Actueel
12 foto’s van grappige briefjes die kinderen helemaal zelf hebben geschreven
De magische wereld van kinderbriefjes: 12 hartverwarmende voorbeelden van humor en creativiteit
Op de basisschool leren kinderen niet alleen rekenen en taal, maar ontdekken ze ook de kunst van het schrijven. Die vaardigheid gaat verder dan netjes letters aan elkaar rijgen; het biedt kinderen de mogelijkheid hun gedachten, gevoelens en wensen op papier te zetten. Voor veel ouders en leerkrachten is het ontroerend en vaak ook hilarisch om te zien hoe onbevangen en creatief kinderen zich kunnen uiten zodra ze een pen in handen krijgen.
De brieven, notities en tekeningen die uit die spontane momenten ontstaan, zijn soms aandoenlijk, soms verrassend wijs en vaak ronduit grappig. Ze laten zien dat kinderen de wereld op een eigen manier bekijken en daar hun unieke woorden voor vinden.
Schrijven als ontdekkingstocht
Voor kinderen is schrijven een nieuwe taal om hun binnenwereld mee te delen. Terwijl volwassenen vaak nadenken over toon, spelling en stijl, laten kinderen zich leiden door wat ze voelen op dat moment. Hun zinnen zijn kort, hun woordkeuze eenvoudig, maar hun boodschap is vaak glashelder.
Die ongeremde manier van schrijven levert niet alleen eerlijke teksten op, maar ook een inkijkje in hun gedachtewereld. Soms zijn die teksten ontroerend, zoals een briefje waarin een kind zijn ouders bedankt voor een fijne dag. Soms zijn ze juist komisch, omdat een kind bijvoorbeeld boos is en dat zonder omwegen opschrijft.
Humor en eerlijkheid in één zin
Kinderen staan bekend om hun onvoorspelbaarheid en hebben een haast onbegrensde fantasie. Juist daarom weten ze met een paar woorden of een simpele tekening een glimlach op ons gezicht te toveren. Ze schuwen daarbij geen gevoelige onderwerpen: een kind kan in een briefje heel stellig laten weten dat hij of zij geen spruitjes meer wil eten of dat een ruzie met een vriendje “voor altijd” is.
Hun humor is vaak onbedoeld, maar des te leuker. Juist omdat ze zich nog niet laten beperken door sociale conventies, brengen ze boodschappen met een eerlijkheid waar volwassenen soms jaloers op kunnen zijn.
Een bron van herinneringen
Veel ouders bewaren de briefjes die hun kinderen schrijven. Soms belanden ze in een plakboek of doos vol herinneringen, om jaren later weer terug te vinden. Het teruglezen van zo’n briefje kan een golf van nostalgie oproepen: het moment dat je kind voor het eerst een boodschap achterliet op de keukentafel of een verontschuldiging schreef na een ruzie.
Voor leerkrachten zijn deze briefjes ook een waardevolle schat. Ze laten zien hoe kinderen zich ontwikkelen in taal en emoties. Bovendien geven ze vaak inzicht in wat er speelt in hun hoofdjes: hun dromen, angsten, blijdschap en boosheid.
12 voorbeelden die je dag opvrolijken
In de loop der jaren zijn er talloze kinderbriefjes gedeeld op sociale media en in fotoboeken. De 12 voorbeelden hieronder laten zien hoe veelzijdig de boodschap van een kind kan zijn – en hoe grappig en vertederend tegelijkertijd.
1. “Mama, ik vind jou lief, maar vandaag niet”
Een kind dat boos was omdat het niet nog een ijsje mocht, schreef dit briefje en plakte het demonstratief op de koelkast. De eerlijkheid is hartverscheurend en hilarisch tegelijk.
2. “Papa, ik heb je fiets geleend. Als hij weg is, is dat niet mijn schuld”
Een creatief excuus om alvast elke mogelijke blaam van zich af te schuiven.
3. “Juf, ik kom morgen niet, want ik ben vandaag al moe”
Dit briefje, achtergelaten op het bureau van de lerares, laat zien dat kinderen ook al de kunst van uitstellen beheersen.
4. “Sorry dat ik je pop kapot heb gemaakt, maar hij keek gemeen”
Een opmerkelijke poging om een knuffelbeer de schuld te geven van een ongelukje.
5. “Liefste opa, ik hoop dat je je niet verveelt in de hemel. Ik stuur je een kus”
Een ontroerende boodschap vol kinderlijke tederheid die laat zien hoe kinderen omgaan met verlies.
6. “Mama, ik heb het koekje niet gepakt. Het koekje is gewoon verdwenen”
Een mysterieus briefje naast een leeg koekjestrommeltje dat door het hele gezin nog jaren werd aangehaald.
7. “Lieve Sint, ik wil graag een puppy. Of een draak. Als dat niet kan, dan chocola”
De logica en flexibiliteit in wensen maakt dit verzoek extra aandoenlijk.
8. “Ik ben boos en verhuis naar de schuur. Kom niet zoeken!”
Een kind dat even zijn onafhankelijkheid wilde tonen, maar uiteindelijk na vijf minuten terugkwam vanwege de kou.
9. “Papa, als jij stopt met snurken, krijg je van mij een tekening”
Een komisch dreigement van een kind dat de nachtrust terug wil winnen.
10. “Juf, ik ben ziek van rekenen. Mag ik morgen weer gezond zijn?”
Een creatieve manier om huiswerk te ontwijken die bij veel ouders een glimlach oproept.
11. “Broertje, ik leen je lego en ik geef het misschien ooit terug”
Een voorzichtige belofte die veel broers en zussen bekend zal voorkomen.
12. “Mama, als je dit leest, ben ik bij oma. Ik wilde nog niet naar bed”
Een ontsnappingspoging vastgelegd in een haastig gekrabbeld briefje dat later een familieanekdote werd.
Lessen over communicatie en empathie
Wat deze voorbeelden zo bijzonder maakt, is dat ze kinderen laten oefenen met communicatie. Ze leren hun gevoelens om te zetten in woorden, en ontdekken dat hun boodschap invloed kan hebben op hoe anderen zich voelen of reageren.
Door kinderen de ruimte te geven om briefjes te schrijven – of het nu gaat om een bedankje, een excuus of een grap – leren ze belangrijke sociale vaardigheden. Ze ontdekken hoe woorden troost kunnen bieden, grenzen aangeven of juist plezier brengen.
Humor als venster naar hun wereld
De grappige kant van deze briefjes geeft ons als volwassenen een inkijkje in hoe kinderen situaties ervaren. Een ogenschijnlijk simpele opmerking kan laten zien hoe zij de wereld interpreteren.
Zo laat het briefje van het kind dat “ziek van rekenen” was zien hoe sterk emoties invloed hebben op motivatie. Het koekjesmysterie onthult een beginnende slimheid in het verbergen van foutjes. En de briefjes over verhuisplannen of dreigementen met tekeningen tonen dat kinderen al jong begrijpen dat woorden kracht hebben.
Hoe ouders en leerkrachten kunnen stimuleren
Wil je als ouder of leerkracht kinderen stimuleren om te schrijven, dan zijn kleine aanmoedigingen vaak genoeg. Denk aan een speciaal schriftje of een brievenbusje in de klas. Laat kinderen briefjes schrijven voor verjaardagen, om sorry te zeggen of om een wens te delen.
Beloon de inspanning en toon belangstelling voor de inhoud, niet alleen voor de spelling. Zo ervaren kinderen dat schrijven niet alleen een schooltaak is, maar een manier om zichzelf te uiten.
Een glimlach als cadeautje
De humoristische en eerlijke briefjes van kinderen herinneren ons eraan hoe waardevol het is om die spontaniteit te koesteren. In een wereld waarin communicatie vaak digitaal en vluchtig is, brengen deze handgeschreven notities een warm en menselijk element terug.
Ze bieden niet alleen ouders en leerkrachten een bron van vermaak, maar zijn ook kostbare herinneringen voor later. Want wie bewaart zo’n briefje, bewaart een stukje kindertijd.
Conclusie: de magie van een pen en een vel papier
Of het nu gaat om een serieuze boodschap, een grap of een stille wens: kinderbriefjes laten ons zien hoe krachtig eenvoudige woorden kunnen zijn. Ze weerspiegelen de onbevangenheid, creativiteit en humor die kinderen zo bijzonder maken.
De 12 voorbeelden die we hebben gedeeld, zijn slechts een glimp van de oneindige fantasie die in jonge schrijvers schuilt. Voor iedereen die ze leest, brengen ze niet alleen een glimlach, maar ook een herinnering aan de tijd waarin communicatie nog puur, eerlijk en zonder filters was.
Kort overzicht:
-
Schrijven is voor kinderen meer dan een schoolvak; het is een manier om emoties te uiten.
-
Hun briefjes zijn vaak grappig, eerlijk en soms ontroerend.
-
Ouders en leerkrachten kunnen kinderen stimuleren om meer te schrijven door hen vrijheid te geven.
-
De humor in kinderbriefjes biedt volwassenen een waardevol venster naar de kinderlijke belevingswereld.
Het optreden van Soundos El Ahmadi in de Vlaamse talkshow De Afspraak heeft veel reacties losgemaakt, zowel in Nederland als in België. De cabaretière en actrice schoof aan om te praten over vrouwonveiligheid, een onderwerp dat de afgelopen jaren steeds vaker het publieke debat bepaalt. Wat begon als een inhoudelijk gesprek, groeide echter uit tot een gespannen discussie tussen Soundos en presentator Bart Schols, waarbij de emoties zichtbaar opliepen.
De uitzending werd na afloop volop besproken op sociale media en in talkshows, vooral vanwege de directe manier waarop Soundos haar standpunt verdedigde. Voorstanders prijzen haar om haar duidelijkheid en betrokkenheid, terwijl anderen vinden dat het gesprek te snel verhardde. Eén ding is zeker: het onderwerp liet niemand onberoerd.
Een gevoelig en actueel thema
Aan tafel stond vrouwonveiligheid centraal, een thema dat volgens veel onderzoeken nog altijd breed leeft in zowel Nederland als België. Het gaat daarbij niet alleen om concrete incidenten, maar ook om het gevoel van onveiligheid dat vrouwen ervaren in het dagelijks leven. Denk aan situaties op straat, in het openbaar vervoer of tijdens het uitgaan.
Soundos benadrukte tijdens de uitzending dat dit volgens haar geen kwestie van persoonlijke beleving is, maar een maatschappelijk probleem dat met cijfers wordt onderbouwd. Ze stelde dat veel vrouwen hun gedrag aanpassen uit voorzorg, bijvoorbeeld door bepaalde routes te vermijden of alert te blijven wanneer ze alleen onderweg zijn.
Volgens haar is het belangrijk dat dit onderwerp niet wordt weggezet als overdreven of incidenteel. Ze benadrukte dat vrouwen vaak anders naar veiligheid kijken dan mannen, simpelweg omdat hun ervaringen anders zijn.
Het gesprek loopt op
Presentator Bart Schols probeerde het gesprek vanuit verschillende invalshoeken te benaderen, onder meer door vragen te stellen over nuance en perceptie. Op dat moment ontstond er zichtbaar spanning aan tafel. Soundos gaf aan dat zij het problematisch vindt wanneer de discussie volgens haar wordt afgezwakt of verlegd naar persoonlijke meningen.
Ze stelde dat vrouwen zich regelmatig niet gehoord voelen wanneer zij hun ervaringen delen, en dat het gesprek dan te snel verschuift naar relativering. Volgens Soundos ligt daar een kern van frustratie: het gevoel dat cijfers en ervaringen onvoldoende serieus worden genomen.
Toen Schols aangaf dat hij ook vrouwen kent die het probleem anders ervaren, reageerde Soundos scherp. Zij benadrukte dat individuele ervaringen volgens haar niet afdoen aan bredere statistieken. Dat moment werd later veel gedeeld op sociale media en vormde het keerpunt van het gesprek.
Discussie over verantwoordelijkheid
Een belangrijk onderdeel van de discussie draaide om de vraag waar de verantwoordelijkheid ligt. Soundos stelde dat geweld en intimidatie tegen vrouwen in de meeste gevallen door mannen wordt gepleegd, en dat dit volgens haar benoemd moet kunnen worden zonder dat het meteen als aanval wordt gezien.
Tegelijkertijd gaf ze aan dat het debat volgens haar te vaak wordt gekoppeld aan afkomst of migratieachtergrond, terwijl het probleem volgens haar breder ligt. Daarmee wilde ze duidelijk maken dat het volgens haar om gedrag en cultuur gaat, niet om één specifieke groep.
De presentator probeerde het gesprek vervolgens weer richting dialoog te sturen, maar de toon bleef scherp. Soundos benadrukte dat zij verwacht dat mensen met een groot platform juist steun uitspreken in plaats van het debat te relativeren.
Reacties na afloop
Na de uitzending stroomden de reacties binnen. Op sociale media werd het optreden van Soundos door sommigen geprezen als krachtig en noodzakelijk. Zij vonden dat het onderwerp vaak te voorzichtig wordt besproken en dat haar directe stijl juist duidelijk maakte hoe emotioneel beladen het thema is.
Andere kijkers vonden dat de discussie te persoonlijk werd en dat een talkshow juist ruimte moet bieden voor verschillende perspectieven. Volgens hen werd het gesprek minder constructief doordat de emoties de overhand kregen.
Mediawatchers merkten op dat dergelijke momenten kenmerkend zijn voor actuele maatschappelijke discussies, waarin persoonlijke ervaringen, statistieken en politieke standpunten door elkaar lopen. Het laat volgens hen zien hoe gevoelig het onderwerp nog altijd ligt.
Dit bericht op Instagram bekijken
Vrouwonveiligheid als maatschappelijk debat
Het debat over veiligheid van vrouwen is de afgelopen jaren zichtbaarder geworden, mede door internationale bewegingen en aandacht in de media. Campagnes en onderzoeken hebben bijgedragen aan meer bewustwording, maar tegelijkertijd blijft er discussie bestaan over de manier waarop het onderwerp wordt besproken.
Voorstanders van een stevige toon vinden dat duidelijke taal nodig is om verandering te stimuleren. Critici benadrukken juist het belang van dialoog en wederzijds begrip. De uitzending van De Afspraak liet zien hoe lastig het kan zijn om die balans te vinden, zeker wanneer emoties en persoonlijke overtuigingen een rol spelen.
Soundos’ stijl blijft herkenbaar
Wie Soundos El Ahmadi volgt, weet dat ze bekendstaat om haar directe en soms confronterende manier van spreken. In haar cabaret en televisieoptredens kiest ze er vaak voor om gevoelige onderwerpen niet uit de weg te gaan. Ook in deze talkshow bleef ze trouw aan die stijl.
Voor haar aanhangers is dat juist de reden waarom ze wordt gewaardeerd: ze zegt wat anderen volgens hen niet durven uit te spreken. Tegelijk roept die aanpak regelmatig discussie op, omdat niet iedereen zich in haar manier van formuleren kan vinden.
Een gesprek dat blijft nazinderen
De uitzending van De Afspraak zal waarschijnlijk nog wel even onderwerp van gesprek blijven. Niet alleen vanwege de woordenwisseling, maar vooral omdat het een thema raakt dat veel mensen persoonlijk raakt. Veiligheid, gelijkwaardigheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid zijn onderwerpen waar sterke emoties bij horen.
Wat de uitzending vooral duidelijk maakte, is dat het gesprek over vrouwonveiligheid nog lang niet is afgerond. De verschillende reacties tonen aan hoe uiteenlopend de meningen zijn, maar ook hoe groot de behoefte blijft om erover te praten.
Voor Soundos zelf lijkt het doel in elk geval bereikt: het onderwerp staat opnieuw volop in de aandacht. En juist dat, zo gaf ze aan, is volgens haar noodzakelijk om verandering mogelijk te maken. Of men het nu eens is met haar aanpak of niet, de discussie die volgde laat zien dat het gesprek over veiligheid en gelijkwaardigheid nog altijd leeft — aan beide kanten van de grens.
-
Actueel1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Actueel1 jaar geledenJutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien
-
Actueel1 jaar geledenMartijn Krabbé deelt verdrietig bericht: ‘Zo lang heb ik nog’
-
Actueel1 jaar geledenKijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald
-
Actueel1 jaar geledenAndré Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg
-
Actueel1 jaar geledenVolgers verdrietig door heftige post van Emma Heesters 😔
-
Actueel1 jaar geledenOphef: Lang Leve de Liefde-deelnemers Laura en Duco liggen te wippen en geven volledige show weg
-
Actueel1 jaar geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten