Actueel
Kijkers The Tribute herkennen twee deelnemers en nu ziet iedereen het
Oud-deelnemers van The Voice en Idols schitteren in nieuw seizoen van The Tribute: Battle of the Bands
Het langverwachte nieuwe seizoen van The Tribute: Battle of the Bands is gisteren van start gegaan, en dat bleef niet onopgemerkt. Vanaf de eerste minuten zat de sfeer er goed in, met indrukwekkende optredens, enthousiaste juryleden en vooral veel herkenbare gezichten.
Tussen de nieuwe tributebands die hun debuut maakten, herkenden oplettende kijkers plots twee deelnemers die ze ergens van kenden. En inderdaad: het bleken oud-bekenden uit twee andere populaire talentenjachten — Idols en The Voice of Holland.
Bekende gezichten op het podium
De openingsaflevering van The Tribute stond bol van de energie. Bands uit heel Nederland brachten eerbetonen aan legendarische artiesten, variërend van internationale iconen als Destiny’s Child en The Beach Boys tot nationale favorieten als Doe Maar en Ramses Shaffy.
Een van de meest besproken optredens van de avond kwam van de formatie Child of Destiny, een eerbetoon aan de wereldberoemde meidengroep Destiny’s Child. Al bij de introductie merkte presentator Johnny de Mol op dat de dames wellicht bekend konden voorkomen.
“Als je thuis zit te kijken en denkt: hé, die ken ik ergens van… dan klopt dat!” grapte hij.
En inderdaad: de groep bestaat uit Raffaëla Paton, Sharon Doorson en Altagracia — drie vrouwen met indrukwekkende muzikale achtergronden.
Raffaëla Paton: van Idols tot The Tribute
Voor kijkers die al langer muziekprogramma’s volgen, was de verschijning van Raffaëla Paton een feest van herkenning. De zangeres won in 2006 het derde seizoen van Idols en werd destijds razend populair met haar krachtige stem en open uitstraling.
Tijdens The Tribute vertelde Raffaëla met een glimlach over die tijd:
“Het is alweer twintig jaar geleden. Ik was zwanger toen ik won, en mijn kind van negentien zit nu in het publiek.”
Haar woorden zorgden voor een warm moment in de studio — een mix van nostalgie en trots. De zangeres, die sindsdien in diverse muziekprojecten actief bleef, keerde met zichtbaar plezier terug op het podium.
Sharon Doorson: bekend van Popstars en The Voice
Ook Sharon Doorson riep bij velen herinneringen op. Zij brak in 2004 door als lid van de meidengroep Raffish, gevormd in het tv-programma Popstars: The Rivals. De groep scoorde destijds grote hits als Plaything en Thursday’s Child.
Na haar tijd bij Raffish deed Sharon in 2011 mee aan The Voice of Holland, waar ze met haar krachtige performance indruk maakte op zowel de jury als het publiek.
Nu, jaren later, staat ze samen met Raffaëla en Altagracia opnieuw in de spotlights. En de drie vrouwen bewezen meteen waarom ze ooit tot de beste zangeressen van Nederland werden gerekend.
Een gouden eerbetoon aan Destiny’s Child
Child of Destiny koos in de eerste aflevering voor een gedurfde maar logische klassieker: “Survivor.” De hit, die symbool staat voor kracht en doorzettingsvermogen, bleek een perfecte keuze.
Vanaf de eerste tonen was duidelijk dat de drie zangeressen niet zomaar meededen — dit was pure professionaliteit. Hun stemmen vulden elkaar feilloos aan, de choreografie zat strak in elkaar en de energie spatte van het podium.
De jury was lovend.
“Dit was wereldniveau,” zei een jurylid zichtbaar onder de indruk. “Jullie hebben niet alleen gezongen, maar ook echt een show neergezet.”
De dames kregen twee keer een 8,5 en één keer een 9,0 van de jury, terwijl het publiek in de studio een gemiddelde van 8,4 gaf. Daarmee haalden ze een totaal van 34,4 punten — ruim voldoende om door te gaan naar de tweede aflevering.
Kijkers onder de indruk
Op sociale media stroomden de reacties binnen. Veel kijkers prezen niet alleen de uitvoering, maar ook het feit dat de zangeressen zich van een nieuwe kant lieten zien.
“Wat een power op dat podium! Zo goed gezongen, helemaal kippenvel,” schreef iemand op X.
“Sharon Doorson en Raffaëla Paton samen, dat is gewoon goud,” reageerde een ander.
Velen waren het erover eens dat Child of Destiny een van de hoogtepunten van de avond was. “Ze verdienen de Ziggo Dome,” klonk het in talloze reacties.
The Beach Boys’ Best blaast het dak eraf
Toch waren niet alleen de dames van Child of Destiny onderwerp van gesprek. De band The Beach Boys’ Best zorgde eveneens voor een golf van enthousiasme, zowel in de zaal als online.
Hun vertolking van Good Vibrations werd door veel kijkers omschreven als “bijna beter dan het origineel.” De harmonieën, energie en zomerse sfeer riepen herinneringen op aan de jaren zestig en brachten de zaal volledig in beweging.
“Wat een heerlijke nostalgie,” schreef een kijker. “Ik voelde me weer even aan het strand van Californië.”
Het optreden van The Beach Boys’ Best werd al snel trending onderwerp op X, met honderden positieve reacties van kijkers die hun optreden “pure feelgood-televisie” noemden.
Niet iedereen haalde de volgende ronde
Naast het enthousiasme was er ook teleurstelling voor één van de bands. The Dutch Boy George, die een eerbetoon brachten aan de iconische zanger Boy George, wisten de jury helaas niet te overtuigen.
Hun optreden viel wat vlak in vergelijking met de rest van de avond, en de jury vond dat “de performance iets te weinig verrassing” had.
“Het is lastig om een artiest als Boy George te evenaren,” aldus een jurylid. “De stijl is zó uniek dat het snel een imitatie wordt in plaats van een eerbetoon.”
De band verlaat na deze aflevering het programma en maakt plaats voor een nieuwe tributeband — ditmaal eentje die de legendarische Golden Earring zal eren.
Een veelbelovende start van het seizoen
Met zulke uiteenlopende optredens is duidelijk dat dit seizoen van The Tribute: Battle of the Bands opnieuw een muzikale reis gaat worden.
Van soul tot surfrock, van pure emotie tot spektakel: het programma biedt een podium aan talentvolle muzikanten die hun idolen met passie eren. De kwaliteit lijkt bovendien hoger dan ooit.
“Wat een seizoen gaat dit worden,” schreef een fan. “Je merkt dat de lat steeds hoger ligt. De tributes zijn niet alleen muzikaal sterk, maar ook visueel spectaculair.”
De magie van herkenning
Wat The Tribute zo bijzonder maakt, is de herkenbaarheid. Oud-deelnemers van Idols en The Voice die nu samen een nieuw hoofdstuk schrijven, laten zien hoe sterk muziek mensen blijft verbinden.
Zowel Raffaëla als Sharon symboliseren de ontwikkeling van Nederlandse artiesten die blijven groeien en vernieuwen. En hun deelname bewijst dat talent nooit verdwijnt — het krijgt gewoon een ander podium.
“Het voelde als thuiskomen,” zei Raffaëla na afloop. “We doen dit uit liefde voor muziek, en dat voel je in alles.”
Het is een uitspraak die bij veel mensen de wenkbrauwen deed fronsen. Sander Vahle, normaal gesproken terughoudend en loyaal als het om zijn gezin gaat, heeft zich publiekelijk kritisch uitgelaten over zijn dochter Noa Vahle. De jonge sportjournaliste, die de afgelopen jaren razendsnel naam maakte in de mediawereld, kreeg van haar eigen vader het verwijt dat zij zich in een recente situatie “respectloos” zou hebben gedragen. Een opmerkelijk moment, juist omdat Sander Vahle bekendstaat als iemand die conflicten liever binnenskamers houdt.
Een vader die zelden naar buiten treedt
Sander Vahle is geen man van grote interviews of uitgesproken meningen in de media. Hoewel hij jarenlang actief was in de journalistiek en communicatie, kiest hij sinds lange tijd bewust voor de luwte. Dat hij zich nu tóch uitspreekt over zijn dochter, maakt de situatie extra opvallend. Volgens mensen uit zijn omgeving was de kritiek geen geplande mediazet, maar een emotionele reactie op iets wat hem diep raakte.
“Hij is altijd ontzettend trots geweest op Noa,” zegt een bekende van de familie. “Juist daarom komt dit zo hard aan. Dit is geen aanval, maar een signaal.”
De aanleiding: meer dan een losse opmerking
Wat Noa precies deed of zei, wordt door vader en dochter zelf niet tot in detail uitgespeld. Wel is duidelijk dat het ging om een publieke situatie waarin Noa zich kritisch of scherp uitliet, mogelijk in een televisie-item of interview. Volgens Sander overschreed zij daarmee een grens.
“Je kunt ambitieus zijn, scherp zijn en jezelf laten zien,” zou hij volgens ingewijden hebben gezegd, “maar respect voor anderen mag nooit verdwijnen.” Met het woord “respectloos” raakte hij een gevoelige snaar, niet alleen bij Noa, maar ook bij het publiek dat haar juist kent als energiek, direct en onbevreesd.
Botsing tussen generaties
De situatie lijkt een klassiek voorbeeld van een generatieverschil. Noa Vahle behoort tot een nieuwe lichting journalisten die minder schroom kent, sneller spreekt en zich minder laat leiden door traditionele hiërarchie. Haar stijl wordt door veel kijkers juist gewaardeerd: fris, eerlijk en ongefilterd.
Sander daarentegen is opgegroeid in een medialandschap waarin voorzichtigheid, afstand en nuance belangrijker waren. Wat voor Noa een normale, journalistieke houding is, kan voor haar vader voelen als een gebrek aan respect.
“Dit is geen ruzie, maar een botsing van werelden,” zegt een mediadeskundige. “Beiden hebben gelijk vanuit hun eigen perspectief.”
Noa’s snelle opmars
Dat de kritiek nu komt, is geen toeval. Noa Vahle staat volop in de schijnwerpers. Ze presenteert, interviewt topsporters en schuift regelmatig aan bij grote sportevenementen. Haar achternaam helpt haar zichtbaarheid, maar levert ook extra druk op. Elke misstap wordt uitvergroot, elk woord gewogen.
Juist in die fase is het pijnlijk als kritiek uit onverwachte hoek komt: van je eigen vader. Mensen die Noa goed kennen, benadrukken dat ze hard werkt en voortdurend bezig is zichzelf te verbeteren. “Ze is ambitieus, maar ook gevoelig,” klinkt het. “Dit doet haar echt wat.”
Liefde achter de kritiek
Toch is het belangrijk om de woorden van Sander Vahle in de juiste context te plaatsen. Wie hem kent, weet dat zijn kritiek voortkomt uit betrokkenheid, niet uit afwijzing. Hij wil zijn dochter beschermen, niet beschadigen.
“Als hij niets had gezegd, had dat misschien makkelijker geleken,” zegt een familievriend. “Maar zwijgen zou voor hem hebben gevoeld als wegkijken. En dat past niet bij hem.”
Volgens diezelfde bron is het gesprek tussen vader en dochter inmiddels ook privé gevoerd, los van camera’s en headlines. “Ze hebben gesproken, geluisterd en elkaar uitgelegd wat ze voelen. Dat is uiteindelijk waar het om draait.”
Publieke reacties: verdeeld maar betrokken
Op sociale media wordt volop gereageerd. Sommigen vinden dat Sander zijn kritiek niet publiek had moeten uiten. “Dit had binnenshuis moeten blijven,” klinkt het. Anderen prijzen juist zijn eerlijkheid. “Beter een vader die durft te corrigeren dan eentje die alles goedpraat.”
Er zijn ook veel steunbetuigingen voor Noa. Fans wijzen erop dat ze jong is, leert in het openbaar en het lef heeft om haar eigen stijl te ontwikkelen. “Laat haar groeien,” schrijft iemand. “Dat gaat nu eenmaal met vallen en opstaan.”
De druk van een bekende naam
De situatie onderstreept opnieuw hoe ingewikkeld het kan zijn om als kind van bekende ouders je eigen pad te bewandelen. Noa draagt niet alleen haar eigen ambities, maar ook de verwachtingen en normen van haar omgeving mee. Elke keuze wordt langs meerdere meetlatten gelegd: professioneel, persoonlijk én familiair.
“Dat is een last die je niet ziet, maar wel voelt,” zegt een tv-collega van Noa. “Ze staat haar mannetje, maar het blijft een jonge vrouw die haar plek zoekt.”
Hoe nu verder?
Voorlopig lijkt de rust langzaam terug te keren. Noa blijft gewoon aan het werk en laat zich in het openbaar niet uit over de kwestie. Sander heeft na zijn uitspraak geen verdere toelichting gegeven. Dat zwijgen zegt misschien wel genoeg: de boodschap is overgebracht, het gesprek gevoerd.
Wat resteert, is het beeld van een vader en dochter die elkaar niet afvallen, maar elkaar spiegelen. Soms scherp, soms pijnlijk, maar uiteindelijk vanuit liefde.
Een herkenbaar verhaal
Misschien is dat wel de reden dat dit nieuws zoveel losmaakt. Achter de bekende namen schuilt een universeel verhaal: ouders die worstelen met het loslaten van hun kind, kinderen die hun eigen weg willen gaan, en misverstanden die ontstaan wanneer werelden veranderen.
Sander Vahle noemde het “respectloos”. Noa Vahle zal het ongetwijfeld anders hebben ervaren. Maar ergens tussen die twee perspectieven ligt iets wat veel mensen herkennen: de zoektocht naar balans tussen wie je bent, waar je vandaan komt en wie je wilt worden.
En misschien is dat, ondanks alle ophef, precies wat deze situatie zo menselijk maakt.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel12 maanden geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten