Actueel
Zoon Rob de Nijs openhartig over laatste momenten
Robbert de Nijs over het verlies van zijn vader Rob: “Pas na die laatste knuffel besefte ik dat hij echt weg was”
Het gemis is groot voor Robbert de Nijs. Sinds het 0verlijden van zijn vader, zanger Rob de Nijs, op 16 maart van dit jaar, leeft hij met een leegte die met geen woorden te vullen is. In een openhartig gesprek met weekblad Privé vertelt Robbert over de laatste momenten die hij met zijn vader mocht delen, over de langzame aftakeling die hij van dichtbij meemaakte en over de onvermijdelijke confrontatie met het afscheid.
Een afscheid dat al langer voelde als een naderend afscheid
Rob de Nijs leed jarenlang aan de z!ekte van Parkinson. Hoewel zijn 0verlijden in maart 2025 als een schok kwam voor velen, had zoon Robbert het zien aankomen. “Eigenlijk leefde ik al anderhalf jaar met de gedachte dat het elk moment kon gebeuren,” vertelt hij. “Zijn gezondheid ging steeds verder achteruit, en vorig jaar heb ik al eens echt afscheid van hem genomen. Dat voelde als een soort generale repetitie, alsof we wisten dat het echte afscheid niet lang meer op zich zou laten wachten.”
Toch, zo benadrukt Robbert, kun je je nooit écht voorbereiden op het moment dat iemand er niet meer is. “Je kunt tegen jezelf zeggen dat je voorbereid bent, maar als het dan gebeurt, breekt het je alsnog. De leegte, de stilte, het definitieve karakter ervan… dat raakt je op een manier die je niet kunt voorspellen.”
“Hij genoot van die laatste momenten”
Ondanks de pijn en het verdriet heeft Robbert ook mooie herinneringen aan de laatste dagen met zijn vader. Kleine, alledaagse dingen kregen plots een onschatbare waarde. “Een van de laatste dingen die we samen deden, was een griezelfilm kijken,” vertelt hij met een glimlach. “Pa hield van horrorfilms. Zelfs toen hij al heel z!ek was, maakte hij daar grapjes over. Het gaf hem plezier, het leidde even af van de zwaarte van zijn situatie.”
Het zijn die kleine momenten van lichtheid die Robbert koestert. “Hij kon nog genieten, ondanks alles wat zijn lichaam hem niet meer toeliet. Dat is iets wat ik nooit zal vergeten. Die glimlach, die grapjes, dat was puur Rob de Nijs.”
De laatste knuffel: een intens moment van afscheid
Het afscheid van zijn vader was voor Robbert een diep emotioneel moment, dat hem voor altijd bij zal blijven. “Pa was door zijn z!ekte heel broos geworden. Je moest altijd voorzichtig met hem omgaan, hem zachtjes aanraken, hem niet te hard knuffelen omdat hij dat niet aankon,” vertelt hij.
Maar na het 0verlijden van zijn vader veranderde dat. “Toen hij 0verleden was, voelde ik dat ik hem eindelijk zo stevig kon vastpakken als ik altijd had willen doen. Zonder voorzichtigheid, zonder angst om hem pijn te doen. Het was mijn laatste manier om mijn gevoel naar hem te uiten.”
Die omhelzing was voor Robbert hét moment waarop het besef insloeg. “Pas toen ik hem zo vastpakte, voelde ik dat hij echt weg was. Het was alsof ik met die laatste knuffel een stuk van mezelf losliet. Het was hartverscheurend, maar ook nodig.”
Leven met het gemis
Het verlies van zijn vader heeft een diepe indruk achtergelaten op Robbert. Hoewel hij zichzelf al had voorbereid op het onvermijdelijke, voelt het gemis elke dag. “Je denkt dat je er klaar voor bent, maar dat is een illusie. Je bent er nooit klaar voor om iemand te verliezen van wie je zoveel houdt.”
De band tussen Rob en Robbert was bijzonder. Niet alleen als vader en zoon, maar ook als vrienden. “We deelden zoveel,” blikt Robbert terug. “Van muziek tot humor, van levenslessen tot simpele momenten samen. Zijn afwezigheid is constant voelbaar.”
Toch probeert Robbert zijn vader niet alleen in verdriet te herinneren, maar juist in de mooie dingen die ze samen hadden. “Ik denk vaak terug aan de optredens, de vakanties, de avonden waarop we samen muziek maakten. Dat zijn herinneringen die me kracht geven.”
Een nalatenschap die blijft voortleven
Rob de Nijs was meer dan een vader voor Robbert; hij was ook een icoon in de Nederlandse muziek. Zijn nalatenschap leeft voort in de talloze liedjes, optredens en herinneringen die hij achterlaat. “Ik ben ontzettend trots op wat mijn vader heeft bereikt,” zegt Robbert. “Hij heeft Nederland decennialang weten te raken met zijn stem, zijn teksten, zijn persoonlijkheid.”
Maar voor Robbert is zijn vader vooral de man die altijd voor hem klaarstond. “Wat de buitenwereld ook van hem zag, voor mij was hij gewoon mijn pa. Warm, liefdevol, en met een hart dat groter was dan de zalen waarin hij optrad.”
Een leven dat nooit echt stopt
Hoewel Robbert verder moet zonder zijn vader, voelt hij diens aanwezigheid nog steeds. “Soms hoor ik zijn stem in mijn hoofd, alsof hij me ergens op wil wijzen. Dat zal wel nooit verdwijnen,” glimlacht hij.
Het verlies van een ouder is iets wat veel mensen herkennen. Maar bij Robbert komt daar de publieke rouw bij. “Iedereen kent mijn vader, en ik krijg vaak berichten van mensen die hem ook missen. Dat helpt, maar het maakt het soms ook moeilijk. Rouwen in de openbaarheid is iets wat ik heb moeten leren.”
Toch probeert Robbert de kracht te vinden in de verbondenheid die zijn vader bij zoveel mensen heeft gebracht. “Zijn muziek leeft voort in de harten van velen. En zolang zijn liedjes gezongen worden, is hij nooit echt weg.”
Vooruit kijken, met zijn vader in het hart
De toekomst zonder zijn vader voelt voor Robbert als een leeg canvas. “Het is nu aan mij om verder te gaan, met alle lessen die hij me heeft meegegeven. Pa zou niet willen dat ik blijf hangen in het verdriet.”
Robbert overweegt om op termijn een muzikaal eerbetoon te brengen aan zijn vader. “Misschien een album, misschien een concert. Iets waarin ik hem kan eren, maar ook mezelf kan laten zien. Dat zou hij prachtig hebben gevonden.”
Voorlopig neemt hij de tijd om het verlies te verwerken. “Ik laat het verdriet toe, maar ik weet dat ik ooit weer ga lachen zoals ik met hem lachte.”
Bassie viert 90e verjaardag: een leven vol humor, veerkracht en warme herinneringen
De Nederlandse televisie-icoon
Bas van Toor, bij
jong en oud bekend als clown Bassie, bereikt binnenkort een bijzondere
mijlpaal: zijn 90e
verjaardag.
Voor generaties kijkers roept zijn naam herinneringen op aan
vrolijke avonturen, aanstekelijke liedjes en de hechte band met
zijn broer Aad van
Toor, de acrobaat Adriaan.
Hoewel de jaren hun sporen hebben nagelaten, blijft Bas een bron van levenslust en positiviteit. Zijn verjaardag is voor velen een moment om stil te staan bij de warmte en humor die hij decennialang in Nederlandse huiskamers bracht.
Een jeugdheld voor miljoenen
Met het duo Bassie en Adriaan groeiden generaties kinderen in Nederland en Vlaanderen op. Hun programma’s stonden bekend om vrolijke muziek, spannende speurtochten en een vriendelijke boodschap over vriendschap en doorzettingsvermogen.
De broers reisden in de jaren zeventig en tachtig met circuswagens door Europa en traden overal op voor families. Hun samenwerking leverde talloze televisieseries en theatershows op die nog steeds nostalgie oproepen bij volwassen fans én nieuwe kijkertjes die de herhalingen ontdekken.
“We wilden kinderen laten lachen en laten zien dat je samen altijd sterker staat,” vertelde Aad ooit in een interview.
Zorgen van zijn broer Aad
Aad van Toor volgt de gezondheid van zijn broer al jaren met toewijding. In een gesprek met weekblad Story vertelde hij hoe bijzonder hij het vindt dat Bas deze leeftijd bereikt, ondanks de gezondheidsuitdagingen die hij heeft gekend.
De broers hebben een hechte band behouden, ook na hun afscheid van het podium. Aad benadrukt dat de herinneringen aan hun gezamenlijke avonturen in het circus en op tv hen nog steeds verbinden:
“We hebben samen zoveel beleefd. Dat schept een band die niet verdwijnt.”
Een ingreep met onverwachte gevolgen
Negen jaar geleden onderging Bas een behandeling aan zijn halslagader. Het leek een routine-ingreep, maar leidde tot complicaties die de familie ongerust maakten. Dankzij snelle medische zorg bleef de situatie onder controle, al volgde er een intensieve periode van herstel.
Deze ervaring liet zien hoe kwetsbaar gezondheid kan zijn en hoe belangrijk steun van familie en een deskundig medisch team is. De familie geeft vaak aan dat deze periode hen hechter heeft gemaakt.
Revalidatie en doorzettingsvermogen
Tijdens de ingreep traden er complicaties op die voor een langere revalidatie zorgden. Bas moest maandenlang wennen aan nieuwe omstandigheden, maar liet zich niet uit het veld slaan.
Met de steun van zijn vrouw Coby, zijn kinderen en kleinkinderen hervond hij stap voor stap zijn ritme. Zijn verhaal illustreert hoe belangrijk doorzettingsvermogen en een positief ingesteld team van artsen en therapeuten zijn bij herstel na een ingrijpende medische ervaring.
Een leegte na het verlies van dochter Ilona
Twee jaar geleden kreeg de familie Van Toor te maken met een groot verdriet: dochter Ilona overleed na nierproblemen. Haar afwezigheid laat een voelbare leegte achter, maar haar warme persoonlijkheid blijft levend in verhalen, foto’s en herinneringen die binnen de familie worden gekoesterd.
Bas haalt troost uit deze dierbare momenten en vindt kracht in het samenzijn met zijn andere kinderen en kleinkinderen, die hem blijven ondersteunen.
Humor als medicijn
Ondanks alle uitdagingen is Bas zijn humor nooit kwijtgeraakt. Volgens Aad blijft zijn broer graag de grappige kant van het leven zien. Bekende cabaretiers en oude conferences weten hem nog altijd aan het lachen te maken.
Psychologen bevestigen dat humor helpt om stress te verlagen en een gevoel van welzijn te vergroten. Bas bewijst met zijn herkenbare lach dat vrolijkheid zelfs op hoge leeftijd een krachtig medicijn kan zijn.
Kleine dingen waarderen
Tegenwoordig zit Bas in een rolstoel en heeft hij beperktere mobiliteit, maar hij geniet nog volop van kleine momenten. Een gezellige middag met familie, een vrolijk televisieprogramma of een bezoekje van bekenden: het zijn voor hem kostbare momenten die kleur geven aan de dag.
Zijn positieve instelling herinnert mensen eraan dat geluk niet altijd groots hoeft te zijn. Het zit vaak in eenvoudige dingen, zoals samen lachen of herinneringen ophalen aan vroeger.
Nieuwe behandelingen brachten verlichting
Vier jaar geleden zorgde een nieuwe behandeling voor een keerpunt in zijn gezondheid. Deze aanpak hielp hem zich beter te voelen en gaf de familie nieuwe hoop. Zijn vrouw Coby vertelde destijds opgelucht:
“Ik heb het gevoel dat ik mijn man weer een beetje terug heb.”
De medische vooruitgang liet zien hoe innovaties in de zorg ouderen kunnen helpen om prettiger te leven, zelfs na jaren met gezondheidsproblemen.
Gevoelig maar dankbaar
Hoewel zijn gezondheid kwetsbaar blijft, beschouwt Bas elke dag als een geschenk. Zijn dochter Liesbeth zei eens liefdevol dat haar vader “gezond is, maar met littekens” – een omschrijving die de veerkracht van de clown mooi samenvat.
De familie kiest ervoor om vooral in het nu te leven, met aandacht voor de fijne momenten samen. De komende verjaardag zal in kleine kring worden gevierd, afhankelijk van hoe Bas zich voelt, maar hoe dan ook met dankbaarheid voor het heden.
De levensles van Aad
Ook Aad zelf kreeg eerder te maken met gezondheidsproblemen en weet hoe kostbaar een goede dag kan zijn. Sinds zijn herstel benadrukt hij het belang van dankbaarheid:
“Mensen klagen soms over kleine dingen, maar het is zo belangrijk om te waarderen wat je hebt.”
Die levenshouding deelt hij graag met anderen: genieten van het nu, de kleine dingen zien en positiviteit koesteren.
Een lach die generaties verbindt
Het verhaal van Bas van Toor laat zien hoe krachtig humor kan zijn – niet alleen als entertainer voor kinderen, maar ook als bron van hoop voor henzelf en hun familie.
Herhalingen van de avonturen van Bassie en Adriaan worden nog steeds met plezier bekeken en brengen warme herinneringen terug bij fans. Zijn bekende rode neus en lach zijn uitgegroeid tot een stukje Nederlands cultureel erfgoed.
Waardeer het nu
De 90e verjaardag van Bas van Toor is meer dan een feestelijke mijlpaal. Het is een herinnering om het leven te vieren, de kleine momenten te koesteren en dankbaar te zijn voor samenzijn.
Zijn verhaal – van circuswagen
tot televisiestudio, van wereldreizen tot rustige dagen thuis –
laat zien dat humor en liefde een leven lang
meegaan.
Voor velen blijft hij de vrolijke clown die hun jeugd kleur gaf én
een voorbeeld van veerkracht op hoge leeftijd.
Belangrijkste punten
-
Bas van Toor viert binnenkort zijn 90e verjaardag.
-
Bekend als clown Bassie, groeide hij uit tot icoon van Nederlandse kindertelevisie.
-
Ondanks gezondheidsproblemen bleef hij optimistisch en humorvol.
-
Familieband, herinneringen en nieuwe medische behandelingen hielpen hem vooruit.
-
Zijn verhaal benadrukt het belang van positiviteit, dankbaarheid en kleine momenten waarderen.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel1 jaar geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten