advocaat kort na zijn vertrek. “Ik had dit graag afgemaakt met de jongens, maar soms is er iets dat zwaarder weegt dan voetbal. Familie komt altijd op de eerste plaats.”
Een persoonlijke keuze met veel impact
Wat er precies aan de hand is binnen de familie van Advocaat, blijft privé. De coach benadrukte dat hij, ondanks zijn afwezigheid, nauw betrokken blijft bij de voorbereiding en uitvoering van de wedstrijd.
“Ik heb alle vertrouwen in mijn staf en mijn spelers. Vanuit Nederland blijf ik in contact met hen. Dit team heeft laten zien dat het kan vechten voor elkaar – en dat zal nu niet anders zijn,” aldus Advocaat.
Zijn assistenten Dean Gorré en Cor Pot nemen de leiding tijdens het duel in Kingston. Beide coaches hebben ruime ervaring binnen het internationale voetbal en werken al geruime tijd nauw samen met Advocaat.
Emotionele woorden binnen het team
De bondscoach vertelde het nieuws persoonlijk aan de spelersgroep tijdens een besloten teammeeting. Volgens bronnen binnen de selectie was de sfeer intens, maar ook warm en solidair.
Na Advocaat nam aanvoerder Leandro Bacuna het woord om de groep te motiveren.
“We weten allemaal hoe belangrijk deze wedstrijd is,” zei Bacuna. “Maar nu spelen we niet alleen voor ons land, we spelen ook voor onze coach. Dit is het moment om te laten zien dat we één familie zijn.”
Zijn woorden werden met applaus ontvangen, waarna het team samen het veld op ging voor de laatste training in Jamaica.
Grote steun voor Advocaat
De voetbalwereld reageert massaal op het nieuws. Op sociale media uiten zowel fans als oud-collega’s hun steun voor de Nederlandse trainer. Ook de voetbalbond van Curaçao sprak zich publiekelijk uit.
In een verklaring schrijft de bond:
“Coach Advocaat heeft het kamp om persoonlijke redenen verlaten. De bond, de staf en het gehele eiland staan volledig achter hem. Wij wensen hem en zijn familie veel sterkte.”
Ook op het officiële X-account van het nationale team verscheen een bericht met de woorden “We stand with our coach.” Onder het bericht stroomden honderden reacties binnen van supporters die hun respect betuigen.
“Familie gaat voor alles. Bedankt voor wat u voor Curaçao heeft gedaan,” schreef een fan.
Een man met een imposante staat van dienst
Met het vertrek van Dick Advocaat mist Curaçao niet zomaar een coach. De Hagenaar behoort tot de meest ervaren trainers die het internationale voetbal ooit heeft gekend.
Advocaat begon zijn trainerscarrière in de jaren tachtig en bouwde een loopbaan op die hem langs talloze topclubs en nationale teams voerde. Hij stond onder meer aan het roer bij Glasgow Rangers, Fenerbahçe, Zenit Sint-Petersburg en Feyenoord.
Zijn grootste internationale succes boekte hij met Zenit, waarmee hij in 2008 de UEFA Cup en de Europese Supercup won.
Daarnaast was Advocaat in meerdere periodes bondscoach van het Nederlands elftal, en leidde hij ook landen als België, Rusland, Zuid-Korea, Servië en Irak.
“Dick is een voetbalman in hart en nieren,” zei zijn oud-assistent Cor Pot ooit. “Hij leeft voor het spel, maar hij vergeet nooit de mensen om hem heen. Dat maakt hem bijzonder.”
Een tweede jeugd als bondscoach van Curaçao
Toen Advocaat in 2024 werd benoemd tot bondscoach van Curaçao, reageerden velen verrast. De coach had immers meerdere keren aangekondigd te stoppen met het trainerschap. Toch koos hij voor het avontuur, mede vanwege zijn vriendschap met Cor Pot en zijn fascinatie voor het eiland.
“Curaçao heeft iets speciaals,” zei hij destijds. “De passie, het plezier, de honger om beter te worden — dat raakt me.”
Onder zijn leiding groeide het team in korte tijd. De ploeg combineerde discipline met flair en boekte knappe resultaten in de kwalificatiereeks. Vooral de overwinning op Panama en het gelijkspel tegen Costa Rica trokken internationaal de aandacht.
Hoop en eenheid binnen het team
Nu Advocaat tijdelijk afwezig is, lijkt die onderlinge verbondenheid belangrijker dan ooit. De spelers hebben beloofd zich volledig te geven — niet alleen voor zichzelf of het eiland, maar ook als gebaar van steun aan hun coach.
“Hij heeft ons geleerd om professioneel te zijn, maar ook menselijk,” zei verdediger Cuco Martina tegen lokale media. “Nu is het aan ons om iets terug te doen.”
De assistenten Gorré en Pot benadrukken dat de voorbereiding ongewijzigd doorgaat. “De coach blijft betrokken via video en telefoongesprekken,” vertelde Gorré. “We voeren zijn plan precies uit zoals we samen hebben besproken.”
Een historische kans
De wedstrijd tegen Jamaica wordt een van de belangrijkste in de geschiedenis van het Curaçaose voetbal. Een punt is genoeg om de ploeg voor het eerst ooit naar een WK te brengen — een prestatie die niet alleen sportief, maar ook symbolisch van groot belang is voor het eiland.
Duizenden fans bereiden zich voor om de wedstrijd vanuit huis te volgen, en in Willemstad zijn grote schermen geplaatst om samen te kijken. De sfeer op het eiland is geladen, vol hoop en trots.
“Of Dick er nu is of niet, zijn geest en zijn werk zijn overal voelbaar,” zei een supporter tegen het lokale nieuws. “Hij heeft ons geloof gegeven.”
Slot: voetbal met een hart
Het is niet de eerste keer dat Dick Advocaat laat zien dat achter zijn nuchtere uitstraling een groot hart schuilt. Zijn keuze om naar Nederland terug te keren vanwege zijn familie raakt velen — juist omdat het laat zien waar sport echt over gaat: menselijkheid.
Of Curaçao zich nu wel of niet plaatst voor het WK, één ding is zeker: het team zal spelen met meer motivatie dan ooit.
En ergens, duizenden kilometers verderop, zal Dick Advocaat toekijken — trots, betrokken en vol vertrouwen.
“We spelen voor ons land,” zei Bacuna nogmaals voor vertrek naar Kingston. “Maar deze keer spelen we ook voor onze coach.”
Het is een uitspraak die bij veel mensen de wenkbrauwen deed fronsen. Sander Vahle, normaal gesproken terughoudend en loyaal als het om zijn gezin gaat, heeft zich publiekelijk kritisch uitgelaten over zijn dochter Noa Vahle. De jonge sportjournaliste, die de afgelopen jaren razendsnel naam maakte in de mediawereld, kreeg van haar eigen vader het verwijt dat zij zich in een recente situatie “respectloos” zou hebben gedragen. Een opmerkelijk moment, juist omdat Sander Vahle bekendstaat als iemand die conflicten liever binnenskamers houdt.
Een vader die zelden naar buiten treedt
Sander Vahle is geen man van grote interviews of uitgesproken meningen in de media. Hoewel hij jarenlang actief was in de journalistiek en communicatie, kiest hij sinds lange tijd bewust voor de luwte. Dat hij zich nu tóch uitspreekt over zijn dochter, maakt de situatie extra opvallend. Volgens mensen uit zijn omgeving was de kritiek geen geplande mediazet, maar een emotionele reactie op iets wat hem diep raakte.
“Hij is altijd ontzettend trots geweest op Noa,” zegt een bekende van de familie. “Juist daarom komt dit zo hard aan. Dit is geen aanval, maar een signaal.”
De aanleiding: meer dan een losse opmerking
Wat Noa precies deed of zei, wordt door vader en dochter zelf niet tot in detail uitgespeld. Wel is duidelijk dat het ging om een publieke situatie waarin Noa zich kritisch of scherp uitliet, mogelijk in een televisie-item of interview. Volgens Sander overschreed zij daarmee een grens.
“Je kunt ambitieus zijn, scherp zijn en jezelf laten zien,” zou hij volgens ingewijden hebben gezegd, “maar respect voor anderen mag nooit verdwijnen.” Met het woord “respectloos” raakte hij een gevoelige snaar, niet alleen bij Noa, maar ook bij het publiek dat haar juist kent als energiek, direct en onbevreesd.
Botsing tussen generaties
De situatie lijkt een klassiek voorbeeld van een generatieverschil. Noa Vahle behoort tot een nieuwe lichting journalisten die minder schroom kent, sneller spreekt en zich minder laat leiden door traditionele hiërarchie. Haar stijl wordt door veel kijkers juist gewaardeerd: fris, eerlijk en ongefilterd.
Sander daarentegen is opgegroeid in een medialandschap waarin voorzichtigheid, afstand en nuance belangrijker waren. Wat voor Noa een normale, journalistieke houding is, kan voor haar vader voelen als een gebrek aan respect.
“Dit is geen ruzie, maar een botsing van werelden,” zegt een mediadeskundige. “Beiden hebben gelijk vanuit hun eigen perspectief.”
Noa’s snelle opmars
Dat de kritiek nu komt, is geen toeval. Noa Vahle staat volop in de schijnwerpers. Ze presenteert, interviewt topsporters en schuift regelmatig aan bij grote sportevenementen. Haar achternaam helpt haar zichtbaarheid, maar levert ook extra druk op. Elke misstap wordt uitvergroot, elk woord gewogen.
Juist in die fase is het pijnlijk als kritiek uit onverwachte hoek komt: van je eigen vader. Mensen die Noa goed kennen, benadrukken dat ze hard werkt en voortdurend bezig is zichzelf te verbeteren. “Ze is ambitieus, maar ook gevoelig,” klinkt het. “Dit doet haar echt wat.”
Liefde achter de kritiek
Toch is het belangrijk om de woorden van Sander Vahle in de juiste context te plaatsen. Wie hem kent, weet dat zijn kritiek voortkomt uit betrokkenheid, niet uit afwijzing. Hij wil zijn dochter beschermen, niet beschadigen.
“Als hij niets had gezegd, had dat misschien makkelijker geleken,” zegt een familievriend. “Maar zwijgen zou voor hem hebben gevoeld als wegkijken. En dat past niet bij hem.”
Volgens diezelfde bron is het gesprek tussen vader en dochter inmiddels ook privé gevoerd, los van camera’s en headlines. “Ze hebben gesproken, geluisterd en elkaar uitgelegd wat ze voelen. Dat is uiteindelijk waar het om draait.”
Publieke reacties: verdeeld maar betrokken
Op sociale media wordt volop gereageerd. Sommigen vinden dat Sander zijn kritiek niet publiek had moeten uiten. “Dit had binnenshuis moeten blijven,” klinkt het. Anderen prijzen juist zijn eerlijkheid. “Beter een vader die durft te corrigeren dan eentje die alles goedpraat.”
Er zijn ook veel steunbetuigingen voor Noa. Fans wijzen erop dat ze jong is, leert in het openbaar en het lef heeft om haar eigen stijl te ontwikkelen. “Laat haar groeien,” schrijft iemand. “Dat gaat nu eenmaal met vallen en opstaan.”
De druk van een bekende naam
De situatie onderstreept opnieuw hoe ingewikkeld het kan zijn om als kind van bekende ouders je eigen pad te bewandelen. Noa draagt niet alleen haar eigen ambities, maar ook de verwachtingen en normen van haar omgeving mee. Elke keuze wordt langs meerdere meetlatten gelegd: professioneel, persoonlijk én familiair.
“Dat is een last die je niet ziet, maar wel voelt,” zegt een tv-collega van Noa. “Ze staat haar mannetje, maar het blijft een jonge vrouw die haar plek zoekt.”
Hoe nu verder?
Voorlopig lijkt de rust langzaam terug te keren. Noa blijft gewoon aan het werk en laat zich in het openbaar niet uit over de kwestie. Sander heeft na zijn uitspraak geen verdere toelichting gegeven. Dat zwijgen zegt misschien wel genoeg: de boodschap is overgebracht, het gesprek gevoerd.
Wat resteert, is het beeld van een vader en dochter die elkaar niet afvallen, maar elkaar spiegelen. Soms scherp, soms pijnlijk, maar uiteindelijk vanuit liefde.
Een herkenbaar verhaal
Misschien is dat wel de reden dat dit nieuws zoveel losmaakt. Achter de bekende namen schuilt een universeel verhaal: ouders die worstelen met het loslaten van hun kind, kinderen die hun eigen weg willen gaan, en misverstanden die ontstaan wanneer werelden veranderen.
Sander Vahle noemde het “respectloos”. Noa Vahle zal het ongetwijfeld anders hebben ervaren. Maar ergens tussen die twee perspectieven ligt iets wat veel mensen herkennen: de zoektocht naar balans tussen wie je bent, waar je vandaan komt en wie je wilt worden.
En misschien is dat, ondanks alle ophef, precies wat deze situatie zo menselijk maakt.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel12 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten